Tibetan
་ཚོམ་ལྡན་པ་ཉིད་དང་ནི། །བཀའ་བཞིན་དུ་ནི་མི་བྱེད་པ། །དད་པ་མེད་ཉིད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་མེད་པ་དང༌། བདེ་གཤེགས་བཀའ་འདས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་པ་དང༌། ལྷ་དང་བླ་མའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་སྟེ་གཉེན་པོའི་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྡན་ནས་ཀྱང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གང་ཡིན་ཀྱང་རང་རང་གི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་དགོས་པའི་ཚུལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། སྲོག་གཅོད་རྐུ་དང་འཁྲིག་པ་དང༌། །རྫུན་དང་མྱོས་བྱེད་རྣམ་པར་སྤང༌། །ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ནས། །དེ་ཚེ་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་བསྒྲུབ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རབ་བྱུང་གྱུར། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་གནས། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་སྡོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ རགས་པ་ལྷ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པའོ། །རགས་པ་ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ནི། ཁྲུས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྔོན་འགྲོའི་བྱ་བ་རྣམས་སོང་ནས་ཆོ་ག་ལྔས་ལྷ་གང་ཡིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བསྙེམས་ལ་རང་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཅུག་པ་ལ་སླར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་བཅིང་ཞིང་རང་གི་རིགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང༌། རང་རིགས་ཀྱི་དབང་གང་ཡིན་གྱི་དབང་བསྐུར། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་གསང་བའི་མཆོད་པ་བཞིས་ཡང་དག་པར་མཆོད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་ལ་ལྷ་དེ་དང་དེའི་བཟླས་པ་བྱ་བའི་ཚུལ་བསྟོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་བསྒོམ་མི་ནུས་པས་ནི་ལྷ་གང་ཡིན་དེའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ནས་བདག་མདུན་གཉིས་སུ་བསྒོམས་ཏེ་མཆོད་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རང་གི་ལྷའི་དམ་ཚིག་གི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་སྔགས་པས་བཟླས་བརྗོད་ཙམ་ཉིད་དང༌། དེའི་དོན་གྱིས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ལྷ་སེམས་དཔར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ དང་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པར་བསམ་ཏེ། མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པ་ནི། དུམ་བུ་དང
Chinese
不确定者以及，不如教奉行者，无有信心终不生。如是生起菩提心，无有犹豫及二念，不违如来之教规，于诸天及上师境，信心坚定当具足，是为对治四功德。如是具足之后，无论在家或出家，皆当安住于各自之律仪。金刚顶经云：断命盗淫及妄语，并弃能醉诸饮品，安住于在家律仪，尔时当修明王位。若彼成为出家者，亦当安住三律仪，别解脱及菩提心，持明律仪最殊胜。如是说。彼后如何修，有相瑜伽及，无相智慧瑜伽二者。初者为，粗分专注本尊及，细分专注手印。粗分专注本尊者，从沐浴起，先行诸事已，以五种仪轨，于本尊瑜伽中，迎请自形之智慧尊，以四印封印。其后迎请无量如来，复以四印封缚，以自部加持，并灌顶自部之灌顶。以嬉女等四种秘密供养，如理供养。于一切如来前作礼，修自之大印，如赞释中所说，修持彼彼本尊之念诵。如是五现证中，若不能修生起本尊，则念诵彼本尊之心咒，于自前二者观修，如阿瓦达拉中所说，而入于供赞及念诵之法。如云：如是所说之自本尊，若不能作誓句心之瑜伽，则咒师唯作念诵，并以其义加持念诵之本尊心，灌顶，具足三摩地及供养而作意。于其前方亦如是观修而作念诵。如是。细分专注手印者，颅器等
English
Uncertainty and, not acting according to the teachings, lack of faith will not arise. Thus, generating Bodhicitta, without hesitation or duality, not contradicting the teachings of the Tathagatas, with unwavering faith in the realms of deities and gurus, one should possess the four qualities of remedy. Having thus possessed them, whether householder or renunciate, one should abide in their respective vows. The Vajra Peak Sutra says: Abandoning killing, stealing, adultery, and lying, and abandoning all intoxicating drinks, abiding in the vows of a householder, at that time, one should cultivate the position of the King of Knowledge. If he becomes a renunciate, he should also abide in the three vows, the Pratimoksha and Bodhicitta, the Vidyadhara vows are the most supreme. Thus it is said. After that, how to cultivate, there are two yogas: yoga with signs and yoga of wisdom without signs. The first is, coarse focus on the deity and, subtle focus on the hand symbols. Coarse focus on the deity, starting from bathing, having completed the preliminary activities, with the five rituals, in the yoga of whichever deity, inviting the wisdom deity of one's own form, sealing with the four seals. After that, inviting the immeasurable Tathagatas, again binding with the four seals, blessing with one's own family, and bestowing the empowerment of whichever empowerment of one's own family. Offering properly with the four secret offerings such as playful women. Paying homage to all the Tathagatas, cultivating one's own great seal, as explained in the commentary on the praises, cultivating the recitation of that particular deity. Thus, in the five manifestations of enlightenment, if one cannot cultivate the generation of the deity, then reciting the essence of that deity, cultivating in oneself and in front, entering into the method of offering praises and recitation, as said in the Avatara. As it says: As said, if one cannot do the yoga of the vow-mind of one's own deity, then the mantra practitioner only recites, and with its meaning blesses the mind of the deity to be recited, empowers, contemplates with Samadhi and offerings. In front of him, he also cultivates in the same way and recites. Thus. Subtle focus on hand symbols, skull cup etc.
Tibetan
་པོ་ལས། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་སྦྱར་བྱ་ཞིང༌། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་བསམ་བྱ་ཞིང༌། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་བདེ་རེག་པས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་ཚུལ་སོགས་ཡན་ལག་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་འདིར་མ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། ཞི་གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སེམས་གང་དམིགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདི་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་བསྒོམས་བྱུང་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྔར་ནས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་སྡུད་པའི་ཆིངས་ནི་ཕྲ་མོ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་བཞིར་བསྐྱངས་ནས་མཚན་བཅས་ཀྱྀ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་ཅིང༌། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐར་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་དམ་ཚིག་པ་བསྡུས་པ་དེས་ནི་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལྷ་དང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཡང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་བདེན་གཉིས་སྔ་ཕྱི་རེས་འཇོག་ཏུ་འདོད་པའོ། །འདི་ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་བསྟུན་ན་སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་དང༌། དེ་འཛིན་བྱེད་མེད་པར་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་གཅིག་པས་ལས་ ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ལས་སུ་འདོད་ཅིང༌། མཐར་ཐུག་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པས་ལས་གསོག་པ་དེའི་དྲི་མའི་ཆ་གང་གིས་ཀྱང་གོས་མ་མྱོང་བའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་སེམས་དང་ཤེལ་རྡུལ་དང་བྲ
Chinese
《...》中说：舌抵上颚，思于鼻尖，金刚顶端感受乐触，心便能安住于平等。又如《憍萨罗庄严》中说：之后，对于所应修习的对境，如金刚细微的颜色等，如何确定之后，便安放于鼻尖，并于此系缚心。如是，在细微瑜伽中获得稳固之后，舒卷等支分之类别，此处未述说。第二，无相瑜伽：对于具有了知一切法无我之智慧者，为了证悟彼性真实胜义之智慧，作为寂止和胜观双运之瑜伽，于此宣说了二者之理，如《憍萨罗庄严》中说：寂止是心专注于三摩地之自性，即心完全投入于所缘一境。胜观是智慧，亦即由心所生，善于辨别诸法之自性，以等持之心，辨别此为有漏，此为无漏，此为一切烦恼，此为完全清净之相。如是，胜观是缘于辨别所有应知事物，由闻思所生之智慧所生起。缘于如所有性，即是无有现行，此乃由修所生及加持力所生之理，已于前广说。如是，瑜伽续部的道之总摄要义是，细微瑜伽和天瑜伽修持四座，生起有相之三摩地，天瑜伽之终，智慧尊降临，摄集誓言尊，此乃法性世俗谛依赖于天和细微瑜伽，彼亦因趣入无相瑜伽胜义谛，故而认为二谛先后交替。此亦若与宗派立论相符，则唯识宗认为所取之外境，及能取之心皆不存在，一切所受与能受皆为唯心，一切皆为心之作用，最终，以能取所取之相积聚业力，此业力之垢染无法沾染二取空性之心与水晶。
English
It says in the [...]: 'The tongue should be applied to the palate, one should contemplate the tip of the nose, and through the bliss of touching the vajra tip, the mind will become equally placed.' Also, in the 'Ornament of Kosala': 'Then, regarding the object to be meditated upon, such as the color of the subtle vajra, after ascertaining it, place it at the tip of the nose and bind the mind to it.' Thus, after gaining stability in the subtle yoga, the categories of limbs such as expansion and contraction are not discussed here. Second, the yoga without characteristics: For those with the wisdom that knows all phenomena to be without self, as a means to realize the wisdom of ultimate reality, the way to combine calm abiding and insight is taught as two yogas, as stated in the 'Ornament of Kosala': 'Calm abiding is the characteristic of focusing the mind on samadhi, that is, the mind fully engages with one object to be focused on. Insight is wisdom, and it arises from the mind, having the characteristic of thoroughly distinguishing phenomena. With an equanimous mind, one distinguishes this as tainted, this as untainted, this as all afflictions, and this as completely purified.' Thus, insight is aimed at distinguishing all knowable objects, generated by the wisdom arising from hearing and thinking. Aiming at suchness is the absence of manifestation, which arises from the power of practice and blessings, as has been extensively explained before. Thus, the essential summary of the path of the yoga tantras is that the subtle yoga and the deity yoga are practiced in four sessions, generating samadhi with characteristics. At the end of the deity yoga, the wisdom being descends and gathers the commitment being. This is because the conventional truth of phenomena relies on the deity and subtle yoga, and it also enters the ultimate truth of yoga without characteristics, therefore, the two truths are considered to alternate sequentially. This also, if it agrees with the tenets of philosophical schools, then the Mind-Only school believes that the external object and the apprehending mind do not exist, and all that is experienced and the experiencer are only mind. Everything is considered the action of the mind, and ultimately, accumulating karma through the aspects of the apprehended and the apprehender, the defilement of this karma never taints the non-dual mind and crystal.
Tibetan
ལ་བ་ལྟ་བུར་འདོད་པ་བཞིན་ཐ་མལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་རྣམས་ལྷ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་གྱིས་དོར་ཏེ། རང་མྱོང་ཙམ་གྱི་དམ་ཚིག་པ་ལ་དེ་མ་ཐག་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་ནས་ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསྒོམ་བཟླས་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་མཐར་ཡེ་ཤེས་པའང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་བསྟུན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ན། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཀར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བདེན་གཉིས་རིམ་ཅན་དང་གཅིག་ཅར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཙོ་ཆེ་ཆུང་དང་མན་ངག་གི་ཆ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀའི་གནད་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་དུ་ཕྱེ་བ་ལྟར་དོན་གྱི་ཐོབ་ཆ་ལ་ཁད་ཉེ་འགྱང་ཆེ་བས་ན་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་ཇེ་ཟབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཆིངས་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་སླད་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཕྱེད་པས་ད་ལྟ་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྙེན་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། དབང་བསྐུར་རབ་གནས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་ ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བ་དང་ཆོ་གའི་ལས་ཁྲིགས་ལ་གོ་བ་འཚོལ་བ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་སྤྱོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་བཅས་པ་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་གྱི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་འདི་ཡིན་ན་ཡོ་གའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གསང་བ་ལ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་གྱི་གཞུང་ལས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་གྱིས་གཅོད་ཚུལ་རྣམས་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་གསང་སྔགས་ནང་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་པའི་གསང་སྔགས་ནང་པ་ནི། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལས། །ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་གཉིས་མེད་རྒྱུད་དུ་བཞག །ལྷ་ནི་འཁྲིལ་སྦྱོར་དམ་རྫས་ཁྱད་པར་སྤྱོད། །གཙང་བཙོག་སྤོང་ལེན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་འདི་ནི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཤེས་སམ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བརྗོད་ན། དགྱེས་རྡོར་ལས། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་གདུལ་དོན་དུ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན། །བཙུན་མོ་རྣམས་ནི་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡིན་རྒྱུད་རབ་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཕོ་ཤས་ ཆེ་ཞིང༌། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་མང་བ་ཕ་རྒྱུད། ལྷ་མོའི་རྣམ་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང་གཅེར་བུ་རུས་པའི་རྒྱན་ཅན་དང༌། གཡང་གཞི་
Chinese
就像想要得到酥油一样，通过将平凡的能取与所取部分观想为本尊和真如的瑜伽之道来舍弃它们，立即将智慧萨埵融入仅凭自身体验的誓言萨埵中，主要进行内在三摩地的修习念诵，最终也请智慧尊降临。 这样与宗派的说法保持一致有什么必要呢？ 在四部续中，本尊瑜伽和依靠空性的二谛次第或同时修持的方法，从主要、次要和口诀的角度，以及生起次第和圆满次第的要点是否完备的角度，区分内外，因为在意义的获得上存在细微的接近和巨大的差异，所以为了很好地理解道路的阶段是从高到低逐步深入的次第。 如果不这样区分，现在就只是为了共同成就微小悉地的目的而进行修持的形象，以及为了进入灌顶和开光等仪式，