Tibetan
ད་ལྕགས་ཀྱུ་མ། སྒྲ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་མཚོན་ཞིང༌། དེའི་རྣམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བས་སེམས་ཅན་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཞགས་པ་མར་སྣང་བའོ། །ཡིད་བྱེད་པ་པོ་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་གཟུང་དུ་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟར་མཚོན་ཞིང༌། དེའི་རྣམ་པ་དགའ་བ་ཚད་མེད་དང་དོན་མཐུན་པས་འགྲོ་བ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བརྡར་ལྕགས་སྒྲོག་མའོ། །ཆོས་བྱ་བ་དངོས་མཚན་རང་གར་མ་གྲུབ་པས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་རྫུན་ཞིང༌། དེའི་རྣམ་པ་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་དང་དོན་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཞི་བ་ལ་ བཀོད་པ་མཚོན་བྱེད་དྲིལ་བུ་མར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཡང་འོག་མ་རྣམས་སུ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་གཉེན་ཅན་སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱང་དར་རས་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུར་འདོད་ལ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་སུ་ནི། གཟོད་ནས་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། གློ་བུར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རྟོག་པས་སྤགས་པས་འཁོར་བའི་དུས་ན་ལས་དང་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་ཀྱང༌། རང་ངོ་སྤང་བླང་དང་སྦྱང་བསྒྱུར་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པས་ཆབ་རོམ་ཆུ་རྒྱུན་དུ་བཞུ་བ་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱང་མྱང་འདས་སུ་གྲོལ་བའི་ཚུལ་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང༌། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་དང༌། བརྟག་གཉིས་ལས། རང་རིག་བདག་ཉིད་དག་པ་ཉིད། །དག་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་རིག་པའི་བདེ་བ་མཆོག །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་དང༌། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་མཐོང་བ། །དངོས་པོ་དེ་ཀུན་དག་པ་སྟེ། །འདི་ ལྟར་འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཁོར་ནི། །སྒྲ་ཚིག་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བསྐོར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་སྟོན་པས་གསུང་བ་མེད་བཞིན་འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རང་ངོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ལས་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་ནས་མ་གསུངས་པར། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ། །འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི། །ཤེས་རབ་རྟོག་དཔྱོད་བློ་ལ་སྣང༌། །ཞེས་དང༌། དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང༌། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཅང་མི་གསུང༌། །མ་གསུངས་པ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་རིག་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པས་སྒྲ་ཚིག་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དོན་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བརྗོད་བྲལ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྙིང་པོ་ལྷུན་འབྱམས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ ཆོས་འཁོར་ལ་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལས། གང་གིས་ཆོས་གཅིག་པོ་ཡོངས་སུ་བསླབས་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་པུ་གང་ཞེ་ན། གང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་ལོངས་སྐུས་དོན་ལ་སྐུ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་བས་ལམ་དུས་ཀྱི་ལས་རླུང་དག་ནས་འོག་མིན་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་ག་ལས་བཏེག་སྟེ་རང་སྣང་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པའི་ཚུལ་ལ་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དང་བསྟུན་ནས། སྟེང་ཁང་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་གནས། །དབང་མཛད་ཞི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལས། །དམ་པའི་སྟང་དཔྱལ་གཉིས་ནི་སྤྲུལ་གཞི་སྟེ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གདལ་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་སུ་དོན་མཛད་པའི། །རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་དྲུག་ནི་སྤྲུལ་པར་ཤར། །རང་སྣང་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ན་སུམ་ཅུ་བཞི། །གཙོ་བོ་བཅུ་ལ་ཉེར་བཞི་འཁོར་གྱི་ཚུལ། །ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གནས་སུ་དག་པའི་ལྷ། །གདན་གསུམ་ཚང་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡིན། །དེ་ལ་དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་དམ་པའི་སྟང་དཔྱལ་དུ་སྨོས་པ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དམིགས་བསམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གདལ་ཞིང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲུལ་གཞི་ཙམ་དུ་བཞུགས་པ་ལས་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྲུལ་འཆར་བའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་བཱི་མ་ལའི་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས་ཀྱང༌། མི་གནས་ཆོས་དབྱིངས་དཀྱིལ་འཁོར་ན། །ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ལོངས་སྐུར་བཞེངས་པ་ན། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་གྲགས། །སྤྲུལ་པས་འགྲོ་དོན་སྤྱོད་པ་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །གྲངས་མེད་དཔག་གིས་མི་ལང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཐུབ་པ་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་འཇུག་པ་གདུལ་བྱ་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྣང་བས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་འོག
Chinese
现在是铁钩母，象征着没有声音中断的海市蜃楼。她的形象是无限的慈悲和甜美的言语，为了聚集众生而显现为绳索。意念的主体是不可否认和肯定的，象征着梦境。她的形象是无限的喜悦和与意义相符，作为掌控众生的象征是铁环母。法的事业，事物和名称不是自然成立的，所以像幻化一样虚假。她的形象是无限的平静和意义的实践，为了将众生安置于寂静而显现为铃铛。像这样，转变的状态在下面的章节中也被认为是像用彩色的丝绸改变因果、舍弃和亲近、净化对象和净化者一样。但在显示真理无别、清净平等的伟大密续部中，从一开始，自性就没有改变，对于没有污垢的法性，突然产生的遍计所执的分别念所覆盖，在轮回的时候，虽然是业和各种苦乐的所依，但因为认识到自性超越了舍弃和亲近以及净化和改变，就像冰块融化成水流一样，轮回本身也解脱为涅槃的状态。《佛平等合续》中说：唉玛，诸佛的教言！圆满的佛没有出生。一切从没有出生中产生。仅仅产生之后就没有出生。以及《二观察》中说：自知自性是清净的。清净不是由他者解脱。因为境的事物是清净的。所以自心的喜乐是至上的。色等境以及瑜伽士所见的。所有事物都是清净的。像这样众生变成佛。这样就清楚了。第五，法圆满是：自性圆满大法的法轮。超越了声音、词语和名称的境地而转动。这样说了。它的状态是，导师没有说话，但对于眷属的菩萨们来说，从自性的智慧的分别念中，像梦中的语言一样显现的状态，在《六界》中说：您没有亲口说。在梦境般的特征中。对于眷属的菩萨们来说。智慧的分别念显现在心中。以及，经中也这样说：佛子什么也不说。不说本身
English
Now, the Iron Hook Mother symbolizes a mirage without interrupted sound. Her form is immeasurable compassion and sweet speech, appearing as a rope to gather beings. The object of ideation is neither deniable nor affirmable, symbolizing a dream. Her form is immeasurable joy and accord with meaning, and as a symbol of controlling beings, she is the Iron Chain Mother. The activity of Dharma, things and names are not naturally established, so it is false like an illusion. Her form is immeasurable equanimity and the practice of meaning, and to place beings in peace, she is shown as a bell. In this way, the state of transformation is also considered in the following chapters to be like changing cause and effect, abandoning and embracing, purifying objects and purifiers with colored silk. But in the profound tantric systems that show the truth as inseparable, pure, and equal, from the beginning, the nature is unchanging, and for the Dharma nature that is free from defilements, it is covered by suddenly arising conceptualizations of complete imputation, and although it is the basis of karma and various sufferings and joys during samsara, because it is realized that the self-nature transcends abandoning and embracing, purification and transformation, just as ice melts into a stream of water, samsara itself is also liberated into the state of nirvana. The Buddha Samayoga Tantra says: Ema! The teachings of all Buddhas! The perfect Buddha has no birth. Everything arises from no birth. Immediately after arising, there is no birth. And the Two Examinations say: Self-knowing self-nature is pure. Purity is not liberated by another. Because the objects of the realm are pure. Therefore, the bliss of one's own awareness is supreme. The objects such as form and also those seen by yogis. All those things are pure. In this way, beings become Buddhas. This is clear. Fifth, the perfection of Dharma is: The wheel of the Great Perfection of self-nature. It turns beyond the realm of sound, words, and names. It is said. Its state is that the teacher does not speak, but for the bodhisattvas of the retinue, from the discriminating awareness of their own nature, the state appears like words in a dream, as stated in the Sixth Space: You did not speak from your mouth. In the characteristic of a dream. For the bodhisattvas of the retinue. Discriminating awareness of wisdom appears in the mind. And, in this way, the sutra also says: The sons of the conquerors do not speak at all. The non-speaking itself
Chinese
རྒྱ་ཆེར་གསུངས། །正如所说，诸佛的胜义法-轮，由于与士夫的分别识没有关联，因此安住于超出言语、词句、表相的境界，是自性圆满、不可言说、超离心识的伟大体性。如《普作续》云：法是自性圆满大，心要广大超言思。如是。 对于这样的法-轮，一切灭道谛圆满之理，也如《月灯经》云：何人若能善学一法，一切功德之法皆得圆满。唯一是何？即是了知彼性。如是。如是具有七支的报身，于义上摄持一切三身的体性，在道位时，业风清净，从密严金刚界坛城心间升起，于自显化现化身坛城之理，寂怒二尊中首先是：依循吉祥幻化网，上方寂静菩提心之所，四十二位寂静尊，二圣根本为化身之基，普遍广大故为法身，于六道各自之处行利乐之事，六位明觉士夫显现为化身，自显报身刹土有三十四尊，主尊十位，眷属二十四之相，五蕴、十二处、十八界清净之本尊，是具足三处的 大坛城。其中，为了双运明空，称为二圣根本的普贤父母，是法身，超越分别思虑，故而普遍广大，仅作为二色身的化身之基而安住，从彼等显现具有面容手印之报化身之理，邬金比玛拉的《宝灯论》中也说：不住法界坛城中，名为普贤父母尊。从彼显现报身时，称为五部佛陀。化身行利益众生时，金刚萨埭金刚持，无量无数不能尽。如是。六能仁是诸佛大悲的显现，为所化各自福德之显现所摄持，故于下。
English
རྒྱ་ཆེར་གསུངས། །As it is said, the ultimate Dharma-wheel of the Buddhas, since it is not related to the discriminating consciousness of individuals, abides in the realm beyond the usage of sounds, words, and signs, and is the great essence of self-nature perfection, inexpressible, and beyond mind. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: "Dharma is the great self-nature perfection, the essence is vast, beyond speech, thought, and expression." Thus. Regarding such a Dharma-wheel, the manner in which all truths of cessation and path are perfected is also stated in the Chandrapradīpa Sūtra: "Whoever thoroughly learns one Dharma, all qualities of Dharma will be perfected. What is the one? It is knowing that very nature." Thus. Such a Sambhogakāya with seven limbs, in essence, encompasses the characteristics of all three bodies. At the time of the path, the karmic winds are purified, and from the heart of the Akaniṣṭha Vajradhātu mandala, the spontaneously appearing Nirmāṇakāya mandala arises. Among the peaceful and wrathful deities, the first is: In accordance with the glorious Māyājāla, the upper chamber is the place of peaceful Bodhicitta, from the forty-two peaceful deities, the two holy roots are the basis of Nirmāṇakāya, being universally vast, they are the Dharmakāya, performing benefit in the respective places of the six realms, the six vidyādharas arise as Nirmāṇakāya, in the field of self-appearing Sambhogakāya there are thirty-four, the ten principal ones with twenty-four surrounding them, the deities who purify the aggregates, elements, and sense bases, is the complete three-fold great mandala. Among them, to unite space and awareness, the two holy roots, Samantabhadra and Samantabhadrī, are the Dharmakāya, beyond conceptual elaboration, therefore universally vast, abiding only as the basis of the two form bodies, the manner in which the Sambhoga and Nirmāṇakāya with faces and hands appear, is also stated in the Precious Lamp of Vimalamitra: "In the non-abiding Dharmadhātu mandala, they are called Samantabhadra and Samantabhadrī. When they arise as Sambhogakāya, they are known as the five Buddha families. When Nirmāṇakāya performs the benefit of beings, Vajrasattva Vajradhara, countless and immeasurable, cannot be exhausted." Thus. The six Thubpas are the manifestation of the compassion of the Buddhas, gathered by the appearance of the merit of each individual to be tamed, therefore below.