Chinese
是也。思维的所依是第四禅。原因是，大乘的资粮道、加行道、见道三者。结果是不学道。自性是，从二地向上断除，到十地相续的最后断除之间，可以安立大乘修道的名言。是指大乘见道圆满之后产生，以自道的善法所摄持，成为大乘不学道第一个刹那生起之因的法。相是属于十地自性之轮的善法所摄持的任何法。分类是，将修道分为小、中、大三种，每种又分三种，所以共有九种。其中，小之小是二地离垢地，是指初地的情况，对于细微的堕罪，无法安住在正念中，而二地则具有能够安住在正念中的圆满功德。此地不造作细微的堕罪，或者自性清净，所以持戒波罗蜜多占多数，因为不具足一切邪行的垢染，所以称为离垢地。如《庄严经论》云：‘离邪行勤垢故，名离垢地。’小之中是三地发光地，是指二地的情况，无法入于一切世间禅定，也无法忆持所闻之义，而三地则具有能够忆持所闻，能够现证禅定的圆满功德。此地以现证一切世间禅定的苦行忍辱，所以忍辱波罗蜜多占多数，因为获得这些禅定，所以具有无量超世间智慧之光，所以称为发光地。如云：‘为作法之大光明，故名发光地。’小之大是四地焰慧地，是指三地的情况，虽然获得一切世间禅定，但是对于如何获得的菩提分法，无法多次安住，也无法平等安住于法和等持之中。
English
It is so. The support for thought is the fourth dhyana. The cause is the three paths of accumulation, application, and seeing of the Mahayana. The result is the path of no more learning. The characteristic is that it can be nominally established as the Mahayana path of cultivation from the second bhumi upwards to the final cutting off of the ten bhumis. It refers to the dharma that arises after the completion of the Mahayana seeing path, is held by the virtues of one's own path, and becomes the cause for the arising of the first moment of the Mahayana path of no more learning. The characteristic is any dharma that is held by the virtues belonging to the wheel of the nature of the ten bhumis. The classification is that the path of cultivation is divided into three: small, medium, and large, and each of these is further divided into three, making a total of nine. Among them, the smallest of the small is the second bhumi, the stainless bhumi, which refers to the situation of the first bhumi, where one cannot abide in mindfulness with respect to subtle downfalls, while the second bhumi has the complete qualities of being able to abide in mindfulness. This bhumi does not engage in subtle downfalls, or is naturally pure, so the paramita of morality predominates, and because it does not possess all the defilements of wrong conduct, it is called the stainless bhumi. As the Ornament of the Sutras says: 'Because it is free from the defilement of striving for wrong conduct, it is called the stainless bhumi.' The medium of the small is the third bhumi, the illuminating bhumi, which refers to the situation of the second bhumi, where one cannot enter into all worldly samadhis, nor can one retain the meaning of what is heard, while the third bhumi has the complete qualities of being able to retain what is heard and being able to directly realize samadhi. This bhumi is mostly characterized by the paramita of patience, due to the asceticism of directly realizing all worldly samadhis, and because of obtaining these samadhis, it has immeasurable light of transcendental wisdom, so it is called the illuminating bhumi. As it is said: 'Because it makes great light of dharma, it is called the illuminating bhumi.' The largest of the small is the fourth bhumi, the radiant bhumi, which refers to the situation of the third bhumi, where, although one has obtained all worldly samadhis, one cannot repeatedly abide in the limbs of enlightenment of how one has obtained them, nor can one equally abide in dharma and samadhi.
Tibetan
པ་གང་ཞིག་ས་བཞི་པ་བ་དེས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་མ་ལུས་པ་བསྲེག་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཤིན་ཏུ་འཕྲོ་བས་ན་འོད་འཕྲོ་བའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། གཉིས་པོ་བསྲེགས་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་ནི། ས་བཞི་པ་བ་དེས་བདེན་པ་རྣམ་པར་བགོམས་ནས་འཁོར་བ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་དང༌། མྱང་འདས་ལམ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལས་སེམས་བཟློག་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ས་ལྔ་པ་བ་དེས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལན་ མང་དུ་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་ཤིང་བསྒོམ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་དཀའ་བས་ན་སྦྱང་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང༌། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྤྱང་དཀའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ས་སྔ་པ་བ་དེས་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་སྐྱོ་བ་དང་བཅས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ལ་ས་དྲུག་པ་བས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །དེའང་ས་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བསྒོམས་པས་གནས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བརྟེན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆེན་ པོ་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ནི། ས་དྲུག་པ་བའི་གནས་སྐབས་ན་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་སྐབས་མེད་པར་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མཉམ་པར
Chinese
第四地者，是第四地者能使能力支分完全圆满的差别。彼亦恒常不绝，由于已真实超越语言和意念的表达，因此安住于菩提方面的诸法，故精进波罗蜜多较多。由于能焚烧所有烦恼的薪柴，菩提方面之法的光明极其照耀，故加入照耀之声。如是菩提分顺法，如极能焚烧之光。与其相应故，彼地是，焚烧二者故，是照耀者。如是说。中等之小第五地难调伏者，是第四地者以真谛如理作意，不趋向轮回，且从涅槃道显现趋向中，心生厌离，不能修持以方便摄持的菩提分，是第五地者能使能力支分完全圆满的差别。彼亦多次修习真谛之相，故禅定波罗蜜多较多。多次安住于以方便摄持的菩提分，且成办修习圆满，是极难调伏，故加入名为难调伏之声。为令有情完全成熟，且为守护自心故，具慧者以难调伏，故说为难调伏。如是说。中等之中第六地现前者，是先前地者对趣入轮回个别观察且带著厌离，不能使心相续安住于无相之中，是第六地者能使能力支分完全圆满的差别。彼亦菩萨于彼地修习缘起而安住，故智慧波罗蜜多较多。由于获得安住于无相，故称轮回与涅槃一切法为现前。依靠智慧波罗蜜多，轮回以及涅槃，二者于此现前故，名为现前地。如是说。中等之大第七地远行地者，是第六地者的阶段，虽获得安住于无相，然若不能无间断地安住于无相之中，则不能...
English
The fourth ground is distinguished by the fourth ground practitioner's ability to fully perfect the limbs of power. Moreover, it is constant and uninterrupted, having truly transcended the expression of speech and mind. Therefore, it abides in the dharmas of the Bodhi aspect, and thus the perfection of diligence is greater. Because it can burn all the firewood of afflictions, the light of the dharmas of the Bodhi aspect shines exceedingly, hence the name 'Radiant' is added. Thus, the dharmas in accordance with the Bodhi aspect are like a light that burns exceedingly. Because it is endowed with that, that ground is called 'Radiant' because it burns the two. So it is said. The medium-small fifth ground, the 'Difficult to Tame,' is distinguished by the fourth ground practitioner contemplating the truth in various ways, not inclining towards samsara, and turning the mind away from the path of nirvana, being unable to cultivate the Bodhi aspect supported by skillful means, while the fifth ground practitioner is able to fully perfect the limbs of power. Moreover, because one repeatedly contemplates the aspects of truth, the perfection of meditation is greater. To abide in and cultivate the Bodhi aspect supported by skillful means many times, and to accomplish that completely, is extremely difficult to tame, hence the name 'Difficult to Tame' is added. To fully ripen sentient beings, and to protect one's own mind, the wise tame with difficulty, therefore it is called 'Difficult to Tame.' So it is said. The medium-medium sixth ground, the 'Manifest,' is distinguished by the previous ground practitioner individually examining the entry into samsara with weariness, being unable to settle the mind-stream in the absence of signs, while the sixth ground practitioner is able to fully perfect the limbs of power. Moreover, because the bodhisattva abides in that ground, cultivating dependent origination, the perfection of wisdom is greater. Because one has attained abiding in the absence of signs, all dharmas of samsara and nirvana are called 'Manifest.' Relying on the perfection of wisdom, samsara and nirvana, both become manifest here, therefore it is called the 'Manifest Ground.' So it is said. The medium-large seventh ground, the 'Far Gone,' is the stage of the sixth ground practitioner, although one has attained abiding in the absence of signs, if one cannot abide in the absence of signs without interruption, then one cannot...