Tibetan
་གཞན་མི་བཞུགས། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བསྒྲིབས་ཀུན་ཁྱབ་པས། །གསལ་བའི་ནམ་མཁའ་ཡེ་ཤེས་གཞལ་ཡས་ཁང༌། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་མི་བཞུགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཤིས་ ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན་དྲན་བསམ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་སྣ་ཚོགས་པའང་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་སྟོང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་དུ་ཆུ་བོ་དང་རླབས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ལྟར་སྤང་གཉེན་མེད་པར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པས། །མ་བསྒོམས་རང་བཞིན་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ན། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལས་མི་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམས་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོའི་རིམ་པས་བློ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་འཇལ་ལུགས་ཐ་དད་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཚུལ། གང་ལ་བློ་ཡི་རིམ་པས་འཇལ་ལུགས་གསུམ། །སེམས་ཀྱི་སྡེ་ནི་རོལ་པའི་རྩལ་དུ་ཤར། །ཀློང་གི་སྡེ་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པའི་རྒྱན། །མན་ངག་སྡེ་ནི་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས། །རང་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གུད་ན་མེད་པས་སྤང་བྱའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་ལས་ འགྲོ་ས་གཞན་མེད་པས་གཉེན་པོའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་བྱ་བྲལ་ཀློང་གི་སྡེ། ཡིན་ལུགས་གཤིས་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པས་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཟབ་པ་མན་ངག་གི་སྡེ་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། །ནམ་མཁའ་ཅན་ལ་ཀློང་གི་སྡེ། །རིམ་རྩོལ་ཅན་ལ་མན་ངག་གོ ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། འདུལ་བྱེད་མ་ངེས་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་སྒྲུབ་དང༌། བདེན་པ་གཉིས་པ་དང༌། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ལུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འཛིན་པའི་དོན་གཞན་ནམ། ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཅན་ལས་མ་གྲོལ་ཞིང༌། རང་རྒྱུད་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆ་དང་བཅས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཞིག་དབྱིངས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་པའི་གཤིས་དགེ་སྡིག་བླང
Chinese
其他不住留。 我的自性无遮遍一切， 明空是智慧的量殿， 唯有自生智慧，其他不住留。 如是安住于本性之安住方式，不离此状态，则连同忆念思虑的各种感受，也各自在本觉原始空性、无有迁变的虚空中，如水流与波浪之显现般，无有取舍而解脱，如前所述。 无可修之法性菩提， 修与所修二者皆无， 若不修安住自性中，即是修。 义乃一切义无生， 若如是觉知分别相， 忆念思虑心中所动一切， 不离无生之状态， 无论如何思，知即是修， 不修，无论如何安住亦无散乱。 如是，以根识之次第，对境之执持衡量方式各异，分为三种宗派之方式： 于何者以心之次第衡量有三， 心之部是嬉戏之技能显现， 界之部是自显庄严之饰， 口诀部是无有显现空性之相。 自心之外无有他法，故从舍弃之边解脱而安住是心之部。 一切有法皆从法性普贤王母之界中， 无有其他去处，故从对治之边解脱，无为是界之部。 于如是安立本性，故从取舍二边解脱，甚深是口诀之部，分为三种之方式，出自大布置中。 于有心者是心之部， 于如虚空者是界之部， 于次第勤奋者是口诀。 如是，最初是，乘之差别，以及所化不决定，以及因果先后，以及因缘勤作，以及二谛，以及律仪之方式等等，执持内外与取舍之其他意义，或者六度与生圆次第等等，也未从执彼为彼之二取中解脱，且自续具有世俗之分，故与无自性之义相异，何者是界清净大平等之智慧，远离戏论之法性，一与无别之菩提心，胜义之自性，善恶取
English
Other does not dwell. My nature is un obscured, pervading all, The clear sky is the wisdom palace, Only self-born wisdom dwells, nothing else dwells. Thus, if one does not move from the state of settling on the nature's way of abiding, then various feelings, including memory and thought, also dissolve without acceptance or rejection, like the appearance of rivers and waves, in the expanse of one's own awareness, primordial emptiness, and immutability, as mentioned earlier. In the Dharma-nature of enlightenment, there is nothing to meditate on, Since there is no duality of meditation and what is to be meditated on, If one leaves the unmeditated nature as it is, it is meditation. The meaning is that all meanings are unborn, If one recognizes conceptual signs as they are, All thoughts and movements in the mind, Without straying from the state of unbornness, Knowing that whatever is thought is meditation, Without meditating, however one abides, there is no distraction. Furthermore, the way in which the tenets are divided into three, according to the different ways of grasping and measuring objects of mind by the order of the senses: In what way are there three ways of measuring by the order of mind? The Mind Class manifests as the skill of play, The Space Class is the ornament of self-appearing arrangement, The Instruction Class is the form of emptiness without appearance. Since there is no Dharma other than one's own mind, the Mind Class abides, liberated from the extreme of abandonment. All phenomena are from the expanse of Dharmata Samantabhadri, There is nowhere else to go, so the Space Class is free from activity, liberated from the extreme of antidote. Establishing the way it is on the nature, the Profound Instruction Class is liberated from both extremes of acceptance and rejection, divided into three classes, from the Great Arrangement. For those with mind, it is the Mind Class, For those like the sky, it is the Space Class, For those with gradual effort, it is the Instruction. Thus, the first is: the difference of vehicles, the uncertainty of those to be tamed, the order of cause and effect, the effort of cause and condition, the two truths, the manner of vows, and so on, or the other meanings of holding onto inner and outer, acceptance and rejection; or the six perfections and the generation and completion stages, and so on, are not liberated from the duality of holding that to be that, and since the self-continuity has a part of conventionality, whatever is different from the meaning of no self-nature, the wisdom of the pure, great equality of the sphere, the Dharma-nature free from elaboration, the mind of enlightenment that is one and without difference, the essential nature of ultimate truth, good and evil,
Tibetan
་དོར་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྡུད་པ་ལ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དུ་མེད། ། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་མེད་ས་ལམ་བགྲོད་དུ་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་མེད་བཟླས་བརྗོད་རྫོགས་རིམ་མེད། །དབང་ལ་བསྐུར་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གློ་བུར་རིམ་རྩོལ་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་མུ་སྟེགས་ཆད་པར་བལྟ་བའི་ཆོས་ལུགས་དང་མི་མཚུངས་སམ་ཞེ་ན། ཆད་པར་བལྟ་བ་ནི་གདོད་མའི་གནས་སྐབས་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དང༌། ལམ་དུས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྨིན་སོ་དང༌། ལྟར་སྣང་དུས་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་སོགས་གང་ཡང་མ་ངེས་བཞིན་དུ་རྟོག་གེ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རང་དགར་རྡོལ་ཐབས་སུ་བཅོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་བཅས་ནས་ངང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་གཤིས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་བསྒྲུབ་ཀྱི་རྫས་འགལ་བས་དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པའི་དོན་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་པ་སྟེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཏམ་བྱ་རིན་ཅེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྡིག་དང་བསོད་ནམ་བྱ་བ་འདས། །ཟབ་མོ་བཀྲོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན། །མུ་སྟེགས་གཞན་ དང་རང་ཉིད་ཀྱིའང༌། །གནས་མིན་སྐྲག་པས་མ་ཉམས་པ། །ཞེས་སོ། །མི་འདོད་ན་ཁྱེད་ཅག་འདོད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དང༌། ཁམས་གསུམ་དང༌། དགེ་སྡིག་གི་ཆ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་པ་དང་འགལ། གཤིས་ལ་དགེ་སྡིག་ཡོད་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་ན་གྲངས་ཅན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྟུང་དཔྱོད། འདི་ལྟར་དགེ་བ་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་དཀར་པོ་དང༌། སྡིག་པ་ནི་ཉེས་པར་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་སྨིན་ནག་པོ་བསྐྱེད་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མིན་པས་དགེ་སྡིག་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡིས་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་པ་དག་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་དགག་པ་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཤིས་ཀྱི
Chinese
安住于超越舍弃之界的法界，名为心部。如《总集经》所说：心性即是菩提心的体性，见解无修，行持无可修持，果无所成，地道无可趋入，坛城无须生起，无有念诵和圆满次第，无有灌顶，无须守护誓言，本来自成清净的法性，超越了突发、次第勤作、因果之法。如是说。如果这样，岂不是与外道断见论的教法相同吗？断见论是指在原始状态下，对本性的安住方式，以及在道位时，对因果的成熟，以及在显现状态下的行持等，在没有任何确定的情况下，以分别妄念和随意的想法，随意编造出一种解脱的方式，并对这种邪恶的宗派产生信任，从而陷入颠倒的状态。而这里则是直接揭示了本性自生的智慧，如虚空般远离戏论之边的体性，在任何事物上都不成立，因果勤作是相违的，超越了善恶功过的意义。如圣者龙树在《宝鬘论》中所说：罪与福德皆已超越，具备甚深解脱之义，不为其他外道与自宗所动摇，不因恐惧而退失。如是说。如果不愿意，那么你们所认为的法界，因为是有法、是造作的，所以没有从三时、三界以及善恶二分中解脱出来，因此与般若波罗蜜多经的密意相违背。如果认为本性具有善恶，那么除了数论派的宗义之外，还能堕入什么呢？像这样，善是善妙的作为，产生白色的异熟果；恶是罪恶的作为，产生黑色的异熟果；而法界不是这两者，因此从善恶中解脱出来的方式，在《真实和合续》中也说：因此对罪与福德的二分，进行分别，智者应彻底舍弃这两者。如是所说，这是从所有密咒续部中出现的。像这样不理解这些道理的人，对心部的宗义产生怀疑和诽谤，这是因为他们的智慧无法超越分别念的缘故。
English
The state of abiding in the sphere beyond abandonment is called the Mind Section. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: "Mind itself is the essence of bodhicitta. View without meditation, conduct without practice. Result without accomplishment, paths and bhumis without traversing. Mandala without creation, no recitation or completion stage. No empowerment, no vows to keep. Primordially spontaneously pure nature of reality, beyond adventitious, gradual effort, cause and effect." If so, isn't it the same as the nihilistic views of the tirthikas? Nihilistic view means that in the primordial state, the way of abiding of the nature, and in the path stage, the ripening of cause and effect, and in the apparent state, the way of conduct, etc., without any certainty, with speculative and arbitrary thoughts, arbitrarily creating a way of liberation, and trusting in this evil doctrine, thus falling into a reversed state. Here, it directly reveals the naturally arisen wisdom of the nature, like the sky, the essence free from the extremes of elaboration, not established in anything, because cause and effect are contradictory, it transcends the meaning of good and evil, merit and demerit. As the noble Nagarjuna said in the Precious Garland: "Beyond sin and merit, possessing the meaning of profound liberation, not shaken by other tirthikas and one's own, not diminished by fear." If you don't want to, then the dharmadhatu that you desire, because it is a phenomenon and is compounded, is not liberated from the three times, the three realms, and the two parts of good and evil, therefore it contradicts the intent of the Prajnaparamita Sutra. If you think that nature has good and evil, then what else can you fall into other than the Samkhya school's tenets? Like this, good is a well-done action, producing a white maturation; evil is a sinful action, producing a black maturation; and the dharmadhatu is not these two, therefore the way of liberation from good and evil, in the Union Tantra, it also says: "Therefore, the two parts of sin and merit are distinguished, the wise should completely abandon these two." As it is said, this is what appears in all the secret mantra tantras. Those who do not understand these principles, have doubts and criticisms about the tenets of the Mind Section, because their wisdom cannot transcend conceptual thought.