Tibetan
ནོ། །ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཉིད་ལ་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་ལྔ་བསྟན་པ་ཡང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་ཐོབ་ཀྱང་བསགས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པས། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་འཛིན་གློ་བུར་རྐྱེན། །ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་ཀློང་དུ་མ་ནུབ་བར། །གློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་བསླུ་བའི་རྟོགས་ཚོགས་ཆོས། །ཐ་མལ་རང་ལུགས་སྲིད་པའི་བདག་པོ་ཡིས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང༌། །སོ་སོ་བ་ཡི་འཁྲིད་ཚུལ་རྣམ་གཉིས་ལས། །དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་ཆེའི་བསམ་གཏན་དང༌། །གསལ་ཆའི་ཤེས་རབ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལས། །གཉིས་པ་ མིན་པའི་མཐའ་བྲལ་དོན་ལ་བཞག །ཅེས་འདོམས་ཏེ། དེ་ལ་བདག་འཛིན་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་སེམས་གློ་བུར་བ་གང་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གྱུར་པ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ལྡོག་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་དང་མཐུན་པའི་སེམས་གནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་ཡང༌། འདི་ནས་མ་བཀག་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། བསྒོམ་པ་ཞེས་ནི་སེམས་གནས་ལ། །འགྱུ་བ་ཕྱི་ནང་གཅོད་པ་སྟེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགག་པའོ། །ཞེས་དང༌། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང༌། །ལུས་གནད་དམིགས་དང་སྟོང་པ་ནི། །བསྒོམ་པ་ཞེས་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་ངོ་བོ་དམིགས་གཏད་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་གནས། དགོས་པ་དེ་ཉིད་བརྟན་པ་ལས་འབྲས་བུ་རེ་བ། བྱེད་ལས་གཟུང་འཛིན་འགོག་འདོད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དང་འབྲེལ་བར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་རང་ཤར་བས། །མཉམ་པར་བཞག་དང་རྗེས་སུ་ནི། །མི་གཡོ་བསམ་གཏན་ཉིད་དུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྟ་བ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་རིག་པ་ཐད་དྲང་དུ་ངོ་འཕྲོད་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་མ་ཤེས་ན། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་སྤྲོད་རེ་ཙམ་ཐོབ་ པ་དང༌། དལ་ཁོམ་རེས་འགའ་བའི་ཆོས་ལ་དགག་བསྒྲུབ་བླང་དོར་ལས་འདས་པའི་འགྱུར་བརྩིས་པས་འཆི་བ་དང་བར་དོར་མི་ཕན་ཞིང༌། གཏན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས་བསྒོམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་བསྒོམས་པ་ཡི་སྐྱོན་ཉིད་ནི། །འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སྣང་བས། །བདག་དང་གཞན་ཏེ་ཡུལ་ཤེས་དང༌། །ཚིག་དང་བཅས་ཏེ་ལྟ་བ་དང༌། །དམིགས་དང་བཅས་ཏེ་ཡུལ་དག་དང༌། །ཉོན་མོངས་བདག་ཏུ་འཆིང་བར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ལམ་ཡང་སྟོར་བ་དང༌། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་དང༌། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་གཞི་མེད་དང༌། །རང་རིག་ཁམས་གསུམ་བཅིངས་པ་དང༌། །རྟོག་དང་བཅས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་བསྒྲུབ་ཚུལ་ནི་མདོ་ལམ་དུ་ལེགས་པར་བསྟན་ཟིན་ཀྱང་འདིར་འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་བཅར་གྱིས་དྲིལ་ནས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བལྟ་བའི་དོན་བཤད་ན། འདི་ལྟར་འཁོར་འདས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་ཞི་གནས། དེའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པའི་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསལ་ཆ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་ལྷག་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་ལ་གོམས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སུ་འདུས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འཆར་བའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་མཉམ་གཞག་དུ་ཞི་ལྷག་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གོམས་པས་ཚོགས་གཉིས་གཅིག་ཆར་དུ་རྫོགས་ཏེ་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ལ་རེག་པའི་ཚུལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་ཤིང་འོད་གསལ་བས་ན་དངོས་པོ་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་ནི་ཟག་བྱེད་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་དེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བཅོམ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་སེམས་རྟོགས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚུལ། སེམས་རྟོགས་ ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ན་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྐང་པ་བཞིས་བསྒོམ་པའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་འདུ་ཤེས་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་བལྟ་བའི་གནས
Chinese
不。真正的觉性本身没有比喻可以说明。本性五光本来就具备，如果再显示影像的五光，也不会成佛。如是说。虽然如此，如果对觉性的认识获得了彻底的介绍，但积累不足的人无法直接进入它的本性。虽然如此，但如果我执的突发状况，没有在法界清净的虚空中消失，突发状况所迷惑的证悟集合法，被平凡的自性轮回的主人，为了遮蔽最初的业力者，止观的体性相同和，各自不同的引导方式两种中，对于第一种，安住于大处的禅定和，明分（光明）的智慧止观双运，将第二种，安立于非二元的离边之义。如是教诫。对此，凡是与我执相连的八识聚的突发性的心，如果与法界等同，就无法转变为觉性的法性，对于这些人，也有共同和随顺的修心安住之法。从这里没有遮止的方式，中观应成派说：修习是指心安住，断除内外流动，能取和所取止息。以及，脉、气、明点，身要、所缘和空性，称为修习是希望。如是体性依赖于所缘的心安住，必要是希望从那安住中获得稳固的果，作用是与希望阻止能取所取的止观相关联而修习。如是说，从《六界论》中也说：对于不可言说的心性，止观自然显现，安住和平息后，成为不动的禅定而圆满。因此，如果见解已经安立于基础上的觉性，没有直接认识，并且没有将那觉性的状态，在三时中平等地练习，仅仅获得大圆满的认识，以及，对于偶尔的闲暇之法，认为超越了取舍扬弃的改变，对死亡和中阴没有利益，并且不能断除永远流浪轮回的根本，所以从中观应成派中学习修习那真实性的方式：没有修习的过患是，轮回的相貌显现，自和他者，境识和，连同言语
English
No. True awareness itself has no analogy to illustrate it. If the five lights of inherent nature are already present, showing the five lights of the image will not lead to Buddhahood. So it is said. Although the introduction to awareness is thoroughly obtained, those with insufficient accumulation cannot directly enter its nature. Although this is the case, if the sudden occurrence of self-grasping does not disappear in the pure space of the Dharmadhatu, the collections of realization confused by sudden occurrences, by the ordinary self-nature, the lord of samsara, in order to obscure the initial karmic ones, from the two ways of guiding the nature of calm abiding and insight, which are the same and different, for the first, abiding in the great place of meditation, and the wisdom of clarity, the union of calm abiding and insight, the second, is established in the meaning of non-duality, free from extremes. Thus it is taught. Regarding this, any sudden mind of the eight consciousness aggregates connected with self-grasping, if it becomes equivalent to the Dharmadhatu, it cannot be transformed into the Dharma nature of awareness. For these people, there is also a common and agreeable method of cultivating mind abiding. From here, without prohibiting the method, the Prasangika Madhyamaka says: Meditation means mind abiding, cutting off the inner and outer flow, the apprehended and the apprehender cease. And, the channels, winds, bindus, body key points, objects of focus, and emptiness, the desire is called meditation. Thus, the nature relies on the object of focus, the necessity is the hope of obtaining a stable result from that abiding, the function is to cultivate in connection with calm abiding and insight that hopes to prevent the apprehended and the apprehender. As it is said, from the Six Realms it is also said: For the unspeakable nature of mind, calm abiding and insight naturally arise, after abiding and pacifying, it becomes perfect as immovable meditation. Therefore, if the view has been established on the basis of awareness, it is not directly recognized, and if that state of awareness is not practiced equally in the three times, merely obtaining the introduction to the Great Perfection, and, for the occasional leisure Dharma, considering the change beyond acceptance and rejection, it is not beneficial for death and Bardo, and because the root of wandering in samsara forever cannot be cut, therefore, from the Prasangika Madhyamaka, learn the way to practice that reality: The fault of not meditating is, the appearance of the characteristics of samsara, self and other, object consciousness and, together with words.
Chinese
观点，以及带着执着的对境，将会束缚于烦恼的自我。还会丧失成佛的道路，不了解果的自性，没有诸法平等的依据，自明的三界被束缚，带着分别念将会堕落。如是说。总的来说，止观各自的修习方式在经部道中已经很好地阐述了，但在这里，为了靠近并概括圣者阿达噶耶谢的意旨，讲述将二者视为一体的意义。像这样，将轮回和涅槃执着为法的自性清净，在那唯一的等持中，以心识专注的状态不移动是止。它的特征是认知无有实物的各自 以分别的智慧的明分是胜观。如圣者阿达噶耶谢所说：一切法自性清净，因此应当彻底修习无有实物的认知。如是说。像这样，如果习惯了止观一体的禅定，那么一切法都将汇集为菩提心，之后所有后得都将显现为大悲的自性。在那样的状态中，一切法都汇集为菩提心，因此应当彻底修习大悲的认知。如是说。当在入定中习惯了止观一体的空性，并在后得中修习大悲时，二资粮同时圆满，以光明自性触及圣者之谛的方式。一切法自性不可得，并且光明，因此应当彻底修习对任何事物都不执着的认知。如是说。那也是因为事物是造作之因，是所知障，因此如果以各自的自证智慧摧毁它，那么证悟自心是佛性的方式就会显现。证悟心 即是智慧，因此应当彻底修习不在他处寻觅佛陀的认知。如是说。四句偈汇集了一切修习的经文。此处的认知是不观察被自身相续的事物所包含的蕴的自性，因为与“也应如实观察彼等五蕴自性本空”相违背。因此，是观察空性的处所。
English
Views, and with clinging to objects, will be bound to the self of afflictions. Also, the path to Buddhahood will be lost, the nature of the fruit will not be understood, there will be no basis for the equality of all phenomena, the self-aware three realms will be bound, and with conceptualization, one will fall. Thus it is said. In general, the methods of cultivating calm abiding and insight meditation individually have already been well explained in the Sutra path, but here, in order to approach and summarize the intention of the noble Adaka Yeshe, I will explain the meaning of viewing the two as one. Like this, the nature of phenomena, which is perceived as samsara and nirvana, is naturally completely pure. In that very samadhi, the state of unwavering with single-pointed awareness is calm abiding. Its characteristic is the distinct clarity of the wisdom of discernment, which is the insight meditation, perceiving the absence of entities. As the noble Adaka Yeshe said: All phenomena are naturally completely pure, therefore one should thoroughly cultivate the perception of the absence of entities. Thus it is said. In this way, if one becomes accustomed to the meditation of calm abiding and insight meditation as one entity, then all phenomena will gather into the mind of enlightenment, and all subsequent attainments will appear as the nature of great compassion. In that state, all phenomena gather into the mind of enlightenment, therefore one should thoroughly cultivate the perception of great compassion. Thus it is said. When one becomes accustomed to the emptiness of calm abiding and insight meditation as one entity in equipoise, and cultivates great compassion in post-meditation, the two accumulations are simultaneously completed, in the manner of touching the truth of the noble ones with the nature of clear light. All phenomena are naturally unobservable and luminous, therefore one should thoroughly cultivate the perception of not clinging to anything. Thus it is said. That is also because entities are the cause of defilements, which is the obscuration of knowledge, therefore if one destroys it with the self-aware wisdom of each, then the way of realizing one's own mind as the nature of Buddha will appear. Realizing the mind is wisdom, therefore one should thoroughly cultivate the perception of not seeking the Buddha elsewhere. Thus it is said. These four lines summarize all the sutras of practice. The perception here is not to regard the nature of the aggregates as contained by the entities of one's own continuum, because it contradicts "one should also truly observe that those five aggregates are naturally empty." Therefore, it is the place for observing emptiness.