Tibetan
བསྐྱེད་པས་དབང་པོ་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བས་དབང་བྱེད་དེ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ༌། །ཞེས་དང་རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ན། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དད་པས་ཡིད་ཆེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྲོ། དྲན་པས་མི་བརྗེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེའང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་ པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་ཕྱི་དོན་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ན་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་དེས་དོན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དེ་དང་དེ་འདྲར་གྱུར་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་རྟོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་སྣང་དེ་ཉིད་སྔོན་བས་གསལ་བར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱི་དོན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཞིག་འཛིན་པའི་ རྣམ་པ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་མི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར
Chinese
生起能摧毁与根基不符的方面，故称为力。如前所说：生起与解脱之分相符，以欲和合行使力量，不忘对境，亦能辨别不顺之品。又如《庄严经论》所说：因不符之品衰弱，故称其为力。如是，对于以二谛了知轮回涅槃一切法之义，以信信解，以精进欢喜，以念不忘，以三摩地专注一境，以智慧知自性之方式修习。如是，于决择分之四者，以小、中、大之差别，安住于十二之方式。《现观庄严论》中说：如是决择分之顺品，有小、中、大。如是，彼等次第获得大乘之暖相，以及暖相增长，趣入单一法之光明，以及彼之无间三摩地四种。初者，见一切法唯是心之显现，外境破灭时，智慧之显现稍微明朗，彼能对治执著实有，故称暖位。如《庄严经论》所说：如彼彼相似之菩萨，于等持中，不领会心之言说，不能完全见一切义。如是。二者，彼智慧之显现较先前更为明朗，为增长法之光明故，投入稳固之精进，故称顶位。为增长法之光明故，恒常发起稳固之精进。如是。三者，趣入真如之一方，外境所取之相不显现，生起智慧之相，彼时安住于唯心，故称忍位。法之光明增长后，则安住于唯心。自此一切义之显现，皆显现为心。此时则舍弃彼所取之散乱。如是。四者，何时能取之相与无二之智慧亦破灭，彼时世间道之生起不显现，完全圆满，故称世第一法。自此于彼能取之相
English
Power is so-called because it generates and destroys aspects that are incompatible with the faculties. As stated earlier: Generating in accordance with the aspects of liberation, exerting power through desire and union, not forgetting the object, and also distinguishing what is unfavorable. And as stated in the Ornament: Because the unfavorable aspects are weakened, these themselves are called power. Furthermore, all phenomena of samsara and nirvana are to be known through the two truths. One believes with faith, rejoices with diligence, does not forget with mindfulness, focuses single-pointedly with samadhi, and meditates in the manner of knowing the nature with wisdom. Moreover, the four aspects of definite discrimination exist in twelve ways, differentiated by small, medium, and large. As stated in the Abhisamayalankara: Thus, the concordant aspects of definite discrimination are small, medium, and large. In sequence, they obtain the warmth of the Great Vehicle, the increase of appearance, entering into the one-sided appearance of phenomena, and the immediately preceding samadhi, which are the four aspects. The first is that when all phenomena are seen as mere appearances of the mind, and external objects are destroyed, the appearance of knowledge is slightly clear, which counteracts the grasping of things as real, and is therefore called warmth. As stated in the Ornament: Bodhisattvas who have become like this, in equipoise, without understanding the expressions of the mind, do not fully see all meanings. The second is that the appearance of knowledge becomes clearer than before, and one engages in firm diligence to increase the appearance of phenomena, and is therefore called the peak. For the sake of increasing the appearance of phenomena, one always exerts firm diligence. The third is that by entering into one aspect of suchness, the appearance of grasping external objects does not appear, and the appearance of knowledge arises. At that time, one abides in mind-only, and is therefore called forbearance. After the appearance of phenomena has increased, one will abide in mind-only. From then on, the appearance of all meanings will appear as mind. At that time, one will abandon the distraction of grasping. The fourth is that when the appearance of grasping and non-duality of knowledge are also destroyed, the worldly arising of meditation does not appear, and it is completely perfected, and is therefore called the supreme dharma. From then on, the appearance of grasping
Tibetan
་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་སོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ། །མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཉིད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །དེའང་ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ཅིང་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སར་བཞག་སྟེ། ལམ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིས་ལས་བཤད་དེ། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ་སུན་འབྱིན་པའི། སྤོང་བའི། རྟེན་གྱི། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་བཞི་དང༌། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་མངོན་གྱུར་ཉམས་སྨད་པ་དང༌། བྱིས་པའི་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཆ་ནས་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྤྱན་དང༌། མངོན་ཤེས་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚོགས་ལམ་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་དང་བསྒོམས་བྱུང་དུ་འདྲ་ཡང༌། མཐོང་ལམ་ལ་ཉེ་རིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དྲོད་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པར་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་ཞེས་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་གཉིས་པོ་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར། ། ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང༌། །ཞེས་སྨོས་ནས། གང་གི་ཚེ་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་གང་ཡང་རུང་བའི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་ལ་བས
Chinese
仅仅是收集散乱（的念头）。 如是说。 从这以下，智慧的体性，在等持的方面是无分别智的空性，从那之中生起的后得是，大悲心的方面，有分别无分别各种情况都有。 如此，此殊胜之法是大乘见道，与其他的没有间隔，那时没有障碍的，速及于三摩地。 如是说。 其中的暖位和顶位是小的，对于见道的生起，是不确定时间的加行道。 忍位是中等的，确定于来世生起见道的加行道。 殊胜法是大的，于此生生起见道的加行道。 其中的依靠方便的这个阶段，如菩萨幻术师一样，因为没有颠倒，与超越世间的智慧相结合的道，方便和智慧双运而行，仅仅是信解非常稳固而已。 因为没有现量地做证悟二无我，安立于信行地，安住于此道的菩萨虽然是凡夫，然而具足五种功德，如圣者宝鬘论中所说，对治的差别是，破斥的，断除的，所依的，延长的四种对治，断除的差别是，遮障的种子和显现衰损，以及从孩童的所有贫乏中完全超脱，证悟的差别是从修所生的方面证悟二无我，功德的差别是，具有三摩地，眼，神通，神变等等众多功德，以及超胜于资粮道的差别是，与大资粮道的阶段和修所生相同，但是见道有远近，智慧有暖热稳定不稳定的差别，如八千颂大释中所说，没有障碍则见道最接近生起，应当了知这是它们的差别。 获得见道之后二者，双运且不离散，极喜地第一地，现见法性真谛。 如是说。 任何时候殊胜法的后得，在那时于五趣任何一趣的身体所依上
English
It merely gathers scattered (thoughts). Thus it is said. From here onwards, the nature of wisdom, in terms of equipoise, is the emptiness of non-conceptual wisdom, and the subsequent attainment arising from that is the aspect of great compassion, with both conceptual and non-conceptual aspects as appropriate. Thus, this supreme Dharma is the Mahayana path of seeing, without any interruption from others, for at that time, without any obstacles, one quickly reaches samadhi. Thus it is said. Among them, the stages of heat and peak are small; they are the paths of joining where the time of the arising of the path of seeing is uncertain. The stage of patience is intermediate; it is the path of joining where the arising of the path of seeing is certain in the next life. The supreme Dharma is great; it is the path of joining where the path of seeing arises in this very life. In this state of relying on skillful means, the Bodhisattva, like a magician, because it is not inverted, the path that combines with transcendent wisdom, uniting skillful means and wisdom, and is merely a matter of very firm conviction. Because one does not directly realize the two selflessnesses, it is placed on the ground of conduct by faith. Although the Bodhisattva abiding on this path is an ordinary being, he possesses five special qualities, as explained in the Noble Jewel Garland Sutra: The distinctions of antidotes are the four antidotes of refuting, abandoning, relying, and prolonging; the distinctions of abandonment are the seeds of obscurations and manifest impairments, and being completely liberated from all the poverty of childhood; the distinction of realization is the realization of the two selflessnesses from the aspect of what is cultivated; the distinction of qualities is possessing many qualities such as samadhi, eyes, clairvoyance, and miracles; and the distinction of surpassing the path of accumulation is that, although it is similar to the stage of the great path of accumulation and what is cultivated, there is a difference in the proximity of the path of seeing and the stability or instability of the warmth of wisdom, as stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: "If there is no obstacle, the path of seeing will arise very closely." This should be understood as their difference. Having attained the path of seeing, the two are united and inseparable. On the first ground, the Joyful One, one directly sees the true nature of reality. Thus it is said. Whenever the subsequent attainment of the supreme Dharma, at that time, relies on the body of any of the five realms of beings.