Tibetan
འི་རྟོག་མེད་ཙམ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་བདེ་ཆེན་དུ་འཆིང་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དཔེར་ཡང་རུང་བ་དཀའ་སྟེ་འཕོ་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཡུན་དུ་གོམས་ནས་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔགས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་ཡིན་པས་རྗེས་དཔག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་གང་ ཟག་རིམ་གྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པས་གསུམ་པའི་ལམ་དུ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་དུ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བདེ་བས་ཐབས་བྱས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་བཞི་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མཐོང་བའི་ཐབས་བྱུང་འབྲས་བུའི་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་སུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དབང་གི་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཉིད་དག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །སེམས་ཉིད་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་དབང་འདི་ནི་གསང་དབང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྟན་པ་དག་ལས་གཞན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའང་ཤུགས་ལ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བས་ན་འཕོ་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྷག་མཐོང་གིས་ཟིན་པ་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཡང་དབང་མདོར་བསྟན་ལས། ཇི་ལྟར་ལྕགས་ཀྱིས་ཕུག་པའི་ལྕགས། །ལྕགས་ཉིད་དུ་ནི་རྗེས་འགྲོ་མིན། །དེ་བཞིན་བདེ་བས་ཕུག་པའི་སེམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རྗེས་འགྲོ་མིན། །ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་སྡིག་པ་མེད། །བདེ་བ་ལས་གཞན་བསོད་ནམས་མེད། ། དེ་ཕྱིར་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་སེམས། །ཞེས་དང༌། གཞོན་ནུ་མ་ཡི་དགའ་བ་ནི། །མེད་པར་དགའ་བ་སྨྲ་མི་ནུས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག །དེ་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི། །བདེ་བ་སྨྲ་བ་ནུས་མ་ཡིན། །འགྱུར་མེད་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རང་རིག་འགྱུར། །འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་བདེ་རིག་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡིད་བདེ་མིན། །ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །འཕོས་པ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་བུའི་ཁམས་ཟད་བྱེད། །ཟད་པ་ལས་ནི་འཆི་བར་བརྗོད། །ཤི་ནས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི། །སྲིད་པའོ་སྲིད་ལས་སླར་འཆི་འཕོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་སྲིད་པ། །ཆགས་བྲལ་ལས་བྱུང་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཕོ་བའི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤང༌། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་བདེ་
Chinese
仅仅生起无分别念，对于那些依靠母胎稳固的喜乐而无法将贪欲束缚于大乐的人来说，即使是比喻也很困难，因为要长久习惯于不迁变的安乐，从而了解它的自性。像这样，密咒是现量的道，因为与比量相违，所以对于那些循序渐进的人来说，以先后因果的方式存在，所以在第三道中，名为譬喻智慧，即一切法不可思议的那个真如的影像，以安乐为方便，习惯于俱生喜乐的智慧，由此在第四时，产生了见到自性是什么的方法，果位的俱生现量生起。如《金刚忿怒根本续》所说：“彼之智慧是，智慧之，权力的金刚，是心性，以金刚萨埵的加持，心性见如虚空。”因此，也暗示了此灌顶不是给予那些没有稳固秘密灌顶体验的人。因此，从以胜观摄持的不迁变安乐中，了悟俱生智慧的方式，也在灌顶简述中说：“如铁所穿之铁，非随铁而行，如是安乐所穿之心，非随痛苦而行。无贪之外无罪恶，安乐之外无福德。因此当思维不迁变安乐。”又说：“少女之喜乐，若无则不能说喜乐，大乐自己知。如是离定之，安乐不能说。获得不迁变定时，瑜伽士自知。从不迁变所生乐，于一切智者亦生疑。即使如此亦非意乐，不应成为贪执。从迁变则生贪执，从贪执则生痛苦，痛苦使众生界衰竭，从衰竭则说为死亡，死后复又彼等之，有生也，从有生复死殁，如是众生之有生，从贪执生，非从他处。因此以一切努力，当舍弃迁变的贪执。何者以不迁变安乐
English
Merely generating non-conceptual thought, it is difficult even to use an analogy for those who, relying on the stable joy of the mother, cannot bind desire to great bliss, because one must become accustomed to the unchanging bliss for a long time in order to understand its nature. Like this, mantra is the path of direct perception, because it contradicts inference, so for those who progress gradually, it exists in the manner of prior and subsequent cause and effect, so in the third path, called the example wisdom, the image of that suchness, which is all dharmas inconceivable, with bliss as the means, having become accustomed to the wisdom of co-emergent joy, from this, at the fourth time, the method of seeing what the nature is arises, the co-emergent direct perception of the fruit arises. As the Root Tantra of Vajrakrodha says: "His wisdom is, of wisdom, the vajra of power, is the mind itself, by the blessing of Vajrasattva, the mind itself sees as space." Therefore, it is also implied that this empowerment is not to be given to those who do not have a stable experience of secret empowerment. Therefore, from the unchanging bliss held by vipashyana, the way in which co-emergent wisdom is realized is also stated in the empowerment summary: "As iron pierced by iron, does not follow iron, so the mind pierced by bliss, does not follow suffering. There is no evil other than non-attachment, there is no merit other than bliss. Therefore, think of unchanging bliss." And it also says: "The joy of a young girl, if there is none, one cannot speak of joy, great bliss one knows oneself. Likewise, without samadhi, bliss cannot be spoken. When unchanging samadhi is attained, the yogi knows himself. The joy born from the unchanging, even the omniscient doubts. Even so, it is not mental pleasure, one should not become attached. From change comes attachment, from attachment comes suffering, suffering exhausts the realm of beings, from exhaustion it is said to be death, after death again those, there is existence, from existence again death and demise, thus the existence of beings, is born from attachment, not from elsewhere. Therefore, with all effort, one should abandon the attachment of change. Whoever with unchanging bliss