Tibetan
་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྨས་པ། གང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་སྤངས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་སྟེ། གང་ང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཞེས་དང༌། པདྨ་ནི་དགུན་དུ་འཁྱག་ལས་མི་སྐྱེ་ཡི། ཆུ་དང་འདམ་ལས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་གང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཤིང་འདུས་མ་བྱས་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྐྱེ་ཡི། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་རི་རབ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ༌། །ཞེས་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས་སོ། །ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདེན་པས་ཉོན་མོངས་པའང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅན་དུ་མི་འཆར་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་སྤང་དུ་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་ཉིད་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དང་རང་བཞིན་དང་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་མཚོན་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཞེན་ཅིང་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས་ཀྱང༌། དེ་ལ་མ་བརྟེན་ན་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པས་ཀྱང་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསྐྲུན་དུ་མེད་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལས། འདོད་ཆགས་མེད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །བདག་དང་བདག་གིར་བལྟ་བ་མེད་ན་སྙིང་སྟོབས་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་རི་རབ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་སྟོབས་རི་རབ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་སྟོབས་རི་རབ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱིས་མཐའ་ཀླས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གཅིག་པུས་གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་བྱའོ། །དབུགས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྨོན་ལམ་གྱིས་ལུས་གྲུབ་པར་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རླན་གྱིས་མ་བརླན་ན། སྲིད་པའི་མྱུ་གུ་མངོན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས་དེ་བས་ན་འདི་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ།
Chinese
难道不是这样说的吗？凡是教导说舍弃贪欲、嗔恨和愚痴就能解脱，这是对那些傲慢者说的。对于那些无我的人来说，贪欲、嗔恨和愚痴的自性本身就是解脱。如莲花不会在冬天因寒冷而生，而是从水和淤泥中生出。同样，那些无上的圆满菩提，不会在声闻缘觉舍弃烦恼、见到无为法的人那里产生。而是生起如须弥山般的坏聚见后，才能发起无上正等觉之心。因此，烦恼是如来（梵文：Tathāgata）的种姓。这是圣者《无垢称经》中所说的。特别是密咒的法藏中说，以现量证悟真如的谛实，烦恼也不会显现为自相的实有，因此自性清净，无可舍弃。并且，五种烦恼本身就是五部佛的种姓、自性和事业，因此也屡次宣说了烦恼舍弃后就无法成就的道理。第二点是，例如贪欲，虽然安住于执着和特别贪恋五取蕴的自性中，但不依靠它，就无法通过布施来积累福德资粮。同样，通过持戒和忍辱也无法创造巨大的资粮，因为在《大乘经》中说：没有贪欲就不会产生坏聚见。没有对我和我所的执着，就不会产生勇气。因此，对于那些具有如须弥山般的坏聚见的人来说，就会产生如须弥山般的勇气。生起如须弥山般勇气的人们，就能发心独自解脱、救度、安慰和完全寂灭如虚空般无边无际的一切众生。此外，菩萨们在一切有中以愿力成就身体后，利益一切众生时，如果没有烦恼的滋润，就没有显现成就有的幼芽的方法，因此不应舍弃它。
English
Wasn't it said that? The teaching that liberation comes from abandoning desire, hatred, and ignorance is for the arrogant. For those who are without self, the very nature of desire, hatred, and ignorance is liberation. Just as a lotus does not grow from cold in winter, but from water and mud. Similarly, the unsurpassed, complete enlightenment does not arise in those who have abandoned afflictions and seen the unconditioned, such as the Shravakas and Pratyekabuddhas. Rather, after generating a view of the perishable aggregates like Mount Meru, one will generate the mind of unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Therefore, afflictions are the lineage of the Tathagatas. This is what the noble Vimalakirti taught. In particular, in the tantric teachings, it is said that by the truth of directly realizing Suchness, afflictions do not appear as having self-nature, and therefore are naturally pure and cannot be abandoned. Furthermore, the five afflictions themselves are the lineage, nature, and activity of the five Buddha families, so it has been repeatedly taught that there is no attainment by abandoning afflictions. The second point is that, for example, with regard to desire, although it abides in the nature of clinging to and being particularly attached to the five aggregates of appropriation, without relying on it, one cannot accumulate the accumulation of merit by giving. Similarly, one cannot create a great accumulation through discipline and patience, because it is said in the Mahayana scriptures: Without desire, there is no arising of the view of the perishable aggregates. Without clinging to self and what belongs to self, courage does not arise. Therefore, for those who have a view of the perishable aggregates like Mount Meru, courage like Mount Meru will arise. Those who generate courage like Mount Meru will be able to generate the mind to liberate, save, comfort, and completely pacify all sentient beings as boundless as the expanse of the sky, all by themselves. Furthermore, when Bodhisattvas accomplish their bodies through aspiration in all existences and work for the benefit of all sentient beings, if they are not moistened by the moisture of afflictions, there is no way to manifest and accomplish the sprout of existence, therefore it should not be abandoned.
Tibetan
ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི། ཕ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལ་ བརྟེན་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཡང༌། གང་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་དགའ་བ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནས། ཆགས་བཅས་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ནི། །མི་འཁྲུག་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ནོ། །ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་རང་ལམ་དུ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་ན་ཡེ་ཤེས་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས་མཚོན། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་གནས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཐབས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་སྐྱོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་ཡང་གནས་པ་ཡང་ཡིན་པ་ལས། འདིར་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀས་ཟིན་པས་རྨ་བྱས་འཛིན་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ནད། །ཀུན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡིས། །དུག་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་གནོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པས་རིག་པ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་འཁྲུགས་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། གདུག་པ་ཅན་འདུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ང་རྒྱལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྲན་འཛུགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་དངོས་པོར་ཞེན་པ་བལྟ་བ་ལ་ཆེར་ཞེན་པ་རྣམས་གདུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ། །བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང༌། །རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང༌། །དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཡིན་པས་བླང༌། །མཁའ་འགྲོ་འདུ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བས་བླང༌། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པས་བླང༌། །དེ་སྐད་དུ་རྩ་རྒྱུད་ལས། དཀར་རྩི་དམར་རྩི་དྲི་ཤ་ཆེན། །དག་པའི་སྣོད་བཅུད་མི་དོར་རོ། །ཡན་ལག་བཅུ་ཡི་དམ་ཚིག་མཆོག །ཡེ་ནས་དག་མཉམ་རྟོགས་པར་སྤྱད། །ཅེས་དང༌། བདུད་རྩི་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་བམ་པོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཀླུ་དང་བྲམ་ཟེ་གཙང་མ་ཟ། །
Chinese
进入大乘者，应视烦恼如父母和善知识。并且，依此进入六度之行的方式是：乐于完全舍弃的，那是殊胜的宣说。从“有贪执也断肢，不嗔忍辱即圆满”可以体现。特别是密咒的自道中，例如，不依赖持明者，就不能成为智慧和成就之因。嗔恨等其他也安住于成就功德之法的助缘，对于不具方便者，也安住于过失之法的助缘。此处，以方便和智慧二者摄持，如孔雀以食物为事一样，烦恼的自性将解脱为智慧的方式，经中说：咒语完全摄持的病，不能损害一切。同样，以方便摄持，三毒痛苦不能损害。因此，愚痴是毗卢遮那佛的誓言，因为在法界中，智慧本身没有成立，所以与无明成为一体。嗔恨是不动佛的誓言，是调伏刚强者的自性。我慢是宝生佛的誓言，是于法性平等性中建立稳固的自性。贪欲是无量光佛的誓言，是自在掌控一切法的自性。嫉妒是不空成就佛的誓言，是调伏于法平等性中觉悟并强烈执着事物见解者的自性。第二方面是五大甘露，因为确定要接受，所以在法性中享用。因为知道是五部的自性而接受。因为是成就的誓言物而接受。因为空行聚集且成就临近而接受。因为是诸佛的行仪而接受。如是根本续中说：白甘露、红甘露、不净肉。清净的器皿精华不舍弃。十支分的誓言殊胜，原本清净平等证悟而行持。以及，《甘露生起续》第八品中也说：龙和婆罗门清净食。
English
Those who have entered the Mahayana should regard afflictions as parents and spiritual friends. Moreover, the way to enter the practice of the six perfections based on this is: What is joyful to completely abandon, that is the supreme teaching. It is exemplified by "Even if limbs are cut off with attachment, non-anger is complete patience." Especially in the self-path of mantra, for example, without relying on the one who possesses the essence of mantras, it will not become the cause of wisdom and accomplishment. Others such as hatred also abide as conditions for the Dharma that accomplish qualities, and for those who lack skillful means, they also abide as conditions for the Dharma of faults. Here, because both skillful means and wisdom are grasped, just as a peacock takes food as its activity, the nature of afflictions will be liberated into wisdom. The tantra says: A disease completely seized by mantra cannot harm all. Likewise, seized by skillful means, the three poisons and suffering will not harm. Therefore, ignorance is the samaya of Vairochana, because in the realm of Dharma, wisdom itself is not established, so it is one taste with non-knowing. Hatred is the samaya of Akshobhya, it is the nature of subduing the violent. Pride is the samaya of Ratnasambhava, it is the nature of establishing steadfastness in the equality of Dharmata. Desire is the samaya of Amitabha, it is the nature of freely controlling all dharmas. Jealousy is the samaya of Amoghasiddhi, it is the nature of taming those who awaken to the equality of Dharma and strongly cling to views that cling to things. The second aspect is the five great amritas, because it is certain to be taken, it is taken as enjoying Dharmata. Because it is known to be the nature of the five families, it is taken. Because it is the samaya substance for accomplishing siddhis, it is taken. Because dakinis gather and siddhis are near, it is taken. Because it is the conduct of all Buddhas, it is taken. As it is said in the root tantra: White essence, red essence, unclean flesh. The pure vessel essence is not abandoned. The samaya of the ten branches is supreme, originally pure, equal, realized, and practiced. And also, in the eighth chapter of the Tantra of the arising of Amrita: Eat the pure food of nagas and brahmins.