Chinese
不存在。不是用语言表达的。甚至没有仅仅称为“心”的存在。因为没有，所以在空性的显现中，所有记忆和意识的源头都消失了。在无为的法性中，没有生起，真是太奇妙了！在无生起的法身中，没有来去，真是太奇妙了！在没有轮回之地的觉性中，是没有生起之地的法性。如是说。如果证悟了这样的道理，那么觉性的自性在任何时候都不会聚集外境的集合，对于有境，以思辨的戏论来衡量的闻思修三者，以及心中获得确定的下乘一切，都是以分别念改造的言词的宗派中毁灭的方式。《普作续》中说：获得确定的六乘，被显示为大圆满的歧途。那又是如何呢？菩萨的经部，想要一切光明之地，以二谛的分别念，认为法性空性如同虚空。阿底瑜伽的大乐，是超越分别念的菩提心，超越分别念被经部遮蔽。大圆满的分别念，在经部中被说是歧途。克里亚想要金刚持，进入清净三门的途径，安住于所取能取清净的境地。阿底瑜伽的大乐，是超越所取能取的菩提心，超越所取能取被克里亚遮蔽。大圆满的所取和能取，在克里亚中被说是歧途。邬波瑜伽的见行，实行克里亚并修持瑜伽，因为见行没有关联的意义，所以没有证悟无二的意义。阿底瑜伽的大乐，是无二的菩提心，无二被邬波遮蔽。大圆满的二取，在邬波瑜伽中被说是歧途。瑜伽想要密集的布置，进入有相无相的途径，主要实行四手印，不能进入无取舍的境界。阿底瑜伽的大乐，是无取舍的菩提心，无取舍被瑜伽遮蔽。大圆满的取舍，在瑜伽中被说是歧途。玛哈想要金刚持，进入方便智慧的途径，在自续清净的坛城中，以四种修法进行修持。阿底瑜伽的大乐，是远离勤作修持的菩提
English
It does not exist. It is not expressed in words. There is not even a mere existence called "mind." Because there is not, in the appearance of emptiness, the source of all memories and consciousnesses is exhausted. In the uncreated nature of reality, there is no arising, how wonderful! In the unarisen dharmakaya, there is no coming and going, how wonderful! In the awareness without a place of samsara, there is the nature of reality without a place of arising. Thus it is said. If one realizes such a truth, then the self-nature of awareness will never gather the collection of external objects at any time, and for the object-possessor, the three of hearing, contemplation, and meditation, which are measured by the proliferation of thought and expression, and all the lower vehicles that have gained certainty in the mind, are the ways of destruction in the tenets of words transformed by conceptual thought. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: The six vehicles that have gained certainty are shown to be the wrong paths of Dzogchen. And how is that? The sutra section of the Bodhisattvas desires the ground of all-pervading light, with the conceptual thought of the two truths, it considers the emptiness of dharmata to be like space. The great bliss of Ati Yoga is the bodhicitta that transcends conceptual thought, the transcendence of conceptual thought is obscured by the sutra section. The conceptual thought of Dzogchen is said to be a wrong path in the sutra section. Kriya desires Vajradhara, enters the path of the three purities, and abides in the realm of pure grasping and being grasped. The great bliss of Ati Yoga is the bodhicitta that transcends grasping and being grasped, the transcendence of grasping and being grasped is obscured by Kriya. The grasping and being grasped of Dzogchen is said to be a wrong path in Kriya. The view and conduct of Upa Yoga practices Kriya and accomplishes Yoga, because the view and conduct have no related meaning, therefore the meaning of non-duality is not realized. The great bliss of Ati Yoga is the non-dual bodhicitta, the non-duality is obscured by Upa. The duality of Dzogchen is said to be a wrong path in Upa Yoga. Yoga wants to arrange densely, enters the path of signs and no signs, mainly practices the four mudras, and cannot enter the state of no acceptance and rejection. The great bliss of Ati Yoga is the bodhicitta of no acceptance and rejection, the no acceptance and rejection is obscured by Yoga. The acceptance and rejection of Dzogchen is said to be a wrong path in Yoga. Maha wants Vajradhara, enters the path of skillful means and wisdom, and in the mandala of self-continuum purity, practices with the four methods of approach and accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the bodhi free from effort and practice.
Tibetan
བ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་རིག་པ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་བརྡའ་ཆད་བཞག་པ་ཉིད་ལས། ཡིད་སྨོན་གྱི་སངས་རྒྱས་གུད་ནས་འཚོལ་བ་མ་ཡིན་པས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རང་རིག་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་རྩལ་རྫོགས་ལས། གཉིས་མེད་རིག་པའི་ རང་སྣང་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཆོས་སྐུ་དངོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་གསང་བ་ཉིད། །སྣང་བ་རང་ལུགས་ཡེ་འབྱམས་ཐུགས་ལ་གནས། །ཟག་མེད་རིག་པའི་སྣང་བ་ཅིར་ཡང་སྣང༌། །འགག་མེད་རོལ་པའི་རིག་པ་ཅིར་ཡང་འཆར། །རྟོག་མེད་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཉམ་པ་ཉིད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་བྲལ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་གསུངས། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་གོམས་ཤིང་བརྟན་པ་རྣམས་ནི། ཕྱི་སྣང་བ། ནང་རང་ལུས། གསང་བ་སེམས་སུ་འདུས་པའི་ཚོགས་པ་གསུམ་ལས་རྡོས་བཅས་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་སྣང་བའི་ཆོས་ཟད། རི་བྲག་དང་བརྩིགས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད། སེམས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ལ་གནས་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཅིང༌། ཡང་སྲིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་ན་རྒྱལ་བའི་སྲས། །རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་ནམ་ཡང་ བདེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པ་དག་མཉམ་ཀ་དག་གི་ས་ལ་གྲོལ་ན་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་སྦྱངས་ཏེ་ན་བུན་ཡལ་བ་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་གཤེགས། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་སྟོང་ཁུང་རོང་བྲག་དམར་རྫོ
Chinese
菩提心。勤作已逝为玛哈所障蔽，若修持大圆满勤作，则说已落入玛哈瑜伽。阿努欲求无别地，入于法界与智慧之门后，对于如此显现之诸法，视原因为清净之法界，视结果为智慧之坛城。阿底瑜伽之大乐，是超越因果之菩提心。超越因果为阿努所障蔽，若视大圆满为因果二者，则说已落入阿努瑜伽。如是。因此，自性大圆满乃是于本性中解脱觉性，仅是安立成佛之名相而已。并非从他处寻求意想之佛，故三世诸佛于远离自明觉性之能取所取之状态中，圆满之状态功力圆满，于此无二觉性之 自显现任何皆可生起。法身离戏智慧乃是秘密，显现自性本然安住于意中，无漏觉性之显现任何皆可显现，无碍嬉戏之觉性任何皆可生起，无分别意之境界乃是平等性，三世诸佛觉性远离能取所取。如是。圣者一切法无生经中云：有情自性即是菩提，菩提自性即是一切有情，有情与菩提二者无别，如是知晓则成殊胜士夫。如是。因此，对于觉性如虚空般之意义串习且稳固者，外显现，内自身，秘密融入心之三者，从聚合三者中，了知粗分之明相如水中之月，故显现之法穷尽。于山岩与建筑无有阻碍。心安住于圣者之谛实，故获得眼与神通等，且从轮回中解脱，如雄狮功力圆满。若见圣者之谛实则成胜者之子，若于心中证悟则恒常 安乐。如是。若于空性清净平等原始清净之地解脱，则身体四大之微尘亦为智慧之火所焚烧，如雾气消散般，于虚空之界中，伴随广大神变而逝。觉性回旋于法身之界中，化身之相续无有间断，故于轮回未空之际，行持利他之事，此乃空孔融布扎玛佐（地名）。
English
Bodhicitta. Diligent effort having passed is obscured by Maha. If one practices Dzogchen with diligent effort, it is said to have fallen into Maha Yoga. Anu desires the indivisible ground, having entered the door of space and wisdom, for all phenomena that appear in this way, viewing the cause as the pure space, viewing the result as the mandala of wisdom. The great bliss of Ati Yoga is the bodhicitta that transcends cause and effect. Transcending cause and effect is obscured by Anu. If one views Dzogchen as both cause and effect, it is said to have fallen into Anu Yoga. Thus it is. Therefore, the Great Perfection of Naturalness is merely establishing the designation of enlightenment as the liberation of awareness in its inherent nature. It is not seeking the Buddha of imagination from elsewhere, therefore, the state of completion, the power of accomplishment, is perfected in the state of the three times Buddhas, self-awareness free from grasping and fixation, from which the self-appearance of non-dual awareness can arise in any way. The Dharmakaya, free from conceptuality, is the secret of wisdom itself. The appearance of self-nature naturally abides in the heart. The appearance of uncontaminated awareness can appear in any way. The awareness of unceasing play can arise in any way. The realization of non-conceptual mind is equality itself. The awareness of the Buddhas of the three times is free from grasping and fixation. Thus it is. In the Sutra of the Noble One, the Absence of Arising of All Dharmas, it is said: The nature of sentient beings is itself bodhi. The nature of bodhi is all sentient beings. Sentient beings and bodhi are not two. Knowing this, one becomes a supreme being. Thus it is. Therefore, those who are accustomed to and stable in the meaning of awareness like space, the outer appearance, the inner self, and the secret, the three that merge into the mind, from the three aggregates, understand the gross appearance as like the moon in water, therefore the phenomena of appearance are exhausted. There is no obstruction to mountains, rocks, and buildings. The mind abides in the truth of the noble ones, therefore one obtains eyes and clairvoyance, and is liberated from rebirth. Like a lion with perfect power. If one sees the truth of the noble ones, one becomes a child of the victorious ones. If one realizes it in one's heart, one is always blissful. Thus it is. Moreover, if one is liberated in the ground of emptiness, purity, equality, and primordial purity, then even the subtle particles of the four elements of the body are burned by the fire of wisdom, and like a dissipating mist, one departs into the expanse of space with great miracles. Awareness swirls in the realm of the Dharmakaya, and the continuum of the Nirmanakaya is uninterrupted, therefore, until samsara is empty, one performs the deeds of benefiting others, this is the way of Tongkhung Rong Drakmar Dzong (place name).