Tibetan
་མཚུངས་པར་ཨ་ར་ལི་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བཀའི་དངོས་པོར་འགྲུབ་པ་གང་དག་ཆོས་སྨྲ་བ་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། ཁྱེའུ་དང༌། བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ འདྲའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱུང་ཡང་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྟོན་པ་ཉིད་ལས་རང་སྟོབས་ཀྱི་མ་ཡིན་པས་བཀར་བཞག་པའི་ཚུལ། སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་གང་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང༌། །འཆད་དང་རིགས་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང༌། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཚུལ་གང་བསྟན་པ། །དེ་ལ་མི་མཆོག་སློབ་མར་གྱུར་པས་མངོན་བསླབས་ཤིང༌། །མངོན་སུམ་བྱས་ནས་བསླབ་པ་ཇི་བཞིན་སྟོན་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་མཐུས་བྱེད་རང་གི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་ནོར་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་བསླུ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཀར་བཞག་ཏུ་རུང་ངམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཆད་དང་རིགས་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང༌། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །ཞེས་པས་བཀའི་དངོས་པོར་མི་འགྲུབ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། མདོ་སྡེ་ལ་ འཇུག །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ན་བཀའ་ཡིན་པར་བཟུང༌། ཞེས་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའི་སྡོམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བྱེད་ལས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིས་འདུལ་བའི་ཞིང་ཁམས་ནི། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སོགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེས་རྒྱུད་དྲུག་འདུལ། །ཞེས་པ་ལྟར་སྤྲུལ་སྐུའི་གདུལ་ཞིང་མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་གྲངས་མེད་པ་སྙེད་དུ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཁམས་དང༌། དེས་འདུལ་བའི་ཐབས་དང༌། དེ་དག་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་དང༌། གདུལ་ཚུལ་ལ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བས་ངན་སོང་ནི་མཐོ་རིས་སུ་འདྲེན། མཐོ་རིས་པ་ནི་ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་ལ་བཀྲི་བའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་མཛད་ལ། དེ་དག་གི་ཚུལ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དགུས་སྟོན་པའི་ཚུལ་མདོ་ལམ་དུ་དྲངས་ཟིན་པ་ལྟར་གྱིས་གཞན་དོན་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཛད་ཀྱང་མཛད་ཡུལ་སེམས་ཅན་དང་མཛད་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དོན་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཚུལ། གང་ཞིག་རྨི་ལམ་ནང་དུ་སངས་རྒྱས་མ
Chinese
同样也从阿若梨处宣说了。总而言之，凡是能够成为教言的事物，无论是说法者、男人、女人、男孩还是女孩，以何种形象出现，都是由于如来大事业的力量而显现，并非依靠自身的力量，因此被视为教言。在《摄事品》中说： 凡是诸佛的声闻，如其所有地宣说正法， 宣讲并具备正理，讲述殊胜高妙的安乐以及获得其果报， 所有这些都是如来大丈夫的力量。 为什么呢？因为诸佛所开示的法理， 人中之胜者成为弟子后如实学习， 现证之后如实宣讲， 这是佛陀的力量所致，并非依靠自身的力量。 因此这样说。那么，在词句和意义两方面都存在错误，以及在果报上欺骗众生的说法，也可以被视为教言吗？并非如此。 宣讲并具备正理，讲述殊胜高妙的安乐以及获得其果报。 这表明了与教言不相符的方面。 第三，导师在涅槃之际说： 我完全涅槃后，应观察律藏， 进入经藏， 若与法性不相违，则应视为教言。 这表明了随许教言的总结。 同样，在《普作续》中说： 化身所调伏的刹土， 有百千万三千大千世界等， 以自生智慧和慈悲调伏六道众生。 如是，化身的所化境，在不清净的三千大千世界等无数刹土中，应调伏的界，以及调伏的方法，以及各自的对治，以及调伏的方式都不会忘记，将恶趣众生引导至善趣，将善趣众生引导至解脱和一切智的途径来成办利益。这些方式也在《宝性论》中以帝释天的鼓声等九种譬喻来阐述，如已引导至经道般地成办他利。虽然如此行事，但行事的对境众生和行事者佛陀本身，实际上都是无自性的，如同梦境一般。 某人在梦中成佛
English
It is also explained from Arali. In short, whatever can be established as the object of the command, whether it is a Dharma speaker, a man, a woman, a boy, or a girl, in whatever form they appear, they are shown by the power of the great activity of the Thus-Gone One, and not by their own power, so they are regarded as the command. From the Compilation: Whatever listeners of the Victorious One teach the Dharma, Speaking, possessing reasoning, and endowed with them, Speaking of supreme and noble bliss and obtaining its fruit, All of these are the power of the Thus-Gone One. Why is that? Because whatever Dharma the Victorious One teaches, The best of men, having become disciples, manifestly learn, Having manifestly done so, they teach as they have learned, They do so by the power of the Buddha, not by the power of their own strength. That is why it is said. So, can those who err in both words and meaning, and deceive in terms of results, also be regarded as the command? That is not the case. Speaking, possessing reasoning, and endowed with them, Speaking of supreme and noble bliss and obtaining its fruit. This shows the dissimilar side that does not establish the object of the command. Third, at the time of the Teacher's passing into Nirvana: After I have completely passed into Nirvana, observe the Vinaya, Enter into the Sutras, If it does not contradict the Dharma nature, then it should be regarded as the command. This shows the summary of the permitted command. Similarly, from the Kunje Gyalpo Tantra: The realms to be tamed by the Emanation Body, Are hundreds of millions of three-thousandfold worlds, etc. Taming the six realms with self-born wisdom and compassion. As such, the field to be tamed by the Emanation Body, in countless impure three-thousandfold worlds, is the realm to be tamed, and the means of taming it, and their respective antidotes, and the manner of taming, without forgetting, leading beings from the lower realms to the higher realms, and leading those in the higher realms to liberation and omniscience, thus accomplishing the purpose. These methods are also shown in the Uttaratantra by nine examples, such as the sound of Indra's drum, and accomplishing the benefit of others as if having led them to the path of the Sutras. Even so, the object of action, sentient beings, and the actor, the Buddha himself, are in reality without inherent existence, like a dream. Someone becomes a Buddha in a dream
Tibetan
ཐོང༌། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སྤྲུལ་པའི་ཆོས་བསྟན་ཡང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ལ། །བདག་མེད་སྟོང་པ་གསོག་ དུ་རིག་བྱ་ཞེས། །ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དག་ལས་གསུངས་པས་ན། །འཁོར་འདས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རོལ་པ་ལ། །སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་དག་ན་ཡང༌། །རྣམ་པ་གདུལ་བྱ་ཉིད་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །མ་དག་ཐུགས་རྗེ་རོལ་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡང༌། །ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་རྗེས་འགྲོ་རྒྱུན་མི་འཆད། །དེའང་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ཕྱོགས་བསླད་དེ་ཡུལ་དང༌། དོན་དང༌། སེམས་སུ་བག་ཆགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བས་བཀོད་པའི་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་མེད་སྣང་འཁྲུལ་པའི་རང་གཟུགས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རོལ་པ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མ་མཆིས་པའི་ཚུལ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྣ་ཚོགས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །བདེ་སྡུག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི། །སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཞིང་སེམས་ཀྱིས་བྱས། །སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བྱེད་ལ་ལྟོས་ཀྱང་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་རང་གི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང༌། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སྨོན་ལམ་དང༌། དགེ་བའི་ལས་སྣང་གིས་ནང་གསལ་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ པོའི་ཐུགས་རྗེ་གཞན་སྣང་ལ་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་བ་ཡེ་ཤེས་ཕྲིན་ལས་དག་པའི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དང་ཁྱད་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལའང་སྒྲིབ་མེད་དུ་གསལ་བའི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ལ་སོགས་པས་མངོན་གྱུར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ངས་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་ལ། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སྤྲུལ་ནས་ཆོས་བསྟན་ཡང༌། །ངོ་བོ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད། །བདག་མེད་སྟོང་པ་གསོག་ཏུ་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་སྣང་གི་བཀོད་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་རྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ན། དེ་ཉིད་འདུལ་བྱེད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ངོ་བོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་ལས་མི་གཡོ་ཡང༌། རྣམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ལྟར་སྟོན་པས་གཉིས་ཀའང་མེད་བཞིན་སྣང་བ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར
Chinese
通。 如梦般示现的佛法， 本体无有，自性不成立， 无我空性，积聚应知晓。 甚深经典中如是说， 轮回涅槃，如梦般的游戏。 显现的佛陀，本体清净， 形象却如调伏者般显现。 不净慈悲，游戏的化身， 乃至轮回未空，利生不断绝。 若就所化众生而言，如来藏的自性被突如其来的垢染所染污，从境、义、心识中产生习气，由能取所取的显现所构成的轮回处，显现出各种苦乐，然此亦是无有而显现的错觉，其自性如梦般的游戏，其中没有丝毫真实成立的，如《念住经》所说： “种种身及诸受用， 苦乐自体之显现， 乃由自心所化现， 心外少许亦非有， 譬如梦境之显现。” 同样，若就调伏者而言，因已远离一切垢染，证悟自性的诸佛之加持，以及每个众生的愿力，善业之显现，内在明空法界的法、报、化三身之慈悲，向外显现为他显，是智慧事业清净的色身二者，特别是对普通人也无碍显现的最胜化身，如释迦牟尼佛等，显现地利益众生，然此亦是自性不成立，如梦中见佛一般。《圣大宝积经》云： “我于如梦之有情， 如梦化现而说法， 体性本无二亦无， 当知积集无我性。” 因此，轮回的自性是错觉显现的布局，器情世界的显现是虚假的自性。那么，调伏者所化现的佛陀，虽然本体不离清净二具的法身，但形象的显现却只是众生错觉中的幻象，示现为被痛苦真谛所摄持，因此二者都是无而显现，如梦幻中的马象一般。《中观根本慧论释》云： “舍利子，譬如有人于梦中见男女及象马车乘园林等，
English
Listen! Although the Dharma is taught, manifested like a dream, Its essence is without inherent existence, its nature unestablished, Emptiness devoid of self, know that it should be accumulated. As it is said in the profound Sutras, In the play of Samsara and Nirvana, which are like dreams, Although the essence of the Buddhas who appear is pure, Their forms appear as if they are the very beings to be tamed. Even the manifestations of impure compassion's play, Cease not their continuous following of Samsara, as long as it lasts. Moreover, with respect to those to be tamed, the essence of the Tathagatagarbha is obscured by adventitious stains, and from objects, meanings, and minds, habits arise, and the various kinds of happiness and suffering in the realms of Samsara, constructed by the appearance of grasping and fixation, also appear as illusory forms of non-existence, like the play of a dream, without even a particle of truth to them. As it is said in the Mindfulness Sutra: "Various bodies and enjoyments, And the appearance of happiness and suffering themselves, Are emanated by the mind and made by the mind, There is nothing whatsoever other than the mind, Like a dream." Similarly, with respect to the tamers, through the blessings of the Buddhas who know their own nature, being free from all stains, and through the aspirations of each sentient being, and the appearance of virtuous actions, the compassion of the three Kayas of the inner clear Dharmadhatu shines forth outwardly as other-appearance, the two pure Rupakayas of wisdom activity, and especially the supreme Nirmanakaya, which appears without obscuration even to ordinary beings, such as the victorious Shakya Sengge and others, manifestly work for the benefit of sentient beings, but this too is without inherent existence, like seeing a Buddha in a dream. As it is said in the Arya Ratnakuta Sutra: "To beings who are like dreams, I teach the Dharma, manifesting like a dream, Its essence is without existence, and its nature is not twofold, Know that the accumulation of selflessness and emptiness is to be done." Therefore, since the nature of Samsara is the arrangement of illusory appearances, and the appearance of the container and its contents is of a false nature, then the Buddhas manifested by the tamers, although their essence does not waver from the Dharmakaya, which possesses the two purities, the image of their forms appears only as an illusion in the minds of sentient beings, showing as if encompassed by the truth of suffering, so both are appearing without existence, like dream and illusory horses and elephants. As it is said in the Madhyamakavatara: "Shariputra, for example, someone sees men and women, elephants, horses, carts, gardens, etc. in a dream,"