Tibetan
འི་ཁུར་བླངས་ནས་རྩ་ལྟུང་བསྲུང་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་སེམས། །ནམ་ཡང་གཏོང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ལྔ་པ་གཞན་དོན་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྤངས་པའི་མོད་ལ་སྨོན་སེམས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་དང༌། །གནང་བའི་སྐབས་བདུན་མིན་པར་ཁུ་བ་བྱུང༌། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམ་འཆའ་བའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་དེ་བཏང་ནས་བདག་ཉིད་མཐུ་ཆུང་བའི་ཁུར་བླངས་ཏེ་ཞི་བདེའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་དང༌། རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདོད། །ཅེས་པས་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་གཞན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སྨོན་སེམས་བཏང་བ་སྟེ། འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནས་ཡན་ལག་གཞན་མ་ཚང་ཡང་ཕས་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་རང་ ཉིད་ཕམ་པར་བྱས་པས་ན་ཕས་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨོན་སེམས་དེའི་རྟེན་སྤངས་པ་ནི་གནང་པའི་སྐབས་བདུན་མ་ཡིན་པར་ཁུ་བ་བྱུང་བ་སྟེ། གསང་བའི་དབང་དང་གསུམ་པ་དང༌། །རོ་མཉམ་པ་དང་ལྷ་མཆོད་དང༌། །རིགས་བརྒྱུད་སྤེལ་དང་རིལ་བུ་དང༌། །འཆི་བལྟས་བརྟག་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཐེག་པ་གསུམ་ལྟོས་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །དཔྱས་ཤིང་སྟོན་པས་མ་གསུངས་ཞེས་སྨྲ་དང༌། །ལས་དང་དངོས་གྲུབ་རྒྱུར་རུང་བསྟན་བཅོས་གཞན། །རྗེས་གནང་བྱིན་བརླབས་བཀའ་རུ་མ་བལྟས་བརྙས། །དེ་ལ་རང་ངམ་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་རང་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། གཞན་མུ་སྟེགས་པ་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཡང་རང་གསང་སྔགས་པ་དང༌། གཞན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་འདོད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སྨད་བྱས་ན། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རིང་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་ཨཱ་ཙརྱ་ཀཧྣི་པས་འདྲེན་པ་ལྟར་ཡང་འཐད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ནི་ངག་གི་ཉེས་པ་དང་གཞན་མི་དད་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་ཞིང༌། སྔགས་སུ་ནི་སྣང་བ་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་སློབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་མཐོང་ནས་ཆགས་བྱེད་ཅིང༌། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བ། །ང་རྒྱལ་རྒྱགས་པས་བཅོམ་ན་ལོག་པ་ཡིས། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་མྱོང༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ།
Chinese
承担重任后，必须守护根本堕罪。经中说：“利益一切有情之心，任何时候都不能舍弃。”第五，舍弃为他利而精进的菩提心，立即舍弃愿菩提心，导致圆满的失败，以及在非允许的七种情况下泄精。像这样，为了所有有情的利益而成就佛果，发誓要修持这种善良的想法，然后放弃它，承担自己能力不足的重任，生起寂静的心，这与之前的发心方式相违背。宝鬘论中说：“发菩提心是为了他人的利益，想要获得圆满正等觉的佛果。”因此，以相应的殊胜心，希望他人远离痛苦及其根源，舍弃了具有慈悲心的愿菩提心。这仅仅是生起了舍弃有情的想法，即使其他支分不圆满，也因为菩提心的相违品使自己失败，所以称为他胜堕。像这样，舍弃愿菩提心的所依，就是在非允许的七种情况下泄精，即秘密灌顶和第三灌顶，品尝甘露，供养天神，延续种姓，药丸，以及观察死亡征兆的时候。第六，对于三乘，轻蔑地评论说这是胜者的教言，说不是导师所说，以及其他可以作为事业和成就之因的论典，不视为传承加持的教言而加以轻蔑。其中的自己或他人的差别是，自己认为是声闻缘觉乘，他人认为是外道，或者自己认为是密宗，他人认为是波罗蜜多乘。如果按照第一种情况，轻蔑外道，如阿阇黎卡赫尼巴所引用的那样：“诋毁外道是远离遍照佛的原因。”这也是合理的，因为在菩萨的两种藏经中，波罗蜜多乘守护一切语之过失和他人不信之分，而在密宗中，仅仅是学习清净显现的无量法门。如《三摩地王经》中所说：“如果有人见到此法而生贪执，听到非法而生嗔恨，以我慢傲慢而摧毁，被邪见所胜，因我慢的势力而感受痛苦。”
English
Having taken on the burden, one must protect the root downfalls. As the tantra says, "The mind that benefits all sentient beings should never be abandoned." Fifth, abandoning the Bodhicitta that strives for the benefit of others, immediately abandoning the aspiration Bodhicitta, leads to complete defeat, and emission of semen in the seven non-permitted circumstances. Like this, thinking to accomplish Buddhahood for the sake of all sentient beings, abandoning that good intention, taking on the burden of one's own small power, generating a mind of peace, which contradicts the previous way of holding the mind. The Ornament says, "Generating Bodhicitta is for the sake of others, desiring perfect complete Buddhahood." Therefore, with a corresponding special mind, wishing others to be free from suffering and its causes, abandoning the aspiration Bodhicitta with compassion. This, merely from generating the thought of abandoning sentient beings, even if other limbs are not complete, is called a defeat because the opposing factor of Bodhicitta has defeated oneself, hence it is called a defeat. Like that, abandoning the basis of that aspiration Bodhicitta is the emission of semen in the seven non-permitted circumstances, namely the secret empowerment and the third, tasting nectar, offering to deities, continuing the lineage, pills, and the time of examining the signs of death. Sixth, with regard to the three vehicles, disparagingly commenting that these are the words of the Victorious Ones, saying that they were not spoken by the Teacher, and other treatises that can serve as the cause of activities and accomplishments, despising them as not being teachings of transmission and blessing. The difference between oneself or others is that one considers oneself a Pratyekabuddha, and others consider themselves non-Buddhists, or one considers oneself a secret mantra practitioner, and others consider themselves practitioners of the Paramita vehicle. If according to the first case, disparaging non-Buddhists, as Acharya Kanhipa quoted, "Defaming non-Buddhists is the cause of being far from Vairochana." This is also reasonable, because in the two collections of Bodhisattvas, the Paramita vehicle protects all faults of speech and the part of others' disbelief, while in mantra, it is only learning the infinite doors of pure appearance. As it is said in the Samadhiraja Sutra, "If someone sees this Dharma and becomes attached, hears non-Dharma and becomes angry, is destroyed by pride and arrogance, is overcome by wrong views, and experiences suffering due to the power of pride."
Tibetan
།འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་ཉམས་སུ་བསྟར་རོ་ཟེར་ན། དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རིག་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་མཁས་པར་མ་བྱས་ན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ལྷག་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཕྱོགས་པ་དང་མ་ཕྱོགས་པའི་རིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ཅན་ལ་ཚར་གཅོད་རྗེས་འཛིན་གྱི་སྐབས་གཉིས་བྱིན་ནས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་བ་རླབས་པོ་ཆེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་གང་ཟག་གིས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ལས་སྨད་པར་མ་གསུངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེར། མུ་སྟེགས་པའམ་ཉན་ཐོས་པ། །དམན་ཀྱང་དེ་ལ་བརྙས་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་དུ་མ་ཟད་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་བྱོལ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་ལམ་དཀར་ཆོས་རྣམས་ལས་མཐོ་རིས་བསྒྲུབ་ པ་གཅེར་བུ་པའི་བུ་བདེན་སྨྲ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཐའ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་གྱ་ཚོམ་ཅན་འདོད་པ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མངོན་མཐོའི་ལམ་རྟེན་འཚོལ་བ་སོགས་ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་གཞུང་ཡང་ཡོད་པ་གང་ཞིག་ཐལ་འགྱུར་རྣམ་པར་དག་པས་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔའ་བོའི་ཞབས་དང༌། སངྒྷ་ཨཱ་ཙརྱ་བཞིན་བློ་ནུས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་བ་ལང་ལྟ་བུ་ལས་ཆེས་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་དཀའ་འགྲེལ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཀའ་མ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་རྒྱ་གར་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚེ་བྱུང་ཡང་ད་ལྟ་བོད་ན་དེའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་ཉུང་ལ། འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་རྩ་ལྟུང་འདི་འབྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཤད་པ་སྤོང་ཞིང་འགོག་ཏུ་འཇུག་པ་འདི་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་གཉིས་པའོ། །ཞེས་རང་ལུགས་ ཀྱི་གཉིས་པར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཁ་ཅིག་རང་ཉིད་མོས་པའི་རྒྱུད་ལུང་ལ་སོགས་ཞེན་པའི་ཡུལ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་རྒྱུད་དང་བཀའ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་བརྡའ་དང༌། བགྲོས་མི་མཐུན་པ་དག་ལ་བོད་ཀྱིས་བྱས་པའོ་ཟེར་བ་
Chinese
那么，如果说像圣天论师等也犯了根本堕罪，那只是为了成就的誓言而已。如《经庄严论》中所说：“没有精通五明处，……”等等，因为具有超胜的特殊大悲心，以利剑般的正谬之理的差别，给予恶劣宗派以折伏和摄受的两次机会，从而对佛法和众生都做了伟大的事业。如果不能那样做的人，对于外道宗派也应采取中庸之道，而没有说要诋毁。如《智慧明点》中说：“外道或声闻，虽劣亦勿轻。”像这样，不仅是遍布如来藏，而且从不善的方面彻底远离，从解脱的白法中，为了获得善趣，裸体子真实语者等，以及具有断边见解的自在天等唯识宗，他们也有为了获得增上生道的所依等，善妙观察的论典。如果能以清净的归谬论式来折伏，那么就像大学者勇士足和僧伽阿阇黎一样，是具有特殊智慧能力的人，所以远远超过了像牛一样的凡夫俗子。第二种情况，就像根本堕罪的难解一样，虽然过去在印度声闻教法兴盛时出现过，但现在在西藏发生这种过失的情况很少。然而，对于三乘中的任何一乘，如果有人执着地认为这不是佛说的，从内心深处诽谤，就会犯这种根本堕罪。如《虚空藏经》中说：“凡是菩萨舍弃宣说声闻乘，或宣说缘觉乘，或宣说大乘之法，并阻止他人听闻，这是第二根本堕罪。”这是归为自宗的第二条。特别是有些人认为凡是与自己喜欢的续部传承等执着的对象有关的，就是续部和佛语，而对于其他的，与术语和观点不一致的，就说是藏人造的。
English
Now, if it is said that masters like Āryadeva also violated the root downfalls, that is only a vow to be accomplished. As it says in the Ornament of the Sutras, "Without being skilled in the five sciences..." etc., because they possess extraordinary great compassion, they used the sharp weapon of the distinction between right and wrong reasoning to subdue evil schools and give two opportunities for acceptance, thereby doing great deeds for both the teachings and sentient beings. If someone is not capable of doing so, they should be neutral towards the doctrines of non-Buddhists, and it is not said that they should be disparaged. As it says in the Drop of Wisdom, "Even if non-Buddhists or hearers are inferior, do not despise them." Like this, not only is the essence of the Sugata all-pervasive, but also completely free from the side of non-virtue, and from the white Dharma of liberation, in order to achieve higher realms, the naked son, the speaker of truth, and so on, and those with the extreme view of self-satisfaction, such as the desire realm Brahma, etc., who are proponents of consciousness-only, also have treatises that examine well the basis for achieving higher realms. If one can subdue with pure consequentialism, then like the great scholar Warrior Foot and Sangha Acharya, one is endowed with special intellectual abilities, and is therefore far superior to ordinary people who are like cattle. The second case is like the difficult explanation of the root downfall, although it occurred in India when the teachings of the hearers were flourishing, but now there are few occurrences of this fault in Tibet. However, if one focuses on any of the three vehicles and insists that this is not what the Buddha said, and slanders from the bottom of one's heart, then this root downfall will occur. As it says in the Sutra of the Essence of Space, "Whatever Bodhisattva abandons the teaching of the Hearer Vehicle, or the teaching of the Solitary Buddha Vehicle, or the teaching of the Great Vehicle, and prevents others from listening, this is the second root downfall." This is categorized as the second in one's own system. In particular, some people think that whatever is related to the object of their attachment, such as the tantras and transmissions they like, is the tantra and the Buddha's word, while for others, those that disagree with the terminology and views, they say are made by Tibetans.