Chinese
因此，轮回的法与忆念、思维本身并不相合。正如其中所说：心是习气一切之基，是具身者之垢染。心是执取所取境之心，因此是轮回之法性。又说：以心和智慧的作用，能使动摇之门也关闭。智慧远离忆念之所依。等等。 再者，心是积聚习气，烦恼的集合，因为心是积聚之物。自显现中说：心是积聚一切习气者。心是唤起一切习气者。心是积聚一切烦恼者。心是一切习气之基，习气也难以断绝，遮蔽自己的显现，与无明一同存在。正如《牟帝迦鬘》中所说：心是聚合而生，又与垢染相混杂，如是积聚一切之心等，因垢染而成为无数。等等。智慧不与心相合，如同焚烧分别念之薪柴的火焰。正如其中所说：焚烧一切分别念，智慧如火般吞噬，与虚空本身相同，是空明觉性本身。又如《入行论》中所说，心的止息，即是佛陀以身显现。总之，遮蔽智慧的唯有心，因此，只要心存在于自相续中，就被称为有情。 心与五蕴相关联，因此，由心所摄持的一切善行，都是凡夫俗子的道，是造作轮回的自性。如果说没有心就无法证悟智慧，那么即使在高等圣道中，也无法舍弃执著因果解脱，因此，随你自己的宗派，各自的自证智成为心的行境吧。为什么呢？因为难以理解这部乘之王的意旨，与其它法门区分开来而宣说的道理。如《甘露妙用》中所说：在三处胜地的坛城中，当无二任运存在之时，那时，声闻僧团，独觉大乘经部，菩萨僧团，阿罗汉之名也不存在其中。从普贤意之坛城中，一切意旨之义
English
Therefore, the Dharma of cyclic existence does not coincide with remembrance and thought itself. As it says: The mind is the basis of all habits, it is the impurity of embodied beings. The mind is that which grasps the object to be grasped, therefore it is the nature of cyclic existence. And it says: By the action of mind and wisdom, the gate of movement is also closed. Wisdom is separate from the basis of remembrance. Etc. Furthermore, the mind is an accumulation of habits and afflictions, because the mind is something that accumulates. From Rangshar it says: The mind is that which accumulates all habits. The mind is that which arouses all habits. The mind is that which accumulates all afflictions. The mind is the basis of all habits, and those habits are difficult to cut off, obscuring one's own appearance, existing together with ignorance. As it says in the "String of Pearls": The mind is born from aggregation, and is also mixed with impurity. The mind that accumulates everything, etc., becomes countless because of impurity. Etc. Wisdom does not coincide with the mind, like a fire that burns the firewood of conceptual thought. As it says: Burning all conceptual thoughts, wisdom itself consumes like fire, it is equal to the sky itself, it is emptiness and clarity itself. And as it says in the "Entering the Middle Way", the cessation of mind is what the Buddha manifests with his body. In short, the only thing that obscures wisdom is the mind, therefore, as long as it exists in one's own continuum, it is called a sentient being. The mind is related to the five aggregates, therefore, all the virtues gathered by it are the path of ordinary beings, because it is the nature of creating cyclic existence. If you say that wisdom cannot be realized without mind, then even in the higher noble path, you cannot abandon the clinging to cause and effect liberation, therefore, according to your own system, let each self-aware wisdom become the object of the mind. Why? Because it is difficult to understand the intention of this king of vehicles, the way of teaching that distinguishes it from other Dharmas. As it says in "Nectar Delight": In the mandala of the three supreme places, when non-duality is spontaneously present, at that time, the Shravaka Sangha, the Pratyekabuddha Mahayana Sutra, the Bodhisattva Sangha, and the name of Arhat do not exist within it. From the mandala of the mind of Kuntu Zangpo, the meaning of all intentions
Tibetan
ར་གསལ། །ཞེས་པས་སོ། །འདིར་ནི་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་པ་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་དུས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་དང་མུན་པ་བཞིན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ རྟོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ་སྙམ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་པ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ་སམྦུ་ཊི་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་བྱེད། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བལྟ། །ཤེས་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་བརྟག །འགྲོ་བ་བརྟག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཇི་ལྟར་རང་འདོད་ལ་སོགས་འགྲོ། །རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་ཤེས་མེད། །དེ་བཞིན་རྟོག་གེ་པས་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞི་ཡི་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། །མཐར་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་བྲལ་གཉིས། །རྫས་སུ་གཅིག་ཀྱང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི། །བྱེད་དང་མི་བྱེད་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་གཅེས། །འདི་ལྟར་ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་འཆར་གཞི་ཡིན་ལ། མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་རིག་པར་ལྡོག་པ་ལས་མ་རིག་པའི་ཆ་སྤངས་ཏེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པས་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་འདྲ་ཡང༌། དྲི་མ་དག་མ་དག་དང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་ བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ཟེར་བ་རྣམས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང༌། །ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་མཉམ་ནའང༌། །གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་འཁོར་འདས་ཀ་དག་སྟེ། །ལམ་དུས་རླུང་སེམས་མ་དག་རྐྱེན་དབང་དང༌། །འགྲོགས་ཤིང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དྲི་མའི་ཆས། །བསླད་ཅིང་ཁུར་བས་དངོས་གནས་རེས་འགའ་ཙམ། །དེ་ལ་གྲོལ་སའི་དབྱིངས་ཀ་དག་དང༌། ལམ་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཡུལ་སྣང་དག་ཚུལ་ལ་འདྲ་ཡང༌། གྲོལ་ས་ནི་རླུང་སེམས་དག་པས་རིག་པ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཚུལ་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ནི་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཆས་དྲི་མས་བསླད་ཅིང་ཁུར་བས་དབང་པོའི་རྐྱེན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དངོས་གནས་སུ་འཆར་བ་རེས་འགའ་བ་ཙམ་ལས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཤེ
Chinese
如是明示。在此，由于那（俱生智）不是心的行境，所以在将显现的果作为道的时候，心和智慧就像太阳和黑暗一样，不可能同时存在。如果自己不 理解而认为这变成了与佛法不同的东西，那就看看“各自自证智是行境”这句话吧！如是于《桑布扎续》中也说：“识、智、心，以特征、基础来表示。智慧观看所知，所知诸法观察有情。以观察有情的心，随其自愿等而行。无分别且无识，如是论理者不知。”如是，最初的无定基之任运成，以及最终解脱的本来清净无垢二者，本体上是一，却是后来迷乱的基础，了知能作与不能作的差别至关重要。如此，最初的无定基之任运成是轮回和涅槃二者的计划，而最终的解脱处本来清净，是从任运成的力量转为觉性，舍弃了无明的部分，使法界的功德圆满，因此二者安住于本体、自性、大悲三者之中，觉性的功德相同，但有垢与无垢以及后来迷乱的基础 能作与不能作的差别，因此说果在基位解脱的那些，应当理解为大圆满的影像。如是，法界的解脱处本来清净，以及现在的道之觉性本来清净二者，虽然在无有局限和偏袒上是相同的，但解脱处本身是具足风心的，完全清净的轮回涅槃本来清净，道时风心不净，受因缘支配，与心和心生垢染的部分，混杂且负重，所以真实显现仅有偶尔。对此，解脱处的法界本来清净，与道时的觉性本来清净二者，不是不同的实体，所以在迷乱和境相清净的方式上是相似的，但解脱处是风心清净，觉性融入法界的方式就像巨大的箭一样不会返回，而现在是风心的部分被垢染混杂且负重，因为具足根的因缘，所以真实显现仅有偶尔而已。又是
English
Thus it is clearly shown. Here, since that (co-emergent wisdom) is not the object of the mind, when taking the manifest result as the path, the mind and wisdom are like the sun and darkness, impossible to exist together. If one does not understand and thinks that this has become something different from the Buddha's teachings, then look at the phrase "Each self-aware wisdom is the object of experience!" As it is said in the Sambhuta Tantra: "Consciousness, wisdom, and mind, are expressed by characteristics and basis. Wisdom observes the knowable, and the knowable phenomena observe sentient beings. With the mind that observes sentient beings, one goes according to one's own wishes, etc. There is no conceptualization and no consciousness, and thus the logicians do not know." Likewise, the initial unestablished basis of spontaneous accomplishment, and the final liberation of primordial purity, stainless, are one in essence, but the basis of later delusion. It is crucial to know the difference between what can and cannot be done. Thus, the initial unestablished basis of spontaneous accomplishment is the plan for both samsara and nirvana, and the ultimate place of liberation, primordial purity, is the transformation of the power of spontaneous accomplishment into awareness, abandoning the part of ignorance, and perfecting the qualities of the dharmadhatu. Therefore, these two abide in the three aspects of essence, nature, and compassion, and although the qualities of awareness are the same, there is a difference between being tainted and untainted, and the basis of later delusion, the difference between what can and cannot be done. Therefore, those who say that the result is liberated on the ground should be understood as images of the Great Perfection. Likewise, the liberation place of dharmadhatu, primordial purity, and the present awareness of the path, primordial purity, although they are the same in being without limitation and partiality, the liberation place itself is complete with wind-mind, the completely pure samsara and nirvana are primordial purity. At the time of the path, the wind-mind is impure, subject to the power of conditions, mixed with the mind and mental factors of defilement, and burdened, so the actual manifestation is only occasional. Regarding this, the dharmadhatu of the liberation place, primordial purity, and the awareness of the path at the time of the path, primordial purity, are not different entities, so they are similar in the way of delusion and the purification of objects, but the liberation place is the purification of wind-mind, and the way that awareness dissolves into the dharmadhatu is like a huge arrow that does not return. And now, the part of wind-mind is mixed with defilement and burdened, so because it is complete with the conditions of the senses, the actual manifestation is only occasional. Again,