Tibetan
དང་དེའི་ཐ་སྙད་དང་སྙམ་བྱེད་དུ་བཟུང་ཡང༌། བརྗོད་བྲལ་བརྗོད་ཅན་དུ་སོང་ནས་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་བའི་དུས་མེད་དེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར། །རྫོགས་རིམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །ཝ་སྤྲེའུ་སེང་གེ་སྟག་ཏུ་བརྫུས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་སྔོན་དུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་འཇུག་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མཐར་གྱིས་རིག་པ་བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས། དེའི་ཁྱད་གཞི་གནད་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ལས་གནད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། སེམས་སུ་རྟོག་པའི་འཐད་པ་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་བྲིད་ནས་དོན་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་མར་འཐུད་པ་མཐའ་དག་གཏད་མེད་དུ་སྐྱུར་ནས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག །ནང་དུ་མི་བསྐྱིལ། བར་དུ་མ་གཟུང༌། བློས་མ་བཅོས། རྟོག་པར་མི་འགྱུ་བའི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་རྒྱ་ཡན་པ་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་སྤྲད་པས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་རང་སར་གྲོལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ན་རིག་པས་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འཇལ་ཤེས་པས་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པའི་ཕོ་ཚོད་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་རང་གིས་རང་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ཡིན་ནོ། །གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་དྲུག་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་གཟུང་དང་གནས་པ་དེང༌། །རྩ་བ་གཅད་དང་དངོས་པོ་དེད། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་བཙལ། །ཡེངས་ལ་བོར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་གཟུང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། རླུང་རང་དལ། མིག་མི་འཛུམ། སེམས་རང་ ལུགས་སུ་བཞག་པས་གསལ་སྟོང་ངེ་གནས་དུས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རིག་བྱེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དེ། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས། །རིག་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་གནས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། བཏང་བཞག་ཆེད་འཛིན་གང་ཡང་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་ཝལ་ལེར་འདུག་པ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་
Chinese
虽然执着于这些名称和想法，但由于落入能说和不能说之中，因此没有见到自性离戏的时刻。如《自显》中所说：“若不识法身本净性，虽许无生圆满次第义，如狐猴狮虎徒相似。”这里，无论先前是否进行了将显现认知为心等次第引导，最终将觉性直接确认为目标，是此宗的特殊之处。因此，将此特殊的基础分为依靠要诀和不依靠要诀两种方式进行介绍，其中不依靠要诀的介绍是：将所有被各种关于显现、空性和心中所想的道理所迷惑，并持续执着于事物自性的知识，全部毫无保留地抛弃，不对外境进行分别，不对内进行收摄，不对中间进行执取，不进行思维改造，不随分别念而动摇的，通透开阔的觉性，它存在于一切时，通过与具有证悟的上师的加持力相结合进行介绍，从而直接见到无自性的实相。如《自显》中所说：“无生故无灭，无执故自解脱，无缘故无戏论，非作而生一切有。”如果这样见到，因为觉性能衡量法界的实相，所以不依赖于经论的衡量，自己对自己也不会产生怀疑，因此就在那样的状态中修行。依靠要诀进行介绍有六种方式，如《超越》中所说：“心是所执与安住处，断根与事物寻觅，于境与识之间寻找，皆是于散乱中遗失。”其中，第一种是从执着心来介绍：身体跏趺坐，气息自然放松，眼睛不闭合，心安住于自性，光明和空性，安住时的光明和空性这二者就是体验。像这样，将觉知如虚空般开阔的部分介绍为证悟。如《宝鬘论》中所说：“从空性之誓言中，于觉性之境中显现。”第二种是从心安住处来介绍：在不进行任何放松、安住、特意执着的时刻，自然而然地安住就是体验。远离广狭偏袒的
English
Although clinging to these names and ideas, there is no time to see the self-nature free from elaboration because it falls into what can and cannot be said. As it is said in "Self-Manifestation": "If you do not recognize the Dharmakaya as being completely pure, even if you admit the meaning of the unborn perfection stage, it is like a fox, monkey, lion, and tiger pretending to be each other." Here, whether or not the preliminary stages of introducing appearance as mind have been done, it is the special characteristic of this vehicle to ultimately recognize rigpa as directly hitting the mark. Therefore, the basis of this distinction is divided into two types, relying on key points and not relying on key points, to introduce the method. Introducing without relying on key points is: all the knowledge that is deceived by various reasons of appearance, emptiness, and thoughts in the mind, and continues to cling to the self-nature of things, is completely abandoned without reservation, without distinguishing the external environment, without collecting internally, without grasping in the middle, without transforming with thought, the unobstructed and open awareness that does not move with thoughts, which exists at all times, is introduced through the power of the blessing of a lama with realization, thereby directly seeing the reality of no self-nature. As it is said in "Self-Manifestation": "Because there is no birth, there is no cessation. Because there is no grasping, there is self-liberation. Because there is no object, there is no elaboration. It is not made, but it exists in everything." If you see it in this way, because rigpa can measure the reality of the Dharmadhatu, you do not rely on the measurement of scriptures and reasoning, and you will not doubt yourself, so you practice in that state. There are six ways to introduce relying on key points, as it is said in "Transcendence": "The mind is the object and the place of dwelling, cutting off the root and searching for things, searching between the object and consciousness, all are lost in distraction." Among them, the first is to introduce from clinging to the mind: the body is in a lotus posture, the breath is naturally relaxed, the eyes are not closed, the mind abides in its own nature, clarity and emptiness, the clarity and emptiness at the time of abiding are the experience. In this way, the part of awareness that is as open as the sky is introduced as realization. As it is said in "Jewel Garland": "From the vow of emptiness, it appears in the realm of awareness." The second is to introduce from the place where the mind abides: at the moment when there is no relaxation, abiding, or intentional clinging, naturally abiding is the experience. Free from the narrow-mindedness and partiality of
Tibetan
ཤེས་པ་དངས་ཕྱེད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རང་ཤར་ལས། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་རྒྱ་མ་ཆད། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡངས་པ་ཆེ། །དག་པ་ཤེལ་གོང་དྲི་མེད་བཞིན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྩ་བ་གཅད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དེ་རྐྱང་དེད་བཏང་ནས་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༌། ད་ལྟ་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། ཁ་དོག་དང་བྱད་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་ཕྱད་དེ་བར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐང་ཆད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་གཉིས་མཐའ་ཟད། །དུ་མར་མི་སྣང་གཅིག་ལས་ འདས། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཚིག་གི་གཞི། །དངོས་ལ་སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་དོན། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལྟ་བའི་དོན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དང་ནམ་མཁའ་བསྲེས། ནམ་མཁའི་མཐའ་དབུས་གཅད་ནས་དེད་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བྱིང་རྒོད་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་དངས་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲོད་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པར། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་རེ་མཚན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་ཤར་བ་ལས་གཞན་པ་གཅིག་ཏུ་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་ནས་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱད། ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བསྡུ་བའི་བར་དེ་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སོང་བའི་དེར་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་གེ་བའི་ཚད་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཅི་ཡང་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡེངས་ལ་བོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཡེངས་ཐབས་སུ་སོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཕུལ་བརྡེག་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཇག་པ་སླེབས་སོ་བྱས་པས། ད་ལྟའི་འོག་འགྱུའམ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆ་དེ་འཐོར། ཅི་ཟེར་ ཆ་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་ཧོད་དེ་བ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་ཤར་ལས། རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །བརྗོད་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད། །འཛིན་དང་ཆགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དྲི་མེད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནད་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གང་ཡིན་ཡང་འ
Chinese
了知觉性澄明的部分，即是证悟。如是《自显》中说：不堕于方隅，无有边际，无有内外，宽广浩大，如清净无垢的水晶球，说显现而无自性。如是。三、断根而介绍：心若放任自流，追究最初从何而来，现在处于何处，最终往何处去，考察颜色和形状等特征，一无所获，突然中断之时，如精疲力竭般的觉性，那是体验。介绍说，其特征是不可思议，那就是证悟。如《中观》中说：非一，二边尽，不显多，超一，不可说，是言词之基，有为法为空性之精华义，不堕方隅是见之义。如是。四、追究事物而介绍：心与虚空相融，断定虚空的边际和中心而追究，当能所二取的觉性之自性，无有沉掉的自性禅定之时，其澄明的部分是体验，觉知的部分是证悟。如《宝积经》中说：自性禅定无有间断，无有沉掉，稀有啊！如是。五、于所知与觉性之间介绍：觉性于所知显现之时，除了显现之外，唯一地如泰山压顶般安住，不观察所知，不归纳于能知，其间不可言说，其执着的成分是体验，明觉的程度是证悟。如《功德藏》中说：觉性之本体无有分别，一无所有故，无所不生。如是。六、于散乱中遗忘而介绍：于散乱状态中，施以猛击，如来藏被八识之贼所侵，此时此刻，下意识或无记的部分消散，不知所云，当觉性处于茫然失措的状态时，那是体验，自性不变的觉知部分是证悟。如《自显》中说：是觉性自身的显现，超越常断二边，不可言说，极度清净之法，超越是与非之边，无有破立，超越执着之边，无垢光明任运自成。如是。如是，无论是否依赖要点，
English
Realizing the clear part of awareness is enlightenment. As it says in Rangshar: "Not falling into any direction, without limits, without inside or outside, vast and expansive, like a pure crystal ball without impurities, it is said to appear without inherent existence." Thus. Third, introducing by cutting off the root: If the mind is allowed to wander freely, investigate where it originally came from, where it is now, and where it will ultimately go. Examine its characteristics such as color and shape, and when nothing is found and it suddenly stops, the awareness is like being exhausted, that is experience. It is introduced that its characteristic is inconceivable, that is enlightenment. As it says in Thalgyur: "Not one, the two extremes are exhausted, not appearing as many, beyond one, unspeakable, the basis of words, the essence of phenomena is emptiness, not falling into any direction is the meaning of view." Thus. Fourth, introducing by pursuing objects: Blend the mind with space. Determine the edge and center of space and pursue it. When the essence of the awareness of the non-duality of subject and object, the nature of samadhi without sinking or rising, that clear part is experience, and the knowing part is enlightenment. As it says in Rinpoche Pungpa: "The nature of samadhi is without interruption, without sinking or rising, how wonderful!" Thus. Fifth, introducing from between the object and awareness: When awareness arises in the object, other than the arising, it is placed as a single, overwhelming presence, not examining the object, not collecting it into the subject, the part of clinging in between that is unspeakable is experience, and the degree of clarity is enlightenment. As it says in Tsal Dzog: "The essence of awareness is without thought, because there is nothing, everything arises." Thus. Sixth, introducing by forgetting in distraction: In the state of distraction, strike it hard, saying that the Tathagatagarbha has been invaded by the thieves of the eight consciousnesses. At this moment, the subconscious or the unindicated part dissipates, not knowing what is being said. When awareness is in a state of bewilderment, that is experience, and the knowing part of unchanging nature is enlightenment. As it says in Rangshar: "It is the appearance of awareness itself, beyond the extremes of permanence and annihilation, unspeakable, the extremely pure Dharma, beyond the extremes of yes and no, without negation or affirmation, beyond the extremes of clinging, stainless, luminous, spontaneously accomplished." Thus. Thus, whether or not relying on the key points,