Tibetan
ས་དང༌། རྫས་ལྡོག་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཁྱབ་པ་བརྩི་ཞིང༌། མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཀུན་རྟོག་གི་འཐོར་རླུང་གཡོ་བས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་དེ་དག་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས། ཉེ་བར་ཞི་བ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྗེས་དཔག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ལ་གནས་པའི་མདོ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་རྟོག་གེས་བརྟག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དེ་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་འགལ་འདུའི་བརྒལ་བརྟག་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇལ་ནས་ཡེ་གྲོལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གྲོལ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། ས་མཚམས་ཀྱི་རྟོག་གེ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་དང་བཅས་པས་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་དང༌། །ས་མཚམས་དམན་པ་སོ་སྐྱེའི་རྟོག་གེ་ཡིས། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གདོད་ནས་གྲོལ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ། །འདི་ལྟར་གཤིས་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ ཤེས་བྱ་མི་འཇུག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་མི་རྟོགས་ལ། རང་རྒྱུད་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་མ་འཕགས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློས་གཞལ་ཡང་བློ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ལས་ནམ་ཡང་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ན་འཕགས་པའི་བསྒོམ་རིམ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ལ། །རྐྱེན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་རྟོག་གེ་པ། །བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ན། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །འདི་དག་བྱིས་པས་རབ་ཏུ་བཏགས། །རྟོག་གེ་ངན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད། །ཅེས་དང༌། རིགས་པ
Chinese
对于地、事物反面、随行反行的周遍进行推算，对于顺与不顺的方面进行考察并随之推测的分别念的散乱之风摇动，以致于与戏论寂灭之法性相违背的情况，在《楞伽经》中说：愚痴恶劣的论者，如同尸体一样对这些进行推测。究竟的自性是以智慧的力量焚烧分别念的木柴，从而达到寂灭，远离戏论，不被分别念的风所动摇，与思辨和随之推测的生起之源极其相违背，各自自证的体性超越了言说的境地。在《安住于文殊师利之经》中说：分别念都是摇动的，没有分别念则能寂灭，谁能知晓其自性，那人就被称为具有智慧。此外，由于论证无法考察，因此需要各自自己去证悟。特别是宗派的论证，对于宣说实有的论典，在其体性尚未成立的情况下，以矛盾对立的辩论来衡量甚深之义，从而以能解脱来附加于本自解脱的法性之上。地界的论证是说，幼稚的凡夫，即与取受五蕴的心识一起，不作分别之理。宣说实有的宗派论证，以及地界低劣的凡夫论证，超越思辨的胜者智慧，本初解脱乃是大圆满之道。像这样，体性上不容许名言的所知，因此无自性的智慧无法以思辨的宗派来证悟。由于自续未超越世间法，因此以思辨的智慧来衡量圣者的智慧见道无分别，也始终无法从心识的法性世俗谛来衡量，因此即使是凡夫也无法证悟之理。阿阇黎圣解脱军的《修次第》中也说：生与灭，唯一的因是分别念，仅仅是现起的识，并非实有的自性。成为分别念的论者，在仅仅考察而修习时，无自性也无识，无实有也无阿赖耶识，这些都是凡夫所安立，由恶劣的论证所生起。以及理
English
Regarding the calculation of pervasiveness in terms of earth, the opposite of things, and following and reversing, examining the aspects of agreement and disagreement, and the scattering wind of conceptualization that speculates accordingly, the way in which it contradicts the nature of quiescence of elaboration is stated in the Lankavatara Sutra: "Foolish and evil debaters, like corpses, investigate these things." The ultimate nature is that the power of wisdom burns the firewood of conceptualization, thereby achieving quiescence, being free from elaboration, and not being moved by the wind of conceptualization. It is extremely contradictory to the source of speculation and subsequent inference, and the nature of self-awareness transcends the realm of expression. In the Sutra of Remaining in Manjushri, it is said: "All conceptualizations are moving. Without conceptualization, there is nirvana. Whoever knows its nature is called wise." Furthermore, since it cannot be investigated by reasoning, it must be realized individually. In particular, the reasoning of philosophical systems measures the profound meaning with contradictory debates while the nature of reality is not established, and thus attaches liberation to the naturally liberated nature. The reasoning of the ground is that childish ordinary beings, together with the mind that takes the five aggregates, do not conceptualize. The reasoning of philosophical systems that speak of reality, and the reasoning of the inferior ground of ordinary beings, the wisdom of the victorious ones that transcends speculation, is the path of the Great Perfection that is liberated from the beginning. In this way, since the knowable of terms is not allowed in the nature, the wisdom of no self-nature cannot be realized by the philosophical systems of thought and expression. Since the self-continuum has not transcended the worldly, even if the wisdom of the noble ones, the path of seeing, which is non-conceptual, is measured by the mind of speculation, it can never be measured from the nature of the mind, the conventional truth. Therefore, even ordinary beings cannot realize it. The Acharya Arya Vimuktisena's Stages of Meditation also states: "For birth and cessation, the only cause is conceptualization. All that arises is only consciousness. The nature of things does not exist. When a debater who becomes conceptual contemplates only investigation, there is no self-nature and no consciousness. There is no thing and no alaya. These are all established by children. They are produced by evil reasoning." And reason
Tibetan
་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བར། ཁྱེད་ཅག་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པར་མ་ཟད། ད་དུང་ཡང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་སྦྱར་བའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དར་གྱི་སྲིན་བུ་རང་གི་ཁ་ཆུས་འཆིང་བ་བཞིན་དུ། ཞེས་སོ། །འདིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ངོའི་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པ་རྗེན་པར་བསྟན་ནས། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་བདེན་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློས་མི་ཐུག་ཅིང༌། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་སྦྲེལ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ལམ་རིམ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་འདོད་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཕྲང་དང་གོལ་སྒྲིབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆ་ལས་མ་གྲོལ་བས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྒྲིབ་པའི་ཚུལ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང༌། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམ་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་བསྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་གདོད་ནས་རང་གྲོལ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལམ་ལ་རྟེན་མི་དགོས་པར་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གིས་དམ་པའི་བླ་མ་ཡང་མ་བརྟེན། སྨིན་བྱེད་ཀྱིས་སྨིན་པར་ཡང་མ་བྱས། གྲོལ་བྱེད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་ཡང་མ་བྱས། ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མ་རིག །ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང༌། ཚོགས་རྫོགས་པའི་བྱ་བའང་མ་བྱས། དངོས་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གྲོལ་དང་ཅོག་བཞག་གི་གནད་ཀྱང་མ་གོ མོས་གུས་ལ་ལྟོས་ནས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པའང་མེད་པས་འབད་མེད་དུ་ག་ལ་གྲོལ། དེ་སྐད་དུ་སྤྱི་
Chinese
在《六十品释》中说：“你们不仅被无始以来的烦恼束缚，而且还像蚕用自己的口水束缚自己一样，被自己恶劣的宗派所束缚。”这里，赤裸裸地展示了大圆满的自性本来的离戏状态，依靠八识聚等的忽然之垢自解脱之要而得以清净，对于此，以能净之因的声闻乘的四谛和二谛等的名言之识无法通达，而且，以方便和智慧相结合的密咒乘的缘起道次第二者等，也未从希求因果先后成熟的臆想之险和各种错谬遮障的方面解脱，因此，《普贤上师言教》中说，法性菩提心的真实胜义、超离心识的大智慧被遮蔽的方式是：“法性菩提心一自性，痛苦集起谛相四，痛苦集起恶趣因说，法界菩提心彼舍弃，彼以法性未见已舍弃。法性菩提心之自性，胜义世俗谛相二，布施持戒波罗蜜十，十地道上修习而行，法性未见行之地上住。法性菩提心之自性，星曜时节良辰门，五菩提与大神变四，如是显现之 诸法皆，加持已成天神身观修，彼以自心无修见非有。”如果本来就是自解脱，那么一切有情不需要依靠道也能自解脱吗？答：一切有情既没有依靠殊胜的上师，也没有以成熟之法使其成熟，也没有以解脱之法使其解脱，也不知晓方便的入门，对于依靠道的先导而证悟彼，也没有做清净遮障和圆满资粮的事业，对于依靠正行而通达自解脱和当下安住之要也没有领悟，对于依靠信敬而趣入上师的加持也没有，因此怎么能不费力气就解脱呢？如是总
English
In the commentary on the "Sixty Verses," it says: "You are not only bound by the bonds of beginningless afflictions, but also, like a silkworm binding itself with its own saliva, you are bound by the bonds of your own evil tenets." Here, the naturally perfect Great Perfection's own-face state, which abides primordially free from elaboration, is shown nakedly. Relying on the key point of the self-liberation of the adventitious stains of the eight consciousness aggregates and so forth to purify them, the minds of the Hearers' Vehicle's Four Noble Truths and Two Truths, etc., which are the cause of purification, cannot reach it. Moreover, the tantric vehicle's path of dependent origination, which combines skillful means and wisdom, and the two stages, etc., are not liberated from the dangers of desiring the ripening of cause and effect in sequence, and from the various aspects of mistaken obscurations. Therefore, the way in which the true meaning of the Dharma-nature Bodhicitta, the great wisdom beyond mind, is obscured is stated in the Kunje Gyalpo Tantra: "The Dharma-nature Bodhicitta, one essence, the four aspects of the truth of suffering and its origin, saying that suffering and its origin are the cause of evil destinies, abandon that Dharma-realm Bodhicitta. By that, they have not seen the Dharma-nature and have abandoned it. The essence of the Dharma-nature Bodhicitta, the two aspects of the ultimate and conventional truths, the ten perfections of generosity, discipline, and so forth, practicing and traversing the ten bhumis on the path, they have not seen the Dharma-nature and abide on the ground of practice. The essence of the Dharma-nature Bodhicitta, from the doors of auspicious planets, stars, and seasons, the five enlightenments and the four great miracles, all phenomena that appear in this way, having blessed them and meditating on them as the form of a deity, by that, they do not see their own mind without meditation." If it is self-liberation from the beginning, then will all sentient beings be self-liberated without needing to rely on the path? Answer: All sentient beings have not relied on the sublime guru, nor have they been ripened by ripening practices, nor have they been liberated by liberating practices, nor do they know the entrance of skillful means. Regarding relying on the preliminary practices of the path to realize that, they have not done the activities of purifying obscurations and completing accumulations. Regarding relying on the main practice, they have not understood the key points of self-liberation and resting in the natural state. Regarding relying on faith and devotion, they have not received the blessings of the guru. Therefore, how could they be liberated effortlessly? Thus, in general,