Tibetan
ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་མ་ཕྱེད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་རྟ་གདོང་གིས་བཟུང་བའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་དར་ལྕེ་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་ཡུལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་དེས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེ་བར་བསྡོགས་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་རུང༌། འོ་ན་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞི་གནས་ནི་ཡང་དག་པའི་བསམ་པ་སྟེ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡང་མི་གནས་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ལྟ་བ་མཐོང་བ་སྟེ། ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའོ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ། །ཞེས་དང༌། དེ་སྐད་དུ་བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་བློ་ངོའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཡིན། དེ་གཉིད་སྟུག་པོའི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ན་དབང་གསུམ་པའི་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཡུལ་ལྔ་ཡིད་ཤེས་དང་བཅས་པ་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་ནས་ཀུན་གཞི་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལུགས་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་གླེན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོང་བས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། མིག་གི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། མ་རིག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ཟད་པ་མེད་པ་སོགས་རྣམ་བྱང་གིས་སྟོང་པར་བསྟན་པའི་དོན་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་པས་སེམས་བདེན་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་མ་འདས་ཤིང་མྱ་ངན་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་ཡུམ་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་ཤེས་ལ། དེ་སྐད་དུ་དཀོན་བརྩེགས་ལས། རྟོག་པའི་འཁོར་ལོས་སྲིད་པའི་དགོན་པར་འཁྱམས། །རྟག་ཏུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་ཅིང༌། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་རྟོག་པའི་ས་བོན་ནམ་བསྐྱེད་གཞི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་རྩ་བ་མ་ཆོད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟེར་ཙ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་མངོན་གྱུར་པ་ཞིག་ལངས་ནས་ཤེས་པ་མཐོར་ཡས་སྲང་དུ་མི་ཆུད་པ་ཞིག་ལ་ངོས་གཟུང༌། དེ་ལས་ གཞན་པ་ཡུལ་དང༌། དབང་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་གསུམ་ལས་བལྟར་མི་མངོན་པའི་ཡིད་བྱེད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལངས་པ་དེ་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུའང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་ངོས་བཟུང་ན
Chinese
仅仅是未能区分智慧和本智的表象而已。像这样，由八识聚等马头所执持的心和心所的旗帜，被分别念的风所吹动，趋向于取境，这种虚妄分别的胜观，除了初禅的近分定之外还能是什么呢？那么，具有特征的胜观是怎样的呢？在菩萨藏中说：菩萨的止观是正确的思维，也不安住于寂静的觉受。胜观是见，是观见，甚至也不追随观见。谁这样见，他就是正确地见。又如是说，在《二谛论》中说：心和心所三界中的，虚妄分别的行相是分别念。特别是超越了心识戏论的是不可说、不可思、不可言说的。如果那是不可能存在于深度睡眠之外的状态，那么第三灌顶的俱生智，以及五境和意识融入法身，从阿赖耶识中醒来的状态，不可思议的实相各自的自证智，无分别的自性，所有这些都成了愚人修行的对象，因此对眼等十二处，眼界等十八界，以及无明灭尽等缘起性空之说，无明不灭等清净性空之义感到恐惧，因此心识的实执之障并未超出颠倒，并且以与涅槃之义相违的方式，可以从《母经》的注释中得知。如是《宝积经》中说：分别念之轮在有生的旷野中游荡，恒常造作行为和烦恼，显现成百上千的痛苦。因为分别念的种子或生起之基，具有能分别的自性之根未断，所以一说起分别念，过去、现在、未来三时的习气就会显现，以至于认为那是无法容纳在衡量知识的尺度中的东西。除此之外，从境、根识和感受三者中，生起极细微的、难以察觉的作意，甚至在等持的境界中，也被认为是各自分别的智慧。
English
It is merely an appearance of not distinguishing between wisdom and primordial awareness. Like this, the flag of mind and mental factors, held by the horse-headed one with the eight consciousness aggregates, is moved by the wind of conceptualization, and this vipassanā of imputation, which engages in taking objects, what else could it be other than the access concentration of the first dhyana? So, what is vipassanā with characteristics? In the Bodhisattva Pitaka, it says: The samatha of a Bodhisattva is correct thought, and does not abide in the perception of peace. Vipassanā is seeing, is viewing, and does not even follow after viewing. Whoever sees in this way, he sees correctly. And it is said, in the Two Truths, it says: Mind and mental factors, in the three realms, the aspect of imputation is conceptualization. In particular, what is beyond the elaboration of mind is unspeakable, unthinkable, and inexpressible. If that is impossible to exist other than in a state of deep sleep, then the co-emergent wisdom of the third empowerment, and the state of the five objects and consciousness dissolving into the Dharmakaya, awakening from the Alaya, the inconceivable reality of each self-cognizant wisdom, the nature of non-conceptualization, all of these have become the object of fools' practice, therefore, they are afraid of the meaning of the twelve ayatanas such as the eye, the eighteen dhatus such as the eye-dhatu, and the emptiness of dependent origination such as the cessation of ignorance, and the meaning of the emptiness of purity such as the non-cessation of ignorance, therefore, the obscuration of the mind's clinging to reality has not gone beyond perversion, and in a way that contradicts the meaning of nirvana, it can be known from the commentary of the Mother Sutra. As it is said in the Ratnakuta Sutra: The wheel of conceptualization wanders in the wilderness of existence, constantly creating actions and afflictions, manifestly accomplishing hundreds of thousands of sufferings. Because the root of the seed or basis of arising of conceptualization, the nature of being able to conceptualize, has not been cut off, so as soon as one speaks of conceptualization, the habitual tendencies of the three times will manifest, to the extent that one thinks that it is something that cannot be accommodated in the measure of measuring knowledge. Other than that, from the three of object, sense consciousness, and feeling, the arising of very subtle attention that is invisible to the eye, even in the state of equipoise, is regarded as the wisdom of individual discrimination.