Tibetan
པ་ནི། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཤཱུ་ནྱ་ཏས་སྟོང་པར་སྦྱངས། དེའི་ངང་ལས་རཾ་ལས་ཉི་དཀྱིལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལའང་ཧཱུྃ་གིས་ མཚན་པའི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྤྲོས་པས་གོ་མཚམས་མེད་པར་དུམ་བུ་གཅིག་ཏུ་འཁྲིགས། དེའང་འོག་གི་ས་གཞི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་བ་དང༌། སྟེང་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གུར་དང་བླ་རེར་གྱུར་པའི་ཕྱི་རོལ་མདའ་ལ་སོགས་པ་མཚོན་ཆའི་དྲྭ་བར་འཁྲིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འབར་ཞིང་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་ནང་དུ་རང་ཉིད་ཁྲོ་བོ་གཞན་ལས་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བགེགས་རྣམས་ཟ་བར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ལ། སྙིང་ག་ནས་ཁྲོ་བོ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོས། ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་པོ་བགེགས་ཐམས་ཅད་པའི་ངོ་བོར་བཀུག ཁྲོ་བོ་བཅུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕུར་བུ་ཚད་དང་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྡེར་མོའི་རིགས་པ་དང་བཅས་དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་ཐལ་བྱུང་དུ་ཕུག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བརྒྱལ་བར་བསམས་ལ་ཕུར་གདན་ལ་འདེབས་པའམ། སྟེགས་བུའི་མཐའ་བསྐོར་འོད་ཕྲེང་གི་ཐད་དམ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་བའི་ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་བརྒྱད་དུ་འདེབས་པ་གང་བདེར་འདོད་ལ། དེའང་སྟེང་ཤར་གྱི་ཤར་དང་འོག་ནུབ་ཀྱི་ནུབ་ཏུའོ། །གལ་ཏེ་ཕུར་བུ་གཅིག་ལས་མེད་ན་དམིགས་པ་སྔ་མ་ལྟར་དུ་བསྒོམས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དམིགས་ནས་དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་གདབ་ པའམ། གཅིག་ཀྱང་མེད་ན་ལག་པའི་ཁུ་ཚུལ་གན་རྐྱལ་དུ་གནས་པ་བསྒྱུར་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཞེས་ས་ལ་བསྣུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུར་བ་དམིགས་པ་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བས་གདབ་པར་རུང་སྟེ། ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནུས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུར་བུས་གདབ་ཅེས་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཕུར་པའི་རྒྱུ་ཚད་དང་དབྱིབས་བྱུག་བདུག་བྲབ་གསུམ་བྱས་པའི་ལས་བཞི་སོ་སོའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་བསྒོམ་དོན་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཁོ་ན་བཤད་གཞི་རྨད་དུ་བྱུང་བས་བཟོ་ལ། ཁྲོ་བཅུ་སོ་སོའི་གར་གྱི་སྟངས་སྟབས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་སྟ་གོན་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། ས་ལྷ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་དང༌། བུམ་པ་དང༌། སློབ་མ་སྟ་གོན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཡོད་པས་སྐབས་འདིར་མི་བྱེད་པ་མང་བས་མེད་ཀྱང་རུང་ལ། འོན་ཀྱང་ལྷག་པའི་ཉེས་
Chinese
因此，将所有执着于实物的事物，都以空性（梵文：Śūnyatā）来净化。从那之中，从（藏文：རཾ་，梵文天城体：ram，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：让）中，在日轮之上，从（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：hūṃ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，在各种金刚的中心，也以（藏文：ཧཱུྃ་，梵文天城体：hūṃ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字为标志的光芒中生出的燃烧的金刚，通过扩展，毫无间隙地聚集为一个整体。而且，下面的地面变成了各种金刚的自性，各方是金刚的围墙，上面变成了金刚的帐篷和帷幕，外面的箭等武器聚集为武器之网，观想自己在燃烧且难以忍受的内部，成为胜过其他忿怒尊的，吞噬所有魔障者。从心间发出无数忿怒尊的欲王。将十方护法召唤为所有魔障的本体。观想安住于十忿怒尊自性的，具有完整尺寸和特征的金刚橛，以金刚爪的理路，从自在天开始，贯穿所有护法的天灵盖直至脚底，使其昏厥于法性之中，然后将橛插入橛座，或坛城的边缘光环处，或坛城房屋外的八个方向，随自己方便而定。也就是上面的东方和下面的西方。如果只有一个橛，则如前观想，并瞄准坛城中心，插入自在天的方向。或者，如果一个也没有，则将手握拳，手背朝上翻转，念诵（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུྃ་，梵文天城体：oṃ vajra āḥ hūṃ，梵文罗马拟音：oṃ vajra āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡 班杂 阿 吽），敲击地面，以禅定的橛，如前观想般插入即可。或者，如果智慧足够，则说以禅定的橛插入。关于橛的材料、尺寸和形状，以及涂抹、熏香、击打三种行为的四种事业各自不同的形态和观想意义等，唯有金刚橛的续部才会有奇妙的阐述。十位忿怒尊各自的舞蹈姿势，在《智慧顶续》中也已非常清晰地展示。
English
Therefore, purify all things that are grasped as real with emptiness (Sanskrit: Śūnyatā). From within that, from (Tibetan: རཾ་, Sanskrit Devanagari: ram, Sanskrit Romanization: ram, Chinese literal meaning: ram), on top of the sun disc, from (Tibetan: ཧཱུྃ་, Sanskrit Devanagari: hūṃ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), at the center of various vajras, also marked with (Tibetan: ཧཱུྃ་, Sanskrit Devanagari: hūṃ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), the blazing vajra that arises from the rays of light, through expansion, gathers without any gap into a single whole. Moreover, the ground below becomes the nature of various vajras, the directions are vajra fences, the upper parts become vajra tents and canopies, and the outer arrows and other weapons gather into a net of weapons. Visualize yourself within the burning and unbearable interior as being victorious over other wrathful deities, devouring all obstacles. From the heart, emanate countless wrathful desire kings. Summon the ten directional protectors as the essence of all obstacles. Visualize the phurba, which abides in the nature of the ten wrathful deities, complete with measure and characteristics, with the reasoning of the vajra claws, starting from Wangdan (empowerment), piercing through the crown of the head to the soles of the feet of all the directional protectors, causing them to faint in the nature of reality, and then insert the phurba into the phurba seat, or at the edge of the mandala's surrounding halo of light, or in the eight directions outside the mandala house, as you please. That is, the east of the upper east and the west of the lower west. If there is only one phurba, then meditate as before, and aim at the center of the mandala, inserting it in the direction of Wangdan. Or, if there is none, then turn the fist of the hand upside down, and recite (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུྃ་, Sanskrit Devanagari: oṃ vajra āḥ hūṃ, Sanskrit Romanization: oṃ vajra āḥ hūṃ, Chinese literal meaning: Om Vajra Ah Hum), striking the ground, and it is permissible to insert the phurba of samadhi as visualized before. Alternatively, if one has the power of wisdom, it is said to insert the phurba of samadhi. Regarding the material, size, and shape of the phurba, as well as the different forms and meditative meanings of the four activities of smearing, fumigating, and striking, only the Vajrakila tantra has wonderful explanations. The dance postures of each of the ten wrathful deities are also very clearly shown in the Wisdom Peak Tantra.", "notes": "I have added the Sanskrit equivalents and literal meanings for the mantras and seed syllables. I have also attempted to provide a natural-sounding translation while remaining faithful to the original text.
Tibetan
པ་མེད་དེ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷ་སྟ་གོན་མ་བྱས་ན་ལྷ་ལ་དབང་ཟ་བ་དང་བརྙས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པས་སྙན་གསན་དབབ་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ཙམ་བྱ་བའི་ཚད་ནི་ལྷའི་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། གར་དབང་དང༌། དོན་གྲུབ་ཀྱི་ རིགས་རྣམས་ཁྲུ་གསུམ་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ཇེ་ཆེར་སྤར་བའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཁྲུ་གསུམ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཞི་པ། །ཁྲུ་ལྔ་པ་ནི་སྣང་བྱེད་ལའོ། །གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཁྲུ་དྲུག་པ། །རྟའི་རྒྱལ་པོ་ཁྲུ་བདུན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གནས་ཁང་ཡངས་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་ཞགས་པ་ལས་དོན་མཐུན་པར། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་གང་ཚད་དུ་བྱ། །ཡང་ན་ཁྲུ་ནི་གསུམ་གྱི་ཚད། །ཡང་ན་ལུས་གང་ཚད་དུ་སྟེ། །ཡང་ན་ལུས་ཀྱི་གསུམ་གྱི་ཚད། །ཡང་ན་ཁྲུ་ནི་སུམ་ཅུ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །སྦྱིན་བདག་གི་འབྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་གམ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །ཀུན་ནས་དཔག་ཚད་མཐའ་རུ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཡི། །སེམས་རྣམས་ཡང་དག་བལྟས་ནས་ནི། །འདོད་པས་ཚད་རྣམས་བྱས་ན་ཡང༌། །ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་ཡོན་སྦྱར་ན་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡང་མ་བཀག་ལ། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་འབྱོར་བའི་དབང་དུ་ལག་མཐིལ་ཉིད་དུའང་བྲི་བར་རུང་ན་སའི་སྟེང་དུ་ནི་ཆེ་ཆུང་ཐ་དད་པ་ཉིད་མོས་པའི་རྗེས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ། རང་གི་འདོད་ པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན། །ལག་པའི་མཐིལ་དུ་བྲིས་བྱས་ནས། །བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་དོན་བྱེད་དེ། །ས་སྟེང་སོགས་སུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་ལག་གིས་བྲི་བར་མ་ནུས་པ་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་བྲི་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཆུང་ཇི་ཙམ་བྱ་བའི་གཞི་ངེས་པར་བྱས་ནས་ལྷ་གནས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐིག་གི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལའང་ལས་ཐིག་སྔོན་ལ་གདབ་པ་དང༌། ཡེ་ཐིག་སྔོན་ལ་གདབ་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ས་ར་ཧས། དང་པོ་དཀར་རྩི་ཐིག་སོགས་པས། །རིམ་བཞིན་ཐིག་གདབ་ངེས་པར་བྱ། །དེ་སྟེང་ཡེ་ཤེས་ཐིག་བཏབ་པས། །ཀུན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྐྱང་བར་བྱ། །ཞེས་དམ་ཚིག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གཞི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་
Chinese
因为《金刚鬘续》中是那样说的。第二，如果不供奉神灵，就会有侵占和轻蔑神灵的罪过，所以是为了禀告神灵。关于坛城应该做多大的尺寸，如果从神灵的部族来确定，金刚部、如来部、宝生部、业部、不空成就部的这些部族，从三肘到七肘之间逐渐增大的方式，在《金刚帐续》中说：金刚持的三肘，佛的坛城四肘，五肘是对于能照耀者，事业自在六肘，马王七肘。这样说。如果从房屋宽敞与否等方面来确定，在《秘密藏续》和《方便罥索续》中一致地说：坛城要做一肘的尺寸，或者三肘的尺寸，或者全身的尺寸，或者身体的三分之一的尺寸，或者三十二肘。这样说。如果从施主的财富方面来确定，薄伽梵说：赡部洲的自在者，或者转轮圣王，完全以由旬为边际，很好地绘制坛城。智者正确地观察所化众生的心，即使随意确定尺寸，也没有丝毫过失。这样说，如果国王等供养，那么即使一由旬的大小也不禁止，如果随所化者的根器和财富，即使在手掌上也允许绘制，那么在地上大小不同，完全是随顺意乐的方式。自己的意愿，一切坛城，在手掌上绘制之后，就做经续中出现的意义，地上等等还说什么呢？这样显示了对于不能用手绘制的那些，可以用意念绘制。像这样，确定了坛城大小的基础之后，为了了解神灵的处所，就要进行画线的工作，其中也有先画事业线，也有先画智慧线的两种方式。第一种，萨ra哈说：首先用白灰线等等，依次确定画线，之后在上面画智慧线，一切都完全伸展。这样以誓言者融入智慧者的方式，首先从加持的基础中生出一切。
English
Because it is said so in the Vajra Garland Tantra. Secondly, if the deities are not offered, there will be the fault of encroaching upon and despising the deities, so it is for the purpose of informing the deities. Regarding the size of the mandala to be made, if determined from the perspective of the deity's family, the Vajra family, the Tathagata family, the Ratna family, the Karma family, and the Amoghasiddhi family, the method of gradually increasing from three cubits to seven cubits is stated in the Vajra Tent Tantra: The Vajradhara's is three cubits, the Buddha's mandala is four cubits, five cubits is for the illuminator, the Lord of Karma is six cubits, the Horse King is seven cubits. So it is said. If determined from the perspective of the spaciousness of the dwelling, the Secret Essence Tantra and the Net of Means Tantra agree: The mandala should be one cubit in size, or three cubits in size, or the size of the whole body, or one-third of the body, or thirty-two cubits. So it is said. If determined from the perspective of the patron's wealth, the Bhagavan said: The lord of Jambudvipa, or the universal monarch, should draw the mandala very well, with a yojana as the boundary. The wise, having properly observed the minds of the beings to be tamed, even if they make the measurements according to their wishes, there is not the slightest fault. So it is said, if kings and others make offerings, then even a yojana in size is not prohibited, and if it is permissible to draw even on the palm of the hand according to the disposition and wealth of the beings to be tamed, then on the ground, the difference in size is entirely in accordance with one's wishes. One's own intention, all mandalas, having drawn on the palm of the hand, then do the meaning that arises from the scriptures, what need is there to mention on the ground and so on? Thus, it is shown that those who cannot draw with their hands can draw with their minds. Like this, having determined the basis for how large the mandala should be, in order to know the place of the deities, the work of drawing lines is performed, and there are two methods: drawing the action line first, and drawing the wisdom line first. The first one, Saraha said: First, with white lime lines and so on, draw the lines in order, then draw the wisdom line on top of that, and everything will be completely extended. Thus, in the manner of the Samaya being merged into the Jnana, everything arises from the basis of the first blessing.