Tibetan
ལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས། དུས་འདི་མན་ཆད་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། ནང་དབང་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་ཅིང༌། དངོས་གཞི་ཐོབ་ནས་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ས་ ཐོབ་པའི་ཚུལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། ཤེས་འཇུག་མཚན་ཉིད་སྦྱོར་བའི་གཟུངས། །འབྲས་བུ་སྨིན་བྱེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་གང་གྱུར་པ། །རིག་འཛིན་རྒྱལ་བའི་ཞིང་དུ་གྲགས། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་བཞིའི་ཚུལ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་འཇུག་པའོ། །འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་གོམས་པས་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བས་ན་གཟུངས་ཀྱང་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་མཐུ་ལྡན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མ་ཕྱུང་ཡང་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའང་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་མིང་གི་དབང་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མཉམ་སྦྱོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་བ་ཡིས། །གཙོ་བོ་གང་ཡང་རུང་བ་འགྲུབ། །ཚེ་འདིར་རིག་འཛིན་འཐོབ་བྱེད་ཅིང༌། །དེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་རིག་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་འགྲོ་བ་གང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མི་དང་ལྷ་དང༌། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲ་མ་ལྔ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་ཁོམ་ལྡན་མ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་གཟུང་བ་དེ་དག་ཁྱད་པར་གྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། མི་དང་ལྷ་དང་ཚངས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བ་རྣམ་དག་འཛིན་མོད་ཀྱི། །ཁྱད་པར་ས་ལ་གནས་འགྱུར་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྲེད་པས་བསྡུས་པའི་ས་རྣམས་ནི་འདིར་དྲང་དོན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ས་སྟེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལས་བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའམ། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་དང༌། རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་གྲགས་ཏེ། ས་རབ་རིག
Chinese
从特殊的方面来说，如“此后乃是胜者子”等所说的那样，获得内灌顶后，就能得到名为“胜者子”的名称，获得正行后，就能获得名为“持明者”的地位。如《秘密藏续》所说：“知入体性结合之总持，果成熟之因与缘，成为具力者，称为持明者佛土。”因此，因之体性是知，即是通达四种觉悟之理。缘之体性是入，即如所知那样，以身语意三门之行来修持而入。果之体性是习惯成自然。因此，知和入的两种体性，无非是与果结合，所以也是总持，因为能使果成熟，所以也是因缘。它变成具力者，具有产生果的能力。即使果没有显现，也已经获得了持明者的正行，并且在诸佛刹土中获得授记，因为获得了金刚名的灌顶，所以能够与佛陀平等结合。如《平等结合根本续》所说：“以种姓之轮转变，任何主尊皆能成就，此生能成持明者，由此能成大乐。” 那么，这样的持明者，是由哪种生和行的血统所包含的呢？它是由欲界的人和天，以及梵天等色界的生和行之清净血统所包含的，就像五个清净的种姓一样。在无色界中，因为没有闲暇，所以不会为了获得转生而努力。如前所述，这些被接受的转生都安住于特殊的地位：“人和天与梵天之，清净转生虽执持，然于特殊地而转变。”也就是说，被贪欲所包含的地位在这里是方便说，安住于智慧的地位才是特殊的地位。在密咒的经典中，被称为十三金刚持，或者字母轮坛城，以及持明者的地位，即殊胜的地位。
English
From the special aspects, as it is said, "From this time onwards, the son of the Victorious One," etc., after obtaining the inner empowerment, one can obtain the name "Son of the Victorious One," and after obtaining the main practice, one can obtain the position called "Vidyadhara." As stated in the Guhyagarbha Tantra: "The Samadhi of combining the characteristics of knowing and entering, the cause and condition for maturing the fruit, whoever becomes powerful, is known as the Vidyadhara Buddha-field." Therefore, the characteristic of the cause, knowing, is understanding the nature of the four realizations. The characteristic of the condition, entering, is entering by practicing with the actions of the three doors (body, speech, and mind) as one knows. The characteristic of the fruit is that it becomes manifest through habituation. Therefore, the two characteristics of knowing and entering are inseparable from being combined with the fruit, so it is also a Samadhi. Because it makes the fruit ripen, it is also a cause and condition. It becomes powerful and has the power to produce the fruit. Even if the fruit has not manifested, one has already obtained the main practice of being a Vidyadhara, and one has also received prophecies in the Buddha-fields, because one has obtained the Vajra name empowerment, so one is able to combine equally with the Buddha. As it is said in the Samayoga Root Tantra: "By transforming the wheel of lineage, any chief deity can be accomplished. In this life, one can become a Vidyadhara, and by this, great bliss can be achieved." So, by what lineage of birth and existence is such a Vidyadhara encompassed? It is encompassed by the completely pure lineage of births and existences of humans and gods of the desire realm, and Brahma and other forms of the form realm, like the five pure lineages. In the formless realm, because there is no leisure, one does not strive to obtain rebirth. As mentioned earlier, those rebirths that are taken abide in a special place: "Humans, gods, and Brahmas, although holding pure rebirths, transform in a special place." That is, the places encompassed by craving are provisional here, and abiding in the place of wisdom is the special place. In the secret mantra scriptures, it is known as the thirteen Vajradharas, or the great assembly of the wheel of letters, and the place of the Vidyadharas, that is, the supreme place.
Tibetan
་པ་འཛིན་པའི་ས། །ཞེས་སོ། །དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་གྱིས་མིད་པའི་གར་མཁན་ཆུའི་རུམ་དང་མ་བྲལ་ཀྱང་སྐམ་སར་གཏོགས་པ་བཞིན་དུ། དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་རྒྱུ་རྐྱེན་ནུས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་མཐོང་ལམ་ནས་རིམ་པར་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གོམས་པ་མི་ བརྟན་པས་རེ་ཞིག་སྲིད་པའི་ས་དང་མ་བྲལ་དུ་ཟིན་ཡང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ཟིན་པར་གྱུར་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་དུ་དེའི་རྒྱུན་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། མཐར་ཕྱིན་ནས་ཀྱང་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཕྱོགས་གཅིག་འཛིན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པཎ་ཆེན་རོང་པ་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྒོ་ནས་ས་བཅུ་རིམ་ཅན་དུ་རྫོགས་པའི་མཐར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ལས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་ས་དེ་དག་དུས་ཡུན་རིང་མོས་སྦྱང་མི་དགོས་པར་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་མྱུར་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་བཅས་ནས་བཙལ་བ་མ་ཡིན་པར་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་དེ་ལ་ལྷུན་གྱི་རྫོགས་པའི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཤེས་རབ་མཆོག་གི་མཆོག་གྱུར་པ། །ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤེས་ནས་བཀག་པ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པས་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། འཁྲུལ་བ་མེད་པས་བཟང་ངན་གྱི་བྱེ་བྲག་མི་ ཕྱེད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། བླང་དོར་མེད་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ཆགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཤེས་རབ། དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐབས། ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྨོན་ལམ། དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་སྟོབས། དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཚངས་པ་
Chinese
称为持明地。例如，就像被水鸟吞噬的舞者，虽然没有离开水的怀抱，但属于陆地一样。从权能之义的智慧中，成为具有因缘能力者，从见道次第显现，如前所说，因为串习不稳固，暂时虽然没有离开有之境地，但因为已经占据智慧之地，所以在生圆次第的道中，使之恒常串习，直至没有成为究竟果位之间，称为持明者。即使成为究竟果位，称为持明者的名称，执着于一方面也没有过失，班禅荣巴如是认为。也就是说，就像从名相乘中，通过十度门，次第圆满十地，最终成就无上菩提一样。在密咒道中，那些地不需要长时间修习，像幻术一样迅速，不是以因和果先后寻找，而是在持明地自然圆满之理。度皆圆满，方便与智慧，方便之胜，智慧胜中胜，地之差别十三，因果差别自然圆满。如是说。也就是说，因为了知对一切法都没有执着，所以没有阻碍是布施波罗蜜多。以平等性之智，不执着于守护界限之相，是持戒波罗蜜多。因为没有错乱，所以不分别好坏之别，是安忍波罗蜜多。没有取舍，并且成为行境之集合，是精进波罗蜜多。根识虽然进入对境，却没有被贪着的过患所染污，是禅定波罗蜜多。如实证悟自性之实相，因此轮回涅槃的一切二取法，从法界中寂灭，是智慧。从那之中，善巧成办自他之义利，是方便。净治刹土和行境，是愿。不能被不顺品所摧伏之苦行，是力。不是仅仅随顺比喻和名言，而是如实证悟诸佛之法身安住之方式，是智慧波罗蜜多。梵天
English
It is called the ground of Vidyadhara. For example, just as a dancer swallowed by a water bird, although not separated from the embrace of water, belongs to the land. From the wisdom of empowerment, having become capable of causes and conditions, it gradually manifests from the path of seeing. As previously stated, because the habituation is not stable, although temporarily not separated from the realm of existence, because it has already occupied the ground of wisdom, in the path of generation and completion stages, it makes that continuum habitual, and until it does not become the ultimate fruit, it is called Vidyadhara. Even after becoming the ultimate fruit, there is no fault in holding the name of Vidyadhara to one aspect, so Panchen Rongpa thought. That is to say, just as from the characteristic vehicle, through the ten perfections, the ten grounds are gradually perfected, and ultimately unsurpassed enlightenment is achieved. In the mantra path, those grounds do not need to be practiced for a long time, but are as quick as an illusion. It is not sought with cause and effect in sequence, but the way of natural perfection on the ground of Vidyadhara. The perfections are all complete. Skillful means and wisdom, the best of skillful means, the best of the best of wisdom, the thirteen distinctions of the grounds. The distinctions of cause and effect are naturally complete. Thus it is said. That is to say, because one knows that there is no clinging to all dharmas, therefore there is no obstruction, which is the perfection of generosity. With the wisdom of equality, not dwelling on the notion of guarding boundaries, is the perfection of morality. Because there is no delusion, therefore not distinguishing between good and bad, is the perfection of patience. Without acceptance or rejection, and becoming a collection of objects, is the perfection of diligence. Although the senses enter the objects, they are not defiled by the fault of attachment, which is the perfection of meditation. Realizing the true nature of reality as it is, therefore all dualistic phenomena of samsara and nirvana are pacified from the dharmadhatu, which is wisdom. From that, being skilled in accomplishing the benefit of oneself and others is skillful means. Purifying the fields and objects is aspiration. The asceticism that cannot be overwhelmed by unfavorable factors is power. Not merely following metaphors and terms, but truly realizing the way the dharmakaya of the Buddhas abides, is the perfection of wisdom. Brahma.