Tibetan
་རང་ཐིམ་པས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་རང་ཡལ་ལྟར། །མི་འབྱེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ནི། །འཛིན་ཆགས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡོན་ཏན་འཆར་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །ཤེས་པའི་འཛིན་རྟོག་དྲན་བསམ་ནི། །རང་གནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀློང་དུ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་མྱ་ངན་འདས། །སོ་སོའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་ཆ་ཡང༌། །བྱས་པ་མེད་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ། །ནུབ་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཉིད་རང་ལ་རང་ཐིམ་པས། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །རང་ངོ་མ་ལ་ཐིམ་པ་ནི། །དཔེར་ན་མ་པང་བུ་འཇུག་བཞིན། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཡིད་ཆེས། །རང་གི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་ཐིམ་པའི་ཚུལ། །སྐུ་ཉིད་སྐུ་ལ་རང་ཐིམ་པས། །གཟུགས་ཀུན་མི་རྟོག་ཆེན་པོར་ནི། །སྣང་བ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །རགས་པས་བསྡུས་པའི་འབྱུང་བ་དང༌། །ཕྲ་བས་བཟུང་བའི་མ་རིག་སོགས། །འབྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །སྐུ་རྣམས་རང་ངོར་ཐིམ་པས་ནི། །ཤེས་པའི་འབྱུང་ཆ་ཕྱིར་མ་ཤོར། །དཔེར་ན་བུམ་པའི་སྐུ་གཟུགས་བཞིན། །ནང་གསལ་ཕྱི་ཡི་རྒྱུ་བ་རྣམས། །རང་བཞིན་མེད་པར་གནས་སུ་དག །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་རང་ཐིམ་པས། ། གྲངས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་རྣམས། །ཉག་གཅིག་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་ནི། །མི་གཉིས་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང༌། །རང་ཐིམ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ཆུ་བོ་ཆུ་བོ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་ཏེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །མ་འགགས་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །མཐའ་གྲོལ་ཉིད་ནི་མཐའ་གྲོལ་ལ། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །སྐུ་གསུམ་འཛིན་པའི་རང་རྒྱུད་ཀུན། །ལུས་རྣམས་ཟད་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་གཉིས་རང་དག་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་ཏེ་ངོས་བཟུང་མེད། །མུ་བཞིའི་རྟོག་ཞེན་རང་འགགས་ནས། །མི་གནས་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །སྣང་བའི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །མ་དག་འཁོར་བར་རང་འཇུག་སྒོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་སྒོ་ལ། །སོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཐིམ། །དཔེར་ན་སྦྲ་ཡི་ཆོན་ཐག་རྣམས། །བརྟུལ་བས་དབུས་སུ་རང་འདུས་ལྟར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མྱ་ངན་འད
Chinese
自身融入时，一切显现皆入寂灭。光之坛城自身融入时，譬如天空之彩虹，如自灭于天空一般。于不可分之大界中，一切执着皆入寂灭。此亦功德之珍宝，功德显现之相如是。智慧融入智慧本身，于自之体性中自身融入时，识之执取念想，于自处平等性之界中，一切二取皆入寂灭。各自之智慧显现分，于无为之界中心，不灭而入寂灭。彼者自身融入自身时，智慧游舞之种种，融入自本面时，譬如婴儿入母怀。自信自之智慧，自之自性入寂灭。此亦功德之珍宝。又，功德融入之相，身融入身时，一切色于不可思议之大中，无显现而入寂灭。以粗分所摄之诸元素，及以细分所执之无明等，不分而入寂灭。诸身融入自面时，识之生起分不外散。譬如瓶之身形，内明外之流动诸物，于无自性处安住。此亦功德之珍宝。又，功德如是。无二无二自身融入时， 执着于数之诸念，于唯一离戏中，如二人成一之相，亦于自融入中入寂灭。二取之显现自身融入时，譬如河流入河流，融入一般不可分。于不可分之大中入寂灭。此亦功德之珍宝。无碍之功德如是。解脱边际融入解脱边际，于自之体性中自身融入时，执着三身之自续一切，诸身耗尽而入寂灭。二边自净自身融入时，譬如天空融入天空，融入一般不可取。四边之分别执着自灭后，于无住大中入寂灭。此亦功德之珍宝。显现之功德如是。不净轮回自身趣入之门，于体性清净之门，以无去之相融入。譬如帐篷之绳索，以弯曲而自聚于中央一般，诸根之行境入寂灭
English
When self merges, all appearances pass into nirvana. When the mandala of light merges into itself, like a rainbow in the sky, it vanishes into the sky itself. In the realm of the great indivisibility, all attachments pass into nirvana. This is also a precious quality. Such is the manner in which qualities arise. Wisdom itself into wisdom itself. When self merges into its own essence, the grasping, thoughts, memories, and conceptions of consciousness, in the realm of self-abiding equanimity, all duality passes into nirvana. Even the appearances of individual wisdom, in the center of the realm of non-action, pass into nirvana without ceasing. When that itself merges into itself, all the various plays of wisdom, when they merge into their own original face, are like a child entering its mother's lap. Believe in your own wisdom, your own nature passes into nirvana. This is also a precious quality. Again, the manner in which qualities merge. When the body merges into the body, all forms, in the great non-conceptuality, pass into nirvana without appearance. The elements gathered by the gross, and the ignorance grasped by the subtle, etc., pass into nirvana without separation. When the bodies merge into their own face, the arising elements of consciousness do not scatter outward. Like the form of a vase, the inner clarity, the outer flowing things, abide in a place without self-nature. This is also a precious quality. Again, such is this quality. When non-duality, non-duality merges into itself, The clinging to enumeration, in the one freedom from elaboration, even in the manner of two becoming one, passes into nirvana in self-mergence. When the appearance of duality merges into itself, like a river into a river, they merge and are indistinguishable. It passes into nirvana in the great indivisibility. This is also a precious quality. Such is this unimpeded quality. Liberation from extremes merges into liberation from extremes. When self merges into its own essence, all the self-continuum that grasps the three bodies, the bodies are exhausted and pass into nirvana. When the two extremes are self-purified and self-merged, like the sky merging into the sky, they merge and are unrecognizable. When the conceptual clinging to the four extremes ceases of itself, it passes into nirvana in the great non-abiding. This is also a precious quality. Such is this quality of appearance. The gate of self-entry into impure samsara, into the gate of essential purity, merges in a manner without going. Like the tent ropes, by bending, gather themselves in the center, the objects of the senses pass into nirvana.
Tibetan
ས། །འདི་ཉིད་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཆ་རྫོགས་པ། །དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རང་ཐིམ་ པས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས། །དཔེར་ན་སེང་གེ་གངས་ཟིན་བཞིན། །མི་ལྡོག་འཇིགས་མེད་གདེངས་རྣམས་རྙེད། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ཚུལ་གྱི། །གཅིག་པར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ས། །མ་བཙལ་རང་གིས་རང་རྙེད་པར། །སྔོན་ནས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལར་གཞིའི་བཞུགས་ཚུལ་མ་ཤེས་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་གནད་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྦུབས་གསུམ་ལ་ཐུག་པས་དེའི་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་པས་སྔོན་ཆད་བསྟན་པ་འདི་ཆེས་ཆེར་དར་པའི་དུས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ལྷོངས་ན་དེང་སང་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ལས་མི་སྣང་བས་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་འདིར་བཀོད་པ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མངོན་སུམ་པའི་ཆོས་འཁོར་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེར། ཚུལ་འདི་ནི་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་དཀའ་བའི་གནས་ཏེ། རྒྱུད་དང་མན་ངག་ནས་གསལ་བར་གསུངས་ཀྱང༌། བོད་འདིར་སྔོན་ཆད་སློང་ནུས་པ་ཙམ་མ་བྱུང་བས། ཁོ་བོས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པས། ཕྱིན་ཆད་གནས་འདི་ཤེས་པ་བྱུང་ན་ཡི་གེ་འདིའི་མཐུར་ ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་གཞི་དེ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གྲོལ་ཚུལ་ནི། དེའི་ཚེ་གཞི་སྣང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མར། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །སྣང་བ་འཁྲུལ་པར་མ་མཆེད་རང་སྣང་དང༌། །རིག་པས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གཞི་ལས་འཕགས། །གཞི་ཉིད་འབྲས་བུར་སྨིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག་རབ་ཏུ་ཕྱེད། །ཕྱེད་ཐོག་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་སྐུར་སྨིན་པ། །གཞན་བྱུང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་རང་སར་གནས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ལ་ཐོག་མའི་དབྱིངས་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ནང་གདངས་ཕྱིར་འཕགས་ཏེ་ཐུགས་རྗེའི་རིག་པ་མ་རིག་པའི་ཆར་ལྡོག་པའི་མགོ་བརྩམས་པ་ཙམ་ནས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད། གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ངང་དུ་ཡང་རང་ལོག་སྟེ་ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པའི་ཀ་དག་གིས་ས་ལ་ཐིམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་སྔོན་རོལ་པའི་སྟོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ་སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐོག་ མཐའ་ལ
Chinese
། 此乃功德之珍宝， 如是功德圆满者， 清净智慧之门也。 自性融入于本体， 色身与智慧入灭尽。 譬如雄狮踞雪山， 获得不退无惧之胆识。 此亦功德之珍宝， 如是功德生起之方式， 安住于一之智慧处， 无需寻觅自得之， 往昔即是此般自性。 如是说。 总之，若不了解基的安住方式，便不能了解大圆满的宗义。其要点在于任运自成的三身，因此其方式是极难理解之处。以往此教法极为兴盛之时，若未能如实通达宗义，则现今大圆满的教法仅剩影像，更何况其他？因此，此处所记载的，也是从普贤王如来亲证的法轮中所了解的，即于胜乘珍宝中。此方式是秘密心髓的难点，虽于续部与口诀中已明确宣说，然于藏地以往未曾出现能启发者。故我已极为清晰地剖析并阐释，往后若能了解此处，应知是此文字之力。如是说。 现在是从彼基中普贤王如来解脱之方式： 彼时，于见基现之刹那， 初始佛陀普贤王如来， 显现未散为错乱，自显现， 胜于觉性未授记之基。 基自成熟为果之智慧， 于一刹那间，极善分别。 分别之际，智慧亦成熟为身， 不依赖他生之缘，安住于自处。 于刹那间，现证成色身与智慧之海之自性， 证得圆满正觉。 于是，从初始法界中，任运自成之内明向外显现，仅是从慈悲之觉性转为无明之初，觉性之法性普贤王如来知晓自显现无自性，故断绝了分别念之流。 基现任运自成之显现方式，亦于无自性之状态中自还，往后不迷乱之本来清净融入于地，证得胜于一切佛陀之先之导师而证悟成佛，即于声应成中， 如是轮涅之初
English
. This is a precious quality. Like this, the qualities are completely perfect. The gate of pure wisdom itself. Because the essence itself dissolves into itself, the form and wisdom pass into suffering. Like a lion holding a glacier, one finds irreversible, fearless confidence. This is also a precious quality. Like this, the way qualities arise, the place of wisdom abiding as one, without searching, one finds it oneself. From the beginning, that is its nature. So it is said. In general, if you do not know how the ground abides, you do not understand the tenets of Dzogchen. Its key lies in the three spontaneously present spheres, so its manner is an extremely difficult place to understand. In the past, even when this doctrine was very widespread, if the tenets were not fully understood as they were, then nowadays the Dzogchen doctrine is only a shadow, so what need is there to say? Therefore, what is stated here is also known from the Dharma wheel of Kuntuzangpo's direct experience, that is, in the supreme precious vehicle. This manner is the difficult point of the Secret Essence, although it is clearly stated in the tantras and instructions, in Tibet in the past there was no one who could awaken it. Therefore, I have explained and shown it very clearly. In the future, if this place is understood, it should be understood through the power of this letter. So it is said. Now, the way Kuntuzangpo is liberated from that ground: At that time, in the instant of seeing the ground appearance, the first Buddha, Kuntuzangpo, the appearance did not spread into confusion, it was self-appearance, and it was superior to the ground that was not predicted by awareness. With the wisdom of the ground itself ripening into fruit, in one instant, it is greatly distinguished. At the moment of distinction, wisdom itself also ripens into form, it does not depend on other causes, it abides in its own place. In an instant, one becomes manifestly enlightened as the nature of the ocean of form and wisdom. Therefore, from the initial sphere, the inner radiance of spontaneous presence arises outwards, and from the moment when the wisdom of compassion begins to revert to the realm of ignorance, the Dharma nature of wisdom, Kuntuzangpo, knows that self-appearance is without self-nature, so the stream of conceptual thought is cut off. The way the ground appearance of spontaneous presence arises also reverts in the state of no self-nature, and in the future, the primordial purity that does not confuse dissolves into the ground, and one becomes enlightened as the teacher who precedes all Buddhas, that is, in the Echoic Sound Tantra, thus the beginning of samsara and nirvana