Chinese
舍，阿赖耶识的障蔽，如船一般在轮回涅槃中漂浮。从那个基础本身，显现迷乱解脱的法性，如同入睡和从睡眠中醒来一般。迷乱如同感官衰弱的沉睡，解脱如同从那之中醒来的状态。对此，总的来说，轮回和涅槃二者，也是在基础智慧的体性中一体的。如《自显现》中所说：众生之基与佛之基，确定由一差别而区分。如何区分呢？任运成就的妙力显现，未在觉性上解脱，而成为他力，成为心和心所的自性，如打开的锦缎般，是众多显现的基础。是三界一切习气的最初之相，中间的业，最终的器，因此称为阿赖耶识。如《自显现》中所说：阿赖耶识执持分别念，被各种迷乱的意识所欺骗。阿赖耶识是无明的实物，被称为一切的基础。其中，“一切”是多数词，“基础”是作为各种集合的所依处而存在。法身未成为无明的他力，超越了心和心所，因此不是各种境的容器，不与执持境和有境为我的意等同在，未被业和习气的思虑所染污，因此超越了念头的延续。如《摩尼宝鬘》中所说：法身是漏尽，空寂而光明，光明而周遍，未被思虑所染污，念头清明，远离戏论，如虚空般周遍而空寂，远离一切自性清净的象征。对此，如果从所依和能依的角度来区分，阿赖耶识是所依，心是能依，法身是所依，智慧是能依。如《六界》中所说：唉！大菩萨，心的处所是阿赖耶识。那是什么原因呢？因为阿赖耶识总集了一切思虑的境，并且是作为心而了知的缘故。智慧的处所是法身。那是什么原因呢？因为法身不具有一切念头，并且没有执持为不同境的意识的缘故。如果从比喻的角度来区分，就像船只漂浮在海洋上一样。如此，法身是原始清净、离戏的觉性，自性未成立于任何事物中，各种显现
English
Sha! The obscuration of the Alaya-consciousness, like a boat, floats in both samsara and nirvana. From that very basis, the nature of delusion and liberation also arises, like falling asleep and waking up from it. Delusion is like the heavy sleep of weakened senses, liberation is like the state of awakening from that. In general, both samsara and nirvana are one in the nature of the basic awareness. As it says in Rangshar: The basis of sentient beings and the basis of Buddhas, are definitely distinguished by one difference. How are they distinguished? The spontaneously accomplished play of appearances, not liberated on the level of awareness, but becoming other-powered, becoming the nature of mind and mental factors, like an opened brocade, is the basis of many appearances. It is the initial form of all the habitual tendencies of the three realms, the karma in between, and the final container, therefore it is called Alaya. As it says in Rangshar: The Alaya grasps conceptual thoughts, and is deceived by various deluded consciousnesses. The Alaya is the object of ignorance, and is called the basis of all. Where "all" is a plural word, and "basis" is abiding as the support of various collections. The Dharmakaya has not become other-powered by ignorance, and is beyond mind and mental factors, therefore it is not a container for various objects, and does not co-exist with the mind, etc., which holds the object and the subject as "I", and is not defiled by the thoughts of karma and habitual tendencies, therefore it is beyond the continuum of thoughts. As it says in the Garland of Pearls: The Dharmakaya is the exhaustion of defilements, empty and clear, clear and pervasive, not defiled by thoughts, the mind is clear, it is free from elaborations, pervasive and empty like the sky, free from all symbols of self-purity. Also, if we distinguish from the point of view of support and supported, the Alaya is the support, the mind is the supported, the Dharmakaya is the support, and the wisdom is the supported. As it says in the Six Spaces: Alas! Great Bodhisattva, the place of the mind is the Alaya. Why is that? Because the Alaya gathers all the objects of thought, and is known as the mind. The place of wisdom is the Dharmakaya. Why is that? Because the Dharmakaya does not have all thoughts, and does not have the consciousness that grasps as different objects. If we distinguish from the point of view of examples, it is like a ship floating on the ocean. Thus, the Dharmakaya is the primordial purity, the awareness free from elaborations, the nature not established in anything, various appearances
Tibetan
འི་གོ་མ་འགགས་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་ལྡོག་པས་རྒྱ་མཚོ་དངས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཆོས་སྐུ་དེའི་སྒྲིབ་ཆར་གྱུར་པ་རྩལ་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་ཆ་ལྡོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང༌། ཁྱབ་བྱེད་དང༌། ངོ་བོར་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཅན་དུ་མས་གང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་ཚུལ་ཏེ་ལམ་བྱུང༌། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་ཆ་མ་ལྡོག་ན་གློ་བུར་གྱི་མ་རིག་པའི་ཆ་རང་ལོག་ནས་གྲུ་གཟིངས་སྐམ་ས་ལ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་སྒྲིབ་བྱེད་སངས་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་པས་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་གཞིར་ཡོད་པས་གཉིད་སད་པ་དང་མཚུངས་ལ། ཀུན་གཞིའི་རང་བཞིན་ནི་གཉིད་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་དང་རྨི་ལམ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་དེ་ལས་སད་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བའི་དཔེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དག་བྱའི་དྲི་མ་ཡིན་པས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གྱི་ཆ་ལྡོག་དགོས་ཀྱང༌། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་གོམས་བྱར་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་བྱ་དང་གྲོལ་གཞིར་ཡོད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དབྱེ་ན། ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་ གཞི། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་དང་བཞིར་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་ནི། དབྱིངས་དེའི་ངང་ནས་དཔྱོད་བྱེད་ཐོག་མའི་འགྱུ་བ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ་མཚུངས་ལྡན་གྱིས་འཁོར་བའི་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། གཉིས་པ་ནི། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རང་མ་རིག་པ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྦྱོར་ལ། རང་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ལས་མྱང་འདས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་སའི་རང་བཞིན་ཤ་ཆུའི་རང་བཞིན་ཁྲག །མེའི་རང་བཞིན་འོད། རླུང་གི་རང་བཞིན་ཡིད་ལུས་འཆར་བའི་ཆ་ནས་བཏགས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས
Chinese
虽然根本没有停止，但由于从突如其来的污垢中返回，就像大海清澈一样。成为法身之障碍的，从自生任运之明分返回而产生的阿赖耶识之自性，是一切无明的所依、遍布和本体，犹如船中充满着由心和心所、业和习气所幻化的众生，是具有八识作用者。自显现中说：阿赖耶识和法身的比喻是如大海和船只一样产生道路。又是说，如果任运之明分不返回，那么突如其来的无明部分自然返回，如船只驶向陆地一样，法身之障碍通过清净而处于二者兼具的状态。如此，法身之本体无垢之明，在任何情况下都不是返回之对境，因为存在于最终的解脱之基础上，所以与睡醒相同。阿赖耶识的自性如睡着一样，是显现错觉和各种梦境之所依，因此需要从中醒来。其中说：错觉和解脱的比喻是如睡着和醒来一样，因为有根基的差别。又是说，阿赖耶识和依赖于它的有法都是需要净化的污垢，因此需要返回睡眠和梦境的部分。法身之本体无垢之明，暂时成为所熟悉之境，最终存在于所证悟和解脱之基础上，因此任何时候都不是返回之对境，因为是果的解脱之处。又是区分，有本来意义的阿赖耶识，结合意义的阿赖耶识，习气身体的阿赖耶识，各种习气的阿赖耶识四种。从第一个来说，是从彼虚空之自性中，对于能分别的最初之动摇明，依赖于与之相应的无明，从开启轮回的角度来说的。第二个是，能分别的识本身，以自身无明向外看而结合于轮回，从自己的自性明中结合于寂灭。第三个是，因为彼识本身具有身体的习气，所以从地的自性肉、水的自性血、火的自性光、风的自性意身显现的角度来安立的。第四个是，彼识本身的心的习气。
English
Although the very basis has not ceased, it is like the clear ocean because it turns away from sudden defilements. The nature of the alaya, which arises from the reversal of the spontaneously present awareness that has become an obstacle to that Dharmakaya, is the basis, pervasive, and essence of all ignorance. It is like a boat filled with beings emanated from mind and mental factors, karma and habitual patterns, and is the function of the eight consciousnesses. As it says in Rangshar: "The example of the alaya and the Dharmakaya is like the way of the ocean and the boat." Furthermore, if the spontaneously present awareness does not turn back, then the part of sudden ignorance will naturally turn back, and like a boat going to land, the obstacle of the Dharmakaya will remain in a state of purity and duality. Thus, the essence of the Dharmakaya, the immaculate awareness, is not something to be reversed in any way, because it exists as the basis of ultimate liberation, and is therefore like awakening from sleep. The nature of the alaya is like being asleep, and it is the basis for the arising of various illusions and dreams, so it needs to be awakened from. As it says in that very text: "The example of illusion and liberation is like sleeping and waking, because there is a difference in the faculties." Furthermore, the alaya and the phenomena that depend on it are defilements to be purified, so the parts of sleep and dreams need to be reversed. The essence of the Dharmakaya, the immaculate awareness, is temporarily something to be familiarized with, and ultimately exists as the basis of realization and liberation, so it is not something to be reversed at any time, because it is the place of liberation of the fruit. Furthermore, there are four types of alaya: the alaya of original meaning, the alaya of combining meaning, the alaya of habitual body, and the alaya of various habitual patterns. The first is spoken of from the perspective of opening the door to samsara by the coemergent ignorance that relies on the first movement of discriminating awareness from within that space. The second is that the discriminating consciousness itself, looking outward with its own ignorance, combines with samsara, and combines with nirvana from its own nature of awareness. The third is that because that consciousness itself has the habitual patterns of the body, it is designated from the perspective of the manifestation of the earth's nature of flesh, the water's nature of blood, the fire's nature of light, and the wind's nature of mind-body. The fourth is the habitual patterns of the mind of that consciousness itself.