Tibetan
ན་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། དོན་མཐོང་འཇུག་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི། །ཚོགས་སྤྱོད་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱིས། །ལུས་ཁམས་སྐྱེ་གནས་ཟག་པ་ཟད། །རྡོ་རྗེའི་ལུས་གྱུར་ཚེ་ཡི་རིགས། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །ལུས་མ་བོར་བ་རྒྱལ་བའི་ས། །ཞེས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་མཁའ་སྤྱོད་བགྲོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང༌། ཡང་ན་སྐྱེ་བ་བདུན་དང༌། འགོར་ཡང་བཅུ་དྲུག་ན་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པར། འདིར་ཚེ་དབང་གི་ལུས་རྟེན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་པདྨའི་ཞབས་ལྟར་སྐྱེ་ཤིའི་མིང་ཡང་མེད་པར་བྱས་པའམ། རིམ་ཞུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པ་ཡིན་ཡང་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་འདུ་བྱེད་ཟད་རེས་སླར་ལ་མཐུད་དེ་བསྲིངས་པའི་ལོ་ཆིག་སྟོང་དང་དྲུག་བརྒྱའི་བར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་མཐར་ཕྱིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་འཛིན་འཐོབ་པའི་ཚུལ། རྒྱས་པ་ལས། ཚེ་ནི་བཅུ་དང་དྲུག་པ་ཡི། །བརྒྱ་བརྒྱ་དག་ཏུ་བསྣུར་ཞིང་གནས། །ལུས་མ་བོར་བར་སངས་རྒྱས་ས། །ཟག་གསུམ་ཟག་པ་དེ་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཚེ་བཅུ་དྲུག་པ་གྲོང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ལུས་མ་བོར་བ་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་པས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་བསྟན་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་མཐར་ཐུག་གི ། ཞི་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱེད་ལས་ཀྱི་ཆ་ནས་དོན་མཐུན་ཏེ། དེ་སྲིད་དུ་ཚེ་བསྲིངས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མོ། །འདི་ལ་ཟུར་ལུགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་ཡང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་རྟེན་སྦྱོང་བར་མ་ནུས་པ་རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན་དང༌། སྦྱོང་བར་ནུས་ནས་དངས་མའི་སྐུར་གྱུར་ པ་ཚེ་དབང་དུ་འདོད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ལམ་ཆུང་ལས། ནུས་པ་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་པའི། །མཐོང་ལམ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདྲེན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དང་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་བ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་ལམ་རིམ་གྱིས་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ནི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཕྲ་མོས་ས་དང་པོའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་བསྒྲིབས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་གེགས་བྱས་པར་བསྟན་ལ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྣམས་ནི་ལམ་ཆུང་གིས་བཤད་པ་ལྟར་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པའི་མཐུ་ལས་ལུས་རྟེན་གྱི་ཆ་ནས་མཐོང་ལམ་ལ་
Chinese
因此，证得任运成就持明，于见法中入灭。如《道次第》所说：见义入行至究竟，积聚行持之成就，身界生处漏皆尽，转为金刚身寿种，见法之中而入灭，不舍此身成胜者。如是。有些密咒典籍中说，一生一世以一具肉身前往空行刹土而入灭，或者说七世，最迟十六世成佛，与此相同，此处如莲花生大师一般，将寿自在的身体，做到连生死之名也没有，或者虽获得渐入之成就，但将一百一十六岁的行蕴，一次又一次地接续延长，于一千六百岁之间，一生之中获得究竟任运成就持明之理。广说中说：寿为十六之数者，百百增延而安住，不舍此身而成佛，三漏之漏于彼无。如是。此处认为十六寿为夺舍，与“不舍此身而成佛”所表示的有边最后有者相违背。又是，《金刚顶经》中说：十六生终结，得寂静佛陀。如是，从作用方面来说意义相同，只是延长寿命和经历转世的差别而已。此处觉囊派人士认为，虽然见到法性之真谛，却未能清净异熟之身者为异熟持明，能够清净而转为清净身者为寿自在持明，作为认识的依据。《小道》中引用：得与未得力，成为二见道。如是。他们二者的观点，是从根器利钝和是否依仗近取行来衡量的。前者如《道次第》所说，根器愚钝者与近取行不相关联，由于与脉、气、明点之漏相关的微细障碍遮蔽了初地之无间道，因此说对见道造成了阻碍。根器敏锐者如《小道》所说，依仗近取行的力量，从身体方面来说对见道
English
Therefore, having realized the spontaneously accomplished Vidyadhara, one passes into sorrow in the Dharma of Seeing. As it is said in the Lamrim: Having perfected the entry into seeing the meaning, By the accomplishment of accumulating practice, The body, realm, birth, and outflows are exhausted, Transformed into a Vajra body, the seed of life, In the Dharma of Seeing, one passes into sorrow, Without abandoning this body, one becomes a Victor. So it is. Some tantric texts say that one attains enlightenment by going to the realm of the Dakinis in one lifetime and one body, or in seven lifetimes, or at the latest in sixteen lifetimes. Similarly, here, like Padmasambhava, the second Buddha, the body of Tshewang (Life Empowerment) is made so that even the name of birth and death does not exist, or although one attains the accomplishment of gradual entry, the aggregates of a hundred and sixteen years of life are repeatedly extended, and in one lifetime between one thousand and six hundred years, one attains the Vidyadhara of ultimate spontaneous accomplishment. In the extensive explanation, it says: Life is the number of sixteen, Extended and dwelt in hundreds of hundreds, Without abandoning this body, one becomes a Buddha, The outflows of the three outflows are not in that. So it is. Here, considering the sixteen years of life as entering a corpse is contrary to the statement that one becomes a Buddha without abandoning this body, which indicates the last existence with an end. Moreover, the Vajrasekhara Sutra says: At the end of sixteen births, One will attain the peaceful Buddha. So it is, and in terms of function, the meaning is the same, only the difference between extending life and experiencing rebirth. Here, the Jonangpas believe that those who have seen the truth of Dharma but have not been able to purify the body of ripening are the Vidyadharas of Ripening, and those who have been able to purify and transform into a pure body are the Tshewang Vidyadharas. As a basis for understanding, they quote from the Small Path: Whether power is obtained or not, It becomes two paths of seeing. So it is. The views of these two are measured from the perspective of whether or not they rely on the sharpness or dullness of the faculties and the practice of proximate causes. The former, as explained in the Lamrim, is that those with dull faculties are not related to the practice of proximate causes, and because the subtle obscurations related to the outflows of the channels, winds, and bindus obscure the uninterrupted path of the first ground, it is said that they cause obstacles to the path of seeing. Those with sharp faculties, as explained in the Small Path, rely on the power of the practice of proximate causes, and in terms of the body, they are on the path of seeing.
Tibetan
སྒྲིབ་པ་མེད་པ་མདོ་སྔགས་སྤྱིའི་བཤད་སྒྲོས་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་འགལ་བར་མི་བཟུང་ངོ༌། །དཔེར་ན་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པས་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ལས་རྒྱ་བསྟེན་པ་གང་ཞིག་འདོད་པའི་ལྷ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་ཕྲ་ཡང་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ལྡན་ཐོབ་པ་འདོད་པའི་རིག་འཛིན་དང༌། ཡེ་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་པོ་རྟུལ་པོས་མིའི་ལུས་རྟེན་རགས་པ་དང༌། རྣོན་པོས་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་ཀའང་འདོད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་རྟེན་ལས་སྙིགས་མའི་ ཁམས་ཟད་ནས་དངས་མ་འཇའ་ཚོན་གྱི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་དུ་གནས་སྒྱུར་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེའང་འདོད་པའི་རིག་འཛིན་ནི་མིའི་གནས་སུ་འོང་ཡང་བལྟར་མངོན་ལ། གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་ནི་གནས་རིགས་ཐ་དད་པས་མིའི་གནས་སུ་དངོས་བསྟན་འོང་བ་མེད་ཀྱང་སྤྲུལ་པས་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང༌། རང་ཉིད་ཀྱང་རྟེན་དེས་རྫོགས་རིམ་ལ་ཞུགས་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །བཞེད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་འགལ་བ་མཐུན་པར་བསྡུ་ཤེས་པ་ཕྱིན་ཆད་བྱུང་ནའང་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་མཐུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བསྐྱེད་རིམ་བརྟེན་པ་ལས་ཚོགས་ལམ་བགྲོད་ཅིང༌། དྲོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ལ་རིམ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འབྲེལ་བ་གཅེས་པ་ཡིན་ཏེ་འདུས་པའི་ལུགས་ལའང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་པས་བསྐྱེད་རིམ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། རྐྱེན་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྩམས་པ་ཉིད་དང་ཞེས་པས་ཤེས་རབ་དང༌། ཕྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཞེས་པས་ལུས་དབེན་དང༌། ནང་གི་ཡུལ་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཞེས་པས་ངག་དབེན་དང༌། དེ་དག་གི་ཏིང་འཛིན་ལུས་ དང་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་དང༌། སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟ་བའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་སེམས་དབེན་དང༌། སའི་རིམ་པ་ཞེས་པས་བསྐྱེད་རིམ་ས་བདུན་དང༌། དབེན་གསུམ་ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དགུ་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མར་རང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བདག་གི་སེམས་སྣང་བ་གསུམ་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པས་འོད་གསལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་པས་སློབ་པའི་འོད་གསལ་དང༌། ཟུང་འཇུག་དང༌། བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་
Chinese
由于所阐述的与显密共同的论述相符，因此不应视为相违。例如，通过稳固的生起次第，从行为的近取因上，依赖于业印，获得与所欲天相应的轻柔细微身八功德的，是所欲的持明；以及依赖于智慧印，钝根者以粗糙的人身作为所依，利根者则如前者一样成就。两者都从所欲的持明之基，耗尽五浊之界，转化为清净虹光之身的持明果位。其中，所欲的持明虽然会来到人间，但显而易见；而虹光身持明由于所处境界不同，不会直接显现在人间，但会以化身利益众生，自身也依此基础进入圆满次第，从而成就无上殊胜的成就。如果能够理解这两种观点的矛盾之处并使其和谐统一，那也应归功于这部口诀教典的加持力。总而言之，依赖于生起次第可以行持资粮道，获得大暖相，与二次第双运相结合至关重要，在《密集》的教法中也有“善巧方便义成之结合”之说，即生起次第；“一切有情界如幻如像等性，随缘造作性”等是智慧；“外境极寂静”是身寂静；“内境极寂静”是语寂静；以及这些禅定，身体和语言极寂静的对境；以心向外观看的加持力是心寂静；“地的次第”是生起次第七地；“三寂静”是第八地、第九地；如幻三摩地的本尊是幻化中自生加持的三摩地；自心三相皆无，完全清净，安住于光明般若波罗蜜多；以及随之而得的“生”是学道的光明；双运；以及远离作为的菩萨，追随如来之身，具有如来之化身等等。
English
Since what is explained here aligns with the general discourses of both Sutra and Tantra, it should not be regarded as contradictory. For example, through the stability of the generation stage (kyerim), relying on the karma mudra (las rgya) from the proximate cause of conduct, one attains the eight qualities of a subtle and light body that are in accordance with the desired deity, which is the desire-realm vidyadhara. And relying on the wisdom mudra (ye rgya), dull faculties use the coarse human body as a basis, while sharp faculties accomplish it in the same way as the former. Both transform from the basis of the desire-realm vidyadhara, exhausting the realms of the five degenerations, into the vidyadhara of the rainbow body, the pure essence. Among these, the desire-realm vidyadhara may come to the human realm and be visible, but the rainbow body vidyadhara, due to the difference in realms, does not directly appear in the human realm, yet benefits others through emanations. They themselves also enter the completion stage (dzogrim) through that basis, thereby accomplishing the supreme and unsurpassed siddhi. Even if one can understand the contradictions between these two views and reconcile them, it should be understood as due to the power of this instruction manual. In short, relying on the generation stage, one traverses the path of accumulation (tsok lam), and it is crucial to connect the two stages into union (zungjuk) upon obtaining great warmth. In the system of the Compendium (Dus pa), it is said, "The skillful means of meaningful union," which refers to the generation stage. "All sentient beings' realms are like illusions and images, equal in nature, and created by conditions," refers to wisdom. "External environment is completely isolated" refers to body isolation. "Internal environment is completely isolated" refers to speech isolation. And the samadhi of these, the objects of those body and speech isolations, with the blessing of the mind looking outward, is mind isolation. "The stages of the ground" refers to the seven grounds of the generation stage. "The three isolations" are the eighth and ninth grounds. The deity form of the illusion-like samadhi is the self-arisen blessing samadhi within the illusion. The absence of the three appearances of one's own mind, being completely pure, abides in the prajnaparamita of clear light. And the subsequent attainment of "birth" refers to the clear light of learning, union, and the bodhisattva free from action, following the body of the Thus-Gone One, possessing the emanation of the Thus-Gone One, and so on.