Tibetan
འང་མི་འགྱུར་བས་སེམས་ལ་འཕོ་ འགྱུར་མེད་ལ། མེད་བཞིན་དུ་གྲོལ་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་འཁོར་བ་ལྟར་ཤར་ཀྱང་ངང་ལས་མི་གཡོ། གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བས་མ་དག་པའི་རང་མཚན་གྱིས་སྟོང་ལ། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ཀྱང་དང་པོ་དབྱིངས་ལས་བྱུང༌། ད་ལྟ་དབྱིངས་ལ་གནས། ཐ་མའང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བས་ནམ་མཁའ་ལ་ཁུ་རླངས་བྱུང་ཞིང་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་མི་དགྲོལ། རང་བཞག་ཡིན་པས་གཉེན་པོས་མི་བཞག །འབྲས་བུ་ཡིན་པས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་ས་རུ་གནས་པ་དེ། །ཀུན་བྱེད་བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་དང༌། དོ་ཧ་ལས། སྐད་ཅིག་གྲོལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ། །གྲོལ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདེ་ཆེན་པ་ཡོད་ཅེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་ཀྱང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བློས་བཏགས་པས་གཞི་ལས་གོལ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡོད་མཐའ་ལ་མེད་མཐས་ཟུག་པས་སྟོང་པ་རིས་ཆད་དུ་གོལ། མེད་མཐའ་ལ་ཡོད་མཐས་ཟུག་པས་སྟོང་ཉིད་ལྟར་ སྣང་དུ་གོལ། ཡོད་མེད་ཆ་མཉམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འཐད་པས་ཟུག་པས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་འཕྲང་ལས་མ་ཐར་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ལ། །གཅིག་ལ་རྣམ་པར་བགྲངས་པས་གོལ་སྒྲིབ་བྱུང༌། །བགྲོད་དུ་མེད་ལ་བགྲོད་པས་གོལ་ས་བྱུང༌། །དམིགས་མེད་བལྟས་པས་མ་མཐོང་སྒྲིབ་པ་བྱུང༌། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་ཡོད་མེད་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་བྲལ་བས་དྲན་བསམ་རང་རྒྱུད་པར་མི་གནས། བྱས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་འཆིང་དགྲོལ་མེད། མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་སྣང་ངོས་ནས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་བྱུང་ཚོར་ལས་འདས་པའི་གཤིས་སུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ང་དང་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ། །བྱིས་པས་བསླུས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་རྟོག་པའི་ལམ་ཚུད་པས། །ཕྱིན་པའི་དུས་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་ཀྱང་མེད་པས་ན། །ཆོས་ཉིད་ཆོས་འཚོལ་བ་ཡིས་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་བློའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ན་བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཞིག་གོ་སྙམ་ན། དཀོན་མཆོག་ཏཱ་ལའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་ པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁུངས་རྡིབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཞིའི་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ། རོལ་པ་འགག་མེད་ཕྱོགས་ཡན་ཆེན་པོར་དེངས་པ་ལ། ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་དཀར་ནག་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ། དེའི་ཚེ་དགེ་བས་ཕན་བཏགས་པའི་མྱང་འདས་དང༌། སྡིག་པས་གནོད་བསྐྱལ་བའི་འཁོར་བར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་མི་ཤེས་པའི་ཚུལ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་རིག་ཡེ་ནས་འགྱུར་མེད་པས། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱིས་ང་མི་སྒྲིབ། །རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །འདུས་བྱས་ཆོས་སྤྱོད་བྱ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་སྨིན་སོ་ལས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་རྔམ་པོ་ཆེ་འདི་གང་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བློ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ངོས་འཁོར་འདས་སུ་བསྐྱེད་ཅིང༌། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་ངོའི་རང་བཞིན་ལ་བདག་ཏུ་བལྟས་ནས་ལས་བཟང་ངན་དང༌། དེ་དང་དེའི་ བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། མདོ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ང་ཡིས་བསྟན་བྱས་ཏེ། །སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱོ་བྱས་ཀྱང༌། །གང་དག་ཤི་འཕོས་ངན་སོང་དག་འགྲོ་བའི། །འགྲོ་བ་དེ་དག་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱིན་པའི། །གནོད་པ་བྱེད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ན་མཚོན་ཆ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང༌། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་བརྟགས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་འཛིན་པས་བྱིས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ། །འཛིན་དང་འཛིན་མེད་དེ་ཡང་བྱུང་མེད་དེ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཤིས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ཁྱབ་ཀྱང༌། སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་དངོས་པོར་རྒྱ་མ་ཆད། སྟོང་བ་དངོས་མེད་དུ་རྒྱ་མ་ཆད། ཐོབ་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པས་ཟུང་འཇུག་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང༌། ངོ་བོས་སྟོང་ པས་རྟག་པའི་
Chinese
而且不会改变，因此在心中转移。 不变异，无有却显现为解脱之基的任运成就之景象，虽然如轮回般显现，却不离本性。因不改变、不摇动，故以不净之自相而空。从显现方式衡量，最初从法界生起，现在安住于法界，最终也融入法界，犹如空中产生雾气又消散一样。本即解脱故无需解脱，本自安住故无需对治。因为是果，所以无需勤作而安住。如《普作续》云：“安住于本性故，无动任运成就。自性安住故，谁也无法改造。不改造如实安住彼，普作无为即为行之最胜。”又如《多哈》云：“刹那解脱者，名为法身。除解脱之外，另有大乐者，孩童虽如是说，然如海市蜃楼之水。”第三，所有八个次第全部是心所假立，完全偏离了根本。如此，执着于有边，又被无边所束缚，因此偏离了断灭空。执着于无边，又被有边所束缚，因此偏离了看似空性。对于有无等同的觉知，因执着于此的合理性而被束缚，因此无法从偏离和迷惑的险境中解脱。如《普作续》云：“诸法之精华，唯一菩提心，于一作分别，产生偏离障。于不可行处行，产生偏离处。无所缘而观，未见生迷惑。”此处，由于远离了执着于有无的分别念，因此念头和思绪不会停留在自相续中。对于无为的法性、本初大空性，没有偏袒执着的束缚和解脱。虽然看似不净，但从显现的角度来说，并未真实成立，因此安住于超越生起和感受的自性中。如彼续云：“我与我所之分别，是外道迷惑之道。被孩童欺骗的修行，落入分别的道路。无有前往之时，亦无证悟之时，法性岂能以寻求法而获得？”那么，如果一切乘都是心的宗派，那么超越心的法是什么呢？《宝积经》云：如来常住不生法，一切诸法皆同于如来，具童蒙心者执著名相。
English
Moreover, it does not change, so it is transferred to the mind. It does not change, and although the spontaneously accomplished appearance of the basis of liberation appears as samsara, it does not move from its nature. Because it does not change or move, it is empty of the characteristics of impurity. Even if measured from the aspect of appearance, it arises from the expanse in the beginning, now abides in the expanse, and finally dissolves into the expanse, like mist rising and dissolving in the sky. Because it is primordially liberated, it does not need liberation. Because it is self-abiding, it does not need an antidote. Because it is the fruit, it abides without effort. As the All-Creating King says, "Because it abides in its nature, it is unmoving and spontaneously accomplished. Because it abides in its own nature, no one can alter it. That which abides in its place without alteration, the All-Creating King has shown to be the supreme of actions without action." And as the Doha says, "That which is liberated in an instant is called the Dharmakaya. To say that there is a great bliss other than liberation is like the water of a mirage, even though children say so." Third, all eight stages are merely imputed by the mind, and are completely deviated from the ground. Thus, clinging to the extreme of existence is bound by the extreme of non-existence, and therefore deviates into nihilistic emptiness. Clinging to the extreme of non-existence is bound by the extreme of existence, and therefore deviates into an appearance of emptiness. Because the knowledge of the equality of existence and non-existence is bound by the validity of clinging to it, one is not liberated from the dangers of deviation and obscuration. As the All-Creating King says, "The essence of all dharmas is the one mind of bodhichitta. By enumerating the one in various ways, deviation and obscuration arise. By going where there is no going, a place of deviation arises. By looking without an object, obscuration arises from not seeing." Here, because one is free from the mind that clings to existence and non-existence, thoughts and concepts do not remain in one's own continuum. For the uncreated nature of reality, the great primordial emptiness, there is no bondage or liberation of partiality and clinging. Although it appears impure, it is not truly established from the perspective of appearance, and therefore abides in the nature that transcends arising and feeling. As that very text says, "The conception of 'I' and 'mine' is the deluded path of the tirthikas. Religious practice deceived by children falls into the path of conception. Because there is no time of going and no time of realization, how can the nature of reality be attained by seeking the Dharma?" So, if all vehicles are the tenets of the mind, then what is the Dharma that transcends the mind? The Jewel Heap Sutra says: "The Tathagata always abides as the unborn Dharma. All dharmas are the same as the Tathagata. Those with childish minds cling to signs."
Chinese
那些是。在世间行持没有的法。要知道这些。第四是，了悟心无自性，因此轮回涅槃的根据瓦解，这叫做根源崩塌。如此，基位的实相，自性是离戏大空性，了悟不可改造之义，任运成就之音于无生中解脱。显现无碍广大任运，因为没有业和习气的所依，所以没有成熟的黑白二业。那时，善业助益的涅槃和恶业损害的轮回，二者如何产生都不知道。如《狮子吼圆满》中所说：自明本来不变故，善恶二者不能障蔽我。自生无有因缘故，不需行持有为法。如此。那么善恶二业成熟而显现的轮回涅槃的广大法是从哪里产生的呢？对于没有如此了悟的那些人，以分别念产生迷乱的显现，即轮回涅槃。对于所产生的迷乱显现的自性，执著为我，从而产生善恶业，以及与之相应的习气串习，实际上并不存在却显现。如经部中所说：涅槃也如梦如幻。圣者近圆请问经中说：我已开示心如地狱之恐怖，虽令无数众生心生厌离，然彼等死后堕入恶趣之有情，彼等之行从未曾有。何者挥舞利剑、巨箭与兵器，行使伤害亦非真实存在，然见兵器落于身，然实无兵器。种种悦意鲜花盛开，黄金之殿闪耀令人欢喜，然于此中亦无作者，彼等乃是分别念所安立。以分别念衡量诸世间，以意识执取区分凡愚，执取与不执取亦无生起，全然是分别念，如幻如阳焰。如此。第五是，自生之智慧，体性不成立任何事物，故而遍及轮回涅槃一切处而无有偏袒。然显现不作分别，故于事物不设限。空性不设限于无实有。不是二者所得，故不堕入双运之边。本体空性故，常有的
English
Those are. In the world, they practice the Dharma that does not exist. Know these. The fourth is, realizing that the mind has no self-nature, therefore the basis of samsara and nirvana collapses, which is called the collapse of the root. Thus, the reality of the ground, the self-nature is the great emptiness free from elaboration, realizing the meaning of being unchangeable, the spontaneously accomplished sound is liberated in the unborn. The unobstructed and vast play manifests, because there is no basis for karma and habitual tendencies, so there are no two ripened black and white karmas. At that time, both the nirvana that is aided by good deeds and the samsara that is harmed by evil deeds, it is not known how they arise. As it is said in the "Lion's Roar Perfection": Since self-awareness is originally immutable, the two, good and evil, do not obscure me. Since self-arising is without cause and condition, there is no need to practice conditioned dharmas. Like this. Then, from where do the vast dharmas of samsara and nirvana, which appear as the ripening of the two karmas of good and evil, arise? For those who have not realized this, the confused appearance of delusion, namely samsara and nirvana, arises from conceptual thoughts. For the self-nature of the confused appearance that arises, clinging to it as self, thereby generating good and evil karma, and the corresponding habitual tendencies, which in reality do not exist but appear. As it is said in the sutras: Nirvana is also like a dream, like an illusion. In the Sutra Requested by the Noble Near Round, it is said: I have shown that the mind is like the terror of hell, although it has caused countless beings to feel disgusted, those sentient beings who die and fall into the evil realms, their actions have never existed. Those who wield swords, great arrows, and weapons, and inflict harm are also not truly existent, but seeing weapons fall on the body, there are actually no weapons. Various pleasing flowers bloom, and the golden palace shines and is delightful, but there is no creator in this either, they are established by conceptual thoughts. The worlds are measured by conceptual thoughts, and fools are distinguished by the grasping of consciousness, grasping and non-grasping also do not arise, it is entirely conceptual thought, like illusion and mirage. Like this. The fifth is, the wisdom of self-arising, the essence does not establish anything, therefore it pervades all of samsara and nirvana without partiality. However, since appearances are not conceptualized, there is no limit to things. Emptiness is not limited to non-reality. It is not obtained by both, therefore it does not fall into the side of union. Since the essence is emptiness, the permanent