Tibetan
ཞག་ལ། འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་དེའི་གདངས་ལ་གཞིག་པས་བློ་དངོས་སྤྲོས་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཉམས་མྱོང་ཆ་དང་བཅས་པས་ཐོག་བཞག་རང་གྲོལ་དུ་རྒྱས་གདབ་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། བཞུགས་ཚུལ་གནས་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐོག་མའི་གཞི་ལ་གནས་པ་དང༌། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའོ། །ཐོག་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང༌། །ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས། །དེ་ཡང་ ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པའི་ཆར། །མ་ཕྱེ་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །བབས་ལས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། །སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་བློ་ཡུལ་མེད། །རང་བཞིན་འཆར་བྱེད་འོད་ཀྱི་ཚུལ། །དཀར་དམར་སེར་དང་ལྗང་མཐིང་ནི། །མཚན་མ་རིས་ཅན་མ་ཡིན་པར། །རིས་མེད་ཤེས་བྱའི་བབས་ལས་གྲུབ། །ཐུགས་རྗེ་འཆར་བ་སྣ་ཚོགས་ལས། །འདི་འདྲ་གཅིག་ཏུ་ངེས་མེད་པས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཕྱིར་གཞི་ཞེས་བྱ། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞག་དང༌། །ཅོག་བཞག་རང་གྲོལ་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ངོ་བོ་སྐུར་མེད་ཀྱང་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་ཚུལ་འོག་མ་གཉིས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་བ་ནི། གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་དོན་གང་ཡིན་པ་རང་གི་ལུས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་བའི་བདག་ཉིད་གསུམ་ཚན་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ། རང་ཤར་ལས། སྐུ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་བསྡུ་ན་གསུམ་དུ་འདུས་སོ། །གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྗོད་ལས་འདས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཆགས་པའི་ཡུལ་ལས་ འདས་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་རིག་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ། སྐུ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་འོད་ལྔ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་མཐོང་བ་མ་འགགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡུལ་ནི། ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་ཙིཏྟ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་གྱི་སྦུ་གུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །དེའང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་སང་ངེ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི། ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་ལྔའི་ལམ་དང་བཅས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་རིག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་གནས་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏིའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལམ་ནི་རྩེ་ཆུང་གཡས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །འདི་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྒྲོན་མ་གཉིས་སོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་འོད་ལྔ་མཐོང་བའོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཤར་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གནས་ཀླད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལམ་མིག་གོ ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་མཐའ་དག་འདུས་ཤིང་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐུ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ནི་མ་རིག་པ་དང༌། སེམས་དང་ཡིད་དང༌། རྣམ་ཤེས་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཉོན་མོངས་སུ་མེད་ལ། དབྱིངས་དང༌། རིག་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་མཚོན་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་ཞེས་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད། །མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས། །བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས་སོ། །འཁྲུལ་སྣང་དམིགས་པར་སྣང་བ་མིན། ། རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་མ་དམིགས་པ། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །མི་མཛད་རྟོག་བྲལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན། །ཞེས་དང༌། རྩལ་རྫོགས་ལས། རྫོགས་ཆེན་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མ་བཙལ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་འདྲ་འབག་ཏུ་གྱུར་པ་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པས། འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་དྲན་བསམ་རང་ཀ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ཡོད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་མཚུངས་ལྡན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་ཆོས་དྲན་བསམ་རང་ཀ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་བྱེད་པས་ནི། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཡང་འགག །ཡེ་ཤེས་དྲན་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ། །ཞེས་ སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་བག་ཆགས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྡུད་པའི་ཚུལ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སློང་བའོ། །སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གསོག་པའོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་འགགས་པར་དཀའ་བས། རང་གི་སྣང་བ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ། མ་རིག་པ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པས། ཞེས་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ནི་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྦགས་པས། །ཀུན་སྡུད་པ་ཡི་སེམས་ལ་སོགས། །དྲི་མས་གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེག་པའི་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་པས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མེ་བཞིན་ཟ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས་བ་ཡིན། །སྟོང་གསལ་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ནི་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ལྡན་དུ་ཡོད་རིང་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྲེལ་པས་དེས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ཡིན་པས་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མི་རྟོགས་སོ་ཟེར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་མཐོན་པོར་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་འདོར་མི་ནུས་པས་སོ་སོ་རང་རིག་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཁྱེད་རང་གི་ལུགས་ལྟར་བདེན་དུ་ཆུག །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པའི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་དགོངས་པ་ཆོས་གཞན་དང་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་ཚུལ་བློ་ཡུལ་དུ་མི་ཚུད་པ་རེ་བདེན། བདུད་རྩི་རོལ་པ་ལས། གནས་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། །གཉིས་མེད་ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི་ཚེ། །དེ་ཚེ་ཉན་ཐོས་དགེ་འདུན་དང༌། །རང་རྒྱལ་ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དང༌། །དགྲ་བཅོམ་མིང་ཡང་མེད་ནང་དུ། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །དགོངས་པའི་དོན་ཀུན་རྣམ་པ
Chinese
此外，就处于错觉之境的情况而言，通过考察其音调，以具足的经验，将心识直接证悟为离戏的唯一，从而扩展为当下安住，任运自解。如前所述：安住的方式有两种，即安住于初始之基和安住于错觉之境。初始的体性具有自性和悲悯三种形态。其中，体性安住于身，以法、受用和化身的形式，不加区分地自然显现。从自然成就的角度来看，身色等超出了心识的范畴。自性是显现的光明，白色、红色、黄色、绿色和蓝色，不是具有特征的局限，而是无局限的智慧自然成就。悲悯显现为多种多样，无法确定为某种单一的形式，因此被称为“基”。在错觉之境中，有自安住、当下安住和任运自解的扩展。如是说。虽然体性并非身，但从诸身行持法性的角度来看，可以这样称谓，后两种情况也应如此理解。区分方式是：伟大原始清净之基的意义，即存在于自身之中的如来藏自性，依赖于顿超的关键，三身显现为道用，分为三组三身。自显现中说：身虽不可思议，但归纳起来可分为三种。是哪三种呢？法身超越言语，报身超越执取之境，化身超越形成之境。其中，法身又分为三种：法身的法身，法身的报身，法身的化身。法身的法身是觉性，法是显现为境，身是觉性的本质不灭。法身的报身是五光，法身的化身是眼根所见不灭。法身的境是：虚空完全清净，法身的处所是心（梵文：Citta），法身的道是珍宝琉璃宝管。报身也分为三种：报身的法身，报身的报身，报身的化身。其中，报身的法身是智慧。
English
Furthermore, regarding the state of being in the realm of illusion, by examining its tone, with the experience of directly realizing the mind as the sole non-dual, it is expanded into settling in the present, self-liberated. As stated before: There are two ways of abiding, namely abiding in the initial ground and abiding in the realm of illusion. The initial essence has three forms: nature and compassion. Among them, the essence abides in the body, in the form of Dharma, enjoyment, and emanation, naturally appearing without distinction. From the perspective of spontaneous accomplishment, the body's color and so on are beyond the scope of consciousness. Nature is the light that manifests, white, red, yellow, green, and blue, not having limited characteristics, but the limitless wisdom spontaneously accomplished. Compassion manifests in various ways, impossible to determine as a single form, therefore it is called the "ground." In the realm of illusion, there is self-settling, settling in the present, and the expansion of self-liberation. Thus it is said. Although the essence is not the body, from the perspective of the bodies acting according to Dharma nature, it can be called that, and the latter two cases should be understood similarly. The way of distinguishing is: The meaning of the great original pure ground, which is the Tathagatagarbha nature existing within oneself, relying on the key of Tögal, the three bodies manifest as the path, divided into three groups of three bodies. In the Self-Arisen it says: Although the body is inconceivable, it can be summarized into three. What are the three? The Dharmakaya transcends words, the Sambhogakaya transcends the realm of grasping, and the Nirmanakaya transcends the realm of formation. Among them, the Dharmakaya is further divided into three: the Dharmakaya of the Dharmakaya, the Sambhogakaya of the Dharmakaya, and the Nirmanakaya of the Dharmakaya. The Dharmakaya of the Dharmakaya is awareness, Dharma is what appears as an object, and the body is the essence of awareness unceasing. The Sambhogakaya of the Dharmakaya is the five lights, and the Nirmanakaya of the Dharmakaya is the unceasing seeing by the eye faculty. The realm of the Dharmakaya is: the sky is completely pure, the place of the Dharmakaya is Citta (藏文：ཙིཏྟ，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心), and the path of the Dharmakaya is a precious crystal tube. The Sambhogakaya is also divided into three: the Dharmakaya of the Sambhogakaya, the Sambhogakaya of the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya of the Sambhogakaya. Among them, the Dharmakaya of the Sambhogakaya is wisdom.
Chinese
五种显现未断绝而朗然安住。圆满受用身的报身是，具足五种明点的道。圆满受用身的化身是，五根的识在对境上显现的觉性。圆满受用身的处所是阿瓦都帝。圆满受用身的道是右边的细脉。化身有三种： 化身的法身，化身的报身，化身的化身。这又是这样，化身的法身是两盏灯。化身的报身是见到五光。化身的化身是五毒生起的各自自明。化身的处所是头脑。化身的道是眼睛。化身的对境是错觉显现。如是说。定义是：深广的心要全部汇集，是追求果位的法，因此称为真实之道，身由此成就。总而言之，法身的自性不是无明，不是心和意，不是识，不是蕴，不是界，不是处，不是烦恼，而是法界，觉性，智慧，无分别的自性，超越一切言诠，是不变的巨大安乐，如《决断》中说：迷乱说从本来清净，不迷乱本身也无可改造，无有显现，是未见之法，造作生起，念头自然止息，迷乱显现不是执著所显现， 自性本初觉性未曾执著，诸法平等一味，不作意，离念，本初成佛，不可改造和转变。如是说。又如《功德藏》中说：大圆满觉性的体性中，不需寻找佛法即已圆满。如是说。成为这两者的相似物的心和智慧的差别也需要区分，如《摩尼宝鬘》中说：心和智慧的差别，智者应当了知。如是说。如此，心的特征是：与阿赖耶识八识聚相同，具有能取所取，具有忆念思虑，是本来智慧的遮蔽。智慧的特征是：与法身相同，各自自明的体性。
English
The five appearances remain uninterrupted and clearly present. The Sambhogakaya, the enjoyment body of the enjoyment, is the path with the five bindus. The Nirmanakaya, the emanation body of the enjoyment, is the awareness of the five senses appearing on the objects. The place of the Sambhogakaya is the Avadhuti. The path of the Sambhogakaya is the right fine channel. There are three types of Nirmanakaya: The Dharmakaya of the Nirmanakaya, the Sambhogakaya of the Nirmanakaya, and the Nirmanakaya of the Nirmanakaya. This is also like this: the Dharmakaya of the Nirmanakaya is the two lamps. The Sambhogakaya of the Nirmanakaya is seeing the five lights. The Nirmanakaya of the Nirmanakaya is the self-awareness of the arising of the five afflictions. The place of the Nirmanakaya is the brain. The path of the Nirmanakaya is the eyes. The object of the Nirmanakaya is illusory appearance. Thus it is said. The definition is: the profound and vast essence is all gathered, it is the Dharma that seeks the fruit, therefore it is called the true path, and the body is accomplished from it. In short, the nature of the Dharmakaya is not ignorance, not mind and intellect, not consciousness, not aggregates, not elements, not sources, not afflictions, but the Dharmadhatu, awareness, wisdom, the nature of non-duality, beyond all expression, and is the unchanging great bliss, as it is said in the "Decisive": Confusion is said to be pure from the beginning, non-confusion itself cannot be transformed, there is no appearance, it is the unseen Dharma, creation arises, and thoughts naturally cease. Confused appearance is not what is perceived by attachment, Self-nature, primordial awareness, is not attached to. All dharmas are equal in one taste, without intention, free from thought, primordially enlightened. It cannot be transformed or changed. Thus it is said. Also, as it is said in the "Treasure of Merit": In the nature of the Great Perfection awareness, there is no need to seek the Buddhadharma, it is already complete. Thus it is said. The difference between mind and wisdom, which are similar to these two, also needs to be distinguished, as it is said in the "Garland of Pearls": The difference between mind and wisdom should be known by the wise. Thus it is said. Thus, the characteristic of mind is: it is the same as the Alaya consciousness, the eight consciousnesses, it has the object and the subject, it has memory and thought, and it is the obscuration of the original wisdom. The characteristic of wisdom is: it is the same as the Dharmakaya, the nature of self-awareness.