Tibetan
སེམས་ཀྱི་བཞོན་པ་ལས་རླུང་གི་འགྱུ་བ་རང་འགགས་ལ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རླུང་ཁ་སྒོ་ནས་རང་ལུགས་སུ་དལ་བུས་དྲངས་ལ་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་གནས་གློད་དོ། །གནད་དེས་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པ་རྟ་ལྟ་བུའི་རླུང་ཕྱིར་གྱེས། དྲན་རྟོག་མི་ལྟ་བུ་རིག་པ་ལ་ཐིམ་པས་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་བརྟེན་པ་རང་གི་ལུས་བྱང་ཁོག་སྟོད་འདི་ན་བརྟེན་ནས་ཡོད་དོ། །གནས་སྙིང་ན་གནས་པའོ། །ལམ་ནི་སྙིང་དང་མིག་གི་བར་དུ་རྩ་དར་དཀར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུ་མཉེན་ལ་འཁྲིལ་བ་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མེད་པ་གཅིག་གིས་འབྲེལ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྒོ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ནི་རང་གི་མིག་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ནི་རང་གི་རྣ་བ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་བཞུགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བཞུགས་སོ། །སྙིང་པོ་ཟང་ཐལ་དུ་བཞུགས་སོ། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་བཞུགས་པ་ནི། རང་གི་རིག་པ་འདི་ཉིད་དངོས་པོ་མཚན་མ་གར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ངོ་བོ་སྟོང་ པར་འདུག་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་གསལ་བར་བཞུགས་པ་ནི་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགག་པར་གསལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དུ་བཞུགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྙིང་གའི་ནང་ན་བཞུགས་པ་ཤ་ཁྲག་ལུས་ཀྱིས་བསྟུམས་ཀྱང་མ་འཐུམས་པར་རང་གི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མཐོང་བ་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཟང་ཐལ་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་རླུང་འདུས་ཀྱི་གེགས་སེལ་བའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་སུ་ཧུ་སྒྲ་དྲག་པོ་བཏུད་ནས་རླུང་ཕྱིར་འཕང་བ་ནི་གནད་ཡིན་ནོ། །གནད་འདི་དག་མ་ཤེས་ན་ཐོད་རྒལ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟིགས་སྟངས་གསུམ་གང་བྱེད་ཀྱང་ཧ་ཅང་གཅུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོས་ནས་མིག་མི་འགུལ་བའི་ལྟ་སྟངས་ལ་ཕྱོགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རྒྱང་ཞགས་འགུལ་བ་མེད་པ་གནད། །འདི་དུས་ལྟ་སྟངས་གསུམ་དང་སྦྱར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འཁྲིད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་གསུམ་ནི། ཟུར་དང་སྟེང་འོག་གསུམ་དུ་དབྱིངས་སྣང་དལ་བུས་འཁྲིད་པའི་སྐབས་ལས་གཞན་ དུ་མིག་མི་འགུལ་བ། ཤེས་པ་དངས་ཕྱེད་པ། དྲན་རྟོག་ཐ་མལ་དུ་མ་སོང་བ་གསུམ་ག
Chinese
为了让心的坐骑停止风的流动，从鼻孔缓缓地将气息吸入，然后像原来一样缓缓地呼出。这个要点使心的坐骑，像马一样的风，向外散开。像人一样的念头融入觉性，安住于自然状态的禅定中。如前所述，秘密主，安乐逝者，具有智慧之身者，所依赖的是自己的身体，依赖于这个上半身。所处的位置在心间。道路是心与眼之间，像白色丝绸的脉络一样柔软缠绕，没有血液和血清的一条脉络连接着。那是智慧的道路。门是显现的门两个，隐藏的门两个，共四个。显现的门两个是自己的双眼。隐藏的门两个是自己的双耳。自己的本体是清净法身的本体，安住在空性中。安住在明亮的智慧中。安住在彻底通透的精要中。本体安住在空性中，就是说，自己的觉性本身，没有任何事物或相状可以成立，因此本体安住在空性中。精要安住在明亮中，就是说，自己的觉性的本体不间断地明亮。种姓之子，觉性自身的本体不间断地明亮，这就是佛陀的意趣。智慧安住在彻底通透中，就是说，佛陀安住在心间，即使被血肉之躯遮蔽，也无法遮蔽，对于自己眼识所见之物，显现不间断。这就是彻底通透的意趣。如是说。那时，为了消除风聚集的障碍，期间发出强烈的“呼”声，将风排出，这是要点。如果不知道这些要点，就不会产生妥噶的功德。第二，无论采取哪种观看方式，都要避免过度用力，将注意力集中在眼睛不动的观看方式上。在《超越论证》中说：“目光不动是关键。此时结合三种观看方式。”如是说。第三，引导虚空的三个要点是：在从侧面、上方和下方三个方向缓慢引导虚空景象时，眼睛不动，觉知清澈，念头不落入寻常状态，这三者。
English
In order to stop the movement of wind, the mount of mind, gently draw the breath in through the nostrils, and then release it as it was. This key point causes the wind, the mount of mind like a horse, to dissipate outwards. Thoughts, like people, dissolve into awareness, abiding in the natural state of meditation. As mentioned before, the Lord of Secrets, the Sugata, the one with the body of wisdom, relies on one's own body, relying on this upper body. The location is in the heart. The path is between the heart and the eyes, connected by a single channel like a soft and winding white silk thread, without blood or serum. That is the path of wisdom. The doors are four in total: two manifest doors and two hidden doors. The two manifest doors are one's own two eyes. The two hidden doors are one's own two ears. One's own essence is the essence of the pure Dharmakaya, abiding in emptiness. Abiding in clear wisdom. Abiding in the utterly transparent essence. The essence abiding in emptiness means that one's own awareness itself, without any thing or characteristic that can be established, therefore the essence abides in emptiness. The essence abiding in clarity means that the nature of one's own awareness is uninterruptedly clear. Son of lineage, the very nature of awareness, clear without interruption, this is the intention of the Buddha. Wisdom abiding in utter transparency means that the Buddha abides in the heart, and even though obscured by the flesh and blood body, it cannot be obscured, and the appearance of what is seen by one's own eye consciousness is uninterruptedly clear. This is the intention of utter transparency. Thus it is said. At that time, in order to eliminate the obstacles of wind accumulation, in the interval, a strong "Hūṃ" sound is uttered, and the wind is expelled, this is the key point. If these key points are not known, the qualities of Tögal will not arise. Secondly, whichever of the three ways of looking is adopted, avoid excessive strain and focus on a way of looking in which the eyes do not move. In the *Transcending Extremes* it says, "The key is that the gaze does not move. At this time, combine it with the three ways of looking." Thus it is said. Thirdly, the three key points of guiding the expanse are: when slowly guiding the appearance of the expanse from the three directions of side, above, and below, the eyes do not move, awareness is clear, and thoughts do not fall into an ordinary state, these three.
Tibetan
ནད་ཡིན་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། ཆོས་ཉིད་དྲན་པ་གསལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཚོམ་བུ་ལྔར་སྣང་གསེར་གྱི་བྱ་ཁྱུང་ལྡིང༌། །འཛིན་ཆགས་རྟོག་མཐའ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་འུབ། །ཅེས་སོགས་གསུམ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱིའི་ཡུལ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་ལ་གཏད་པས་དབྱིངས་ཀྱི་དངས་ཕྱེད། ནང་གི་ཡུལ་རིག་པ་དབྱིངས་སྒྲོན་ལ་གཏད་པས་གཟུང་བ་རང་འགག །གསང་བའི་ཡུལ་གཏད་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ་གཏད་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། དང་པོས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བསྲེ། གཉིས་པས་ཤེས་བྱ་ནང་དུ་སྡུད། གསུམ་པས་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གནད་འདི་མ་རྟོགས་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་རུ་ལུས་པས་གཟུང་ཡུལ་དུ་སོང༌། རིག་པ་ནང་དུ་བསྐྱིལ་བ་འཛིན་བྱེད་དུ་གོལ་བས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ལས་མ་གྲོལ་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱིས་ས་བཅད་པ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་གཟུགས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཆར་ཚུལ་ནམ་མཁའ་གོ་འབྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་ན་ཡོད་ཡོད་འདྲ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ལས་ཕྱི་ན་མེད་དེ། མིག་གི་འོད་རྩ་དངས་པ་ལས་གཞི་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ནང་དུ་ མངོན་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་ན་ཡོད་ན་གཞན་དང་ཡང་མཐོང་བ་གཅིག་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སྐུ་ཡི་སྣང་བ་དེ་དག་ཀུན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ན་ཆུང་གཞོན་པ་ཡིས། །མེ་ལོང་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་ལ། །རང་གི་བཞིན་སྣང་མཐོང་བ་ལྟར། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །རིག་པའི་སྣང་བ་སྐུ་རུ་ཤར། །རང་གི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ནི། །ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམིགས་པ་དག་པས་མངོན་དུ་གསལ། །རང་གི་དཀྱིལ་དང་འཁོར་དུ་བཅས། །ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་ཡུལ་མེད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་དུས་ན་ཡུལ་ལྟར་སྣང༌། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པ་ཆེ། །གོ་བའི་ཡུལ་ན་བདེ་བ་ཆེ། །སྣང་བ་མཐོང་ན་ཉམ་མྱོང་ཆེ། །རང་རིག་གཅིག་པུ་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་མེད་པས་ན། །རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཉིད་ལས། །ཆ་ཤས་སྐུ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྒྲོན་མ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་སུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །བཅོས་མེད་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་བཞི། །མ་འགགས་པ་ཡི་དོན་གྱིས་གསལ། །རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ནི། །ནམ་མཁའ་ སྟོང་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ། །དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་སྐུ། །མ་འགགས་འགག་མེད་རྣམ་པར་གསལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཐུགས་ཀྱི་སྐུ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཆར། །དེ་ཡང་འགྲོ་དང་འོང་བ་དང༌། །འགུལ་
Chinese
是疾病。从功德圆满中，法性忆念明朗的虚空中，显现五彩祥云，金色大鹏飞翔，在远离执着分别的境界中安住。如是等等说了三点。第四点是：外境专注于无云的虚空，开启了法界的清净；内境专注于觉性法界灯，所取自然止息；秘密境专注于无所缘的法身，能取于自性中解脱。第一点是融合境与有境，第二点是将所知收摄于内，第三点是将多者变为一体。若不领悟此要点，则知识停留在外，成为所取之境；觉性收缩于内，误入能取，未能从能取所取二者中解脱，被空相所分割。为何呢？因为空相在外显现的方式，依赖于虚空开阔的因缘，所以认为它好像存在于外，这是就此而说的，实际上它并不在外。从清净的眼脉中，基现的显现之门在内显现，如果它在外，那么其他人也应该同样看到。因此，境的显现并非实有的方式，如《功德圆满》中所说：诸佛之显现，皆非外境之显现，譬如年轻少年，于明镜之中，见自身之容颜，法性境之虚空中，觉性之显现化为身，见自之本性，非在于外境，因专注清净而显现，具足自之坛城与眷属，智慧之义本无境，然于众生时，似有境显现，见之境悟性大，知之境安乐大，若见显现经验大，唯自明为最佳友伴，因不在显现之境中，故于金刚链中，部分身不可思议。如是等等。这些也如《自显》中所说，分为四灯的类别：于虚空空性之坛城中，无造作之灯有四种，以无间断之义而显明。觉性法界之灯是，于虚空空性之界中，法界自性光明身，无间断无止息而显明。具足五智之意身，显现为金刚链之相。即是去来与动
English
It is a disease. From the perfection of merit, in the clear sky of Dharma-nature mindfulness, appear five-colored clouds, and golden Garuda birds soar, dwelling in a state free from clinging and conceptual extremes. Thus, three points were spoken. The fourth point is: by focusing the outer object on the cloudless sky, the clarity of the Dharmadhatu is opened; by focusing the inner object, awareness, on the Dharmadhatu lamp, the apprehended naturally ceases; by focusing the secret object on the unfixated Dharmakaya, the apprehender is liberated in its own nature. The first point is to merge the object and the subject, the second is to gather the knowable inward, and the third is to make the many into one. If this key point is not understood, then knowledge remains outward, becoming an object of apprehension; awareness contracts inward, mistakenly becoming the apprehender, and one is not liberated from the duality of apprehender and apprehended, being divided by empty forms. Why? Because the way empty forms appear externally depends on the cause of the sky opening up, so it is thought that they seem to exist externally, but in reality, they do not exist externally. From the clear light channels of the eye, the gateway to the manifestation of the ground appears inwardly; if it were external, then others should also see it in the same way. Therefore, the appearance of objects is not in a real way, as it is said in "Perfection of Merit": All those appearances of the Buddhas are not appearances of external objects. For example, just as a young person sees his own face in a clear mirror, in the sky of the Dharma-nature realm, the appearance of awareness manifests as a body. Seeing one's own nature is not in an external object, but it is manifested clearly through pure focus, complete with one's own mandala and retinue. The meaning of wisdom has no object, but in the time of sentient beings, it appears as if there is an object. In the object of seeing, understanding is great; in the object of knowing, bliss is great; if appearance is seen, experience is great; only self-awareness is the best companion. Because it is not in the object of appearance, therefore, in the Vajra Garland, a part of the body is inconceivable. Thus and so on. These are also divided into the categories of the four lamps, as it is said in "Self-Arisen": In the mandala of empty space, there are four kinds of uncreated lamps, which are made clear by the meaning of non-cessation. The lamp of awareness Dharmadhatu is: in the realm of empty space, the light body of the Dharmadhatu's own nature is manifested without interruption or cessation. The mind body endowed with the five wisdoms appears in the form of the Vajra Garland. That is, going, coming, and moving.