Chinese
的方式，在佛的境界中，五种识的每一个也都能进入五境的差别，在《经庄严论》中也说：五根若转变，则能入一切境，且具一切，百千十二种功德。如是所说，金刚眼无有遮障，成为执持五境之所依，是慈氏（弥勒）。耳根无有衰损，成为显现五境之所依，是除盖障。鼻根成为执持五境之所依，是普贤。舌根成为知晓品尝法味之殊胜者，是文殊。眷属的明妃们也依次是对过去之时无有执著的智慧观视者，是焚香女。对现在之时无有执著地观视者，是花鬘女。对未来之时无有执著的智慧观视者，是明灯女。对不确定之时无有执著的智慧观视者，是香水女，此乃外四娇。同样，在因位时，眼识等四种根识，在果位时，安住于内四菩萨的清净之相。佛眼无有遮障，能入五境，以法性一味而观视的金刚见者是地藏。佛耳能入五境，并以如是性一味而听闻的金刚闻者是金刚手。佛鼻能入五境，并以无生一味而觉受的金刚嗅者是虚空藏。佛舌能入五境，并以二无一味而品尝的金刚尝者是观世音。眷属的明妃们也依次是以所见智慧之显现为境色的娇女。如是所说，所听闻者是歌女，所嗅闻者是鬘女，所品尝者是舞女，此乃内四娇。这些是随顺经续注释中所说的摄集眷属之方式。从经续的直接开示来说，则将所缘境和能缘境示现为父尊母尊，这样一来，舞鬘二者也未见与方便智慧相关联。而且将四时与明妃结合，有如大象狂奔难以调伏之状。过去与花结合，如同从花园中取出供养于供养处，因果二者又怎能用尽呢？
English
In the manner that, in the realm of the Buddha, each of the five consciousnesses can also enter the differences of the five objects. In the Ornament of the Sutras, it is also said: If the five faculties transform, they can enter all objects, and possess all, twelve hundred thousand qualities. As it is said, the vajra eye is without obscuration, becoming the support for holding the five objects, is Maitreya. The ear faculty is without deterioration, becoming the support for manifesting the five objects, is Nivarana-Vishkambhin. The nose faculty becomes the support for holding the five objects, is Samantabhadra. The tongue faculty becomes the knower of the supreme taste of the Dharma, is Manjushri. The consorts of the family are also, in sequence, the wisdom viewers without attachment to the past time, are the Incense Woman. The viewers without attachment to the present time, are the Flower Garland Woman. The wisdom viewers without attachment to the future time, are the Light Woman. The wisdom viewers without attachment to the uncertain time, are the Perfume Water Woman, these are the outer four coquettes. Similarly, in the cause time, the four root consciousnesses such as eye consciousness, in the result time, abide in the pure aspect of the inner four Bodhisattvas. The Buddha's eye is without obscuration, able to enter the five objects, the vajra seer who sees the Dharmata as one taste is Kshitigarbha. The Buddha's ear is able to enter the five objects, and the vajra hearer who hears the Suchness as one taste is Vajrapani. The Buddha's nose is able to enter the five objects, and the vajra smeller who senses the unborn as one taste is Akashagarbha. The Buddha's tongue is able to enter the five objects, and the vajra taster who tastes the non-duality as one taste is Avalokiteshvara. The consorts of the family are also, in sequence, the coquettish woman who takes the object of sight as the appearance of wisdom. As it is said, the one to be heard is the Singer Woman, the one to be smelled is the Garland Woman, the one to be tasted is the Dancer Woman, these are the inner four coquettes. These are following the way of gathering the family as said in the tantra commentaries. From the direct teaching of the tantras, the object and the subject are shown as the father and mother deities, in this way, the dance and garland are not seen to be related to skillful means and wisdom. Moreover, combining the four times with the consort is like an elephant running wild and difficult to tame. Combining the past with the flower, like taking it out from the garden and offering it to the place of offering, how can the cause and result be exhausted?
Tibetan
ཚོན། དྷཱུ་པེ་ད་ལྟ་ལ་སྦྱར་བས་རྒྱུ་བསྲེག་བྱའི་དངོས་པོ་ཐལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དྲི་མ་ལྷོངས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པ་མར་མེ་ལ་སྦྱར་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་ཀྱང་ད་དུང་སྤྱད་དུ་ཡོད་པས་སོ། །མ་ངེས་པ་དྲི་ཆབ་ལ་སྦྱར་བས་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ལ་མ་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ན་གཞུང་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བགེགས་ཀྱི་དགྲ་བོ་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་བཞི་ལ་འཇོམས་པའི་སྒྲས་ཐབས་ཡབ་ཀྱི་ཆ་དང༌། ཆེན་པོའི་སྒྲས་ཤེས་རབ་ཡུམ་གྱི་ཆར་བཏགས་པའི་ཐབས་ ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཆེན་པོས་བདུད་དང་གཤིན་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་གདུག་པ་ཅན་ནམ་བགེགས་རྣམས་མ་ལུས་པའི་དགྲ་བོར་གྱུར་པས་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེའང་སྒོ་གསུམ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྒོ་བར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ནི། ཐ་མལ་པའི་དུས་ན་ལུས་ཀྱི་ཆའི་རེག་པས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་ལ་རེག་བྱའི་ཡུལ་དང་རེག་བྱེད་ཀྱི་ལུས་ཕྲད་པ་ལས་རེག་བྱ་ཤེས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་སྐུའི་རེག་བྱའི་ཁམས་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གནས་སུ་དག་པ་ལས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་དང༌། རྟ་མགྲིན་དང༌། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང༌། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་ངག་གི་ཆའི་རེག་པ་སྒྲར་གྱུར་ཏེ། སྒྲའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ། རྗོད་བྱེད་སྒྲ། བརྗོད་བྱ་ཡུལ། གཉིས་ཀའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྒྲ་ཤེས་སྙན་དང་མི་སྙན་བར་མ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་གསུང་གི་གདངས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་པའི་དོད་ཁྲོ་བོ་བཞིར་སྣང་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ། རིག་བྱེད་ཡིད། རིག་བྱ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མ་ངེས་པ་ཡུལ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པས་དགག་བསྒྲུབ་ཆགས་སྡང་ལ་ སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལས་འཕགས་པ། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དོན་སྤྱིའི་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ཆགས་སྡང་ལས་གྲོལ་བ་མཚོན་བྱེད་དུ་སྒོ་བ་ཁྲོ་བོ་བཞིར་སྣང་ཞིང་དེ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞིར་གནས་དག་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་མཚོན་ཞིང༌། དེའི་རྣམ་པ་བྱམས་པ་ཚད་མེད་དང༌། སྦྱིན་པའི་དངོས་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུད་པའི་མཚོན་བྱེ
Chinese
颜色。如果将杜贝（藏文）与现在联系起来，那么燃烧的物质变成灰烬，果实的香味散发出来是同时的。如果将未来与酥油灯联系起来，那么因和果两者都聚集，但仍然可以使用。如果不确定，就与尿液联系起来，因果存在但没有聚集，因为接近使用的方式是不确定的，这样说来，文本就很好。同样，降伏障碍的敌人，四位门神夫妇，以“降伏”的声音表示方便之父的部分，以“伟大”的声音表示智慧之母的部分，方便与智慧二者无别的形态，以伟大的幻化成为魔和阎罗等恶毒者或所有障碍的敌人，因此是金刚。此外，执持三门并安住于门上的方式是：在凡夫时期，身体部分的触觉产生感觉，触觉的对境与触觉的身体相接触，从而知晓触觉是身体的识，而在佛陀时期，身体的触觉界进入五境，因此，这些清净于其处所，从而涌出甘露，以及马头明王，大威力者和阎罗死主。同样，凡夫的语言部分的触觉转变为声音，产生声音的识，表达者声音，所表达的对境，两者因缘聚合，声音的识转变为悦耳、不悦耳和中等三种，从中特别突出的是，在佛陀时期，语的音声远离一切遮蔽，进入五境，显现为四位忿怒尊。心的方面转化为法，心的对境在法的生处产生，能知者心，所知者总义的形态不确定的对境，二者聚合，产生否定、肯定、贪嗔等识，从中超胜的是，胜者的智慧没有遮蔽，不依赖总义的执着而显现，因此从贪嗔中解脱，作为象征，显现为四位门神忿怒尊，并且这些也是不生不灭，不可言说，没有分别，证悟无相的四种智慧清净安住。这些的四位佛母也依次象征着色不是恒常的，如同影像一般，并且其形态是慈爱无量，以及以布施的实物摄集有情众生。
English
Color. If Dhūpe (Tibetan) is connected to the present, then the burning substance turns to ashes, and the fragrance of the fruit emanates simultaneously. If the future is connected to a butter lamp, then both cause and effect gather, but it can still be used. If it is uncertain, it is connected to urine, cause and effect exist but do not gather, because the manner of approaching use is uncertain, saying so, the text is good. Similarly, subduing the enemies of obstacles, the four gatekeeper couples, with the sound of "subduing" indicating the part of the father of means, and with the sound of "great" indicating the part of the mother of wisdom, the form of the inseparability of means and wisdom, with great emanation becoming the enemy of all malevolent ones or obstacles such as demons and Yama, therefore it is Vajra. Furthermore, the manner of holding the three doors and abiding as gatekeepers is: In ordinary times, the touch of the body part gives rise to feeling, the object of touch and the touching body come into contact, thereby knowing touch is the body's consciousness, while in the time of the Buddha, the touch element of the body enters the five realms, therefore, these are purified in their places, thereby nectar swirls, as well as Hayagriva, Mahabala, and Yama's slayer. Similarly, the touch of the speech part of ordinary people transforms into sound, giving rise to the consciousness of sound, the expressing sound, the expressed object, the two causes and conditions gather, the consciousness of sound transforms into pleasant, unpleasant, and intermediate three, from which what is particularly prominent is that, in the time of the Buddha, the tone of speech is free from all obscurations, enters the five realms, and appears as four wrathful deities. The aspect of mind is transformed into Dharma, the object of mind arises in the birth place of Dharma, the knower mind, the object of knowledge the form of the general meaning uncertain object, the two gather, giving rise to consciousness of negation, affirmation, attachment, aversion, etc., from which what is superior is that, the wisdom of the Victorious One is without obscuration, does not rely on the grasping of general meaning and is manifest, therefore liberated from attachment and aversion, as a symbol, appears as four gatekeeper wrathful deities, and these are also unborn and unceasing, inexpressible, without discrimination, the four wisdoms of realizing without form abide purely. The four mothers of these also symbolize in sequence that form is not permanent, like an image, and their form is immeasurable love, and gathering sentient beings with the substance of generosity.