Tibetan
་པོ་ནི་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐད་ཀའི་རིག་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པས་ཉི་མའི་རང་བཞིན་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་འདྲ་ལ། བློ་ཆུང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སུ་ནི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་འདྲེས་པའི་སེམས་ལམ་བྱེད་མཚན་བཅས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་མས་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་བསླད་པ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ལྷ་བསྒོམས་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མེད། །རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་ཀྱང༌། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལས། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་ བསྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །བསྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབ་ཅིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚེ་རང་སྡེ་ལ་ཞུགས་པའི་ལྟ་བསྒོམ་ནོར་བ་དག་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོས་མ་ཟིན་པའི་རྩལ་དང་རོལ་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་བྱུང་ཡིན་པས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཚུལ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བས་གཟུགས་སུ་འཛིན། ཚོར་བས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྲེད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོ་ཞིང་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཆགས། རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཀབ་སྟེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མུ་མཐུད་པའི་དྲན་རྒྱུན་ལ་མ་ཡེངས་པར་འདུག་གོ་སྙམ་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པས་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འཕགས་པ་མེད་དེ་ཀུན་བྱེད་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བས་རང་བྱུང་མིན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་གང་ཡིན་ན། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་སྟོང་ཉིད། ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་མ་ཤོར་བའི་སྤྲོས་བྲལ། རྣམ་རིག་དབུ་མར་མ་བཟུང་བའི་རང་གྲོལ། ཡེ་གྲོལ་རྒྱ་ཡན་དུ་མ་ཤོར་བའི་ངང་བསྒོམ། གནས་བྱ་གནས་བྱེད་ལ་མ་བལྟོས་པའི་ཞི་གནས། ཡུལ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་མི་དཔྱོད་པའི་ལྷག་མཐོང༌། རང་ངོ་ཀ་དག་ལས་མི་གཡོ་བའི་མཉམ་གཞག །ལྷུན་གྲུབ་འགག་པ་མེད་པའི་རྗེས་ཐོབ། ཀུན་གཞི་དང་མ་འདྲེས་པས་ཐོག་མ་ནས་གྲོལ་བ། རྣམ་ཤེས་དང་མ་འདྲེས་པས་གློ་བུར་དུ་མ་བསྡམས་པ་རིག་པ། རྒྱ་ཡན། མ་བཅོས། མི་འཆོས། མི་བསྒོམ། མི་ཡེངས། མ་འཁྲུལ། བསམ་ ཡས། དེ་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་གཟེངས་མ་བསྟོད་པ། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་ཞབས་ཏོག་མ་བྱས་པ། འོག་འགྱུས་དབུ་འཕང་མ་སྨད་པ། ཟང་ཐལ་དུ་ལྷག་གེ སྟོང་ཉིད་དུ་རྗེན་ནེ། ཀ་དག་ཏུ་ལྷོད་དེ་བ་ཅིག་ལ་ལྟ་བའི་བླ་དྭགས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དོན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཡོད་མི་ཤེས། མེད་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྡའ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །བརྡའ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གློ་བུར་བ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་སློབ་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་ཤིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ནི་སྒྲ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་དུ་མི་གནས་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། རིག་པ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ལ། འཁྲུལ་དང་མ་རིག་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་བྲལ་བ་ལ། །བག་ཆགས་དྲི་མ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང༌། མི་འགག་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཤར། །དགོངས་པ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས། །རྟོག་མེད་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་རིག་ཐོག་ཏུ་རྡོ་རུས་མ་ འཕྲོད་པ་དག་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་སྒོ་ང་ལྟ་བུ་དཔེར་བྱས་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བར་འཛིན་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སྐུར་ཞིང༌། རྣམ་
Chinese
因此，觉性是作为道路来修持的，要习惯于如是之理。像这样，直接的觉性是远离一切戏论的，本来就已成佛，如同太阳的自性没有明暗一样。而在为了对治愚钝而宣说的八个次第中，依靠与八识的近取相混合的心路，以及具有行相的生起次第和圆满次第，从以垢染来清净垢染的因缘中，想要首先见到太阳一样，存在着这样的差别。因此，对于自生的智慧，不要掺杂由他生起的分别念的见、修、行、果的错谬，应当反复思维。如《普作王》中所说：一法菩提心之体性，以三摩地与五种仪轨，于自续清净金刚身，修习四种亲近与成就之本尊，使显现无自性，寻觅修持将自心转为本尊，然亦不见自心无作。自之法性菩提心，普作王之导师亦宣说，自心本来自性解脱，未曾开示于三导师修习之教言。若寻觅修持，即是舍弃自心。噫！大菩萨若欲成就自心，以无欲而成就故，不住于无分别平等性，于无取舍之境中自性安住，于无动摇之状态中自然安住。心乃如是之体性，一切法皆成就为如是。勿于如是中造作，勿于体性之外修持，若寻觅，则胜者亦无法于法界中寻得。往昔已作故，今无需作；往昔已成故，今无需修。如是修持之时，自宗中一些错误的见修行者说，无论生起什么分别念，那都是自生的智慧。这实际上是没有认识觉性的法性，一切的技巧和游戏都向着生起的方向散乱。因为分别念是习气的他生，所以是随逐于境的方式。由于可以从显现为境中破除和摧毁，所以执着为色。感受以贪恋彼之自性而体验。
English
Therefore, awareness is practiced as the path, to become accustomed to the way things are. Like this, direct awareness is free from all elaborations, and is already enlightened from the beginning, like the nature of the sun without brightness or dimness. But in the eight stages taught as remedies for the dull-witted, there is a difference like wanting to see the sun first from the causes and conditions of purifying defilements with defilements, relying on the mind path mixed with the appropriation of the eight aggregates, and the generation and completion stages with characteristics. Therefore, one should repeatedly contemplate that the naturally arising wisdom is not mixed with the errors of view, meditation, conduct, and result of other-arising conceptual thoughts. As it says in the *All-Creating King*: "The nature of the one dharma, the mind of enlightenment, with three samadhis and five rituals, on the self-continuum's pure vajra body, having meditated on the deity of four kinds of approach and accomplishment, making appearances without inherent existence, searching and accomplishing, transforming one's own mind into a deity, but even then one does not see one's own mind as unmade. The teacher who teaches the King of All-Creating also teaches that one's own nature, the mind of enlightenment, is liberated from the beginning, and does not give instructions to meditate on the three teachers. If you search for meditation and accomplishment, you are abandoning your own mind. Alas! Great bodhisattvas, if you wish to accomplish your own mind, because it is accomplished by non-desire, do not abide in non-conceptual equanimity, abide naturally in the realm without acceptance or rejection, abide naturally in the state without movement. The mind is the nature of suchness, all dharmas are accomplished as suchness. Do not fabricate suchness, do not accomplish anything other than the nature of reality. If you search, the Victorious Ones will not find it in the expanse. Because it was done before, there is no need to do it now; because it was accomplished before, there is no need to accomplish it now." Thus, when meditating, some mistaken views and meditations that have entered one's own school say that whatever conceptual thought arises is the self-born wisdom. This is actually not recognizing the nature of awareness, and all skills and games are scattered in the direction of arising. Because conceptual thought is other-arising from habit, it is the way of following after objects. Because it can be broken and destroyed from appearing as an object, it is grasped as form. Feeling craves and experiences the nature of this and that.
Chinese
思维诸种相。行蕴使有漏的心相续不断。识蕴执取对境，遮蔽了自生智慧，即使认为心与心所持续不断的忆念之流不散乱而安住，但心的心仍伴随着分别念，因此没有丝毫超出轮回的自性，如《普作续》所说：“自生智慧本来知，于境分别之智慧，由境所生非自生。”那么，什么是自生智慧呢？各自本觉的空性。不为所知之境所夺的离戏。不执于明空双运的自解脱。不落入任运自成的无修。不依赖处所与能处之寂止。不以识蕴分别对境之胜观。不离本来自在之等持。任运成就无有止息之后得。不与阿赖耶识相混的本来解脱。不与识蕴相混的无有忽然系缚之觉性。任运。无为。不需改造。无需修持。无需散乱。无需错乱。不可思议。不以见修行果来抬高它。不以分别念来服侍它。不以下贱来贬低它的高贵。通透而澄澈。空性而赤裸。本初清净而放松，仅仅是安住在那个状态，被称为了不起的境界，但实际上，那些也只是在自性上存在与不存在都不可知。如《般若母经》所说：“善现，一切法都只是假立的名称而已。凡是假立的名称，都是暂时的，其自性是空性的。”因此，所有有学的道谛，都伴随着所知障，而无有自性的实相，并非言语和表达的对象。如《自显现》所说：“觉性远离戏论时，怎会有错乱与无明？智慧远离心识时，怎会有习气与垢染？”又说：“于无灭觉性之法性中，普贤广阔之法界自显现。意为大智慧之法界，离于分别，超离言思。譬如虚空之幻化。”理由是在觉性上，如果石头和骨头不相合，则什么也不要想，以鸡蛋为例，执着于无言无思的哈尚之见，这是对佛母的诽谤，
English
contemplate various aspects. Actions cause the continuous stream of contaminated mind. Consciousness, which takes objects as its domain, veils the self-born wisdom, and even if one thinks that one is abiding without being distracted from the continuous stream of memory of the mind and mental factors, the mind of the mind is still accompanied by conceptualization, so there is not even a slight transcendence of the nature of samsara, as it is said in the Kunje Gyalpo Tantra: "Self-born wisdom is known from the beginning, but the wisdom that conceptualizes objects is not self-born because it arises from objects." So, what is self-born wisdom? It is the emptiness of one's own awareness. It is the freedom from elaboration that is not lost to the nature of what is to be known. It is the self-liberation that does not grasp the union of clarity and emptiness. It is the natural meditation that does not fall into spontaneous freedom. It is the peaceful abiding that does not depend on the place and the one who abides. It is the superior seeing that does not judge objects with consciousness. It is the samadhi that does not waver from its own original purity. It is the spontaneous accomplishment of the after-attainment that is without cessation. It is the original liberation that is not mixed with the alaya. It is the awareness that is not suddenly bound because it is not mixed with consciousness. It is freedom. It is unconditioned. It does not need to be transformed. It does not need to be cultivated. It does not need to be distracted. It does not need to be confused. It is inconceivable. It is not praised by view, meditation, and fruition. It is not served by conceptualization. Its nobility is not demeaned by inferiority. It is clear and transparent. It is naked in emptiness. It is relaxed in original purity, and merely abiding in that state is called a great state, but in reality, even those are unknowable as to whether they exist or not in their own nature. As it is said in the Mother of Wisdom Sutra: "Subhuti, all phenomena are merely names that are given. Whatever is a name that is given is temporary, and its nature is emptiness." Therefore, all the truths of the path of learning are accompanied by the obscurations of what is to be known, and the reality of no self-nature is not something that can be expressed in words. As it is said in the Self-Arisen: "When awareness is free from elaboration, how can there be confusion and ignorance? When wisdom is free from mind, how can there be habitual tendencies and stains?" And it is said: "From the nature of the unceasing awareness, the vast expanse of Samantabhadra appears. It means the expanse of great wisdom, which is free from conceptualization and beyond words and thoughts. It is like the magical display of the sky." The reason is that if stones and bones do not agree on awareness, then one should not think of anything, and taking the example of an egg, clinging to the view of the silent and unthinking Hwashang is a slander of the Mother of the Buddhas.