Tibetan
རླུང་གིས་ཡིད་སྤུར་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནས་སུ་མི་སྟེར་ན། ནན་ཏན་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་དག་པ་ནི། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དམིགས་རྟེན་ལ་སེམས་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་ཡུལ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །ཞེས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པའི་མདོ་ལས། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་བཞག་ན། །མིང་དུ་མི་ཐོགས་ཉམས་མྱོང་འགྱུར། ། དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟབ་པ། ཞི་བ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ངང་གིས་འོད་གསལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་ཏེ་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། ཞི་གནས་གྲུབ་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང༌། འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན་སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་པས། འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་ལྟོས་ནས་རྩལ་ལམ་འཁྲུལ་ངོར་ཤར་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཡོད་མ་མྱོང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་མ་གྲོལ་བས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཕྲོས། ཡུལ་འཛིན་དུ་གོམས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མཐུ་བརྟས་པ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་མཚང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་རྣོན་པོའི་ཆོས་གཅིག་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་གཅིག་གིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང༌། ། སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་གཟུང་བྱར་མེད་ཅིང་གསོག་དང་ནི། །རྫུན་ཞིང་ཐེར་ཟུག་མིན་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་ལྷག་གོམས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་འཕགས་པ་དཀོན་ཅོག་སྤྲིན་ལས། ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་གནོན་པར་བྱེད་དོ། །ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ནས་གསེར་གླིང་དུ་ས་རྡོ་མི་རྙེད་པ
Chinese
如果风吹动心识，使其片刻也不得安住，那就必须精进修习。如《普作续》所说：“二与无二皆清净，修与不修名安立。”也就是说，将心专注于所缘境，如灯火不为风所动，以这种心一境性的止住而入定。如《经庄严论》所说：“于所缘境系心已，不令其流散他方。”以及《三摩地胜经》所说：“如实安住于法性，如是安住于心识，不立名言成体验，是故名为三摩地。” 如此，在止住的所缘境上获得稳固之后，就要修习观，即通达自性之实相深奥、寂静、远离一切戏论、自然光明、各自本智如甘露般的空性。如慈氏所问经所说：“止住成就后，应修习观。”其体性，如《宝积经》所说：“光护，何为于此诸法之观择慧？即是精进遍寻觅心。”因此，如此观待心之自性无生之状态，所有显现为力量或迷乱之相，在二取之显现中从未存在，仅是名言上显现而已，那未在自性中解脱，而投向外境，习惯于缘取外境的迷乱增盛，除了以观择慧的敏锐智慧，来辨别其自性不成立的弱点之外，别无他法。如《虚空藏经》所说：“一法能知一切法，如幻如焰无所取，无积无实非坚固，若能如是随觉了，不久当证菩提心。” 如此，修习止观之功德，如《圣宝云经》所说：“止住能伏诸烦恼，观能净除诸烦恼。”如此，由于串习观的智慧，即观择慧，散乱之境显现为法性，如在金洲（Suvarṇadvīpa）找不到土石一般。
English
If the wind stirs the mind, not allowing it to settle even for a moment, then one must diligently cultivate meditation. As stated in the *All-Creating King* (Kun byed): "Duality and non-duality are both pure; meditation and non-meditation are merely names." That is, focusing the mind on the object of focus, like a lamp flame undisturbed by the wind, one enters into samadhi, the one-pointedness of mind in calm abiding. As stated in the *Ornament of the Sutras*: "Having fixed the mind on the object of focus, do not let it wander elsewhere." And in the *Noble Samadhi Sutra*: "If one places the mind on the nature of things as they are, and experiences it without naming, that is called samadhi." Thus, having gained stability on the object of focus in calm abiding, one should then train in insight (vipassanā), which realizes the profound nature of reality: peaceful, free from all elaboration, naturally luminous, and the emptiness that is like the nectar of one's own wisdom. As stated in the *Questions of Maitreya*: "Having accomplished calm abiding, one should train in insight." Its characteristic is also described in the *Heap of Jewels Sutra*: "O Light Protector, what is the wisdom of discriminating awareness of all phenomena? It is the diligence of thoroughly searching for the mind." Therefore, looking at the unborn nature of the mind, all appearances that arise as power or delusion, which have never existed in the appearance of duality but merely appear as names, are not liberated in their own nature but are projected onto external objects. The delusion of being accustomed to grasping at external objects only increases in strength. There is no other way than to recognize the weakness of their inherent non-existence with the sharp wisdom of discriminating awareness. As stated in the *Akashagarbha Sutra*: "By one phenomenon, all phenomena are known to be like illusions and mirages, ungraspable, unaccumulable, false, and impermanent. If one thus follows awareness, one will soon go to the heart of enlightenment." Thus, the qualities of the state of familiarizing oneself with calm abiding and insight are also described in the *Noble Cloud of Jewels Sutra*: "Calm abiding subdues the afflictions, and insight completely purifies the afflictions." Thus, through familiarizing oneself with the wisdom of insight, that is, discriminating awareness, the objects of distraction arise as the nature of reality, just as one cannot find earth or stones in the Golden Isle (Suvarṇadvīpa).
Tibetan
་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཀ་མི་དགོས་པར་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་གཞི་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་འཆར་བས་བསམ་གཏན་ཐུན་འཇོག་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་མཚན་ཆེ། །ཞེས་དང༌། རང་ཤར་ལས། འཛིན་མེད་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་བདེ་བའི་ཀློང༌། །རྟོག་མེད་མཁའ་ཁྱབ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ལ་རོལ། །འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་གྲོལ་བདེ་བའི་ཤུགས། །ཡེངས་པ་མེད་པའི་རང་སྣང་ ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་བདེ་ཆེན་ས་ལ་གཤེགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དུས་ན། ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང༌། །དཔག་པར་མི་བྱ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད། །རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན། །ལྷ་ཡི་མིག་དང་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས། །དབང་པོ་དངས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་འཐོབ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་དེ་ཉིད་མི་དགག །རྩོལ་བས་མི་བསྒྲུབ། རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟོག་པ་བགག་ན་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྟུང༌། རྩོལ་བས་བསྒྲུབས་ན་ལྷག་མཐོང་གཤིས་ལ་ཤོར། རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་རྟོག་པའི་གཞི་རྩ་མི་ཆོད་པས་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད། དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་དང་དབང་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་ཆེད་ཀྱིས་བགག་ན་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དངས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མི་འཐོབ། དེ་ལ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། དུས་བཞི་ཀུན་ཏུ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་མཁྱེན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་ པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྙན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་གསན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་གས་ཀུན་ཏུ་དོན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་དང༌། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་བཞི་མཁྱེན་པས་ཚེ་རབས་རྗེས་སུ་དྲན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་ག་ནི་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྤྲུལ་ནུས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་འཕྲོས་གསུམ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་དབང་པོ་ལ་སྣང་ཡང་དབང་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དོ་ཧ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལ་ལྷུང༌། །དེ་སྲིད་རང་
Chinese
同样，无论生起什么心和心所的分别念，都不需要舍弃或修持，觉性自住的禅定中，显现和心识无别，在基位解脱的广阔虚空中显现，因此，从远离禅定座上的方式的珍宝堆中说：自性禅定无有间断，没有沉没和散乱，甚为稀奇！又如《自显》中说：无执的法性，自明安乐的虚空，无分别，遍虚空，享用一切法性。无执的法性，在自处清净，无分别的自解脱，安乐的力量，无有散乱的自显，遍及一切。真实法性，降临大乐之地。这样，在修习的时候，作为方法之胜，无论生起什么分别念，都不要衡量，不要修持，不要跟随，安住本然，不加改变，就能获得天眼、佛眼和神通等，根识清净的一切功德。从生起胜观的智慧开始，无论生起什么分别念，都不要遮止，不要以勤作修持，也不要跟随。像这样，如果遮止分别念，就会落入止观一边；如果以勤作修持，就会失去胜观的本性；如果跟随分别念，就无法断除分别念的根源，与凡夫没有差别。同样，如果特意遮止根和根识，就无法获得天眼等五眼，以及意之神通等六神通，根识清净的功德。其中，六神通出自《金刚萨埵幻化网》：恒时了知四时，了知一切心之相续，以幻化之眼遍见一切，以幻化之耳遍听一切，以幻化之行遍行利益，圆满无漏普贤行之大神通。也就是说，了知四时，就能忆起前世；幻化之行，即能随所应化现；无漏，即是智慧之见清净，其余三种容易理解。因此，虽然境在根前显现，但根识不分别境，这叫做离戏瑜伽，伟大的婆罗门说：只要根识落入境的城中，
English
Similarly, whatever thoughts of mind and mental factors arise, there is no need to abandon or cultivate them. In the meditation of self-abiding awareness, appearance and mind are inseparable, appearing in the vast expanse of the ground-liberated space. Therefore, from the precious heap of the way of being free from fixed meditation sessions, it is said: "Self-nature meditation is uninterrupted, without sinking or agitation, it is very wonderful!" Also, in "Self-Arising," it says: "The ungrasping Dharma-nature, the self-illuminating bliss of space, without thought, pervading space, enjoying all Dharma-nature. The ungrasping Dharma-nature is pure in its own place, the self-liberation without thought, the power of bliss, the self-appearance without distraction, pervades all. The true Dharma-nature descends to the ground of great bliss." Thus, when meditating, as the supreme of methods, whatever thoughts arise, do not measure them, do not cultivate them, do not follow them, remain in the natural state, without changing, and you will obtain all the merits of clear senses, such as the eyes of the gods, the eyes of the Buddhas, and clairvoyance. From the moment that the wisdom of insight arises, whatever thoughts arise, do not suppress them, do not cultivate them with effort, and do not follow them. Like this, if you suppress thoughts, you will fall into one side of calm abiding; if you cultivate with effort, you will lose the nature of insight; if you follow thoughts, you will not be able to cut off the root of thoughts, and there will be no difference from ordinary people. Similarly, if you deliberately suppress the senses and sense consciousnesses, you will not obtain the five eyes, such as the eyes of the gods, and the six clairvoyances, such as the clairvoyance of the mind, and the merits of clear senses. Among them, the six clairvoyances come from the Vajrasattva Magical Net: "Always knowing the four times, knowing all the continuity of mind, seeing all with the magical eye, hearing all with the magical ear, performing benefits everywhere with the magical conduct, and the great clairvoyance that completely perfects the unpolluted Samantabhadra conduct." That is to say, knowing the four times, you can remember past lives; magical conduct is the ability to transform into whatever is needed; unpolluted is the pure vision of wisdom, and the other three are easy to understand. Therefore, although the object appears before the senses, the sense consciousness does not conceptualize the object, this is called non-elaboration yoga, as the great Brahmin said: "As long as the senses fall into the city of objects,