Tibetan
་བརྟེན་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། རིག་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་ལ། སེམས་དེ་ཉིད་རིག་པར་གྲོལ་བས་སངས་རྒྱས་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། རིག་པས་མ་རིག་པ་ལ་ཕར་ཁྱབ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་མ་རིག་པ་ཅན་ལའང་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྡང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པས་རིག་པ་ལ་ཚུར་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་དེ་མ་རིག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་བས་ན་མ་རིག་པ་རིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་སེམས་དང་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགགས་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ས་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལ་ནི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ནི་འཐད་ཀྱིས། རིག་པ་ལ་མ་རིག་པས་ཁྱབ་མི་སྲིད་དེ། མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་བྲོས་ཤིང་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་འགགས་དུས་རང་དང་རྫས་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་ཀྱང་རིག་པ་ནི་འགག་གཞི་མིན་པས་ནམ་ཡང་མི་འགག་སྟེ། གལ་ཏེ་རིག་པའང་འགགས་ན་བེམ་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པར་འོས་སོ། །འདིར་ནི་མ་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་པས་རིག་པའི་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རྒྱས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐུགས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །བེམ་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་ཤིང་རིག་ལ་བྱེད་དོན་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཐར་བའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བྲོས་ པས་ཉོན་མོངས་བཙོན་ར་ལས། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་མན་ངག་སྡེ་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཆོས་ཏེ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཚོགས། །ཉན་རང་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་གཉེན་པོས་འདུལ། །སྔགས་སྤྱིར་ལམ་གཏོང་སེམས་སྡེར་གཤིས་ཐོག་དགྲོལ། །ཀློང་སྡེར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་བྱེད་པ། །རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཚུགས་ཞིག་པ་མཚར། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ཨ་ཏི་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པའི་གཤིས་ལ་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་ཤེས་པས་ཉན་རང་ལྟར་མི་སྤང༌། སྤོང་གཉེན་རྫས་གཅིག་པས་བྱང་སེམས་ལྟར་གཉེན་པོས་མི་འདུལ། སེམས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དུས་མཉམ་པས་སྔགས་སྤྱི་ལྟར་ལམ་དུ་མི་གཏོང༌། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་སེམས་སྡེ་ལྟར་གཤིས་ཐོག་ཏུ་མི་དགྲོལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་ཀློང་སྡེ་ལྟར་རྒྱན་དུ་མི་འཛིན་པར་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཆོས་ཅན་རང་ངོས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་ཉིད་གཞན་ངོས་སྟོང་པའི་བློའི་གྲུབ་མཐའ་དང༌། འདོད་ཁའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རང་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་ཞིག་པ་ཨ་ལ་ལ། ཡུལ་སྣང་རིག་ངོ་ལ་མི་འགག་ཀྱང་རིག་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མི་འདྲེ་བས་ གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཆུ་ལ་བྲིས་པའི་རི་མོ་བཞིན་དུ་སྤང་གཉེན་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་ས་ར་ཧ་འཛུམ་མུ་ལེ། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་མ་ཤོར་བའི་རིག་ངོ་ལ་ཆགས་ཞེན་དང་དགག་བསྒྲུབ་མི་མངོན་པས་འཁོར་འདས་རྒྱ་གྲོལ་གྱི་ངང་དུ་དམ་པ་རྒྱ་གར་བ་ཡུ་ཅ་རེ། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མེད་པས་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཟང་ཐལ་ལེ། རྣམ་རྟོག་རིག་པར་གྲོལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་རྫུན་ཕུགས་བརྡིབ་ནས་ཆོ་ག་དང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱིས་མི་གདུང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་པས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བཅད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇུག་པ་ལས། རྟག་ཏུ་འགོག་པར་གཏོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་མོད་ཀྱི། །འགྲོ་བ་མགོན་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷག་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བརྒྱད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་འབྲས་ལ་གུས་པ་མི་ལྷོད་པས་བྱ་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འོང༌། རེ་དོགས་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཀྱང་ཁྲེལ་ཡོད་སུན་མ་ཕྱུང་བས་ཆགས་སྡང་ལ་འཇིགས་རེ་ཀན། ཐ་སྙད་དང་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་སྦྱངས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པས་ང་རྒྱལ་དང་འགྲན་སེམས་དག །ཕ་རོལ་གྱི་དགག་བསྒྲུབ་ལ་མི་འཇིགས་ཀྱང་གྲུབ་ མཐའི་བློ་ཚོད་ཤེས་པས་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཚད་མ་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད། མཉམ་གཞག་ལ་སྐྱོང་བསྒོམ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ལ་རིག་ཆ་ཡོད་པས་རི་སུལ་དུ་མི་ཚེ་བསྐྱལ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཡིན་ཏེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་སྣང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །སྟོབས་ཀྱི་རིག་པ་མ་འགགས་པས། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་དྲིས། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བྱ་བཙལ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་དྲིས། །ཡུལ་གསལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སེམས། །རྣམ་པ་དག་པའི་དབྱིངས་ལ་དྲིས། །དེ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་དུ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །དབྱིངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡི་སྒྲིབ་ཆ་སྟེ། །གྲུ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལྡིང༌། །གཞི་དེ་ཉིད་ནས་འཁྲུལ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །གཉིད་དུ་སོང་དང་དེ་ལས་སད་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན། །གྲོལ་བ་དེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་འདྲ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་གཉིས་ཀྱང་གཞི་རིག་པའི་ངང་དུ་གཅིག་སྟེ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཅན་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་གཞི། །ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ ཕྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་སྣང་རིག་ཐོག་ཏུ་མ་གྲོལ་ཞིང་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རང་བཞིན་ཟ་འོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་དུ་མའི་གཞི། ཁམས་གསུམ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མའི་བྱད། བར་གྱི་ལས། ཐ་མའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་ནི་མང་ཚིག་དང༌། གཞི་ནི་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་གཞིར་གནས་པའོ། །ཆོས་སྐུ་ནི་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་འདས་པས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་དང༌། ཡུལ་ཅན་ལ་ང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཤིང༌། ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་བསམ་པས་མ་སྦགས་པས་དྲན་རྒྱུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང༌། །རང་དག་ མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་རྟེན། སེམས་ནི་བརྟེན་པ། ཆོས་སྐུ་ནི་རྟེན། ཡེ་ཤེས་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་གནས་ནི་ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང༌། སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་སྐུ་ནི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་ཞིང༌། ཡུལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་རྒྱ་མཚོ་ལ་གྲུ་གཟིངས་ལྡིང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རིག་པ་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། སྣ་ཚོགས་འཆར་བ
Chinese
应当努力依止它。如果从能遍和所遍的角度来区分，因为觉性有心的障蔽，所以称为有情。心本身解脱为觉性，因此称为佛，安住于基础相同之处。觉性遍于无明，因此有情的自性是无明，也有觉性的法性生起。无明不可能反过来遍于觉性，因为无明是暂时的垢染，已经断除它的佛不可能有它。因此，如果把无明作为觉性的能遍，认为心和觉性一同止息，那是很大的错误。心被无明所遍，作为心的能遍是合理的。觉性不可能被无明所遍，因为无明本身是暂时的垢染，当觉性的法性显现时，它的不相顺之品都会逃离并断绝。因此，心止息时，和自己本体相同的无明及其部分也会止息，但觉性不是止息的基础，所以永远不会止息。如果觉性也止息，那就应该被贬低到认为物质是有情之界的顺世外道之列。这里是无明及其心的部分止息，觉性的部分增长为色身和智慧，享受如所有性和尽所有性的智慧之理。如《牟帝鬘》中所说：心已远离一切动摇，不像物质一样，了知且觉察，作用显现。如是，以觉性为道，能非常迅速地从烦恼和轮回的监狱中解脱之理。如是逃脱，从烦恼的监狱中，必定解脱是诀窍部的殊胜之法，否则烦恼众，声闻缘觉舍弃，菩萨以对治调伏，总的来说密咒放任道路，心部于本性上解脱，界部于法性中唯一清净，觉性的界中自立瓦解稀奇。因此，从分别念和烦恼中必定解脱的道路，阿底光明金刚藏此中，烦恼的自性觉性的本性中本来没有生起过而知晓，所以不像声闻缘觉一样舍弃。因为舍弃对治本体相同，所以不像菩萨一样以对治调伏。心
English
One should strive to rely on it. If we differentiate from the perspective of pervasion and pervaded, because awareness has the obscuration of mind, it is called sentient being. Mind itself is liberated into awareness, therefore it is called Buddha, abiding in the same basis. Awareness pervades ignorance, therefore even the nature of sentient beings, which is ignorance, has the potential for the dharma-nature of awareness to arise. It is impossible for ignorance to pervade awareness in return, because ignorance is a temporary stain, and it is impossible for the Buddha who has abandoned it to have it. Therefore, if one makes ignorance the pervader of awareness and thinks that mind and awareness cease together, that is a great mistake. Mind is pervaded by ignorance, so it is reasonable as the pervader of mind. It is impossible for awareness to be pervaded by ignorance, because ignorance itself is a temporary stain, and when the dharma-nature of awareness becomes manifest, its opposing factors flee and are cut off. Therefore, when mind ceases, ignorance and its parts, which are of the same substance as itself, also cease, but awareness is not the basis of cessation, so it never ceases. If awareness also ceases, then it should be relegated to the ranks of the materialist heretics who believe that matter is the realm of sentient beings. Here, ignorance and its mental parts cease, and the part of awareness increases into form and wisdom, enjoying the wisdom of suchness and the wisdom of all phenomena. As it is said in the Garland of Pearls: The mind is free from all movement, it is not like matter, it knows and is aware, and its function appears. Thus, by making awareness the path, one can very quickly escape from the prison of afflictions and samsara. Thus escaped, from the prison of afflictions, it is certain that liberation is the special dharma of the Mantra Division of Instructions, otherwise the assembly of afflictions, the Hearers and Solitary Realizers abandon, the Bodhisattvas subdue with antidotes, in general the Mantras let go of the path, in the Mind Division liberation on the nature, in the Space Division purification into the one dharma-nature, in the space of awareness the self-establishment collapses, wonderful. Therefore, the path of certain liberation from conceptual thought and afflictions, in this Ati, the Luminous Vajra Essence, knowing that the nature of afflictions has never arisen in the nature of awareness from the beginning, so one does not abandon like the Hearers and Solitary Realizers. Because abandoning and antidote are the same substance, so one does not subdue with antidotes like the Bodhisattvas. Mind
Chinese
由于一瞬间与同时，不像共同的密咒一样入道。由于心无法看到心，不像心部一样在自性上不解脱。由于智慧无法看到心，不像界部一样不执为庄严，而是觉性的法性，如是性中，有法自身空和法性他身空的心的宗派。一切臆想的见解都无法成立，而是自解脱无余毁灭，啊啦啦！境相不灭于觉性面目，但觉性不混于境上， 能取所取轮回的自性，如水上画的图一样，舍弃亲疏自解脱，萨拉哈微笑。未落入境上的觉性面目，不显现贪恋和破立，在轮涅解脱的境界中，印度圣者瑜伽热。觉性成就法身，没有有法的理由，通彻于离边大智慧。分别念解脱于觉性，观修行为果的虚假根源崩塌，不被仪轨和法行所束缚，但无戏论的法性菩提心不可分离，是法的定论。如《入行论》中所说：虽然总是属于止息的禅定，但对无依无靠的众生，生起更大的慈悲。如此。即使超越了世间八法，对三宝和业果的恭敬也不松懈，为了所作所为有情众生的利益而来。即使对希望和恐惧在无有处证悟，但由于有羞耻心，驱除了污垢，对贪嗔感到恐惧。即使没有学习名相和宗派，一切法也各自用自己的觉性，断除我慢和竞争心。即使不畏惧他人的破立，但 由于了解宗派的见解，对法和补特伽罗的量没有偏袒。即使没有修习止观，但后得时有觉性，所以在山洞中度过一生，像那样重复，如狮子圆满力中所说：自现方便之王，力量的觉性不停止，问自己的智慧，无目标的等持，在无作无求的境界中询问，境光明无始的心，在清净的法界中询问，这就是意境的意义。如此。同样，阿赖耶识和法身二者，在法界中是一体，但法身如海洋。
English
Since it is simultaneous in a single moment, it does not enter the path like common mantras. Since the mind cannot see the mind, it is not liberated in its own nature like the mind class. Since wisdom cannot see the mind, it is not held as an ornament like the space class, but the nature of awareness, in suchness itself, the tenets of the mind with phenomena empty in themselves and the nature of reality empty of others. All fabricated views cannot be established, but self-liberate and dissolve without remainder, ah la la! Although the appearance of objects does not cease in the face of awareness, awareness does not mix with objects, The nature of grasping and being grasped, samsara, like a drawing on water, is self-liberated by abandoning friends and enemies, Saraha smiles. In the face of awareness that has not fallen into objects, attachment and rejection do not appear, in the state of liberation from samsara and nirvana, the Indian saint Yuja Re. Since awareness is established as the Dharmakaya, there is no reason for phenomena, it is thoroughly penetrated into the great wisdom free from extremes. Since conceptual thought is liberated into awareness, the false roots of view, meditation, conduct, and result collapse, and one is not burdened by rituals and religious practices, but the non-elaborate nature of reality, the mind of enlightenment, cannot be separated, it is the conclusion of the Dharma. As it is said in the Entering the Middle Way: Although it is always a meditation belonging to cessation, compassion arises especially for beings without protectors. So it is. Even though one has transcended the eight worldly dharmas, respect for the Three Jewels and karma is not relaxed, and one comes for the benefit of sentient beings who act and are acted upon. Even though hope and fear are awakened in the absence of objects, because of shame, the defilements are removed, and one fears attachment and aversion. Even though one has not studied terminology and tenets, all dharmas are used by one's own awareness to cut off pride and competitiveness. Even though one is not afraid of the refutation and establishment of others, but because one understands the views of the tenets, there is no partiality towards the measure of Dharma and individuals. Even though there is no cultivation of shamatha and vipassana, there is awareness in the subsequent attainment, so one spends one's life in a mountain cave, repeating it in the same way, as it is said in the Lion's Complete Strength: In the king of self-appearing means, because the awareness of power does not cease, ask your own wisdom, the samadhi without object, ask in the state of being free from action and seeking, the mind of clear object without beginning, ask in the pure realm of space, that is shown as the meaning of intention. So it is. Likewise, the alaya and the Dharmakaya, in the realm of space are one, but the Dharmakaya is like an ocean.