Tibetan
་གྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བྱ་རྒྱུད་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་གྲགས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། བདག་ཉིད་ལྷའི་སྙེམས་པ་མེད་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་བདེ་བ་མེད་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་བཞུགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ལྟར་བརྗོད་དུས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་གཟུང་འཛིན་མི་འདྲ་བ་འདོད་ཅིང༌། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་སོ་སྐྱེའི་རྟེན་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་འདོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལྷ་དང་བདག་རྗེ་འབངས་ལ་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའོ། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་བྱ་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས། བྱ་རྒྱུད་ལས་ལྷ་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་མ་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕལ་ཆེར་མ་བསྟན་ཀྱང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་དག་ལས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་ཏུ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རག་ལུས་ པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཉམས་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་བླ་མས་བཤད་པ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བདག་བསྐྱེད་འདོད་པའི་ཁུངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་འགྲེལ་བ་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་ཡང་མཐུན་རྐྱེན་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་དགོས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བས་འཇིགས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལ་བདེན་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པས་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་གདུལ་བྱ་བྱེ་བྲག་པ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་སྟེ། གཞན་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱག་སྟོང་སྤྱན་སྟོང་གི་གཟུངས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བདག་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་དང༌། དབང་བསྐུར་བ་དང་བཅས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་པ་མི་གཞུག་པ་ཉིད་འཆད་དོ། །སྤྱོད་རྒྱུད། བྱ་བའི་ཐབས་དང་རང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ཆ་མཉམ་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས། །རང་ཉིད་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་མདུན་བཞུགས་པའི། །ཡེ་ཤེས་ལྷ་ལས་སྤུན་ལྟར་དངོས་གྲུབ་ལེན། ། དེ་སྐད་དུ་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱིའི་བྱ་བ་གཉིས་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས། བྱ་དང་གཉིས་ཀ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། །ཅེས་དང༌། མངོན་བྱང་གི་དོན་བསྡུས་པར། རྒྱུད་འདི་
Chinese
已经分离了。其中，在没有的方面，被称为自续事部，如《智慧金刚总集》中所说：没有自我的天慢，没有智慧有情之乐，即安住于事部。如是说。这在阐述宗派主张时，说有部认为所取和能取是不同的，与王子义成在凡夫之身上成佛的主张相符，认为神和自我、君主和臣民有成就。在有的方面，称为无上事部，如《善成现观》中所说：不要认为事部没有阐述修持本尊的次第，虽然薄伽梵大多没有阐述，但在金刚手灌顶和《十如实》等中主要阐述了。一切成就都依赖于密咒本尊和如实，如果这些衰败了，那么息灾等事业就不会成就，因此要从上师的开示和续部的差别中稍微观察，从而领会。如是说。其中，认为生起本尊的依据主要是《后禅定》及其注释。无论如何，以主要显示顺缘的必要，以专注地修持本尊瑜伽之事业来怖畏，对于具有俱生之分别念和实执的所化有情，是特别指定的。否则，如龙树论师所说，在千手千眼陀罗尼的修法中，将智慧尊迎请入自身生起本尊，并给予灌顶。然而，寂护论师和菩提胜虽然有自身生起本尊，但阐述的却是不迎请智慧尊。行部：以行为之方便和自之瑜伽，平等行持故称为行部。自己作为誓言萨埵安住于前，如兄弟般从智慧本尊处获得成就。 如是说，以内在的等持和外在的行为两者平等行持，故称为二者之部。如《金刚藏庄严续》中所说：事和二者皆为瑜伽部。以及在《现观义总集》中：此续
English
has been separated. Among them, in the aspect of absence, it is known as the self-continuing Kriya Tantra, as stated in the Wisdom Vajra Samuccaya: "The absence of self-deity pride and the absence of the bliss of wisdom beings reside in the Kriya Tantra." Thus it is said. When expressing this according to the tenets of philosophical schools, the Vaibhashika school asserts that the apprehended and the apprehender are different. It is in accordance with the assertion that Prince Siddhartha attains enlightenment on the basis of an ordinary being, and it asserts that deities, self, lords, and subjects have attainments. In the aspect of presence, it is called the Anuttara Kriya Tantra, as stated in the Legdrub's Abhisamaya: "Do not think that the Kriya Tantra does not explain the stages of deity practice. Although the Bhagavan mostly did not explain it, it is mainly explained in the empowerment of Vajrapani and the Ten Suchness." All attainments depend on the deities of mantra and suchness. If these degenerate, then activities such as pacification will not be accomplished. Therefore, one should understand it by examining the guru's instructions and the differences in the tantras. Thus it is said. Among these, the main source for asserting self-generation is the Later Samadhi and its commentary. In any case, the activity of single-pointedly meditating on the deity yoga, which is necessary to mainly show favorable conditions, is to frighten those who are to be tamed who have innate conceptualizations and clinging to reality. Otherwise, as stated by Master Nagarjuna, in the practice method of the Thousand-Handed and Thousand-Eyed Dharani, the wisdom being is invited into the self-generation of the deity, and empowerment is given. However, although Master Shantarakshita and Bodhichitta have self-generation, they explain that the wisdom being is not invited. Charya Tantra: By practicing the methods of action and one's own yoga equally, it is known as the Charya Tantra. One's self, as the samaya-sattva, resides in front, and one receives accomplishments from the wisdom deity like a sibling. Thus it is said that by practicing both inner samadhi and outer actions equally, it is known as both tantras. As stated in the Vajra Heart Ornament Tantra: "Action and both are yoga tantras." And in the Condensed Meaning of Abhisambodhi: "This tantra"
Tibetan
གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པ་སྨད་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འགལ་བར་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་བསྒོམ་བྱ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ལམ་ཀྱི་ཆིངས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྤྱོད་པ་དང༌། གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཕྱིའི་འཇུག་པ་ནི་དབང་གིས་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ནང་གི་འཇུག་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོ། །དེ་ལ་ལྷའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མ་དང་བཅས་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་གཉིས་ལས། མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་བཞིན་ལག་ཅན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ལྷའི་ཐ་སྙད་དུ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་བཞེད་པ་ཉིད་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པར་གནས་ཏེ། སྔ་མའི་འཕྲོ་ལས། མཚན་མར་བཅས་པས་མཚན་བཅས་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་རྒྱལ་བ་དམ་པ་བཞེད། །མཚན་མ་མེད་ལ་གནས་པས་ནི། །མཚན་མ་ཅན་ཡང་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང༌། །ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས་བུདྡྷ་གུཔྟས། །རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་འདུག་ནས་ནི། །མཆོད་དང་གསོལ་བས་ལྷ་དྲུག་སྒོམ། །སྟོང་པ་ཡི་གེ་སྒྲ་གཟུགས་དང༌། །ཕྱག་རྒྱ་མཚན་མ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཡི་གེ་དང༌། སྒྲ་དང༌། གཟུགས་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་དང༌། མཚན་མ་སྟེ། དྲུག་ཀ་ལ་ལྷའི་ཐ་སྙད་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་རྐྱང་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མཚན་མ་རྐྱང་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གེགས་བྱེད་པ་ནི་དེ་བས་ཆེས་ལྷག་སྟེ་དངོས་པོར་བལྟ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་དང༌། ཕྱི་དོན་ལ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེའམ་རྒྱུད་སྡེའི་རིམ་པ་སོ་སོ་ནས་གདུལ་བྱའི་རིམ་པ་དང་བསྟུན་ པའི་དངོས་བསྟན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ནས་ལུང་དོན་སྐྱོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ་གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་ལས་གཞན་དུ་མི་སྲིད་ན་ཚངས་པ་འགྲུབ་པ་ལ་ག
Chinese
由于贬低洁净等，以与世俗相悖的行为而行事，故称为行续。如此等等。其中，以所修和现证来归纳道的系缚之理，有进入之行、结合之行和成就之行三种。第一种，外在的进入是以灌顶使成为法器，内在的进入是行续《现观庄严论》中，秘密主，本尊的形象也有两种，即完全清净和完全不清净。其中，完全清净是证悟的自性，是远离一切相的。完全不清净是具有相的形象，即颜色和形状。因此，本尊的两种形象能成办两种需要，具有相的形象能成办具有相的需要，没有相的形象也能生起具有相的成就。如是具有相和没有相的瑜伽两种，具有相的是如本尊形象般观修有手，没有相的是观修空性，上师佛密认为这是究竟真实的本尊之名，安住于续部的密意中。从前面的内容来看，以具有相能成办具有相的成就，诸佛圣者如是宣说。安住于没有相，也能成就具有相。如是说非常清楚。佛护对此意义深思后说，于金刚座上安住后，以供养和祈请修持六本尊，空性、字、声、形、手印、相，这六者都是本尊之名。即空性、字、声、形、手印、相，这六者都安立为本尊之名。如果仅仅以空性的瑜伽会成为成佛的障碍，那么以仅仅具有相的瑜伽成为障碍则更为严重，因为执著实有是外道和主张外境实有者的观点。因此，不要从甚深经部或续部的各个次第中，执著于如何与所化众生的次第相符的如实开示，而将经文的意义理解得过于狭隘，就像成就色身的因，除了具有手的形象之外不可能有其他，那么成就梵天也是如此。
English
Because of disparaging cleanliness and so on, acting in a way that contradicts the worldly, it is called the Action Tantra. So it is said. Among these, the way to summarize the bonds of the path through what is to be meditated upon and what is to be realized is threefold: the practice of entering, the practice of combining, and the practice of accomplishing. The first, the external entry is to make the vessel suitable through empowerment, and the internal entry is from the Action Tantra 'Manifest Enlightenment of Vairocana'. The form of the deity, the Lord of Secrets, is also of two types: completely pure and completely impure. Among these, the completely pure is the nature of realization, which is free from all signs. The completely impure is the form with signs, namely color and shape. Therefore, the two forms of the deity will accomplish two needs: the one with signs will accomplish the one with signs, and the one without signs will also bring about the accomplishment with signs. Thus, of the two yogas, with signs and without signs, the one with signs is to meditate with hands like the form of the deity, and the one without signs is to meditate on emptiness. The teacher Buddha Guhya considers this to be the name of the ultimate deity, residing in the intention of the tantra. From the previous passage: 'With signs, the supreme Victorious Ones desire the accomplishment with signs. By abiding in the signless, even the one with signs can be accomplished.' This is very clear. Contemplating that meaning, Buddhagupta said: 'Having sat on the Vajra seat, meditate on the six deities with offerings and supplications. Emptiness, letter, sound, form, and mudra, these six are signs.' Thus, emptiness, letter, sound, form, mudra, and sign, all six are designated as the name of the deity. However, if the yoga of mere emptiness hinders the attainment of enlightenment, then the hindrance caused by the yoga of mere signs is even greater, because clinging to things as real is the view of the outsiders and those who claim that external objects are real. Therefore, do not grasp at one extreme from the individual stages of the profound sutras or tantras, how the explicit teachings are in accordance with the stages of those to be tamed, and do not make the meaning of the scriptures narrow-minded. Just as the cause for accomplishing the Form Body cannot be other than having the form of hands, so it is for accomplishing Brahma.