Tibetan
ས་བྲོས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྟོངས་པ་བྱུང་ངོ༌། །ཟད་པར་ས་དང་ཆུ་བསྒོམས་པས་ས་དང་ཆུར་སྣང་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་གཙང་བ་དང་རུས་གོང་གི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཅི་སྟེ་མི་སྣང༌། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་བརྟས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལའི་སྣང་བ་ནི་ལ་ལའི་མུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ས་འབའ་ཞིག་ལའང་ས་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་ པའང་ཡོད། མེ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་བདུད་རྩིར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་ནམ་མཁར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། དེ་བས་ན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ལ་རང་རང་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་མི་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ས་གཅིག་པོ་ཉིད་ལའང་དམྱལ་བ་པས་མེ། ཞིང་པས་ལོངས་སྤྱོད། རྒྱུད་ཀྱི་ནོན་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ལའང་མེ་ལྷས་ལོངས་སྤྱོད། ཡི་དྭགས་མེའི་ལུས་ཅན་གྱིས་གནས། མེའི་སྲིན་བུས་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་སོ། །ཆུ་ལ་ཡང༌། དམྱལ་བ་པས་མེ། ཡི་དྭགས་ལ་རྣག་ཁྲག །ཧ་ཏིའི་གླིང་པས་ས། ལྷས་བདུད་རྩི། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ ལ་སོགས་པར་རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར། ཀླུས་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་ཏི་བྱས་གནས། ལྷས་སར་འདུ་ཤེས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲོ་བ་རང་རང་གི་ལས་སྣང་དང་བག་ཆགས་འབའ་ཞིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཅོས་པའི་ཚུལ། གསང་སྙིང་ལས། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་དོར། །བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་ཡུལ
Chinese
由于土地流失，城市变得空荡。彻底地，如果观想土和水，就会显现为土和水；如果瑜伽行者比丘观想不净物和骨骼，就会显现为那些事物，那么，由于无始以来的习气增长，为什么不会显现呢？天子说：由于习气增长的力量，为什么会显现各种各样的形象呢？文殊菩萨说：一切显现都是不确定的。某些人的显现是另一些人的黑暗。例如，仅仅对于土而言，有些人认为土是土，有些人认为土是火，有些人认为土是享受，有些人认为土是痛苦。 有些人认为火是火，有些人认为火是享受，有些人认为火是住所，有些人认为火是食物。有些人认为水是水，有些人认为水是火，有些人认为水是土，有些人认为水是甘露，有些人认为水是住所。有些人认为天空是天空，有些人认为天空是住所，有些人认为天空是土。因此，由于不确定，凭借习气的力量，无论如何都会显现。如是说。因此，将四大元素各自视为各自的元素是人类的显现。此外，对于同一块土地，地狱众生认为是火，农民认为是享受，被业力压迫的人认为是痛苦。同样，对于火，火神认为是享受，饿鬼中身体是火的人认为是住所，火中的虫子认为是食物。对于水也是如此。地狱众生认为是火，饿鬼认为是脓血，哈提岛的人认为是土，天神认为是甘露，他化自在天等认为是珍宝和鲜花雨，龙认为是住所。对于天空，提婆认为是住所，天神认为是土。从二谛的角度来看：事物虽一，心各异，故见非实有。 如是说。所有这些都是众生各自的业力显现和习气所造成的虚假分别之相。密意经中说：以分别念执着自我，强行在空中打结。为了显示无束缚、无解脱，本自俱足的佛法，示现各种各样的幻化。如是说。即使如此，所显现的境
English
Because the land was lost, the city became empty. Completely, if one meditates on earth and water, they will appear as earth and water; if a yogi monk meditates on impurity and bones, they will appear as those things, then why would they not appear due to the increase of beginningless habitual tendencies? The son of the gods said: Due to the power of increased habitual tendencies, why do various appearances manifest? Manjushri said: All appearances are uncertain. The appearance of some is the darkness of others. For example, even with regard to earth alone, some perceive earth as earth, some perceive earth as fire, some perceive earth as enjoyment, and some perceive earth as suffering. Some perceive fire as fire, some perceive fire as enjoyment, some perceive fire as a dwelling, and some perceive fire as food. Some perceive water as water, some perceive water as fire, some perceive water as earth, some perceive water as nectar, and some perceive water as a dwelling. Some perceive the sky as sky, some perceive the sky as a dwelling, and some perceive the sky as earth. Therefore, because of uncertainty, due to the power of habitual tendencies, it appears in whatever way. Thus it is said. Therefore, perceiving the four elements as their respective elements is the appearance of human beings. Furthermore, even for the same earth, hell beings perceive it as fire, farmers perceive it as enjoyment, and those oppressed by karma perceive it as suffering. Similarly, for fire, the fire god perceives it as enjoyment, pretas with bodies of fire perceive it as a dwelling, and fireflies perceive it as food. Likewise for water, hell beings perceive it as fire, pretas perceive it as pus and blood, the inhabitants of Hati Island perceive it as earth, gods perceive it as nectar, and Paranirmita-vasavartins and others perceive it as showers of jewels and flowers, and nagas perceive it as a dwelling. For the sky, devas perceive it as a dwelling, and gods perceive it as earth. From the perspective of the two truths: Though the object is one, minds are different, therefore it is seen as not truly established. Thus it is said. All of these are the ways in which appearances are fabricated by the respective karmic appearances and habitual tendencies of beings. The Guhyagarbha Tantra says: By grasping at self with conceptual thought, one forcefully ties a knot in the sky. In order to show the Buddha Dharma, which is without bondage, without liberation, and spontaneously perfect from the beginning, he performs various kinds of emanations. Thus it is said. Even so, the object of appearance
Tibetan
་སེམས་མ་ཡིན། །བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ནང་ཞུགས་ཀྱང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཙམ་ལས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ནམ་ཡང་འདྲེས་མ་མྱོང༌། །འདི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བྱད་གཟུགས་ཤར་བ་ན། མེ་ལོང་དངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་རྟེན་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པས་འབྲེལ་བའམ། གཏོད་བྱེད་བྱད་ཀྱི་ནུས་པ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་ཙམ་ལས། བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་བཞིན་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བཞིན་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ གཏོད་བྱེད་ཀྱང་མེད་པ་བཞིན། འཁྲུལ་ངོར་འཆར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མེ་ལོང་ངོས་སམ་འབྲུ་མར་སྣོད་དག་ཏུ། །བུད་མེད་ཁ་བཞིན་བརྒྱན་པས་བལྟས་པ་ན། །དེ་ན་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་སྣང་ཡང༌། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཡང་བཅར་ན་གཟུང་འཛིན་དུ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། མེད་བཞིན་སྣང་བ་དེར་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཐག་ཁྲ་མཐོང་ཚེ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་དང་པོ་གཟུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྗེས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞུགས་པ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་མ་འདས་ཀྱང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་སེམས་གློ་བུར་བ་དཔེར་ན་ཕྱི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་མཚོན་ན་ཐག་ཁྲ་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སྦྲུལ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྦྲུལ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོག་པ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ནི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་སེམས་ ནི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་བྱུང་གིས་དཔྱོད་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས། དེ་ལ་གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དང༌། འཛིན་པ་ནི་དེ་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་གཟུང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་ཡུལ་རགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། འཛིན་པ་ནི་རང་གི་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ལས་ཀྱང་ཉིང་འཁྲུལ་ཆེན་པོ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་གཟུང་བ་ལ། །འཛིན་པ་བདག་པོའི་ཤེས་པར་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྣང་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་སྐྱེས་བུ་ཡང
Chinese
不是心。脸的影像进入镜子中，也只是缘起的作用，脸和镜子从未混合。这样，当影像在镜中显现时，清澈的镜子本身作为影像显现的所依，并以脸的形态与之关联，或者说，仅仅是创造作用的脸的能量聚集的缘故而显现。脸的影像不是真正的脸，也没有创造出与脸不同的形态。同样，在错觉中显现的各种现象，仅仅是因果错觉的缘起显现，而没有作为外在事物而成立。如圣者《三摩地王经》中所说：在镜面或油盏中，妇女以装饰的脸观看时，其中脸的坛城全部显现，却既非存在也非不存在。一切诸法都应如是了知。其自性也是，靠近时，是从能取所取聚集而产生的状态。无而显现的现象中，产生执着的错觉心。如同看到花纹绳子时，误以为是蛇。第一个意识是所取的法，之后进行分别思辨的是能取。其中，显现的特征是无而显现，不超过如梦的意识。然而，对此产生执着的错觉心是突然的。例如，以外境色蕴为例，看到花纹绳子的第一个瞬间，明明不是蛇，却无疑地认为是蛇。这是由受蕴产生的心的部分，第一个瞬间是所取的境。能取的心，是之后产生的，由心所进行思辨的，具有想蕴的自性。如观世音的律仪中所说：其中，所取是执境之心，能取是对其进行思辨的心所生。像这样，不理解的、具有傲慢的人们，认为所取仅仅是外在的粗大显现境，而能取仅仅是自己的意识，这比错觉还要严重。为了驳斥这种观点，如果显现为蛇的是所取，能取是主宰的意识，那么显现和显现境不分的众生也
English
It is not the mind. Although the image of a face enters a mirror, it is merely the function of dependent arising. The face and the mirror never mix. Thus, when an image appears in a mirror, the clear mirror itself serves as the basis for the image to appear, and it is related to it in the form of a face, or it appears merely because of the accumulation of the energy of the face that creates the appearance. The image of the face is not the real face, nor does it create a form different from the face. Similarly, the various phenomena that appear in illusion are merely the dependent arising of causal illusion, and they do not exist as external entities. As the noble *Samadhiraja Sutra* says: "In the surface of a mirror or in a vessel of sesame oil, when a woman looks with her face adorned, the entire mandala of the face appears therein, yet it is neither existent nor non-existent. All dharmas should be known in the same way." Its nature is also such that when approached, it is the state arising from the gathering of the apprehended and the apprehender. In the appearance of that which is non-existent, there is the deluded mind of grasping. When a patterned rope is seen, it is mistaken for a snake. The first consciousness is the object of apprehension, and the subsequent discriminating thought is the apprehender. The characteristic of appearance is that it appears as non-existent, not exceeding the consciousness of a dream. However, the sudden deluded mind of grasping onto it arises. For example, taking the external object of the form aggregate as an example, at the first moment of seeing a patterned rope, even though it is not a snake, it is undoubtedly perceived as a snake. This is the part of the mind produced by the feeling aggregate, and that first moment is the object of apprehension. The apprehending mind is the mental factor that arises later and discriminates, possessing the nature of the aggregate of discrimination. As it is said in the discipline of Avalokiteshvara: "Among them, the apprehended is the mind that grasps the object, and the apprehender is born from the mind that discriminates it." Thus, those who do not understand and are full of pride believe that the apprehended is merely the external, coarse object of appearance, and that the apprehender is only their own consciousness, which is an even greater delusion than illusion. To refute this view, if what appears as a snake is the apprehended, and the apprehender is the master consciousness, then even beings who do not distinguish between appearance and the object of appearance...