Chinese
也不能看见的情形。三世诸佛的行境是，因为无上故，未摄于有寂故，清净的大菩萨们也不能看见，因为与诸佛的智慧相违的障碍尚未断除故。对此，三世逝去和到来的诸佛的界和功德的行境是如虚空般不可思议的自性，无上的，至上的，未落入有寂二者之边故，未为常断所摄，超越语言的表达境，胜义的究竟，不能以分别念衡量，不能以譬喻和名言来触及，故从初地到十地之间获得十自在的菩萨或大菩萨们也不能如实地看见，为什么呢？因为尚未断除一切界的障碍，以及诸佛的如所有和尽所有的功德
English
Also, the manner in which they cannot be seen. The realm of activity of the Buddhas of the three times is: Because it is unsurpassed, because it is not included in samsara and nirvana, even great pure beings cannot see it, because the obscurations that contradict the wisdom of the Buddhas have not yet been abandoned. Therefore, the realm of activity of the elements and qualities of the Buddhas who have gone and come in the three times is of a nature that is inconceivable like the sky. It is unsurpassed, supreme, and not falling into either side of samsara and nirvana, so it is not included by permanence and annihilation. It transcends the realm of verbal expression, is the ultimate of ultimate reality, and cannot be measured by thought. Since it cannot be touched by examples and terms, bodhisattvas or great beings who have attained the ten powers from the first to the tenth bhumis also cannot see it as it is. Why? Because they have not yet abandoned all the obscurations of the elements, and the Buddhas' suchness and all the qualities of suchness
Tibetan
ཕྱིར། །འདུལ་བྱེད་སྟོན་པ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ནི། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པ་དང༌། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལས་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་འོག་མིན་གྱི། །དབྱིངས་སྣང་ལོངས་སྐུའི་དཔེ་བྱད་དངས་ཤེལ་ནང༌། །འཕོས་ལྟའི་གཟུགས་བརྙན་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུའི་གནས། །དེ་ལ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་དང༌། འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱས་སྲས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་སྣང་བས་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུའི་སྟོན་པར་ཡང་བརྗོད་ལ། རང་སྣང་ལ་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང་ཆ་འདྲ་ཡང་དངོས་མ་ཡིན་པའི་དཔེར་ནི་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་དངོས་དང༌། དེའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་པ་ཆུ་ནང་དུ་འཕོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྩ་རྒྱུད་བླ་མར། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའི་ཟླ་བའི་གཟུགས། །སྟོན་གའི་ཆུ་སྔོན་མཚོར་ནི་མཐོང་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་གཟུགས། །རྫོགས་སངས་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། གཟུགས་བརྙན་གྱི་ལོངས་སྐུ་གཉིས་པ་ནི་སེམས་དཔའ་སར་གནས་པས་མཐོང་བས་སྤྲུལ་པའི་མིང་གིས་བསྡུས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་གཉིས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེའི་ཆ་མཐུན་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པས་རིང་བ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། མཐོང་ན་ཚིམ་བྱེད་ཡོན་ཏན་གང༌། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ། །སྤྲུལ་པ་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་བརྟེན། །དག་ལས་ཉེ་དང་རིང་རྣམས་ལ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཆུ་དང་ནམ་མཁར་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །དེ་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གནས་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། འཁོར་དང༌། དུས་དང༌། སྦྱང་བྱའི་ཁྱད་པར་དང་དྲུག་ལས་དང་པོ་ནི། གཙང་ མ་རིགས་ཀྱི་འོག་མིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་འོག་མིན་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དབུས་ན་འོག་མིན་ཤར་ན་མངོན་པར་དགའ། །ལྷོ་ན་དཔལ་ལྡན་ནུབ་ན་པདྨ་བརྩེགས། །བྱང་ན་ལས་རབ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔར། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་སྟོན་མཆོག་ལྔ། །མཚན་དཔེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་
Chinese
复次，将调伏者导师安立为三种，即自性化身、调伏有情化身和种种化身。其中自性是，胜者的智慧显现于奥明（藏文：འོག་མིན།）之法界显现报身，如明镜中映现的影像，是半化身报身之境。于此有自性化身、调伏有情化身和种种化身三种。第一种是，显现于菩萨圣者等殊胜所化，故也说是影像报身导师。自显现与法界报身相似，但并非真实的例子，如真实的虚空之月，及其在水中映现的第二个月亮。如根本续中说：『如无云晴空之月影，秋季碧蓝湖中得见般，如是佛子诸尊之体性，于圆满佛之坛城中得见。』因此，法界报身仅是佛陀自身的自显现，而第二种影像报身是安住于菩萨地的圣者所见，故以化身之名摄持的差别。如是第二种圆满报身令大菩萨众感到满足，故称之为近。与其相似，以妙相等庄严的殊胜化身，依于清净的法界，故称之为远。此理于《宝性论》中说：『见则生喜何功德，是说三十二相好，化身圆满于法者，乃依报身与色身。从净近及远等者，世间胜者之坛城，如水与空之月影，见彼乃是二种相。』如是。广说自性，有处所、导师、智慧、眷属、时间、所调伏之差别等六种，第一是，胜于清净种姓之奥明，是处所圆满大自在的无上奥明，即中央为奥明，东方为现喜，南方为具德，西方为莲花庄严，北方为事业圆满等五种。如是明显。第二是，色究竟天等五种殊胜导师，是妙相等功德之海的自在者。
English
Furthermore, the subduing teacher is established as three: the nature emanation, the being-taming emanation, and the various emanations. Among these, the nature is the wisdom appearance of the Victorious One in the Dharmadhatu appearance of Akanishta (Tibetan: འོག་མིན།), like an image reflected in a clear mirror, which is the realm of the half-emanation Sambhogakaya. Here, there are three: the nature emanation, the being-taming emanation, and the various emanations. The first is that which appears to the supreme beings to be tamed, such as the Bodhisattva Arya, and is therefore also called the image Sambhogakaya teacher. The self-appearance is similar to the Dharmadhatu Sambhogakaya, but is not a real example, like the real moon in the sky and its second image reflected in the water. As it is said in the Root Tantra: 'Just as the image of the moon in the cloudless sky is seen in the clear blue lake in autumn, so the nature of the sons of the Victorious Ones is seen in the mandala of the Complete Buddha.' Therefore, the Dharmadhatu Sambhogakaya is merely the self-appearance of the Buddha himself, while the second image Sambhogakaya is seen by the Bodhisattvas who abide on the bhumis, hence the difference of being included under the name of emanation. Such a second Enjoyment Body satisfies the great Bodhisattvas, and is therefore called near. Similar to that, the supreme emanation body adorned with signs and examples relies on the pure Dharmadhatu, and is therefore called far. This reasoning is stated in the Uttaratantra: 'What qualities bring joy upon seeing, are called the thirty-two, the emanation is complete in Dharma, relying on the Enjoyment Body and the Form Body. From purity, near and far, in the mandala of the Victorious Ones of the world, like the moon's image in water and sky, seeing that is of two kinds.' Thus it is. Elaborating on the nature, there are six distinctions: place, teacher, wisdom, retinue, time, and what is to be tamed. The first is the supreme Akanishta, which surpasses the Akanishta of the pure lineage, the perfect place, the supreme Akanishta of the Great Powerful One, that is, Akanishta in the center, Manifest Joy in the east, Endowed with Glory in the south, Lotus Array in the west, and Completely Accomplished Action in the north, in five aspects. This is clear. The second is the five supreme teachers, such as the King of Form, the master of the ocean of signs, examples, and qualities.
Tibetan
ཉིད་ཅན། །ཞི་དང་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་དཔག་མེད་ཅིང༌། །འདི་ལྟར་དབུས་ན་རྣམ་སྣང༌། ཤར་ན་མི་བསྐྱོད་པ། ལྷོ་ན་རིན་འབྱུང༌། ནུབ་ན་སྣང་མཐའ། བྱང་ན་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལྔར་སྣང་བའང་འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆོད་སྦྱངས་པའི་མཐར་སྐུ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་སྣང་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཚན་དཔེ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱུད་གཞན་ལས་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པར་བཤད་ན་འདིར་རྣམ་སྣང་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཟེར་ན། རྔམ་གློག་ལས། དབུས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཙོ། །ཞེས་པ་དང་འཆད་མ་ཐག་པས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་འཆར་ཞིང་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་སྡེར་འགྲེལ་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལའང༌། བཞི་བཞིའི་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཉི་ཤུ་ལྔ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི། །ནམ་མཁའི་གཟུགས་བཞིན་ཤེས་བྱའི་མཐའ་ལས་འདས། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གཟུང་འཛིན་རྡུལ་བྲལ་ནི། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་བཞིན་མཆེད་པའི་གཞི། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀུན་མཚན་ཉིད་མེད། །སྲིད་ཞི་དབྱེར་མེད་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་བཞུགས། །སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་དང༌། །ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་རྟག་ཐོགས་མེད། །བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཕྲིན་ལས་གཞན་ཕན་ཅན། །ཆགས་ཐོགས་སྤངས་པའི་མཛད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལའང་རང་བཞིན་རྒྱུད་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་སྤྱིར་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ལྡན་པའི་ཚུལ་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་པའང༌། རང་ཤར་ལས། ཡེ་ཤེས་དབྱེ་ བ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་ངོ་བོ་ལས། །བསྡུ་ན་རྣམ་པ་ལྔར་འདུས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་སྣང་ནས་རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་མེད་པ་རོ་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཤེས་
Chinese
具德者，具有寂静和忿怒的无量姿态。如此，中央为毗卢遮那佛，东方为不动佛，南方为宝生佛，西方为无量光佛，北方为不空成就佛，显现为五者，也是依赖于清净了眷属大菩萨们的所有细微的业障之后，才能获得五身和五种智慧，这是自显现。关于这些的名称和譬喻，在《现观庄严论》中说：‘三十二相及，八十随好性，为于大乘中，就近受用故，许为佛受用，圆满报身佛。’如前所说。如果其他续部中说主尊是不动佛，那么这里产生毗卢遮那佛的原因是什么呢？《怖畏金刚根本续》中说：‘中央为毗卢遮那佛主尊。’刚刚解释过，也应该能明白。而且，一切智者大士是显现为各种不同的识之自性，具有如镜子般映现影像的智慧，在不共的续部中解释为毗卢遮那佛。第三，五种智慧中的每一种，都具有四种眷属，因此共有二十五种。法界智，不可动摇，如虚空般超越了所知之边际。大圆镜智，远离能取所取之尘垢，是如实显现而无有造作之基。平等性智，一切法无有自性，安住于无有寂静之分的寂灭之界。妙观察智，如实了知诸法之法性，以及所知之法，恒常无碍。成所作智，具有利他的事业，是断除了贪执的任运成就之事业。如此，五位导师中的每一位，都具有自性为同一传承的五种智慧，总共有二十五种，这是由于分类和归纳的差别所致。在《自生续》中说：智慧的分类如下，从二十五种自性中，归纳起来有五种。’如此。其中，主尊的智慧是从毗卢遮那佛开始依次分开的，在《佛地经》中也说：法界智，譬如虚空之体性，虽然周遍一切，但其自性不可言说，因此无有种种差别，是唯一的。同样，法界智也是了知
English
O Possessor of Qualities! Possessing immeasurable forms of peace and wrath. Thus, in the center is Vairochana, in the east is Akshobhya, in the south is Ratnasambhava, in the west is Amitabha, and in the north is Amoghasiddhi, appearing as five. This appearance is also dependent on the purification of even the subtle obscurations of the path of the retinue great Bodhisattvas, so that they attain the five bodies and five wisdoms. This is self-manifestation. Regarding their names and examples, the Ornament for Clear Realization states: 'Thirty-two marks and, eighty minor marks, are the nature, for the sake of enjoying the Great Vehicle, it is accepted as the Enjoyment Body of the Buddha, the complete Enjoyment Body.' As previously explained. If other tantras state that the main deity is Akshobhya, then what is the reason for the arising of Vairochana here? The Fierce Lightning Tantra states: 'In the center is Vairochana, the main deity.' As just explained, it should be understood. Moreover, the All-Knowing Great Being is explained in the uncommon tantras as Vairochana, possessing the wisdom that manifests as the distinct nature of consciousness, like a mirror reflecting images. Thirdly, each of the five wisdoms has four retinue members, thus there are twenty-five in total. The Dharmadhatu Wisdom is immovable, like space, transcending the limits of knowable objects. The Mirror-like Wisdom is free from the dust of grasping and being grasped, it is the basis of spreading as it is, without artificiality. The Wisdom of Equality, all phenomena are without characteristics, abiding in the realm of peace without distinction between samsara and nirvana. The Discriminating Wisdom, knows the suchness of phenomena as they are, and the knowable objects, constantly without obstruction. The Accomplishing Wisdom, has the activity of benefiting others, it is the spontaneously accomplished activity that has abandoned attachment and obstruction. Thus, each of the five teachers has five wisdoms of the same lineage of nature, in general there are twenty-five, this is due to the difference of classification and collection. The Self-Arisen Tantra states: 'The classification of wisdom is as follows, from the nature of twenty-five, when collected, they are gathered into five.' Thus. Among them, the wisdom of the main deity is separated sequentially from Vairochana, and the Sutra of the Buddha Land also states: 'The Dharmadhatu Wisdom, for example, the nature of space, although it pervades everything, its nature cannot be expressed, therefore there is no variety, it is one taste. Similarly, the Dharmadhatu Wisdom also knows