Tibetan
ལ་ཆེར་སྡོམ་མིན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པས་དེ་དག་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རྣལ་མས་གྲོལ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་དང་མི་ལྡན་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དེས་གནས་སྐབས་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ལ་དམིགས་པས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ ཡིན་ན་བསྟན་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཅན་འབའ་ཞིག་ཡོན་གནས་ཀྱི་དམ་པར་བསྔགས་ཤིང༌། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ལ་སྦྱོར་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་ཡང་ཁུངས་འབྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གིས་སྡོམ་པ་གསུམ་རྫོགས་པར་འཛིན་མི་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ལས། དམ་ཚིག་འདི་ནི་སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱི། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་མང་བས་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དབང་འདི་སྡོམ་བརྩོམ་རྣམས་ལ་བསྐུར་གྱི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་སྤོང་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་དྲན་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེང་སང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་ལ་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པས་རྒྱུད་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་ཚང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མ་རྙེད་ན་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་རུང་ཙམ་དུ་སྤྱོད་པའི་གསང་སྔགས་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་བཤད་པ་ནི་བསྟན་པ་ལ་ཆེ་བ་བཞག་པའི་སླད་དུ་དགོངས་པ་ནི་འདོད་དུ་རུང་སྟེ་དོན་གྱི་ཆ་ནས་ས་ཐོབ་པ་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང༌། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང༌། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ལ། །ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྔགས་རྒྱུད་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་ཤིང་བསྙེན་པས་བདག་རྒྱུད་དག་པ། རྩ་ལྟུང་དང་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་བཤད་དེ། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཡང་འབོགས་པ་པོ་ལ་ནི་ལྷག་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་གདུལ་བའི་ཚུལ་ལ་ཐབས་མཁས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་དུ། འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་གདུལ་བྱར་རེ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་དུ་རུང་བར་འཆོས་པ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཉིད་དགེ་སློང་འཆར་ཀས་གདུལ་བའི་སྐབས་བཙལ་བ་ལྟ
Chinese
由于大多数并非持守戒律而是具有密续传承的补特伽罗，因此他们不具备唯一以密咒道的真实解脱为目标的意乐，这是有法可循的。因为他们专注于暂时的成就，如果他们是信仰的追随者，那么仅仅为了培养对教法的尊重，就赞美那些仅仅具有象征性标志的人为功德处的圣者，并且仅仅将那些仅仅运用密咒形象的人作为导师的来源。为什么呢？因为他们无法完整地持有三种戒律，这是有法可循的。如果不是这样认为，那么就应该记住《无垢光大疏》中的话：“这个誓言是给予那些努力持戒者，而不是给予在家人，因为在家人事务繁多，无法完成。这个灌顶是给予那些努力持戒者，而不是给予在家人，因为在家人没有获得舍弃之心的力量，因此会从不会改变的至乐中堕落。”然而，现在末法时期，教法衰败，如果没有找到完全具备如密续所说的所有特征，特别是没有见到灌顶意义的智慧，那么即使仅仅依靠以象征性的密咒为基础，也说比丘金刚持是最好的，这可以被认为是出于对教法的尊重，但在意义的层面上，主要是以获得果位为重点的缘故。同样，在《帐篷续》第八品中也说：“彻底摧毁根本堕罪，通过密咒和续部彻底结合，给予世间众生安乐，将这样的人视为真实的上师。”因此，金刚阿阇黎的特征仅仅是精通密咒续部的仪轨，并通过修持使自相续清净，舍弃根本堕罪和粗重堕罪。对于授予誓言和戒律的人来说，则必须更加具备这些条件。即使如此，诸佛以调伏众生的方式，具有善巧方便和伟大的慈悲，因此在究竟的意义上，也不会完全执着于调伏者的导师。例如，佛陀自己所要调伏的众生，暂时还没有到成熟的时机，可以被调伏为声闻乘的根器，就像净饭国王自己，比丘阿湿波誓（Aśvajit）寻找调伏的机会一样。
English
Since most individuals with tantric lineages are not those who uphold vows, they lack the intention to solely pursue liberation through the authentic path of mantra, which is justifiable. Because they focus on temporary attainments, if they are followers of faith, then merely to cultivate respect for the teachings, they praise those with only symbolic marks as holy objects of merit, and merely cite those who only employ the image of mantra as sources of teachers. Why is that? Because they cannot fully hold the three vows, which is justifiable. If one does not think so, then one should remember the words from the Great Commentary "Vimalaprabhā": "This samaya is given to those who strive for vows, not to householders, because householders have many affairs and cannot accomplish it. This empowerment is bestowed upon those who strive for vows, not to householders, because householders have not gained power over the mind of renunciation, therefore they fall from the bliss that does not change." However, nowadays, in the degenerate age of the five hundred, the teachings are declining, so if one has not found all the characteristics as described in the tantras, especially if one has not seen the wisdom of the meaning of empowerment, then even relying on secret mantra that is only used as a mere image, it is said that a bhikṣu vajradhara is the best, which can be considered as intended for the sake of placing greatness on the teachings, but in terms of meaning, it is mainly focused on attaining the ground. Similarly, in the eighth chapter of the Ghantapada Tantra, it is said: "Completely destroy the root downfalls, thoroughly combine with mantra and tantra, give happiness to all beings, regard such a one as a real guru." Therefore, the characteristics of a vajra acharya are only that they are skilled in the rituals of mantra and tantra, and purify their own being through practice, abandoning root downfalls and gross downfalls. For those who bestow vows and samayas, it is even more necessary to possess these qualities. Even so, the Buddhas, in the manner of taming beings, possess skillful means and great compassion, so in the ultimate sense, they do not completely cling to the teacher of the one to be tamed. For example, the beings to be tamed by the Buddha himself, if the time has not yet come for them to mature, can be tamed as śrāvakas, just as King Śuddhodana himself, the bhikṣu Aśvajit sought an opportunity to tame him.
Tibetan
་བུ་དང༌། སློབ་མ་དབང་པོ་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མོས་པ་དེ་འདུལ་འཛིན་གྱིས་གདུལ་བར་མི་ནུས་པས་ཁྱིམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འཇུག་པ་བདེ་ཞིང་དུས་མྱུར་བས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལམ་ཕལ་མོ་ཆེ་སྔགས་ལམ་འབའ་ཞིག་གིས་གཅིག་ཆར་བགྲོད་ནས་དོན་དང་འབྲས་བུ་ གཅིག་ཏུ་འབྱོར་པར་མཛད་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་ལ་མི་མོས་པས། འདམ་བུའི་ཚལ་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །ཝ་སྐྱེས་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་སླ། །འདོད་ཡོན་སྤངས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ནི། །ནམ་ཡང་མི་ནུས་གོ་ཏ་མ། །ཞེས་ཞུས་པས་སྟོན་པ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ནས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་སྒྱུ་མ་དང་བཅས་པས་འདུས་པའི་རྒྱུད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སློབ་མ་བཙུན་ཚུགས་ཅན་ལ་མོས་པའམ། དྲང་སྲོང་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་ཅན་ལྟ་བུ་བློ་ཆུང་ཞིང༌། རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་མི་ཐུལ་བས་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཆོག་ཏུ་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་རྒྱལ་པོའི་བླ་མ་ནི་ས་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་མ་གཏོགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྟན་པའི་དགོས་པའང༌། སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་ལྡན་ཙམ་དུ་གཉིས་ཀ་མཚུངས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་ཕྱི་ཚུལ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ཡིན་པས། ལུས་ངག་གི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དང་འགལ་བར་མི་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དཀོན་མཆོག་གི་དངོས་པོར་མཐུན་སྣང་གྲུབ་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ན་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ཁུར་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང༌། ཉེས་ལྟུང་ བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པའང་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཤེས་དགོས་པས་བསྟན་པ་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་བླང་དོར་ཤེས་ཤིང༌། རྒྱལ་པོ་ནི་ཁམས་དང་མངའ་རིས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་བསྟན་པ་ཡུན་དུ་གནས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བླ་མར་བྱ་བའི་རིམ་གྲོ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བའི་སླད་དུ་དགོངས་པའང་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་དབང་ནོད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་བསྐུར་དུ་རུང་བའི་སློབ་བུའི་སྣོད་བརྟག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་བ་ལས། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང༌། །སློབ་མའི་འབྲེལ་བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སློབ་དཔོན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་པར་གསར་ངས་སམ། ཐུག་ཕྲད་དུ་སྤྱོད་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དབང
Chinese
而且，如果弟子是根器上等，只喜欢密咒的行为，那么调伏者无法调伏，因此显示居家金刚持，进入密咒道容易且快速，因此大多数的特征乘之道，都由密咒道一起行进，从而使意义和结果 合一，这是因为国王印扎菩提不相信离欲之道，他说：“竹林令人愉快，即使变成狐狸也很容易，但舍弃欲望的苦行，永远无法做到，乔达摩。”因此，导师转变为离欲之相，并以金刚瑜伽母的幻化显示了集聚续。此外，如果弟子喜欢比丘尼的仪态，或者像太阳马车夫一样心胸狭窄，并且认为因果是解脱，那么居家者无法调伏，因此最好是比丘金刚持，特别是时轮金刚中，除非国王的上师是登地者，否则没有必要展示比丘金刚持。如果喜欢密咒藏的行为者，仅仅是自相续具足，两者相同，那么佛陀的教法在外表上以标志为大，因此，不实行与身语的戒律相违背的行为，这被认为是与世间供养物相符，因此，不承担其他人的负担，例如尊重戒律等，并且罪过 以及应学之处，也必须从圣法毗奈耶藏中了解，因此要知道闯入教法的过患以及应取舍之处。国王是拥有领土和属地的人，因此为了教法长久住世，以及不耽误对三宝的侍奉，也是这样考虑的。像这样显示了获得灌顶的上师的特征后，考察可以授予灌顶的弟子的法器非常重要。在《上师五十颂》中说：“上师和弟子，同样地违犯誓言，勇士首先，应考察上师和弟子的关系。”因此，没有很好地考察上师之间的关系，就进行新的或偶然的行为，会使金刚乘的灌顶
English
Moreover, if the disciple is of the highest faculty and only likes the conduct of mantra, then the Disciplinarian cannot tame him, therefore, the householder Vajra Holder is shown, and it is easy and quick to enter the path of mantra, so most of the characteristic vehicle paths are traversed together by the mantra path alone, so that meaning and result become one. This is because King Indrabhuti did not believe in the path of detachment, so he said, "The bamboo grove is pleasant, even becoming a fox is easy, but the asceticism of abandoning desires, I can never do, Gautama." Therefore, the teacher transformed into the form of detachment and showed the aggregated tantra with the illusion of Vajrayogini. Furthermore, if the disciple likes the demeanor of a Bhikshuni, or is narrow-minded like the charioteer of the sun, and considers cause and effect as liberation, then the householder cannot tame him, so it is best to be a Bhikshu Vajra Holder, especially in the Kalachakra, unless the king's guru is a Bhumi-attained one, there is no need to show a Bhikshu Vajra Holder otherwise. If the practitioner who likes the mantra pitaka is only self-possessed, and the two are the same, then the Buddha's teaching is great in appearance with signs, therefore, not practicing what is contrary to the discipline of body and speech, this is considered to be in accordance with the worldly offerings, therefore, not bearing the burden of others, such as respecting the precepts, etc., and the faults and what should be learned must also be known from the Vinaya Pitaka of the Holy Dharma, therefore, one must know the faults of intruding into the teachings and what should be taken and abandoned. The king is the one who possesses territory and dominion, therefore, it is also considered for the sake of the long-lasting existence of the teachings, and for not delaying the service to the Three Jewels. In this way, after showing the characteristics of the guru who has received the empowerment, it is very important to examine the vessel of the disciple who can be granted the empowerment. In the "Fifty Verses on the Guru", it says, "The guru and the disciple, similarly violating the vows, the hero first, should examine the relationship between the guru and the disciple." Therefore, without properly examining the relationship between the gurus, engaging in new or occasional behavior will cause the empowerment of the Vajrayana