Tibetan
ས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །ཡེ་རྫོགས་རང་གི་ལུས་ལ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དུ་གནས་པའི་གདངས་ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་བལྟས་པས་ཆོས་ཉིད་མངོན་གསུམ་གྱིས་ཞིང་ཁམས་གྱི་གོ་འབྱེད། ཉམས་གོང་འཕེལ་དུ་སྤྲུལ་སྐུ། ཚད་ཕེབས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ། ཟད་པར་ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་མཐོང་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡིས། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལམ་ལས་འདས། །ཉམས་སྣང་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ཡིས། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ནུབ་པ་དང༌། །བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད། །རིག་པ་ཚད་ཕེབས་སྣང་བ་ཡིས། །སྐུ་གསུམ་རྟོག་པའི་ལམ་སྣང་འདས། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ཡིས། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐག་ཆད། །ཅེས་སོ། །སངས་རྒྱས་བསྒྲལ་ཏེ་དུར་བཅུག་ན། །རང་གི་སྣང་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འབྱུང་བ་རང་ལ་ལོག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་སངས་ རྒྱས་ནི་རིག་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་དེ་ཉིད་ལ་མ་རིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་བཅས་པས་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་དོ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲལ་ནས་དུར་དུ་བཅུག་པ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྩ་བ་རིག་པ་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་འབྱུང་བའི་སྙིགས་མ་རང་ལོག་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དེངས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་མེར་བསྲེགས་ཆུར་ཕོ་ན། །རིག་པའི་རང་སྣང་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་འཁོར་འདས་སམ། །གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་ཞིང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་དང༌། རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་ཕྱི་ལོགས་པའི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་འཛིན་པའང་བསྲེགས་ནས་ཆོས་སུ་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཇིག །བླ་མའི་མན་ངག་ནུབ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཟད་སར་ཕྱིན་པ་དང༌། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་འཇིག །འདི་དུས་བླ་མའི་མན་ངག་ནུབ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་མཐའ་སྟོངས་པས། །ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སངས་རྒྱས་ མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །མདོར་ན་གང་ཡང་གནས་པ་མེད། །སོང་མེད་འོང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ། །བསྒྲལ་ན་སྣང་བ་སྟོངས་པར་འགྱུར། །ཐུགས་རྗེ་དོན་ཉིད་མ་འགགས་ཕྱིར། །དུས་དེའི་ཚེ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དེངས་པ་ཐོད་རྒལ
Chinese
地、增长、法与僧伽，俱在圆满自性身。如是安住之音，以胜观之觉性观照金刚链，则法性现量开启净土之门。于增上之体验中，化身显现；于圆满之量中，报身圆满；于穷尽之时，得见法身之显现。如是，于决断文中：法性现量之显现，超越心识执持之路。体验增上之显现，令错谬之显现消逝，中阴之智慧得以显现。觉性圆满之显现，超越三身分别之路之显现。法性穷尽之显现，断绝三界轮回之流。如是说。若将佛陀超度并埋葬，则将证悟自性之显现。因诸元素回归自身之故。如是，佛陀即是觉性。于众生之时，因彼觉性与无明之遍行相合，故生起觉性之外另有佛陀之想，将与八识聚相合之觉性之自性超度并埋葬，即是无明之根本回归觉性，故此后将不再错乱。如是，若显现证悟法性，则元素之垢染将回归自身，而生起分解为微尘等现象。若将诸法以火焚烧，以水冲洗，则将证悟觉性之自显。因智慧行于实义之故。如是，法即是轮回与涅槃，或显现为能取与所取之诸法，以及一切错谬之法。觉性达至圆满之量，外道未能证悟之彼性，亦以智慧之火焚烧，则一切名为法之宗派皆将毁灭。上师之口诀隐没，甚至连身与智慧亦未能成就。诸法达至穷尽之处，自身所立之宗派亦将毁灭。此时上师之口诀隐没，见、修、行之边际消亡，法身之显现亦不复存在。身与智慧之相续断绝，无有佛陀亦无有众生。总而言之，无有任何安住之物，无有去亦无有来。如是说。若于一时超度一切众生，则显现将归于空寂。因大悲之实义未曾止息之故。彼时，以彻却令身体分解为微尘，即是妥噶。
English
The ground, increase, Dharma, and Sangha, reside in the complete self-nature body. The sound of abiding in this way, by observing the Vajra Chain of insight, the nature of reality manifestly opens the door to the pure land. In the experience of increase, the Nirmanakaya manifests; in the measure of perfection, the Sambhogakaya is complete; at the time of exhaustion, the appearance of the Dharmakaya is seen. Thus, in the decisive text: The manifestation of the manifest reality of Dharma-nature, transcends the path of mental grasping. The manifestation of increasing experience, causes the appearance of delusion to vanish, and the wisdom of the Bardo manifests. The manifestation of perfected awareness, transcends the appearance of the path of conceptualizing the three bodies. The manifestation of the exhaustion of Dharma-nature, cuts off the stream of Samsara in the three realms. So it is said. If the Buddha is liberated and buried, then the manifestation of one's own nature will be realized. Because the elements return to oneself. Thus, the Buddha is awareness. At the time of sentient beings, because that awareness is combined with the pervasive activity of ignorance, the thought arises that there is a Buddha other than awareness. Liberating and burying the nature of awareness, which is combined with the eight aggregates of consciousness, means that the root of ignorance returns to awareness, so that from then on there will be no more confusion. Thus, if the manifestation realizes Dharma-nature, then the impurities of the elements will return to oneself, and phenomena such as disintegration into dust will arise. If all phenomena are burned with fire and washed with water, then the self-manifestation of awareness will be realized. Because wisdom acts on the meaning of reality. Thus, Dharma is Samsara and Nirvana, or all phenomena that appear as grasper and grasped, and all deluded phenomena. When awareness reaches the measure of perfection, that nature which the outsiders have not realized is also burned with the fire of wisdom, and all schools named Dharma will be destroyed. The oral instructions of the Guru disappear, and even the body and wisdom are not accomplished. When all phenomena reach the point of exhaustion, the school established by oneself will also be destroyed. At this time, the oral instructions of the Guru disappear, the boundaries of view, meditation, and action vanish, and the manifestation of the Dharmakaya no longer exists. The continuum of body and wisdom is cut off, there is no Buddha and no sentient beings. In short, there is nothing that abides, there is no going and no coming. So it is said. If all sentient beings are liberated at once, then manifestation will return to emptiness. Because the true meaning of great compassion has never ceased. At that time, the body is broken down into dust by Trekchö, which is Tögal.
Tibetan
་གྱིས་འོད་དུ་གསལ་བ་འཕོ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་བཞེངས་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ས་ལ་བསྒྲལ་བར་མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་བར་དོའི་འགྲོ་བ་སྨོན་ལམ་མཐུན་པ་སུམ་སྟོང་ལྷག་མེད་དུ་གྲོལ་བར་མཛད་ནས་ཆོས་ཉིད་གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུར་འཚང་རྒྱ་ཡང༌། ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན་ལ་འགགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཟག་པ་ཟད་ཕྱིར་རྡོས་བཅས་མིན། །དངོས་པོ་ཟད་ཕྱིར་སྟོང་པར་གནས། །གཉིས་མེད་འཕེལ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆོས་དང་བྲལ་བས་ཐབས་ལས་འདས། །རྟོག་མེད་གསལ་བས་འགྱུ་བ་སངས། །བེམ་རིག་གཉིས་མེད་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །རྗེས་ལ་མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་བཞི་ལས། དང་པོ་མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅའ་བ་ནི། རང་སྲོག་རང་གིས་བཅད་གྱུར་ན། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །སྒྲོན་མ་འོད་ལྔས་ བརྒྱན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལུས་བཞུགས་སྟངས་ལས་མི་འགུལ་བས་རྩ་རླུང་གི་སྲོག་གཅོད། མིག་གཟིགས་སྟངས་ལས་མི་འགུལ་བས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་འཛིན། སེམས་བཟོ་མེད་ལས་མི་འགུལ་བས་སྒྲོན་མ་རྒྱན་དུ་འཆར་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། །མི་འགུལ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅས་པས། །རླུང་སེམས་གནད་ལ་ཕེབས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་བ་ནི། སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་རང་དབང་དུ། །བསྡུས་ན་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་བྱ་བ་ལ་མི་གནས་པར་སྡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་རླུང་སེམས་དབང་དུ་སྡུད། དེས་རིག་པ་གཡོ་མེད་དུ་སྡོད་པའི་སྟོབས་རྒྱས་པས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་འཕེལ་ཟད། ཡེ་ཤེས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པས་སྣང་བ་གཡོ་མེད་དུ་སྡོད་པས་ཞིང་ཁམས་ཚད་ལ་ཕེབས་པར་བྱེད་དོ། །འདིའི་ཚེ་རྟགས་སྒོ་གསུམ་ལ་འཆར་བ་ནི། ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བཙོན་དོང་དུ། །བཟུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་འགྱུར། །རིག་པ་ཀུན་ཏུ་ཡངས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྤྲོས་བཅས་བུམ་པའི་དབང་གིས་ལུས་སྨིན་པས་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་བྱིན་རླབས་ལུས་ལ་ཞུགས་པ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་མངོན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྩ་དལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ ལས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལྷ་ཚོགས་བཙོན་དོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ་ལུས་རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩ་དལ་བས་རླུང་རང་མལ་ལས་མི་གཡོ་བས་ལྐུགས་པ་ལྟར་སོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྩ་རླུང་གཉིས་ཀ་དལ་བས་སེམས་ཀྱི་གཡོ་བྱེད་འགགས་ཏེ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མའི་ངོ་བོ་སྤྲོ
Chinese
以光明之身显现大迁转之身，使三界一切众生解脱于法性无生之地，其事业永不间断。特别是中阴众生，三千多有共同发愿者皆得解脱，并于法性童瓶身中成佛。慈悲之流永无止息，如《摩尼宝鬘》所说：因漏尽故非粗重，因事物尽故住于空，无二无增自性，离法故超胜方便，无念清明故动摇息，明觉无二圆满二资粮。之后，四种临终口诀中，第一，安住于三不动摇：若自断自命，则与法性境相遇，因明灯以五光庄严。因此，身体从坐姿不动摇而断绝脉气之命，眼睛从观看方式不动摇而执持法性之境相，心从无造作不动摇而使明灯显现为庄严。如《现观庄严论》所说：安住于三不动摇，风心到达要处。第二，以三安住衡量：一切众生皆自在，若摄持则具力，因智慧无染着。身体不住于作为而以安住之要诀摄持风心，由此觉性安住不动摇之力增长，故八识聚之增减，因智慧无染着故显现安住不动摇，故使刹土到达衡量。此时，征相显现于三门：若将一切天众囚于牢狱，则成就近在咫尺，因觉性普遍宽广。如是，以有戏论之宝瓶灌顶，身体成熟，故无勤之加持融入身体，显现法性现前之时。如是，从脉缓之缘起，蕴界处所摄之天众囚于牢狱，如身体置于龟壳之中。脉缓故风不离本位，如哑巴一般。如是，脉风二者皆缓，故心之动摇止息，故基位之觉性，智慧自生之明灯的体性舒
English
Manifesting as the body of great transference, luminous with light, liberating all sentient beings of the three realms into the realm of unborn Dharma-nature, its activity is ceaseless. Especially, more than three thousand beings in the bardo, who share common aspirations, are liberated without exception, and attain Buddhahood in the Body of the Youthful Vase of Dharma-nature. The stream of compassion is without interruption, as stated in the "String of Pearls": Because defilements are exhausted, it is not coarse. Because phenomena are exhausted, it abides in emptiness. The nature is non-dual and without increase. Being separate from Dharma, it transcends means. Being clear without thought, movement is pacified. The two, awareness and matter, are non-dual, perfecting the two accumulations. Afterwards, among the four instructions on the final support, the first is to establish the foundation on the three immovables: If one cuts off one's own life, one will encounter the realm of Dharma-nature, because the lamp is adorned with five lights. Therefore, by not moving the body from its posture, one cuts off the life of the channels and winds. By not moving the eyes from their gaze, one holds the appearance of the realm of Dharma-nature. By not moving the mind from its non-fabrication, the lamp appears as an ornament. As stated in the Madhyamaka: By establishing the foundation on the three immovables, the wind and mind arrive at the essential point. Second, measuring with the three abidings: All beings are in their own power. If gathered, one becomes powerful, because wisdom is without attachment. By the essential point of abiding without dwelling on bodily actions, one gathers the winds and mind under control. By this, the power of awareness abiding without movement increases, hence the increase and decrease of the eight consciousnesses. Because wisdom is without attachment, appearances abide without movement, hence causing the realms to arrive at measurement. At this time, signs appear in the three doors: If all the assemblies of deities are imprisoned in a dungeon, then accomplishment becomes near, because awareness is universally vast. Thus, by the empowerment of the vase with elaboration, the body ripens, hence the blessing of non-effort enters the body, manifesting the time of the manifest Dharma-nature. Thus, from the interdependent arising of slow pulses, the assemblies of deities gathered by the aggregates, elements, and sense bases are imprisoned in a dungeon, like placing the body in a tortoise shell. Because the pulse is slow, the wind does not move from its natural state, becoming like a mute. Thus, because both the pulse and wind are slow, the movement of the mind ceases, hence the awareness of the ground, the nature of the lamp of self-born wisdom, ex