Tibetan
དོང་བཞི་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་འགྲུབ་པ་ལ་མིག་སྟོང་སོགས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དེ་དང་དེའི་འཁོར་བའི་འདྲ་འབག་བསྒོམ་དགོས་པའི་མཐའ་མི་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སེམས་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ནས་ཕྱིན་དྲུག་དང༌། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་སྔོན་དུ་བསྟན་ནས་མཚན་དཔེའི་སྣང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འགྲུབ་པར་ནི་འདོད་ལ། སྔགས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལམ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་ཟིན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་རྒྱུད་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩིས་མ་ཟིན་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྐྱང་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ལམ་དུ་གདོན་མི་ཟ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྣམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གདངས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཐབས་ཤེས་འབྲེལ་བའི་ལམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ བསྒྲུབ་གཞི་གཟུགས་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་ལུང་དེས་ན་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལེགས་པར་བསྟན་ནས་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་གཟུང་འཛིན་འདོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་མདོའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པར་དང་པོར་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་བདག་མདུན་ཐ་དད་བསྐྱེད་ཀྱང༌། མཐར་གོམས་པ་བརྟན་པ་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སེམས་སུ་ཤེས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ལྟར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷ་དང་ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམས་ལྟར་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་མཚན་མ་མེད་པ་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པའི་དེ་ཁོ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་བརྡ་ཆད་བཞག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ལྷའི་གཟུགས་སྒྲ་ཞུགས་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་ཆོས་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སོགས་ལའང་གཟུགས་སྒྲ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཕྱིའི་ཡན་ལག་བཞི་དང༌། ནང་གི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ ཞིང༌། འདི་ལ་རང་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་ཅིང་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླང་ཞིང་རང་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་གྲགས་ཆེའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་བསྟོད་འགྲེལ་ལས། སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་རི
Chinese
如果观想四种姓和成就帝释天的一千只眼睛等善趣和恶趣的轮回形象，将无法穷尽。为什么呢？因为在波罗蜜多和广大心等六度以及恭敬上师等方便之法中，先展示了不依赖于相好显现的殊胜智慧，并期望仅凭此成就果位三身。而在密法中，如果生起次第的道没有被空性的见解所摄持，那么自续的生起次第就会被说成是堕入三界。因此，没有被空性所摄持的单纯本尊瑜伽，在此处无疑是与无我智慧相违背的道。而在智慧方面，与不依赖于观想形象的空性之音，与大悲心相结合，则是方便与智慧相结合的道，是法身的 修持基础，是一切色身的生起之处。因此，该论典很好地阐述了有相和无相二者的区别，虽然想要观想具有面容和手足的形象，但大多是遵循和顺应显宗的，首先生起具有相的自前不同，但最终在习惯稳固时，心中了知意义的形象，如同断除一切外境的戏论一般，了知观想颜色和形状如同不完全清净的本尊和身语的业一般，仅仅是显现，从而努力于无相的内在瑜伽，将此安立为完全清净的本尊之名相。如果认为其中有本尊的形象和声音，因此是有相的，那么这并不确定，因为法身和自性身等也有形象和声音。如是，在 ভালোভাবে了知有相和无相的瑜伽之后，第二是结合的行持，从《现观庄严论》等了知依靠外支四种和内支四种的念诵之理。 在此，普遍认为生起自己为誓言尊，在前方生起智慧尊，从中获取成就，而智慧尊不融入自身。然而，在那部汇集之赞释中说：心要手印咒语等。
English
If one were to contemplate the likenesses of the realms of samsara, both fortunate and unfortunate, such as the four castes and the thousand eyes of Indra, there would be no end to it. Why is that? Because in the perfections and the vast mind, such as the six perfections, and in the means of venerating the guru, one first demonstrates the special wisdom that does not rely on the appearance of signs and examples, and one desires to accomplish the fruition of the three bodies solely through that. However, in mantra, it is said that the path of the generation stage, if not grasped by the view of emptiness, the self-sufficient generation stage will stray into the three realms. Therefore, a deity yoga that is not grasped by the calculation of emptiness is undoubtedly a path devoid of the wisdom of selflessness in this context. On the side of wisdom, the resonance of emptiness, which does not rely on contemplating images, combined with great compassion, is the path of the union of means and wisdom, the basis for accomplishing the Dharmakaya, the source of all Rupakayas. Therefore, that scripture well explains the distinction between what has signs and what is without signs. Although one wishes to contemplate forms with faces and hands, mostly one follows and accords with the sutras, first generating oneself and the deity in front as distinct with signs, but ultimately, when habit becomes stable, one knows the form of the meaning in one's mind, and like cutting off all the elaborations of external objects, one knows that contemplating colors and shapes is like impure deities and the actions of body, speech, and mind, merely appearances, and thus one strives in the inner yoga without signs, and establishes that very thing as the designation of a completely pure deity. If one thinks that because the form and sound of the deity are involved, it is with signs, that is not certain, because form and sound are also involved in the Dharmakaya and Svabhavikakaya. Thus, having well understood the two yogas of having signs and not having signs, the second is the practice of union, and one should understand from the Ornament for Clear Realization and other texts the way of relying on the recitation of the four outer limbs and the four inner limbs. Here, it is widely held that one generates oneself as the samaya being, generates the wisdom being in front, takes accomplishment from that, and the wisdom being does not enter oneself. However, in the collected commentary on praise, it says: essence, mudra, mantra, etc.
Tibetan
གས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་དྲངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདག་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནས་རིགས་པ་བསྒྲེས་པར་སྣང་ངོ༌། །ལར་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ལ་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་མེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་མིན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་རྩ་བའི་དངོས་བསྟན་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པས་བཀབ་པ་ལས། རྒྱ་གར་བའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱང་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བཟུང་ལ། བྱ་སྤྱོད་གཉིས་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱི་ཆིངས་ནི་ལྷ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། རླུང་དང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞིར་གནས་པ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། བཟླས་པ་ནི་ལྷའི་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བའི་ཡན་ལག་དང༌། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་གཉིས་བརྟན་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་བཞི་པོའང་བསྡུ་ན་མཚན་མ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེའང་རླུང་གི་ རྣལ་འབྱོར་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པས་རྒྱུད་སྡེ་གོང་མའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཆེ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་རལ་གྲིའི་རིག་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ནང་གི་ལུས་གནས་སོ་སོར་འབྱུང་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས་ཕྲིན་ལས་བཞི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། འོད་ཟེར་ཅན་མ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་པ་བྱས་ནས་ལྷ་དེ་དག་གི་མཚན་མ་མཐོང་མཐོང་འབད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པ་སོགས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་རྒྱུད་ལས་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུ་ཆད་མན་ཆད་ལ། །བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལྟར། །བསྟན་ཡང་ཟུང་འབྲེལ་མ་ཡིན་བསྐྱེད་དང་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རིམ་ཅན་སོ་སོ་བ། །རྣལ་འབྱོར་གཙོར་སྤྱོད་ལུས་ངག་གྲོགས་སུ་སྟོན། །ཡེ་ཤེས་དགུག་བསྟིམ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡིས་བཅིང༌། །དམ་ཡེ་གཅིག་པའི་ངང་ནས་དངོས་གྲུབ་བླང༌། །བཟླས་པའི་མཐའ་ལ་གཤེགས་གསོལ་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་འདུས་པ། བཤད་ རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ། ཆ་མཐུན་གྱི་རྒྱུད་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་སོགས་དང༌། རྡོར་དབྱིངས་དང༌། ཁམས་གསུམ་རྣལ་རྒྱལ་དང༌། ངན་སོང་སྦྱོང་བ་
Chinese
还有，就像（经文）中引用的“以你想要的方式”之后，也有人想要在自生本尊中融入智慧尊。这似乎是从瑜伽续部中推导出的理由。总的来说，关于行续和事续中是否存在自生本尊，以及是否融入智慧尊这两个方面，都是通过根本的直接教义和瑜伽续部的理由来涵盖的。然而，印度阿阇梨们的观点似乎也不一致，因此不能完全确定。总结行续和事续的道路的总纲在于天神瑜伽和如是瑜伽，以及气脉瑜伽和念诵瑜伽这四种。前两种是成就色身二身的主要方法，念诵是激发天神意念的支分，气脉瑜伽是稳固前两者的支分，因此如果将四者归纳，可以归纳为有相和无相两种。而且，气脉瑜伽与无上瑜伽的圆满次第不同，它仅仅是成就乐空不二的禅定和天神瑜伽的因，因此与上部续部的特殊道路有很大的区别。第三，成就的行为是：依靠刀剑等外在物质，掌握刀剑的明觉等等；观想内在身体各部分的四大坛城，成就四种事业；通过修持光芒母等，努力亲见这些天神的相，从而获得不忘菩提心的禅定等等，经典中讲述了多种成就悉地的方式。什么是瑜伽续部的特点呢？瑜伽续部的特点是：从瑜伽续部的船首以下，就像展现圆满受用身的大庄严一样，虽然宣说了生起次第和圆满次第，但不是双运的；方便和智慧是依次分开的；主要修持瑜伽，身语作为辅助；通过迎请、融入智慧尊，以四印束缚；从本誓尊和智慧尊无二的状态中获得悉地；在念诵的最后进行遣送和供养。其中，根本续是《集一切续》，解释续是《金刚顶经》，相似的续是《吉祥最上根本续》等，以及《金刚界》、《三界胜》、《除恶趣》。
English
Furthermore, following what is quoted as "in the manner you wish," there are also those who wish to introduce the wisdom being into the self-generation. This seems to be reasoned from the Yoga Tantras. In general, regarding whether or not there is self-generation in the Kriya and Charya, and whether or not the wisdom being is introduced, these two aspects are covered by the fundamental direct teachings and the reasoning of the Yoga Tantras. However, the views of the Indian Acharyas also seem to be inconsistent, so one cannot be entirely certain. The general principle of summarizing the paths of both Kriya and Charya lies in the four yogas: the yoga of the deity and suchness, and the yoga of prana and recitation. The first two are the main methods for accomplishing the two form bodies, and recitation is a limb for stimulating the deity's mind-stream, and the yoga of prana is a limb for stabilizing the first two. Therefore, if all four are summarized, they can be gathered into two: with signs and without signs. Moreover, the yoga of prana is not the same as the completion stage of Anuttarayoga. It is merely a cause for accomplishing the samadhi of bliss and clarity, and the yoga of the deity, so it has a great difference from the special paths of the higher tantras. Third, the accomplished conduct is: relying on external substances such as swords, grasping the awareness of the sword, and so forth; meditating on the mandala of the four elements in the various places of the inner body, accomplishing the four activities; practicing the Radiant Mother and so forth, striving to see the signs of those deities, thereby obtaining the samadhi of not forgetting the mind of enlightenment, and so forth. The tantras speak of various ways of accomplishing siddhis. What are the characteristics of the Yoga Tantra? The characteristics of the Yoga Tantra are: from the prow of the Yoga Tantra downwards, like displaying the great splendor of the Sambhogakaya, although the generation stage and completion stage are taught, they are not union; skillful means and wisdom are separate and sequential; mainly practicing yoga, with body and speech as assistants; binding with the four seals of invoking and dissolving the wisdom being; taking siddhis from the state of non-duality of the samaya being and the wisdom being; and performing dismissal and offering at the end of recitation. Among these, the root tantra is the Compendium of All Tantras, the explanatory tantra is the Vajra Peak Tantra, the similar tantras are the Glorious Supreme First Tantra, and so forth, as well as the Vajradhatu, Trailokyavijaya, and Purifying the Lower Realms.