Tibetan
།བདེ་བའི་ཚོར་བ་དེས་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་ཆ་རྣམས་རང་འགགས་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཀྱང༌། སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་དང་མ་འདྲེས་པའི་དུས་ན་བལྟ་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མཆོག་དགའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཞུ་བདེའི་ཉམས་ཆེར་རྒྱས་ནས་རྟོག་པ་ཕལ་ཆེར་འགགས་ཀྱང༌། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འབྲེལ་མ་ཆོད་པའི་ཆ་ནས་མྱོང་བ་ལ་ཐོབ་ཤོར་ཅུང་ཟད་འཆར་བའི་དུས་ན་ལྟ་བ་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ལུས་སེམས་གཉིས་མེད་བདེ་བའི་རོས་མྱོས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཤར་ཡང༌། དེའི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་རེས་འགའ་བ། གློག་འགྱུ་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཙམ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆ་དང་བཅས་པ་ནི་བཅོས་མ་ཉིད་ནའང་བལྟ་བ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་ལྟར་སྣང་བ་དེ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་རང་ངོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་དག་ནས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་ པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ན་རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་མས་བརྟན་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སྒྲོལ་མ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ལས། ཧཿཞེས་བྱ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ཚེ་བཅིང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཧཱུྃ་ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་ག་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་ཡིས་སོ། །ཡང་ན་ཧྲིཾ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་མགྲིན་པ་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་ཡིས་སོ། །ཧཱུྃ་དང་ཕཊ་ཀྱི་བྱ་བ་དང༌། མདའ་བོ་ཆེའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ལ་ཁུ་བ་བཅིང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆ་བཞི་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་མཚམས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བྷ་གའི་ཟེ་འབྲུ་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཁས་བཏུང་བར་བྱའོ། །བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། རླུང་གིས་སྦྱོར་བ་མཉམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལས་དགའ་བ་བཞིའི་དབྱེ་བས་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་རེངས་པ་དང༌། རྔུལ་བ་དང༌། བ་སྤུ་ལྡང་བ་དང༌། དབུགས་འགྱུར་བ་དང༌། འདར་བ་དང༌། ཁ་དོག་ལོག་པ་དང༌། མཆི་མ་འབྱུང་བ་དང༌། ཐིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་སྟོབས་བརྒྱད་འབྱུང་ངོ༌། །བུ་མོས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི། །སྙིང་ནི་འགུལ་ཞིང་བསྐྱོད་པ་དང༌། །འདར་དང་དྲན་པ་ཉམ
Chinese
当安乐的感受使庸常的、极粗大的分别念自然止息，即使了知心仅是空性，但在未与空性自性相融之时，称为获得见，即胜喜的智慧。之后，融乐的体验更加增长，即使大部分分别念止息，但在心与心所的联系尚未断绝的阶段，体验中会稍微显现得失之感，此时称为见已纯熟，即殊胜喜的智慧。之后，身心二者沉醉于无二安乐之味，虽然唯一显现为无分别，但体验其自性，是有漏的、由因缘所生的、偶尔的，如闪电般短暂的、世俗谛的、具有虚假性的，即使是造作的，也称为见已稳固，即俱生喜的智慧。如果如同俱生般的显现，凭借串习的力量，从自性的体验中，清净了具有同类因的垢染，各自以自证智，现见无分别、超越能取所取，即具足三种特征、具备一切殊胜功德的真如，这种超越世间的智慧，是依靠自性而证悟的果位的俱生智慧，应当如此进行认识。第七，此时需要学习使之稳固纯熟的方法。如《度母瑜伽母续》中说：在极度欢喜之时，应当系缚（种子字，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）。或者以位于心间的吽（种子字，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之声。或者以位于喉间的舍（种子字，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）和哈（种子字，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）字之声。行持吽（种子字，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和啪（种子字，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）之事，并作大箭印之结合，从而系缚精液。此外，在四分之二的间隙中，应当修持俱生，如果位于莲花花蕊上的明点，也应用金刚来享用。进行旋转等的结合，并使风的结合达到平等。如是说。由此，通过四喜的差别，修行者会生起僵硬、流汗、汗毛竖立、呼吸变化、颤抖、脸色改变、流泪、消融等八种勇猛。女子获得智慧的方式是：心会摇动并移动，颤抖和记忆力减退。
English
When the feeling of bliss naturally ceases the ordinary, very coarse conceptualizations, even if one knows that the mind is only emptiness, but when it is not mixed with the nature of emptiness, it is called obtaining the view, which is the wisdom of supreme joy. Then, as the experience of melting bliss increases greatly and most conceptualizations cease, but in the stage where the connection between mind and mental factors has not yet been severed, a slight sense of gain and loss will appear in the experience, at this time it is called the view is familiar, which is the wisdom of special joy. After that, the two, body and mind, are intoxicated by the taste of non-duality bliss, although only non-conceptualization appears, but experiencing its nature, which is tainted, born from causes and conditions, occasional, momentary like lightning, mundane, with a false aspect, even if it is artificial, it is called the view is stable, which is the wisdom of co-emergent joy. If that appearance like co-emergence, by the power of familiarity, from the experience of one's own nature, purifies the defilements with similar causes, each with its own self-awareness, directly sees non-conceptualization, transcends the object of focus and the subject of focus, that is, the suchness that possesses three characteristics and is endowed with all supreme qualities, this wisdom that transcends the world, is the co-emergent wisdom of the fruition attained by one's own nature, and should be recognized as such. Seventh, at this time it is necessary to learn the methods to make it stable and familiar. As it is said in the Tantra of Tara Yogini: At the time of extreme joy, one should bind (seed syllable, Devanagari: ह, Romanization: ha, literal meaning: ha). Or with the sound of the Hum (seed syllable, Devanagari: हुं, Romanization: hūṃ, literal meaning: Hum) syllable located in the heart. Or with the sound of the Hrih (seed syllable, Devanagari: ह्रीः, Romanization: hrīḥ, literal meaning: Hrih) and Ha (seed syllable, Devanagari: ह, Romanization: ha, literal meaning: Ha) syllables located in the throat. Perform the actions of Hum (seed syllable, Devanagari: हुं, Romanization: hūṃ, literal meaning: Hum) and Phat (seed syllable, Devanagari: फट्, Romanization: phaṭ, literal meaning: Phat), and bind the semen by making the union of the great arrow mudra. Furthermore, in the interval of half of the four parts, one should meditate on co-emergence, if the bindu located on the pistil of the lotus, one should also consume it with the vajra. Perform the union of circumambulation and so on, and equalize the union of the winds. Thus it is said. From this, through the differentiation of the four joys, the practitioner will experience eight kinds of vigor, such as stiffness, sweating, bristling of hair, change of breath, trembling, change of complexion, tearing, and dissolution. The way a woman attains wisdom is: the heart will shake and move, trembling and memory will decline.