Chinese
这样想来，像盟主拉喇嘛（Lha Lama）那样的人，也认为显密仪轨相违背，并且执持大手印明点的续部等为不清净。对此应当解说：像这样，声闻的戒律是由执着实有的有相识所生起的有色戒律。例如，在杀生的时候，意识自主安住，亲身感受由嗔恨所产生的烦恼，在那样的状态中，伴随着杀害的想法而接受行为，最终使对方的生命断绝，杀生的失败支分圆满，戒律的根本就毁坏了。在菩萨戒的阶段，从损害他人的心念中返回，进而以方便为主，依靠大悲心而开始饶益，因此就超越了具足那样支分的罪恶不善业。在密咒的阶段，从方便的角度来说，是由大悲心所生起；从智慧的角度来说，远离了执着实有，超越了执着相的邪分别念，因此杀生的支分不会圆满，如幻化中所说：“有无中观不可得。”因此是成为胜义谛的范畴。如“幻术如眼翳之相”，因此是显示世俗谛。如“无命亦无命可断”，因此显示了自性不成立，像那样不成立，因此业也是虚假的，显示了基础不成立。如“命与生中唯邪念”，因此显示了能作者和业二者也是由错觉所生的邪分别念所显现的，因此显示了无自性。同样，对于不予取也是，如果了悟到没有自和他相续二者，那么，不予取也不可得，从那里取走也不可得。比如，化乐天的天人们，自己享用自己所化现的受用，因此在那里没有不予取的罪过一样。由此类推，安住梵行的比丘，即使有能力，也因为关闭根门而不会被邪淫所染污，并且，同时享用三处的智慧者，也超越了执着自己为男、他人为女的邪见实执，境和心二者...
English
Thinking this way, even people like the lord Lha Lama consider the exoteric and esoteric rituals to be contradictory, and they hold the Great Seal Bindu Tantra and others to be impure. Therefore, it should be explained: Like this, the vows of the Hearers are colored vows generated by consciousness with characteristics that cling to reality. For example, at the time of killing, the consciousness itself abides in its own state, and one personally experiences the afflictions arising from hatred. In that state, one accepts the action with the intention to kill, and ultimately causes the other person's life to cease. The branch of defeat of killing is complete, and the root of the vow is destroyed. In the stage of the Bodhisattva vow, one turns away from the thought of harming others, and then, with skillful means as the main thing, one engages in benefiting others through the power of great compassion. Therefore, one transcends the evil and unwholesome deeds that possess such branches. In the stage of mantra, from the perspective of skillful means, it is generated by the mind of great compassion; from the perspective of wisdom, it is free from clinging to reality and transcends the wrong conceptions of clinging to characteristics. Therefore, the branch of killing is not completed, as it is said in illusion: "Neither existence nor non-existence is perceived in the middle way." Therefore, it becomes the domain of ultimate truth. Like "illusion is like the appearance of an eye disease," therefore it shows the conventional truth. Like "There is no life, and no life can be cut off," therefore it shows that self-nature is not established, and since it is not established in that way, the action is also false, and it shows that the basis is not established. Like "Life and birth are merely wrong thoughts," therefore it shows that both the agent and the action are merely wrong conceptions arising from illusion, and therefore it shows that there is no self-nature. Similarly, for what is not given and taken, if one realizes that there is no duality of self and other continuums, then what is not given is also not perceived, and what is taken from there is also not perceived. For example, the gods of the Joyful Paradise enjoy the enjoyments that they themselves have emanated, so there is no fault of taking what is not given there. By analogy, a monk who abides in celibacy, even if he has the ability, is not defiled by misconduct because he closes the doors of the senses. Furthermore, the wisdom holder who simultaneously experiences the path of the three places also transcends the wrong view of clinging to reality, holding himself as male and others as female, and both the object and the mind...
Tibetan
་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་དབང་ཆུབ་པའི་ལྟ་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དུ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁམས་འཛག་མེད་དུ་འཆིང་ཞིང༌། ཆགས་རྟོག་ཐ་མལ་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་སྤང་གཉེན་རོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དགག་དགོས་གནད་གཅིག་པར་འགྱུར་བའང༌། པདྨ་ཅོད་པན་ལས། དབང་གསུམ་བགྲོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ནི་དགེ་སློང་ཆེན་པོར་གསུངས། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཁྱད་པར་དབང་གསུམ་པའི་ལམ་ནི་གང་དུ་བགྲོད་བྱའི་ལུས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་ཉེས་པ་མེད་གྱི་སྟེང༌། མཁའ་ དབྱིངས་སུ་རྡོ་རྗེ་བཅིང་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་རེག་བྱའི་ལུས་ཚང་ཞིང་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་རྟོགས་པ་ལས་མཚན་ནོར་བུ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པར་ལྟ་ག་ལ་ཞིག འདི་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་ན་རྟག་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་མི་གནས་པ་མེད་པས་དབང་གསུམ་པའི་ཐབས་དེའི་ཡན་ལག་རྫོགས་ནས་བཞི་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཚེ་ཞུ་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་ར་ཧས། ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི། །སེམས་ཉིད་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལའང་དབང་པོ་དྲུག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་ཚོད་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། དོན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གདོད་མ་ནས་རྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྗོད་པའི་ཡུལ་དང༌། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་རྣམས་ཀྱང་རྫུན་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ གཅིག་ན། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་རྣོ་རྟུལ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་ཙམ་དུའང་མི་རུང་བས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྫུན་ཀྱང་བླ་དྭགས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཚུལ། ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། །མིང་དང་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པ་རྫུན། །རྫུན་ཉིད་ལ་ནི་རྫུན་སྤྱོད་པ། །རྫུན་ཞེས་བཏགས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་མཚོན་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དམ་ཚིག་གི་གནས་གང་ཡིན་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་གདུང་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འདོར་བ་ལྟ་བུའི་རང་ཉམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་ད
Chinese
通达无碍智慧的见解，具备三种觉知的禅修，以及以方便摄持的行为，通过三者的结合，将脉结缚于无漏之中。由于没有凡俗贪执的染污，因此断证成为一体的智慧，对于需要遮破的事物，其要点也会变得一致。如莲花髻续中说：“通达三灌顶的瑜伽士，被称为大比丘。他能成办一切事业。”特别是，三灌顶之道，所要经历的身体被加持为大手印，因此不会有如实见到的过失。在虚空中，以金刚结印加持为誓言手印，因此也不是具有触觉的完整且无损的肢体。此外，从通达方便与智慧无二之自性法印，又怎能期望获得名为“超越特征之宝”的肢体呢？如此，三世诸佛皆安住于方便与智慧无二的菩提心大手印之中，恒常处于庄严的轮转之中，因此当三灌顶之道的支分圆满，见到第四灌顶之义智慧时，也不会具有所谓体验融乐的支分。如萨ra哈说：“掌握一切方便之王国的，心性即是成就的瑜伽母，应知是俱生誓言。”同样，即使是说谎，在六根的行境中，显现为存在之诸法，实际上并非如此存在，因此从本初即是虚假的自性。因此，所言说的对象以及能言说的所知，也都是虚假的法性。如果是一，就像说兔角有锐利和迟钝一样，连言说都做不到，因此依赖于它的虚假也只是徒劳的假设而已。一切法如幻，名与词皆是虚假，以虚假行持虚假，连虚假之名也不存在。以此为例，无论金刚乘的誓言之处为何，对于贪执所喜以及舍弃不悦等行为，并非通过自身体验，而是在特定时间内的行为。
English
The view of mastering unobstructed wisdom, the meditation possessing three kinds of awareness, and the conduct embraced by skillful means, through the union of these three, bind the channels into the state of non-leakage. Since there is no defilement of ordinary attachment and conceptualization, the wisdom of unity of abandonment and realization makes the essential points of what needs to be refuted consistent. As stated in the Padma Chöpen Tantra: "The yogi who traverses the three empowerments is declared to be a great bhikshu. He accomplishes all actions." In particular, the path of the three empowerments, the body to be traversed is blessed as the Great Seal, so there is no fault of seeing things as they are. In space, by blessing the vajra knot as the samaya mudra, it is not a limb that is complete and undamaged with tactile sensation. Furthermore, how can one expect to obtain a limb called "the jewel beyond characteristics" from realizing the Dharmamudra, the nature of the inseparability of skillful means and wisdom? Thus, all the Buddhas of the three times abide in the Great Seal of the Bodhicitta that is inseparable from skillful means and wisdom, constantly dwelling in the wheel of adornment, so when the limbs of the path of the three empowerments are complete and the wisdom of the meaning of the fourth empowerment is seen, it does not possess the limb called experiencing bliss. As Saraha said: "The mind itself, which controls all the kingdoms of skillful means, is the accomplished yogini. Know it to be the innate samaya." Similarly, even in lying, the phenomena that appear to exist within the scope of the six senses are not actually so, and therefore are inherently false from the beginning. Therefore, the object of speech and the knowable that can be spoken are also of a false nature. If it is one, just as saying that a rabbit's horn has sharpness and dullness, even speech is impossible, so the falsehood that depends on it is just a futile assumption. All phenomena are like illusions, names and words are false, acting falsely with falsehood, even the name of falsehood does not exist. As exemplified by this, whatever the place of samaya in Vajrayana, actions such as clinging to what is desired and abandoning what is unpleasant are not done through one's own experience, but are actions within a specific time.