Tibetan
་སེམས་གློ་བུར་བས་བསྡུས་པའི་སྣོད་དང་བཅུད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལས། སྣོད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དྲན་པ་གཞི་ཆེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཁམས། དྲན་པ་ཡས་པ་ལས་གཟུགས་མེད། དྲན་པ་གུད་དུ་བཟུང་བ་ལས་འདོད་ཁམས་བྱུང་བས་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དུ་བསྟན་ལ། བཅུད་ནི་རིག་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་སྒོ་ང་ལྟ་བུ་ལས་ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་དང་ཚོར་བ་གསུམ་ལངས་པ་ལ་སྒོ་ང་དང་རླན་གྱི་བརྡས་བསྟན་པ་སྟེ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། ནང་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཁམས་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྣོད་ཀྱི་ཁམས་དང༌། སེམས་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་ཉིད་དོ། །སྣོད་ཀྱི་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་དྲན་པ་གཞི་ཆེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ ཀྱི་ཁམས་དང༌། དྲན་པ་ཡས་པ་ལས་བྱུང་བ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང༌། དྲན་པ་གུད་དུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་འདོད་པའི་ཁམས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་ནི། འཁྲུལ་གཞི་རང་གིས་རང་མ་དག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། དང་པོ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་མ་རིག་པ་དངོས་བྱུང་སྟེ། གཞི་མ་ཤེས་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་པ་ཤིང་ལ་ངར་འཛིན་བྱུང༌། དེ་ལས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ། ཤེས་པ་རགས་སུ་སོང་ནས་འཛིན་པས་གཟུང་བའོ། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་སུ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནི་འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་ནི། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། འཛིན་པའི་ཡིད་དྲུག་བྱུང་ངོ༌། །མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡིད་དང༌། གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡིད་དང༌། ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་རགས་པའི་ཡིད་དང༌། ངེས་པར་འཇོག་པའི་ཡིད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་རིག་པ་དངོས་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ནི་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ངའི་ཡིན་སྙམ་པའི་ཤེས་པས་བཟུང་བས། ང་དང་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། ཡུལ་ངའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པས་བཟུང་བས་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་ནི་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་སོང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཟླ་ལ་སྡུད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རགས་པའི་ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པས་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་ལས་མང་པོ་བྱེད་པའོ། །ངེས་པར་འཇོག་པའི་ཡིད་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་ངའི་ཡིན་སྙམ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་འཇོག་པའི་ཡིད་དོ། །དེ་ནི་འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོས་པ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་ནི། ཡིད་དྲུག་འདུས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་བསྒྲིབས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མི་མཐོང་ཞིང་གསལ་དུ་མི་སྟེར། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོག་པ་མེད། ཡིད་ལ་འགྱུ་བྱེད་ཡོད་པའི་ ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བཅོས་མ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་རང་གི་སྣང་བའི་འོད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་པས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར་བས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དེ་ནི་མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་ཡུལ་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདི་ཡང་བཅིངས་ནས་ང་དང་ང་ཡི་བར་འཛིན་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བར་འཁྲུལ་ཞིང་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཅན་དུ་སོང་བའང༌། སྲིད་ན་ལ་ལའི་སྣང་བ་ལ་ལའི་མུན། །ལ་ལའི་བདུད་རྩི་ལ་ལའི་ཆུ་དང་མེ། །ཀུན་ནས་རྣམ་པར་འགལ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས། །བག་ཆགས་རྗེས་འགྲོ་ངེས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་པདྨོ་རྣམ་པར་རོལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་པདྨ་རྣམ་པར་རོལ་པས་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་དག་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའམ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་བགྱི། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་སམ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་བརྟས་ཀྱང་རི་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲ་ཞིང་འཐས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་སྣང་དུ་ག་ལ་རུང༌། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་སྣང་དུ་རུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཝཱ་ར་ཎཱ་སི་ན་བྲམ་ཟེ་མེ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རང་གི་ལུས་སྟག་ཏུ་བསྒོམས་པས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྟག་ཏུ་མཐོང་ན
Chinese
从心识忽然包含的器和情两个显现来说，器是指众生的忆念为基础而产生的色界，从忆念增上产生无色界，从忆念执为异体而产生欲界，因此显示为如意树。情是指遮蔽明觉的阿赖耶识，什么也不想的如鸡蛋一般，从中生起境、根识和感受三种，用鸡蛋和湿气的象征来表示，即日月交合。从内心包含的界来说，有二种，即摄集众生的器之界，以及从心性产生的界本身。器的界是指从众生忆念为基础而产生的色界，从忆念增上产生的无色界，以及从忆念执为异体而产生的欲界。这些都是通过上述内容等来显示的。错乱之基的基础无明是：错乱之基从自身不净而产生，最初产生名为因缘的无明实体，即基础不识的无明。由此产生名为所缘缘的错乱，如境的无明。由此产生名为增上缘的对树木产生我执。由此产生名为等无间缘的，识变得粗大而执持所取。由此烦恼变得粗大。这被称为错乱之基的基础无明。执取分别的无明是：由此产生无数的烦恼聚合。这又是这样的：产生执取的六种意。与无明相应的意，意的能识之意，决定的意，普遍寻求的意，极粗大的意，以及决定的意。这又是这样的：与无明相应而具有的意是这样的：根本是明觉实体，并且具有意的动摇。这是与无明相应而具有的意。意的能识是被认为境是我的的识所执持，因为执着于我和我所而成为烦恼的奴隶，因此称为意的能识。决定的意是：被认为是境是我的境的识所执持，因此对其产生贪着，所以称为决定。
English
From the appearance of the vessel and essence, which are suddenly contained by the mind, the vessel refers to the realm of form that arises from the memory of sentient beings as its basis. From the increase of memory arises the formless realm, and from grasping memory as separate arises the desire realm, thus it is shown as the wish-fulfilling tree. The essence refers to the alaya-consciousness that obscures awareness, like an egg that does not think of anything. From this arise the three: object, sense consciousness, and feeling, which are represented by the symbols of egg and moisture, i.e., the union of sun and moon. Regarding the realms contained by the inner mind, there are two: the realm of the vessel that gathers sentient beings, and the realm that arises from the nature of mind itself. The realm of the vessel refers to the realm of form that arises from the memory of sentient beings as its basis, the formless realm that arises from the increase of memory, and the desire realm that arises from grasping memory as separate. These are shown by the above and so on. The fundamental ignorance that is the basis of delusion is: the basis of delusion arises from its own impurity. First, the actual ignorance called the causal condition arises, which is the ignorance of not knowing the basis. From this arises the delusion called the objective condition, such as the ignorance of the object. From this arises the condition of ownership, which is the clinging to "I" in relation to a tree. From this arises the immediately preceding condition, which is that consciousness becomes coarse and grasps the grasped. From this, afflictions become coarse. This is called the fundamental ignorance that is the basis of delusion. The ignorance of grasping and conceptualization is: from this arise countless aggregates of afflictions. This is also like this: the six grasping minds arise. The mind that is in accordance with ignorance, the mind of the consciousness of mind, the mind of determination, the mind of universal seeking, the mind of extreme coarseness, and the mind of certainty. This is also like this: the mind that is in accordance with ignorance is like this: the root is the actual awareness, and it is accompanied by the movement of mind. This is the mind that is in accordance with ignorance. The consciousness of mind is held by the consciousness that thinks the object is mine, and because it is attached to "I" and "mine," it becomes a slave to afflictions, therefore it is called the consciousness of mind. The mind of determination is: held by the consciousness that thinks the object is my object, therefore attachment arises to it, so it is called determination.
Chinese
总是寻求的心被境所控制，将所有细微的烦恼都聚集起来。因此，称为总是寻求的心。极粗大的心，以粗大的烦恼造作杀生和违犯誓言等诸多恶业。决定安住的心，对于那些显现，认为“这是我的”，以及认为“那是别人的”，这就是决定安住的心。这被称为执着分别的无明。造作的道之无明，是六识聚集后遮蔽了智慧之道，也就是心不见到智慧，也不使其显现。智慧没有分别，而心有迁动，因此遮蔽了成佛之道。这被称为造作的道之无明。不识愚昧的无明，因为不认识自己显现的光明，所以一次又一次地轮回，因此在轮回中轮回。这就是不识愚昧的无明。这样，由于生起了六种无明，所以不认识智慧的显现。如是说。之后，由于与极粗大的六境的识相联系，因此，本具如来藏的自性，离戏论的心，无自性的这个心，也被束缚，执着于我与我所，因此在如梦般的轮回中迷惑，并且执着于我，因此成为了具有各种各样错觉的众生。 存在中，有的是光明，有的是黑暗；有的是甘露，有的是水和火。 所有完全相违的观念， 习气随行，没有什么是确定的。 如是说。如是，《莲花游戏经》中，天子莲花游戏对文殊菩萨说：文殊，这些外境是被作者所造，还是应当如何看待？文殊菩萨说：天子，这些外境不是被作者所造，而是心或分别的习气的显现。天子说：即使习气增长，山、海、日、月等，变得坚硬凝固，又怎么能显现呢？文殊菩萨说：天子，能够显现。在瓦拉纳西大城中，有一个名叫火施的婆罗门，他观想自己的身体变成老虎，因此，城里的人们都看到了老虎。
English
The mind that always seeks is controlled by objects, gathering all subtle afflictions. Therefore, it is called the mind that always seeks. The extremely coarse mind, with coarse afflictions, commits many evil deeds such as killing and breaking vows. The mind that definitely abides, regarding those appearances, thinking "this is mine," and thinking "that is someone else's," that is the mind that definitely abides. This is called the ignorance of clinging to discrimination. The contrived ignorance of the path is when the six consciousnesses gather and obscure the path of wisdom, that is, the mind does not see wisdom and does not make it clear. Wisdom has no discrimination, but the mind has movement, therefore it obscures the path to Buddhahood. This is called the contrived ignorance of the path. The ignorance of unknowing and delusion, because one does not recognize the light of one's own appearance, one repeatedly transmigrates, therefore transmigrating in samsara. This is the ignorance of unknowing and delusion. Thus, because six kinds of ignorance arise, one does not recognize the appearance of wisdom. So it is said. Then, because of the connection with the consciousness of the extremely coarse six objects, therefore, the nature of the Sugata-garbha, the mind free from elaboration, this mind without self-nature, is also bound, clinging to "I" and "mine," therefore deluded in the dream-like samsara, and clinging to self, therefore becoming beings with various kinds of illusions. In existence, some are light, some are darkness; some are nectar, some are water and fire. All completely contradictory concepts, the habitual tendencies follow, nothing is certain. So it is said. Thus, in the *Lotus Play Sutra*, the son of the gods, Lotus Play, said to Manjushri: Manjushri, were these external objects made by a maker, or how should they be viewed? Manjushri said: Son of the gods, these external objects were not made by a maker, but are appearances of the habitual tendencies of mind or discrimination. The son of the gods said: Even if habitual tendencies increase, how can mountains, seas, sun, moon, etc., appear as if they have become solid and dense? Manjushri said: Son of the gods, it is possible to appear. In the great city of Varanasi, there was a Brahmin named Fire Offering who meditated on his body becoming a tiger, therefore, the people of the city saw a tiger.