Tibetan
་ལས། སྐྱེ་མེད་དོན་ལས་འདའ་མེད་ལ། །དམ་ཚིག་བསྲུངས་པས་འཚང་མི་རྒྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡེ་ནས་རང་གནས་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པས་ལྷ་མི་མཐོང༌། །ཕྱག་རྒྱ་མ་བསྒྱུར་ཡེ་རྫོགས་ལ། །རྩོལ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་དངོས་གྲུབ་ཡལ། །སྙིང་པོ་ཡེ་ནས་རང་གསལ་བར། །སྙིང་པོ་བཟླས་པས་ས་བོན་རུལ། །གཞལ་ཡས་ཡེ་ནས་རང་རྫོགས་ལ། །གཞལ་ཡས་བསྐྱེད་པས་རང་སྣང་སྟོར། །ཐུགས་རྗེའི་འོད་ཟེར་རང་ཤར་ལ། །ཆ་ལུགས་བསྒོམས་པས་རང་དོན་ཡལ། །མ་བསྐྱེད་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་ལ། །བསྐྱེད་རིམ་སྤྱན་འདྲེན་བྱ་མི་དགོས། །རྩོལ་བའི་མཆོད་བསྟོད་ལྷ་མི་དགྱེས། །ཆོས་སྐུ་འཛིན་མེད་ཟང་ཐལ་ལ། །མཚན་མའི་བསྒོམས་པས་དོན་མི་རྙེད། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡོད་དོ་ཟེར་བའང་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་རྣམས་དམིགས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་བརྙས་ཐབས་ཡིད་ལ་བཞག་པ་ཙམ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར་ས་དང་པོའི་མཐོང་སྤང་དྲི་བྲལ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་སྐུར་གསུངས་པ་ཡང་མ་ངེས་ནས་ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་ཚིག་ཐད་དྲང་དུ་ཞལ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་གཞུང་བཤིག་ཅིང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཚོན་པོ་ཙམ་གྱིས་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་ཁ་བའི་འོག་གི་འབར་འབུར་ལྟར་འཇལ་ནས་ ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཙམ་ཞིག་གོ ། དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་ཤེར་ཕྱོགས་ཟབ་མོ་ཐམས་ཅད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པར་བསྟན་པས་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གང༌། ཚོར་བ་མེད་པར་བསྟན་པས་རིམ་གཉིས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ། འདུ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་པས་དམ་ཚིག་གང་གིས་བསྲུང༌། འདུ་བྱེད་མེད་པར་བསྟན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ། རྣམ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་པས་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་གང༌། ལམ་མེད་པར་བསྟན་པས་ས་ལམ་གང་དུ་བགྲོད། ཐོབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་ཡིན། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འགག་བསྡམས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ས་ར་ཧས། ཀྱེ་མ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་མ་བལྟ་ཞིག །དངོས་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །རེ་དང་དོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་སེམས་མྱོས་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་དེར་འཆིང་བར་འགྱུར། །ཀྱེ་མ་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་ཡོད་མ་ཟེར། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་རྟོག་ན། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ནས། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་རང་གི་རང་ལ་སྡིག་པ་བྱས། ། ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་
Chinese
从（此处省略）中，不超越无生之义，守护誓言不能成佛。 坛城本自安住，绘制坛城不能见本尊。手印不改变本自圆满，勤作手印成就消失。心髓本自明亮，念诵心髓种子腐烂。宫殿本自圆满，生起宫殿自显消失。慈悲光芒自生起，修持仪轨自利消失。无生任运成就，无需生起次第迎请。 勤作供赞本尊不喜，法身无执通彻，以相修持不得其义。如是说。有些人说空性之外有法身，这是听闻少许之人落入所缘境的轻蔑之语，只是记在心里而已，没有其他理由。圣天论师在《法界赞》中说，第一地的见道所断烦恼的清净自性是法身，这也是不确定的，破坏了直接明示甚深意义的教典，仅仅用无生等华丽的词藻，像雪下的肿块一样衡量胜义谛的实相，只是执着于见解而已。如果不这样认为，那么般若深奥方面的一切都显示空性无色，那么本尊和坛城在哪里？显示无感觉，如何修持二次第？显示无分别念，用什么守护誓言？显示无造作，因果如何联系？显示无意识，见修行果在哪里？显示无道，在哪个地道上行走？显示无所得，如何是果？又说无未得，这说明法性在任何地方都没有成立，被封闭了。如是萨ra哈说：唉呀，不要看因和果！事物产生的因和果是不存在的。如果瑜伽士的心被希望和恐惧所迷惑，那么俱生智慧就会被束缚在那里。唉呀，不要说可以修持自性空性！如果思维所修和能修二者，那么以二取之心舍弃菩提心，那个人就对自己造了罪。如是说。此理
English
From (omitted here), without transcending the meaning of unborn, keeping vows does not lead to Buddhahood. Mandalas are inherently abiding, drawing mandalas does not reveal deities. Mudras are inherently perfect without alteration, diligent mudras cause accomplishments to vanish. The essence is inherently clear, reciting the essence causes seeds to rot. Palaces are inherently complete, generating palaces causes self-appearance to disappear. The rays of compassion naturally arise, meditating on rituals causes self-benefit to vanish. Unborn and spontaneously accomplished, there is no need to generate stages of invitation. Diligent offerings and praises do not please the deities, the Dharmakaya is ungraspable and thorough, meditating on characteristics does not attain the meaning. Thus it is said. Some say that there is a Dharmakaya other than emptiness, which is a contemptuous statement of those who have heard little and fallen into the object of focus, merely kept in mind, without any other reason. The noble teacher in the "Praise of Dharmadhatu" said that the pure nature of the first ground's seeing path, free from defilements, is the Dharmakaya, which is also uncertain, destroying the scriptures that directly reveal the profound meaning, and merely measuring the reality of the ultimate truth like a lump under the snow with flowery words such as unborn, only clinging to views. If you do not think so, then everything in the profound aspect of Prajna shows that emptiness is formless, so where are the deities and mandalas? Showing no feeling, how to practice the two stages? Showing no concept, with what to keep vows? Showing no action, how are cause and effect related? Showing no consciousness, where are the view, meditation, and action? Showing no path, on which ground to walk? Showing no attainment, how is it the result? It also says that there is nothing unattained, which means that Dharmata is not established anywhere, and is closed. As Saraha said: Alas, do not look at cause and effect! The cause and effect of things arising do not exist. If the yogi's mind is confused by hope and fear, then the co-born wisdom will be bound there. Alas, do not say that it is possible to meditate on self-nature emptiness! If you think of the object of meditation and the meditator, then with the mind of duality, abandon Bodhicitta, and that person has committed a sin against himself. Thus it is said. This reason
Tibetan
ལྟ་བུ་བློར་མི་ཆུད་པ་དག་འཕགས་པ་ས་མཐོན་པོའི་ལམ་ལའང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་མེད་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་མན་ངག་ལ་བསྐུར་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཧེ་ནི་རྭ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་དང་སེང་གེ་ལ་སོགས་པའང་རྭ་ཅན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཡིད་དཔྱོད་འབའ་ཞིག་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཐེག་པ་རང་ས་ན་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་མན་ཆད་དུ་གྲུབ་མཐའ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་ནི་སོང༌། འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྫོགས་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཚིག་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་བལྟར་མངོན་པ་དང་མི་མངོན་པའི་དགག་བསྒྲུབ་དུ་མ་བྱེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པར་ཟད་དེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་མི་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་དག་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ལ་མཁྱེན་ཆ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བཤད་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་ངོ་ལ་ཁ་མིག་རྣ་བ་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །ཤེས་རབ་གསལ་ཆས་དངོས་མེད་དངོས་ལྟར་མཁྱེན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་འཐོབ་ན་དེ་ལས་རྣམ་བྱང་གི་དཔེ་བྱད་གཟུགས་སྐུར་འཆར་བའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། སྟོང་པའི་ངང་ནས་རིག་པའི་ཉི་ཤར་བས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་གཏེར་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྐུ་ལྔར་ཤར་གྱིས་བྱུང༌། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཉིས་མེད་རོལ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་འཆར་མི་ཤེས་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་བདེ་འགྲོ་དང༌། ངན་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་ངན་འགྲོའི་ལུས་རྟེན་བསྒོམ་དགོས་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །ཚུལ་ དེའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང
Chinese
对于那些不理解的人来说，如果连圣地高地的道路上，都没有生起次第等等二资粮，就无法成就色身的种子。像这样绝对地肯定，并且诋毁宣讲无分别的甚深圆满次第的口诀，就如同因为水牛有角，便宣称大象和狮子等等也只有角一样。为什么呢？因为在最初的阶段，所有的见、修、行、果都依赖于纯粹是分别念的、有为的道，并且必须去修持，因此，为了使各乘在其自身的位置上是真实的，在阿努瑜伽以下就如此安立宗义，至于杰热隆就到此为止吧。在此，在宣讲圣道的特殊圆满次第的场合，因为害怕那超越因果、勤作和修持，将果作为道的伟大词句，而不去做显现和不显现的各种破立，这只不过是炫耀自己没有见到甚深法性的证悟罢了。像这样，成就果位色身，并不需要那样的因。 因为佛的究竟自性是法身，所以： “凡以色身见我者，凡以音声求我者，是人行邪道，不能见如来。” “诸佛皆是法身。” 像这样。也不要认为那样的法身没有知觉，如《文殊师利根本续》所说： “智慧之面虽无眼耳鼻，然智慧之光能如实知无实。” 像这样。因此，如果获得了具有三解脱门的法身，那么从那之中，清净的庄严自然显现为色身的方式，如自显现中所说： “从空性中，觉性的太阳升起，从不灭的大宝坛城中，显现出不变的五身，在无分别的境界中，享受着二无。” 像这样。如果不是这样认为，那么从法性什么也不是的状态中，连显现为轮回和涅槃的影像也无法显现，因此，为了获得善趣，必须修持善趣，为了获得恶趣，必须修持恶趣的身体所依，那就太过分了。道理 因此，自成金刚藏
English
For those who do not understand, even on the path of the high ground of the noble ones, without the two accumulations of the generation stage and so on, one cannot accomplish the seed of the form body. To assert this definitively and to denigrate the oral instructions that teach the profound completion stage without objectification is like proclaiming that because a water buffalo has horns, elephants and lions, etc., also have only horns. Why is that? Because in the initial stage, all views, meditations, actions, and results depend on the path of conditioned truth, which is purely conceptual, and must be cultivated. Therefore, in order for each vehicle to be true in its own place, such tenets are established down to Anu Yoga. As for Jere Long, let it end here. Here, in the context of teaching the special completion stage of the noble path, to be frightened by the great words that make the result the path, which transcends cause and effect, effort, and accomplishment, and not to engage in various affirmations and negations, both apparent and hidden, is merely to flaunt one's realization without having seen the truth of profound dharmata. Like this, to accomplish the resultant form body, one does not need such a cause. Because the ultimate nature of the Buddha is the Dharmakaya: "Those who see me in form, those who seek me in sound, those people are on the wrong path and cannot see the Tathagata." "All Buddhas are the Dharmakaya." Like this. One should also not think that such a Dharmakaya has no awareness. As it says in the Root Tantra of Manjushri: "Although the face of wisdom has no eyes, ears, or nose, the light of wisdom knows the unreal as real." Like this. Therefore, if one attains the Dharmakaya endowed with the three doors of liberation, then from that, the way in which the pure adornments naturally manifest as the form body, as it says in Self-Arisen: "From the state of emptiness, the sun of awareness arises, from the inexhaustible great treasure mandala, the unchanging five bodies arise, in the state of non-conceptualization, one enjoys non-duality." Like this. If one does not think so, then from the state of dharmata, which is nothing at all, even the images that appear as samsara and nirvana cannot manifest. Therefore, to attain a good rebirth, one must meditate on a good rebirth, and to attain a bad rebirth, one must meditate on the physical basis of a bad rebirth, which is too extreme. The reason is Therefore, Self-Arisen Vajra Essence