Tibetan
ན་དཔེའི་སྐུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱས་ཏེ་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ས་ལ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གཞི་རྫོགས་ཆེན་པོའང་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་དང༌། དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཉིས་ཐབས་ཤེས་ལྟ་བུར་ཚོགས་དགོས་པས་ཉེར་ལེན་ནི་གཞིའམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང༌། བྱེད་ཅན་ནི་ཐབས་སམ་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་པས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དུ་འདུས་པའི་ཚུལ་ཧེ་བཛྲ་ལས། འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད། །འཁོར་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་ན། གསལ་བ་ནི་འཁོར་བ། སྟོང་པ་ནི་མྱང་འདས། ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ། སེམས་ནི་འཁོར་བ། རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་མྱང་འདས། འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ། གནས་འགྱུར་མྱང་འདས་ཏེ། དེ་ཀུན་ལ་ལམ་གྱི་མན་ངག་ཐབས་རྒྱུད་སྦྱར་བས་ཐབས་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མི་ཤིགས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་རྟོགས་ན་མྱང་འདས་དང༌། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་གང་ཞིག་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་པས་ན་གཞིའམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་གནས་ལུགས། རྣམ་པ་དྲི་མ་དང་བཅས་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་གོས་མ་མྱོང་བས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་གདངས་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་གཟུགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གནས་པ་གང་ཞིག་ལམ་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང༌། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཆགས་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་བཞིན་དུ། རྒྱུད་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང༌། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གདམས་ངག་བར་མ་ཆད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་པས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་ལམ་
Chinese
以那谛（藏文：ན་དཔེ）的身体成就为因，到达二利任运成就的地位，也是所要获得的果的传承、基的圆满。那二者成为圆满次第的成熟之法的方式，以及清净、圆满、成熟三者的体性，将在下面讲述。如此，要使果的传承显现，就需要如方便智慧般的近取因和俱生缘二者聚合，因此近取因是基或因的传承，俱生缘是方便或道的传承，因此轮回、涅槃、道三者都包含在基、道、果的传承中，如《黑汝嘎续》所说：此即名为轮回，此即涅槃本身。舍弃轮回后，于他处，涅槃不可证悟。因此，在自性俱生之时，显现是轮回，空性是涅槃。在修持之时，心是轮回，无自性是涅槃。在果的传承之时，任运成就是轮回，处所转变是涅槃。所有这些，都通过道的诀窍、方便传承相结合，因此方便和因与果的传承存在于三者之中。对此， 一切有情本具的心之自性，即是安乐逝者的精华，若能证悟具有三种特点的不坏之体，即是涅槃，若不能证悟，则成为轮回之因，无论在轮回还是涅槃中，都不会改变而持续存在，因此称为基或因的传承。从本体和无有束缚解脱的角度来说，是实相的本来面目。从显现的角度来说，即使有垢染，也从未沾染自性，因此是如来藏。从无相的角度来说，是法身。从自性的光明不灭的角度来说，是色身的功德之所依。在道位时，则成为菩提心、真谛无别、自生智慧等等各种名称。虽然无有依处，也无有获得主宰，但续部中说：自生智慧无处显现。如是，依靠俱生缘、无间断的诀窍、方便的传承，清除了突如其来的垢染，在完全清净的刹土中，显现各种身和智慧的庄严，这是他人无法夺取的果的传承。如此的基道
English
Having made the attainment of the body of Nadpe (Tibetan: ན་དཔེ) as the cause, reaching the state of spontaneous accomplishment of the two benefits is also the complete basis of the lineage of the fruit to be obtained. How these two become the maturing factor of the completion stage, and the characteristics of purity, completion, and maturation will be explained below. Thus, in order to manifest the lineage of the fruit, the two, the proximate cause and the co-emergent condition, must be gathered like skillful means and wisdom. Therefore, the proximate cause is the lineage of the basis or cause, and the agent is the lineage of skillful means or the path. Therefore, the three, samsara, nirvana, and the path, are all included in the lineage of the basis, path, and fruit, as stated in the Hevajra Tantra: This itself is called samsara, this itself is nirvana itself. Having abandoned samsara, in another place, nirvana cannot be realized. Therefore, at the time of co-emergent nature, appearance is samsara, emptiness is nirvana. At the time of practice, the mind is samsara, the absence of self-nature is nirvana. At the time of the lineage of the fruit, spontaneous accomplishment is samsara, the change of place is nirvana. All of these are combined with the key instructions of the path, the lineage of skillful means, therefore skillful means and the lineage of cause and fruit exist in the three. To this, The mind's nature that all sentient beings inherently possess is the essence of the Sugata, the indestructible essence with three characteristics. If one realizes it, it is nirvana, and if one does not realize it, it becomes the cause of samsara. Whatever does not change and continues to exist in all of samsara and nirvana is called the lineage of the basis or cause. From the perspective of essence and the absence of bondage and liberation, it is the reality of the way things are. From the perspective of appearance, even with defilements, it has never been stained by its own nature, therefore it is the Tathagatagarbha. From the perspective of the absence of characteristics, it is the Dharmakaya. From the perspective of the unceasing radiance of self-nature, it is the support of the qualities of the Rupakaya. At the time of the path, it becomes various names such as Bodhicitta, the inseparability of truth, and self-born wisdom. Although there is no support and no attainment of mastery, it is said in the tantra: Self-born wisdom appears nowhere. Thus, relying on the co-emergent condition, the uninterrupted key instructions, the lineage of skillful means, having purified the sudden defilements, in the completely pure realm, various displays of body and wisdom appear, this is the lineage of the fruit that cannot be taken away by others. Such a basis and path
Tibetan
འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་ཀུན་ཁྱབ་ ཀྱི་ཚད་མ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་དྲི་མ་མེད་པའི་ལུང་ཚད་མ་དང༌། མཁས་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་གྲོལ་བའི་དབང་པོ་ཡོད་པའི་མན་ངག་ཚད་མ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་པ་ཚད་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས། ལུང་དང་རིགས་པ་མན་ངག་གིས། །ཚད་མ་དག་གིས་གང་གཞལ་བས། །ཤེས་བྱ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཡིད་ཆེས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དང་པོར་བླ་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་རང་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུད་དོན་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྔགས་རང་གཞུང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ། ཐོག་མར་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་རྒྱུ་རྒྱུད་གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ་རྒྱལ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། དེ་ལ་དང་པོར་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་གཅེས། །ཐེག་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་མང་ན་ཡང༌། །ངེས་པའི་སྙིང་པོ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་པའི་མཛོད་ཁང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཤེས་ པ་ནི་རྟོག་གེ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པའི་ལུང་རིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཙལ་ཏེ་དེ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཞག མོས་གུས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་བླ་མའི་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དབང་དུ་བསྡུས་ནས་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རང་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་བརྟག་གཉིས་ལས། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟན་པ་དང༌། །རང་གི་སེམས་ཉིད་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཤེས་ངོ་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མི་འགག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མཐུན་པས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁས་ལེན་གཉིས་པ་མ་མཆིས་ཀྱང༌། སྔགས་ལམ་དུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་རྣམ་རོལ་དུ་རང་ཤར་ཞིང༌། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་དུས་མཉམ་དུ་རང་བཞིན་ཡོངས་གྲུབ
Chinese
果续必须依靠普遍的三种量来确定。即：佛陀的无垢教言之量，学者修持且具有解脱能力的诀窍之量，以及与二者相符的理智之量。如金刚镜云：以教言、理智、诀窍，以诸量所衡量，便能通达所知。如是，依靠三种量来确定的三种信念，才能通达续部的意义。《时轮经》中说：首先要信任上师，之后要信任自己，之后要信任续部之王。如是，以三种信任，便能证悟续部的一切意义。又，在密咒自宗的宗义中，首先要如实了知所证悟的见解，即因续、实相之本性。如佛陀所说：对此，首先了知实相至关重要。虽因乘之差别而有多种，然决定之精髓，真谛无二别，是诸佛之秘密宝库。了知此，不能仅凭在分别念中游荡的相似经论，必须寻觅具相上师，从内心深处信任他，生起佛陀之想，以虔诚的铁钩，摄持上师极度不分别的智慧，对自己亲眼所见的法性不生怀疑，这叫做信任自己。如《二观察》中所说：非他人所说，俱生，任何地方也找不到，从上师的方便教导和自己的心性中了知。此时，了知并非仅是名言的认识，而是如实了知实相的安住方式，因此，一切法在胜义谛中无生灭，在世俗谛中如幻不灭，与波罗蜜多仅在名言上一致，因此在言词的道路上，显密之见解没有第二种承认，但在密咒道中，一切世俗之分都自显为完全清净的本尊之游舞，二谛也同时自性圆成。
English
The resultant tantra must be established based on the three valid cognitions that are all-encompassing. These are: the valid cognition of the Buddha's immaculate teachings; the valid cognition of the instructions that scholars have practiced and possess the power of liberation; and the valid cognition of reasoning that agrees with both. As the Vajra Mirror says: "Through teachings, reasoning, and instructions, whatever is measured by valid cognitions, will cause knowable things to be comprehended." Thus, to comprehend the meaning of the tantra, one must rely on the three kinds of faith established by the three valid cognitions, as it says in the Kalachakra: "First, one should have faith in the guru. After that, one should have faith in oneself. After that, one should have faith in the king of tantras. Thus, through the three kinds of faith, one will realize all the meanings of the tantra." Furthermore, in the tenets of the Mantrayana tradition, one must first correctly understand the view to be realized, which is the suchness of the ground, continuum, and reality. As the feet of the Victorious Ones say: "For that, it is essential to first know reality. Although there are many forms due to the power of the vehicle, the definitive essence, the indivisible truth, is the secret treasury of all the Buddhas." Knowing this cannot be definitively established merely by seemingly valid scriptures and reasoning that wander in conceptual proliferation. Therefore, one should seek a guru who possesses the qualities and, trusting him from the depths of one's heart, maintain the perception of him as a Buddha. By the iron hook of devotion, one should subdue the wisdom of the guru's mind, which is utterly non-conceptual, and not have doubts about the nature of reality that one directly sees. This is called having faith in oneself. As it says in the Two Examinations: "Not spoken by others, co-emergent, not found anywhere, it is known from the guru's skillful means and one's own mind." At that time, by realizing how the nature abides, which is not merely a conceptual understanding, all phenomena are without arising or ceasing in ultimate truth, and in conventional truth, they do not cease as mere illusion. Since they agree with the Paramitas only in name, there is no second acceptance of the view of Sutra and Tantra on the path of words. However, on the path of Mantra, all aspects of conventionality self-arise as the play of completely pure deities, and the two truths are also simultaneously self-perfected in nature.