Tibetan
ད་པས་ཀྱང་བརྫི་བར་མི་ནུས་སོ། །སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འདོགས་ཤིང་དེ་ཡང་ལྟ་བསྒོམ་གཉིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་རིག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་སོང་ནས་རྣམ་རྟོག་ངལ་གསོ་བའི་བསྟི་གནས་ལྟ་བུ་ལས་ས་ཆོད་ཆུང་བ་ཉིད་དེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་གཏན་ཤེས་གཞི་བྱར་མེད་དང༌། །རྫོགས་ཆེན་ལྷག་མཐོང་རིག་པ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཤར་ཀྱང་རང་ངོ་དང་རྩལ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱེས་པས་ཕྱིར་ མ་དཔྱད། ནང་དུ་མ་བརྟགས། བར་དུ་མ་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་རྗེན་པར་བུད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཆས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དངུལ་ཆུ་ཐལ་བ་འཇམ་པོའི་སྦུབས་སུ་བཙུད་ཀྱང་དེ་ལ་རྡུལ་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གོས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀུན་བྱེད་ལས། རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་མི་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་མི་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་གསོག་མི་འགྱུར། །བག་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པར་བཤད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས། །ཞེས་སོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་སྣང་རིག་པ་ལ་སྣང་དུས་དེ་ངོ་མ་ཤེས་ནས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་འབྱམས་ལ་གོམས་པས་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསླད་པ་མཐུ་བརྟས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་རིག་བསམ་པ་བྲལ་བ་དང༌། །སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་སྣ་ཚོགས་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཤེས་ རབ་རང་རྩལ་རྫོགས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །བྱེད་ལས་དང་མིང་འདོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་དབྱེ་ན། སྡུད་པ་ཆུ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་དྲན་བསམ་གྱི་གཞི་འཛིན། བརྟན་པ་ས་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སྡུད། འཕྲོ་བ་མེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་མངོན་དུ་སྤྱོད། ཡང་བ་རླུང་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པས་སེམས་ཞེས་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞག་ལ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་དང༌། འགག་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་མ་ཉམས་པ་དང༌། འགྱུར་མེད་ཀྱི་དཔེ་དོན་འདྲེས་པ་དང༌། རང་རྫོགས་ཀྱི་དངོས་དོན་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཆ་ནས་སེམས་ཉིད་ཅེས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞག་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རིག་པ་དང་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་དྲི་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དེ། རིག་པ་རང་སྣང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་བརྟགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཡོད་ པར་སྣང་བ་དང༌། མེད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྣང་བ་དང༌། གྲག་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། སྤྱོད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ། བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ཏེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་ག་མའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་དང༌། རྒྱུད་བླ་མར། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་ནས། ཞེས་དབྱིངས་ཆེ་བར་བཤད་པའང་དོན་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་དུ་རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང༌། རིག་པ་དེའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐྱང་པས་རང་བབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། རིག་གདངས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་པར་གསལ་བས་རྟོག་དཔྱོད་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང༌། བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། རིག་ པ་རྐྱང་པར་དེད་པས་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཅོས་མར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང༌། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་བཟློག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ལ་ཕྱོགས་སྔར་འཛིན་ཅིང་བློ་ཡུལ་དུ་མི་ཆུད་པ་དག །སེམས་མེད་ན་བེམ་པོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགགས་དུ
Chinese
现在即使是（最钝的）刀也无法砍伤它。如果将禅定作为心的道路，那么如何将专注投向所缘境，并且将见和修如同依靠与被依靠般结合起来，这本身就会成为遮蔽觉性的因素，仅仅成为一个让分别念得到休息的地方，而不会有太大的进步。正如大圆满与智慧虚空同等之续部中所说：禅定、知识的基础不存在，大圆满、胜观、觉性这二者，相似与错误会导致歧途。同样，虽然觉性显现于对境，但其自性和力量二者不会分离，因此，不要向外观察，不要向内探究，不要在中间安住，其法性会赤裸裸地显现，除此之外不会有其他变化，因此不会被显现的现象所压倒。例如，即使将水银放入细滑的灰烬中，灰尘也不会沾染到它。如《普作王续》中所说：觉性所要觉知的对境，是从菩提心所产生的缘故，它是无对境的菩提心，是从智慧自性中产生的缘故，因此不对它进行禅定修习，因为不对它进行禅定修习，所以不会积累禅定的习气，这无习气的法性，被说是三世诸佛的意趣。三世一切诸佛的意趣，不对对境进行分别，本来就安住在平等性中。心在对境显现为觉性时，因为没有认识到它的真实面目，习惯于迷失在对境上，所以被能取所取所迷惑，分别念的力量增强，并且是接受各种显现的作者，如《六界续》中所说：自明离念与，心的生起感受种种二者，相似啊相似，是错误的，智慧自力圆满与，意的念头种种二者，相似啊相似，是错误的。从作用和命名的角度来区分心和智慧，聚集如水的心抓住念头的基础，稳固如土的心聚集各种集合，散发如火的心对对境进行显现的享用，轻盈如风的心进行普遍的移动，因此心被认为是无明的自性。证悟无生之法性，无灭之
English
Now, even the dullest knife cannot cut it. If meditation is taken as the path of the mind, how can one focus on the object of focus, and combine view and practice like reliance and the relied upon? This in itself becomes a factor that obscures awareness, merely becoming a place for conceptual thoughts to rest, without much progress. As it is said in the Great Perfection tantra, which is equal to the wisdom space: Meditation, the basis of knowledge, does not exist. Great Perfection, Vipassana, awareness, these two, Similarity and error lead to wrong paths. Similarly, although awareness appears in the object, its self-nature and power do not separate, therefore, do not look outward, do not investigate inward, do not dwell in the middle, its Dharma-nature will appear nakedly, and there will be no other change besides this, therefore it will not be overwhelmed by the appearance of phenomena. For example, even if mercury is placed in smooth ashes, dust will not adhere to it at all. As it is said in the All-Creating King Tantra: The object to be known by awareness, Because it arises from Bodhicitta, It is objectless Bodhicitta, Because it arises from the self-nature of wisdom, Therefore, do not meditate on it. Because you do not meditate on it, Therefore, you will not accumulate the habit of meditation. This Dharma-nature without habit, Is said to be the intention of the Buddhas of the three times. The intention of all the Buddhas of the three times, Does not conceptualize objects, It has always dwelt in equality. When the mind appears as awareness in the object, because it does not recognize its true face, it is accustomed to being lost in the object, so it is confused by the grasped and the grasper, the power of conceptual thoughts is strengthened, and it is the actor who accepts various appearances, as it is said in the Six Spaces Tantra: Self-awareness, free from thought, And the various feelings of the mind's arising, Similar, similar, are mistakes. Wisdom, the perfection of self-power, And the various thoughts of the mind, Similar, similar, are mistakes. From the perspective of function and naming, distinguishing between mind and wisdom, the gathering mind like water grasps the basis of thoughts, the stable mind like earth gathers various collections, the radiating mind like fire manifests enjoyment of objects, the light mind like wind moves universally, therefore the mind is considered to be the nature of ignorance. Realizing the Dharma-nature of non-arising, the non-ceasing
Chinese
不忘失忆念，不变的譬喻和意义融合，以及自圆满的实事在任何方面都不分离的层面，称为心性，是觉性的本体。如《虚空六法》中所说：“奇哉！大菩萨，觉性和从觉性中生起的心性，超越了一切垢染和分别念。总而言之，它是一切超越痛苦的因和果，是觉性自显现的所见之士夫们的行境。”执著于自相的心，是这样被考察的：显现的一切，存在显现的，不存在显现的一切，以及显现、声响、见、禅修、行为显现的一切，以及执著、分别念、烦恼等，是显现为思维对象的一切。总而言之，轮回的一切法都是执著于自相的心，是六道众生的各自显现的一切。如此等等。因此，圣《百千颂》中也说：“心无心，心的自性是光明。”以及《宝性论》中说：“彼心之自性是光明，故见烦恼无自性。”要知道，这与宣说大界是意义相符的。因此，在无上大圆满心髓的道中，以赤裸觉性证悟，故诸根无利钝；不间断地修持彼觉性，故自生的智慧之流不间断；觉性光芒在诸根前显现，故不依赖于分别思辨；以通达超越了心和思维的觉性，故不依赖于闻思的智慧；以唯一觉性来追随，故证悟见、修、行、果是造作的。如《击中要害》中所说：“心髓确定地归纳，诸根没有利钝。意识思辨穷尽了词句，非是智慧，而是诸根所见。词句不能见法性，故共同乘不能成办意义。三身是道之显现之故，见此非是遮止三界。诸法平等一味之故，不依赖于基地、道、果。”如此等等。对于这个特殊的成就之宗派，那些先入为主且不能理解其意的人会认为：没有心就是顽石，心停止时
English
Unforgetting mindfulness, the blending of unchanging examples and meanings, and the aspect of self-perfection where reality is not separated in any way, is called mind-essence, which is established as the nature of awareness. As stated in the "Six Spaces": "O great bodhisattva, the mind-essence that arises from awareness and awareness itself transcends all defilements and discriminations. In short, it is all the causes and results that transcend suffering, and it is the realm of experience for those who see the self-manifestation of awareness." The mind that grasps its own characteristics is examined as follows: all that appears, all that appears to exist, all that appears not to exist, and all that appears as appearance, sound, sight, meditation, and action, as well as grasping, conceptualization, and afflictions, are all that appear as objects of thought. In short, all the phenomena of samsara are the mind that grasps its own characteristics, and they are all the self-arising appearances of the six classes of beings. Thus, in the Holy "Hundred Thousand Verses," it is also said: "The mind has no mind; the nature of mind is clear light." And in the "Uttaratantra": "Because the nature of that mind is clear light, it sees that afflictions have no essence." It should be understood that this is consistent with the teaching of the great expanse. Therefore, in the path of the Great Perfection Heart Essence, by realizing naked awareness, there is no sharpness or dullness in the faculties; by continuously cultivating that awareness without interruption, the stream of self-arising wisdom is uninterrupted; because the radiance of awareness is manifest to the senses, there is no reliance on conceptual analysis; by realizing awareness that is transparent and transcends intellect and thought, there is no dependence on the wisdom of hearing and thinking; by pursuing awareness alone, one realizes that view, meditation, action, and result are artificial. As stated in the "Striking the Vital Point": "The Heart Essence is definitely summarized; the faculties have no sharpness or dullness. Mental speculation exhausts words; it is not wisdom but seen by the senses. Words cannot see the nature of reality; therefore, the common vehicle does not accomplish the meaning. Because the three bodies are the appearance of the path, seeing this is not reversing the three realms. Because all phenomena are equal in one taste, there is no dependence on base, path, and result." Thus, for this particular school of accomplishment, those who are prejudiced and cannot comprehend its meaning may think: without mind, it is an inert object; when the mind ceases,