Tibetan
་བསྒོམས་ནས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་མེད་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམས་པའི་བྱེད་ལས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དུས་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསྒོམས་པས་ཡིད་ངོའི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའམ། མིག་ཤེས་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་ས་རྡོ་རི་བྲག་རང་མཚན་པར་བལྟ་བ་སྦྱོང་ལ་བཅུད་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བསྒོམས་པས་ཡིད་ངོར་སྣང་ཚོད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འཆར་བའི་དུས་གསུམ་གྱི་ལས་དང་བག་ ཆགས་ཐམས་ཅད་དང༌། མིག་ཤེས་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་སེམས་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་ཆ་དང་བཅས་པ་སྦྱོང༌། ཁྱད་པར་རང་གི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་ཤིང༌། དེ་དང་དེར་གསལ་ཐེབས་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས། བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཤས་ཆེ་བ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། དེ་ཡང་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་དུ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ཙམ་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། རྒྱས་གདབ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐུན་རྗེས་བསྡུ་བ་ཙམ་ལས་བླ་མེད་ལྟར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སོགས་ཟབ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་མེད་དོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་སྣང་ཆ་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་སུ་བལྟ་བའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་ནང་དུ་ཕྲ་ཐིག་དང༌། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་རང་བཞིན་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་འདག་སྟོབས་ཆེ། རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལས་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བར་སླ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས། ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་ཞིང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་རྫོགས་པ་ ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་གཞི་ལ་ཡེ་གནས་ཀྱི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལམ་འདི་དག་ནི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མར་གསུངས་པ་མེད་པས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཉེ་ལམ་བླ་ན་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དེ་གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་བླ་ན་མེད། །འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བརྗོད། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་ནས་ཤེས་གྱུར་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཛིན་པའི་སྲོག་ཤིང་དམ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་མཐུན་པའི་གྲོགས་གྱུར་དམ་ཚིག་ནི། །སྔགས་ལ་ཞུགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མི་ཉམས་བསྲུང༌། །ཐབས་དང་གཉེ
Chinese
修习后，以有戏论遣除无戏论，如是说。因此，修习生圆次第的作用是，生起次第时，观想外器世间为宫殿，以意念观想的显现极为广大，如三千大千世界等，或者，仅以眼识显现的地石山岩等执著自相，修习并观想为本尊和本母，使意念中显现的景象如梦境般，清净三世的业和习气一切，以及，仅在眼识中显现的对心之实执的习气及其部分。特别是，自己的蕴、界、处也了知本来就具有本尊的自性，并且在那上面明晰稳固，从而清净色蕴等的障碍，圆满福德资粮，生起安乐自性居多的止观禅定。而且，在外道、内道、佛教这三者中，只有生起次第的少分如幻化一般，以及，增广、守护、修习四念住，以及，座间收摄等，没有像无上部那样，善于修习与轮回和合之法等甚深次第。圆满次第是，将显现分观为本尊和宫殿的戏论收摄，于内对微细明点，以及，脉、气、明点的自性要害进行击中，从而有力地消除烦恼障，从气心堪能的角度，容易见到胜观的体性，从而圆满智慧资粮。特别是，以不可思议的圆满次第，清净所知障，并且法性无分别的智慧在相续中圆满。如此这般，诸法于基位本有的无坏明点上击中要害的基果无别的这些道，在下部续典中没有宣说，因此，是使利根有情成为最后有者的近道无上法门，如《秘密成就法》中所说：智慧天女无与伦比，此即名为般若波罗蜜，若能修习通达此理，即能从一切有情中解脱。如是说。现在，为了辨别掌握密咒成就之命脉的誓言自性，第三是成为顺缘之友的誓言，不退守护进入密咒的律仪，以方便和
English
Having meditated, one eliminates non-elaboration through elaboration itself. Thus it is said. Therefore, the function of meditating on the generation and completion stages is that, during the generation stage, one meditates on the outer vessel world as a palace, and the appearance in the mind is extremely vast, such as the three thousand great thousand worlds, etc. Or, one trains in viewing the appearance of mere eye consciousness, such as earth, stones, mountains, and rocks, as having intrinsic characteristics, and by meditating on them as deities and goddesses, the appearance in the mind appears like a dream, purifying all the actions and habitual tendencies of the three times, and the habitual tendencies of clinging to reality in the mind that appears in mere eye consciousness, along with their parts. In particular, one knows that one's own aggregates, elements, and sense bases also have the nature of deities from the beginning, and by clarifying and stabilizing them, one purifies the obscurations of the form aggregate, etc., completes the accumulation of merit, and generates meditative stabilization of calm abiding, which has a greater aspect of bliss. Moreover, in the three, outer, inner, and Buddhist tantras, there is only a small part of the generation stage that is like illusion, as well as increasing, protecting, meditating on the four mindfulnesses, and gathering up after the session, etc. There are no profound stages such as being skilled in methods of training that are in harmony with samsara and appearance, as in the unsurpassed. The completion stage is that, having gathered up the elaboration of viewing the appearance as deities and palaces, one strikes the essential points of the subtle bindus, as well as the nature of the channels, winds, and bindus, thereby powerfully eliminating the obscurations of afflictions, and from the perspective of making the wind and mind workable, it is easy to see the nature of insight, thereby completing the accumulation of wisdom. In particular, the obscurations of knowledge are purified by the inconceivable completion stage, and the wisdom of non-conceptualizing the nature of reality is perfected in the continuum. In this way, these paths of the inseparability of the basis and result, in which the essential points of the indestructible bindu that is inherently present at the basis of all phenomena are struck, are not taught in the lower tantras. Therefore, it is the unsurpassed near path that makes beings of sharp faculties into those of the last existence, as it is said in the Secret Accomplishment: The goddess of wisdom is incomparable, this is called the Perfection of Wisdom, if one cultivates and understands this, one will be liberated from all sentient beings. Thus it is said. Now, in order to distinguish the nature of the vows that are the lifeblood of holding the accomplishments of secret mantra, the third is the vows that are conducive friends, one does not degenerate and protects the discipline of entering into mantra, with skillful means and
Tibetan
ན་པོའི་རྟེན་འབྲེལ་མ་འཆོལ་བ། །རྨ་བྱའི་མགྲིན་པར་བཙན་དུག་ཞུགས་ལྟར་སྤྱད། །དེ་ལ་དམ་ཚིག་མ་བསྲུངས་ན་སྔགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་རང་གི་ངོ་བོ་སྔགས་ལ་ཞུགས་པས་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་མི་ཉམས་པ་དང༌། དེའི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་གང་ཟག་རང་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་བླང་དོར་མ་ནོར་བས་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་མི་འགྲོ་བ་ཞིག་ དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྨ་བྱ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་གང་ཡིན་པས་འཚོ་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་དུག་གི་བཟའ་བ་བཅུད་ལེན་དུ་གྱུར་ནས་འདབ་མ་ཡང་བལྟ་ན་སྡུག་པར་འགྱུར་ཡང༌། སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་བདག་གིར་བྱས་ནས་བཟའ་བ་དེ་བྱིན་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སྔགས་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྤྱོད་དུ་མི་དབང་ངོ༌། །དབྱེ་ན། དེ་ལ་དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་པའི་ཁྱད། །དམ་ཚིག་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། །སྡོམ་པ་བྱ་དང་མི་བྱའི་ངེས་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐབས་སྦྱོར་བདུན་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དམ་ཚིག་གང་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྤང་གཉེན་དང་བཅས་པས་ལམ་དུས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དེ་རྒྱུད་ལས། ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་དམ་ཚིག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྡོམ་པའི་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་སྔགས་སྡོམ་དུ་གནས་ཏེ་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་ཆོས་ཀུན་སྡོམ་གཅིག་པའི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་དང༌། རྔམ་གློག་ལས། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། །ལོག་རྟོག་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །དེ་བས་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག །ཅེས་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ནི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་དོ་ཟེར་ན་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་བཞི་ཚན་གྱིས་དབྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད་པའང་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་དམ་ཚིག་ནི་འདའ་བར་བྱ་བ
Chinese
不杂乱的缘起，如同孔雀颈中注入剧毒般行持。对此，若不守护誓言，则密咒的功德任何也无法成就，因此自己的本体融入密咒，令良好的行为不衰退，并且，对于其行为的差别，从个人自身方面，以智慧和禅定等方便摄持，且不错乱成为烦恼对治的缘起取舍，从而不成为道之障碍是需要的。譬如，孔雀自己以任何行为而生存时，毒的食物转化为精华，甚至羽毛也变得悦目，然而，若被其他人占有而给予那种食物，则如同失去生命一般，若不以方便和智慧摄持，仅仅进入密咒道，也无法如实地行持行为的誓言。 智慧之体性，安住于总摄果续之密咒律仪中，续中云：其后一切法为一总摄，名为金刚萨埵。又《怖畏电光》中云：诸法本初即清净故，邪分别本初即清净，是故律仪极清净。如是之律仪与誓言乃是学道之阶段，故云于佛地无关联，则《经庄严论》中以四发心之组别，于佛地宣说断除障碍之发心亦不应理。如是，在《百五十颂释》中，誓言是可违越的
English
The unconfused interdependence, practice like injecting potent poison into a peacock's neck. If the samaya is not kept, then none of the virtues of mantra will be accomplished, therefore, one's own essence is merged into mantra, so that good conduct does not decline, and, regarding the distinction of its conduct, from one's own side, it is necessary to be sustained by means such as wisdom and samadhi, and that the acceptance and rejection of interdependent arising, which becomes an antidote to afflictions, is not mistaken, so that it does not become an obstacle to the path. For example, when a peacock itself lives by whatever conduct, the poisonous food is transformed into essence, and even the feathers become beautiful to look at, but if that food is given by someone else who possesses it, it is like losing life, and if it is not sustained by means and wisdom, merely entering the mantra path will not allow one to practice the conduct of the vow as it is. Division: There is a difference between samaya and vows. Samaya is not to be transgressed. Vows are the determination of what should and should not be done. The essence is one, but it is distinguished by opposites. As it is said in the seventh chapter of the Tantra of Sequential Combination: "Whatever is the samaya of the Buddhas is the vows of sentient beings, and whatever is the samaya of sentient beings is the vows of the Buddhas." The first of these, in the Buddha-ground, is that which cannot be transgressed from the nature of the samaya of great equality, and in the realm of sentient beings, it possesses abandonment and realization, so it exists as the nature of the vows of the path-time. The tantra says: "Means is the vow of bliss." The second is that the samaya that cannot be transgressed at the time of sentient beings, for the Buddhas, all dharmas are self-appearing. The nature of wisdom abides in the mantra vows of the resultant continuum that encompasses everything. The tantra says: "Then all dharmas are said to be Vajrasattva, the one encompassing." And in the Fierce Lightning it says: "Since all dharmas are pure from the beginning, wrong thoughts are completely pure from the beginning. Therefore, the vows are completely pure." Such vows and samayas are the stages of the path of learning, so if it is said that they have no connection to the Buddha-ground, then it is also unreasonable to explain the generation of the mind that has abandoned obscurations in the Buddha-ground by dividing it into four sets of mind generation in the Ornament of the Sutras. Thus, in the commentary on the Hundred and Fifty Verses, the samaya is something that can be transgressed.