Tibetan
་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པ་ནི་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་ངེས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སྨོན་འཇུག་གཏོང་བ་ལ་སོགས་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་དང༌། གནང་བཀག་ལ་དཔྱད་ནས་འཇུག་ལྡོག་གཉིས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མཐའ་དག་སྡོམ་པར་བཞག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་དག་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་སུ་རྩ་ལྟུང་མ་བཤད་པས་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། བླ་མེད་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་འབྲེལ་པས་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔགས་སྡོམ་ཉམས་པའི་རྒྱུད་ལ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཡང་ཡོད་ དོ་འདོད་པའང་ལྟར་སྣང་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཇུག་སྡོམ་ཡང་ཡིན་ལ། རྩ་ལྟུང་དུའང་གསུངས་ཏེ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། དེ་རིང་ཕྱིན་ཆད་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །དམ་པའི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ད་ཕྱིན་ཆད། །ཡོངས་སུ་བཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེར་སྣ་དང་ནི་གང༌། །སེམས་ཅན་གནོད་པ་མི་བྱའོ། །དམ་ཚིག་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ཁྱོད་ལ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་རྩ་ལྟུང་ཡིན་པར་ཅིས་འགྲུབ་ན་དེ་ཉིད་ལས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་ནི་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བཞི་པོ་དེ་ལ་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཞེས་རྩ་ལྟུང་ལྔ་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་མངོན་བྱང་དང་ལེགས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་ལས་སྔགས་ཀྱིས་འདུལ་བ་གསུངས་པས་ན་དབང་བསྐུར་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྔགས་སྡོམ་ཡང་འགྲོ་ལྡོག་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་གཉིས་ནི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་དག་ལས། སངས་རྒྱས་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། །བདག་གིས་ སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་བཟུང་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཟུང་མི་གཏོང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་ལྔ་ཀ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ད་ནི་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དབྱེ་བའི་ཐོག་མར། ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་སྔགས་སྡོམ་མ་ཐོབ་དང༌། །སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ། །མི་གནས་པ་ལ་ལྟུང་དང་དངོས་གྲུབ་མེད། །སྔགས་སྡོམ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་མ་བཏང་ལ། །ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་པ་དེ། །ལྟུང་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད། །འདི་ལྟར་རྟེན་ཀྱི་གང་ཟག་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལས་བཅས་འགལ་གྱི་ཆ་ནས་དངོས་གྲུབ་དང་ལྟུང་ཉམས་གཉིས་ཀ་མེད་དེ་སློང་
Chinese
不是的缘故。律仪是应作和不应作的决定。 意思是说，发愿进入等所有不可违越的部分都是誓言，对于允许和禁止进行分析后必须进行取舍的一切都安立为律仪。 有些人认为，由于行续和事续中没有宣说根本堕，所以是誓言；无上瑜伽与根本堕相关，所以是律仪，以这个理由认为在誓言损坏的相续中也有具誓言者，这仅仅是表面现象。 像这样，行续和事续的律仪的自性也是菩萨的进入律仪，并且也宣说了根本堕，如《现观庄严论》中说： “从今以后你，对于殊胜法和菩提心，即使为了生命，从今以后，也不应舍弃。 你不应吝啬，也不应，损害众生。 这些誓言是佛陀，以善良的行仪为你宣说的。” 这样。 那么，如何成立它是根本堕呢？在同一部经中说：“四种根本堕，即使为了生命也不应违犯。” 这样宣说了这四种是根本堕。 同样，《文殊根本续》中说：“这五种是根本堕，已经显示。” 这样宣说了五种根本堕。 此外，由于《现观庄严论》和《善成论》中都宣说了以密咒调伏，因此，只要有灌顶，依靠它所产生的密咒律仪，由于取舍相同，所以律仪和誓言二者仅仅是以反体来区分，而不是本体不同，如五部的律仪仪轨中说：“在佛部的誓言中，我，生起心并受持律仪后，不舍弃三宝。 这是佛部的律仪。” 五部都这样宣说了。 现在，在区分各自自性的开始时： 未得一切共同之义的密咒律仪，以及，疯狂等意识不处于自性中，对于这些人没有堕罪和成就。 具有密咒律仪并且没有损坏和舍弃，而且，智慧处于清醒状态的那些人，是堕罪和成就二者的法器。 像这样，作为所依的补特伽罗没有被律仪所束缚的那些人，从自性的罪过方面来说，对于戒律违犯的方面，没有成就和堕罪二者，因为是乞丐。
English
It is not because of that. The vows are the determination of what should and should not be done. That is to say, all the parts that cannot be transgressed, such as making vows and entering, are vows, and all that must be done in two ways, entering and leaving, after analyzing what is allowed and forbidden, is established as vows. Some people think that since the root downfalls are not explained in the action and performance tantras, they are vows; the unsurpassed yoga is related to the root downfalls, so it is vows. For this reason, they think that there are also vow-holders in the continuum of damaged mantra vows, which is only an appearance. Like this, the nature of the vows of the action and performance tantras is also the entering vows of the Bodhisattva, and the root downfalls are also explained, as it is said in the Manifest Enlightenment: "From today onwards, you, for the sake of the excellent Dharma and Bodhicitta, even for the sake of life, from now on, you should not abandon them. You should not be stingy, nor should you harm sentient beings. These vows are the Buddhas, who have explained them to you with good conduct." Like that. Then, how can it be established that it is a root downfall? In the same scripture it says: "The four root downfalls should not be violated even for the sake of life." Like that, it is explained that these four are root downfalls. Similarly, in the Manjushri Root Tantra it says: "These five are the root downfalls, it has been shown." Like that, five root downfalls are explained. Furthermore, since both the Manifest Enlightenment and the Well-Accomplished explain the taming with mantras, therefore, as long as there is empowerment, the mantra vows that arise from relying on it, since the taking and leaving are the same, the vows and the oaths are only distinguished by the opposite, but not different in nature, as it is said in the vows of the five families: "In the oath of the Buddha family, I, after generating the mind and taking the vows, will not abandon the Three Jewels. This is the vow of the Buddha family." All five families have explained it like that. Now, at the beginning of distinguishing their respective natures: Those who have not obtained the mantra vows of all common meanings, and whose minds are not in their nature due to madness and so on, do not have downfalls and attainments. Those who have mantra vows and have not damaged or abandoned them, and whose wisdom is in a clear state, are vessels for both downfalls and attainments. Like this, those individuals who are the basis and are not bound by vows, from the aspect of natural faults, for the aspect of violating the precepts, do not have both attainments and downfalls, because they are beggars.
Tibetan
མོས་འཚོ་བ་པ་རྣམས་ལ་མངའ་དབང་དང་དཔྱ་ཁྲལ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྲུངས་ན་གོང་འཕེལ་དུ་སོང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ལ། ཉམས་ན་ལྟུང་བའི་སྣོད་ནི་སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་ཤེས་པ་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སྨྱོ་བ་དང་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ཅན་ལའང་ཆགས་འཇིག་གཉིས་ཀ་མེད་དེ་སྟོན་པ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་ཚེ་དགེ་སློང་བྱེ་མ་སྐྱེས་སྨྱོ་ནས་སྒྲེན་མོར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་ལྟུང་བའི་གཞི་ལ་མི་འཇུག་པའི་སྐབས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་བག་ཡངས་སུ་གནང་པ་ བཞིན་འདིར་ཡང་མཚུངས་ཏེ། མི་དགེ་བ་གཟུགས་ཅན་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའི་ལུགས་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་བཤད་བྱའི་ལྟུང་མཚམས་ངོས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དཀྲིས་དང་སྦོམ་པོའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ལྟུང་ལ། །ཀུན་དཀྲིས་ཞེས་བྱ་ད་དུང་བྱ་བ་དེ། །བྱེད་འདོད་མ་ལོག་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མེད། །རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། །གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཀུན་སློང་བྱ་བའི་མཐར། །གཏུགས་པ་དེ་སྲིད་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་གྱུར་ན། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དུས་ཀྱི་བར་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་མེད་པའམ། །ཆོས་གསུམ་གང་ལས་ཅིག་ཤོས་མ་ཚང་ན། །བྱ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་སྦོམ་པོར་འགྱུར། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཀུན་དཀྲིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་པ་ལྟར་ལས། འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། རྩ་ལྟུང་ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་ཀུན་དཀྲིས་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་བྱེད་ཅིང་ད་དུང་བྱེད་འདོད་མ་ལོག་པ་དང༌། བྱ་བ་དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་པའི་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང༌། རང་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་དང་གཞན་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་མམ། དེའི་སྟེང་དུ་ཉེས་པ་དེ་དག་ལ་དགའ་ཞིང་མགུ་བ་བསྣན་ནས་ཆོས་བཞིར་བྱེད་པའང་ཡོད་དེ་ནང་གསེས་པ་ཙམ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཀུན་སློང་ངན་པ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ནས་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་རྫོགས་པ་ཚུན་ཚང་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོའམ་ཕས་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་སྡོམ་པ་གཅོད་པས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཕམ་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་ཕས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནས་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཕམ་པར་བྱས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་རྩེ་མོ་ལས།
Chinese
就像那些靠信仰生活的人们，既没有统治权也没有赋税一样。因此，如果守护，就会增长而获得成就；如果违犯，就会堕落。作为堕落之器的，是获得密咒誓言而未曾违犯的觉知安住于自性之中。对于疯癫和意识错乱的人来说，也没有生起和毁灭。当导师住世的时候，有比丘名叫བྱེ་མ་སྐྱེས་（梵文：Vimala-kirti，汉语：维摩诘），疯癫后裸体等等，对于不属于堕落之基的情况，因为无法成办，所以随意开许。这里也同样如此。认为不善是究竟的实体，不是我等导师的宗派。其中，为了辨识所说的堕落界限，宣说俱转和粗罪的差别是：除了菩提心之外的根本堕落，称为俱转，还在做那件事，做的心意没有改变，对此没有后悔，对于自己方面来说没有羞耻感，对于他人方面来说没有惭愧心，这三种法圆满的动机，直到事情的究竟，持续不断地存在，那么就成了俱转圆满的失败。或者时间的间隔没有持续不断，或者三种法中的任何一种不圆满，事情的支分不圆满，就成了粗罪。总的来说，所谓俱转，是菩萨根本堕落的支分，如同在菩萨藏中已经确立的那样。这里将它作为密咒堕落的支分来应用的方式是，第五条根本堕落舍弃菩提心不依赖于俱转，而除此之外的十三条，无论是哪一条，做了那个过错，并且还在做，做的心意没有改变，对于那件事没有视为过患的后悔，对于自己方面来说没有羞耻感，对于他人方面来说没有惭愧心，这三种法，或者在那之上加上对于那些过错感到高兴和满足，成为四种法也是有的，只是细微的差别而已。无论是哪种情况，像这样生起恶劣动机的第二个刹那开始，直到事情的实际完成为止都圆满，就称为大俱转或者失败。因为它断绝了誓言，所以使对治的一方失败。这也是从敌对的不顺品一方，使这边的顺品一方失败的意思。如是《顶续》中说：
English
Just as those who live by faith have neither dominion nor taxes. Therefore, if guarded, it will increase and attain accomplishment; if violated, it will fall. As a vessel for falling, it is the awareness that has obtained the mantra vow and has not been violated, abiding in its own nature. For those who are mad and whose minds are confused, there is neither arising nor destruction. When the Teacher was alive, there was a monk named བྱེ་མ་སྐྱེས་ (藏文，梵文天城体：विमलकीर्ति，梵文罗马拟音：Vimalakīrti，汉语字面意思：维摩诘), who went mad and became naked, etc. In cases that do not fall under the basis of transgression, because it is impossible to accomplish, it is freely permitted. It is the same here. To think that non-virtue is the ultimate entity is not the doctrine of our Teacher. Among them, in order to identify the boundaries of the transgressions to be explained, the difference between complete entanglement and gross transgression is explained as follows: For root transgressions other than the mind of enlightenment, it is called complete entanglement, still doing that action, the intention to do it has not changed, there is no regret for it, there is no sense of shame in relation to oneself, and there is no sense of embarrassment in relation to others. If the motivation of these three dharmas is complete, and it continues until the end of the action, then it becomes a complete entanglement and a defeat. Or, if there is no continuous interruption of time, or if one of the three dharmas is incomplete, the limb of the action is incomplete, it becomes a gross transgression. In general, the so-called complete entanglement is a limb of the root transgression of a Bodhisattva, as has been established in the Bodhisattva's collection. Here, the way to apply it as a limb of the transgression of mantra is that the fifth root transgression, abandoning the mind of enlightenment, does not depend on complete entanglement, and for the other thirteen, whichever it may be, doing that fault, and still doing it, the intention to do it has not changed, there is no regret for considering that action as a fault, there is no sense of shame in relation to oneself, and there is no sense of embarrassment in relation to others, these three dharmas, or adding to that being happy and satisfied with those faults, becoming four dharmas is also possible, it is only a subtle difference. In any case, if the evil motivation arises like this from the second moment, until the actual completion of the action is complete, it is called a great complete entanglement or defeat. Because it breaks the vow, it causes the opponent's side to be defeated. This also means that from the side of the unfavorable opponents, the favorable side here is defeated. As it is said in the Summit Tantra: