Tibetan
་ལྡེ་མིག་ཡིན། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཞེས་སྡང་སྤངས་པ། གཏི་མུག་ལེགས་པར་བཅོམ་པ། སྲིད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ལའང་རང་བཞིན་མེད་ཅིང༌། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་སྣང་ཚོད་ལྟར་འཇུག་པ་སྐྱེ་འགག་དང༌། འགྲོ་འོང་དང༌། དག་གྲོལ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་ཞིང༌། བློ་དང༌། སྙམ་བྱེད་དང༌། བརྗོད་པས་ཐུག་ཅིང༌། རིགས་ པའི་མཐུས་གཞལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གང༌། དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གང་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་གང་དག་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང༌། ཤེད་བདག་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་དང༌། སྒྲ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་ལ་བདག་པོ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང༌། སྲོག་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་མེད་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོའི་བར་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི། དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་རྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆ་ཤས་ཞིབ་མོར་ཕྱེ་ན་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་གཞག་གིས་གཞལ་བའི་ཚུལ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏའི་བུ། འདི་དག་གི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྟོན་པ་བཞིའང་མི་ཟད་པ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་ལ་རྟོན་གྱིས་ཚིག་འབྲུ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང༌། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱིས་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ
Chinese
是钥匙。对此，一切法的法性进入解脱之门，即空性、无相、无愿之果，不现行，离贪，即舍弃嗔恨，彻底摧毁愚痴，成为无有存在，本体中也无自性，远离生、住、灭三者，这是究竟的意义。而有法如显现般进入生灭、来去、清净解脱、蕴、界、处等各种形态显现，被意识、思维、言语所触及，能以理智衡量，对此进行增益而宣说的一切，称为不了义。如圣者无尽慧所说之经中：何为了义经？何为不了义经？若有经典为了进入道而宣说，则称为不了义。若有经典为了进入果而宣说，则称为了义。若有经典宣说我、有情、命、士夫、补特伽罗、势力生、势力主、作者、受者、声音以各种形态宣说，以及在无有主者处宣说具有主者，则称为不了义。若有经典宣说空性、无相、无愿、不现行、无生、无有、无事物、无我、无有情、无命、无补特伽罗、无主者、直至解脱之门皆无有，则称为了义。因此，应当依止了义经，不依止不了义经。如此。若更细致地划分，则是以具备四依的方式来衡量。尊者舍利弗之子，这些是菩萨们永不穷尽的四依。何为四？即应依止意义，不依止词句；应依止智慧，不依止分别识；应依止了义经，不依止不了义经。
English
It is the key. To this, the dharmata of all dharmas enters the door of liberation, which is emptiness, signlessness, and the fruit of wishlessness, non-manifestation, detachment from desire, which is abandoning hatred, completely destroying ignorance, becoming without existence, even the essence itself is without self-nature, and being separated from the three of arising, abiding, and ceasing, this is the definitive meaning. And dharmas appearing as they seem to enter into arising and ceasing, coming and going, purification and liberation, aggregates, elements, sense bases, and so forth, appearing in various forms, being touched by consciousness, thought, and speech, and being measurable by the power of reason, all that is taught by superimposing upon them is called provisional meaning. As it is said in the sutra taught by the noble Inexhaustible Intellect: What is a sutra of definitive meaning? What is a sutra of provisional meaning? Those sutras that are taught for the purpose of entering the path are called provisional meaning. Those sutras that are taught for the purpose of entering the fruit are called definitive meaning. Those sutras that teach about self, sentient beings, life, person, individual, power-born, lord of power, agent, experiencer, and sound in various forms, and those that teach about having a lord where there is no lord, are called provisional meaning. Those sutras that teach about emptiness, signlessness, wishlessness, non-manifestation, unborn, unoriginated, non-existent, selfless, without sentient beings, without life, without individual, without a lord, and without even the door of liberation, are called definitive meaning. Therefore, one should rely on the sutras of definitive meaning and not rely on the sutras of provisional meaning. Thus it is said. Furthermore, if divided into finer parts, it is the way of measuring with a system that possesses the four reliances. Son of the venerable Sharadvati, these are the four inexhaustible reliances of the bodhisattvas. What are the four? They are: rely on the meaning, not on the words; rely on wisdom, not on consciousness; rely on the sutras of definitive meaning, not on the sutras of provisional meaning.
Tibetan
་ལ་མི་རྟོན་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ལ་རྟོན་གྱིས་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཚིག་འབྲུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང༌། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་འདས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་དང༌། འདུས་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་ལ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་གནས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕུང་པོ་བཞི་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དྲང་བའི་དོན་ནི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་ གནས་པ་སྟེ། དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་མདོ་སྡེ་དེའི་བམ་པོ་དྲུག་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་ལ། གཤིས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་བློ་དྲང་ཞིང༌། མ་དག་པ་འཁྲུལ་པ་དང་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གསུང་རབ་བལྟ་བའི་མེ་ལོང་དང༌། འབྱེད་པའི་ལྡེ་མིག་དང་པོ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །ཡང༌། དེ་དག་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། །དོན་གྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དགོངས་ལྡེམ་གཉིས་བཤད་དང་པོ་དགོངས་པ་ནི། །ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་བཤད་དུའང་ཡོད་ལ། །གདུལ་བའི་ཡུལ་རྣམས་རེ་ཞིག་ཁ་དྲང་བ། །གཅིག་བུའི་སླད་དུའང་མ་ཡིན་དགོས་ཆེད་དང༌། བཅས་ནས་དགོངས་པ་རྣམ་བཞིར་སྟོན་པ་སྟེ། །ཞེས་གཞུང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་ས་བཅད་ནས། ཕྱོགས་དང་པོ་བཤད་བྱའི་དོན་མཐའ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་རྫོགས་པས་ད་དུང་དགོངས་གཞི་ལ་ལུས་ཤིང༌། ཕ་རོལ་པོའི་དོན་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་དགོངས་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། མཉམ་ པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང༌། །གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། མཉམ་པ་ཉིད་དགོངས་འགལ་བའང་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་བསྟན། །དུས་གཞན་ལ་དགོངས་འབད་མེད་འཚང་རྒྱ་བསྟན། །གང་ཟག་ལ་དགོངས་དེ་དེའི་མཆོག་འཛིན་སྨད། །དེ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ནི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་སྣང་ངོར་འཁོར་འདས་དང༌། བཟང་ངན་དང༌། བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་གནས་པ་དེ་
Chinese
不依赖于人，而依赖于法性，不依赖于补特伽罗。如是说。其中，所谓“词句”是指世间法，所谓“意义”是指超越世间法。所谓“识”是指接近并安住于色、受、想、行。所谓“智慧”是指完全了解安住于四蕴的识蕴。正直之义是为了进入道而宣说的。确定之义是为了进入果而宣说的。所谓“法性”是指无有改变等等。所谓“补特伽罗”是指安住于视为补特伽罗，有不可思议的差别，那是经部的第六品所宣说的。总之，主要宣说自性之安住方式的，称为不了义经部。为了进入该自性，以多种方法正直众生的心，所有宣说不净的迷惑及其差别等等，都称为正直之义的法。这被认为是观看经论的镜子和打开的第一个钥匙。又，为了使那些自性显明，以及为了证悟意义的密意，宣说两种密意和隐义，首先是密意，也有稍微的增益之说，为了暂时调伏所化之境，并非仅仅为了一个目的，而是有必要和限定，从而宣说四种密意。如是从章节中明确经典的体性。第一方面，所说的一切意义没有完全穷尽，因此还留下密意的余地，为了他者的利益，不按照字面意思改变，如何理解的四种方式，如《经庄严论》所说：平等性与异义，如是还有异时，于补特伽罗之意乐，当知密意有四种。为了进入该论，将平等性密意与相违也一并显示。于异义作密意，则显示不成立。于异时作密意，则显示不费力成佛。于补特伽罗作密意，则贬低对他的胜解。其中，于平等性作密意，是因为没有见到真谛，所以在只见此岸者的显现中，轮回与涅槃，好与坏，取舍的体性极其矛盾地存在着。
English
Do not rely on the person, but rely on the Dharma nature, do not rely on the individual. So it is said. Among them, the so-called "words and phrases" refer to worldly dharmas, and the so-called "meaning" refers to that which transcends worldly dharmas. The so-called "consciousness" refers to that which approaches and abides in form, feeling, perception, and mental formations. The so-called "wisdom" refers to the complete understanding of the aggregate of consciousness that abides in the four aggregates. The meaning of straightforwardness is explained for the sake of entering the path. The meaning of definiteness is explained for the sake of entering the fruit. The so-called "Dharma nature" refers to immutability and so on. The so-called "individual" refers to abiding in viewing as an individual, there are inconceivable differences, which are explained by the sixth chapter of that Sutra. In short, those that mainly explain the abiding mode of nature are called Sutras of Definite Meaning. In order to enter that nature, all that explain the impure delusion and its distinctions, etc., by straightening the minds of sentient beings with various methods, are called the Dharma of Straightforward Meaning. This is regarded as the mirror for viewing scriptures and the first key to opening them. Also, in order to clarify those natures and in order to realize the intention of the meaning, two kinds of intention and hidden meaning are explained, first is the intention, there is also a slight exaggeration in the saying, in order to temporarily subdue the objects to be tamed, not only for one purpose, but it is necessary and limited, thus explaining the four kinds of intention. Thus, the nature of the scripture is clarified from the chapter. The first aspect is that all the meanings to be explained are not completely exhausted, so there is still room for intention, for the benefit of others, not changing according to the literal meaning, the four ways of understanding, as stated in the Ornament of the Sutras: Equality and different meanings, likewise also different times, in the mind of the individual, it should be known that there are four kinds of intention. In order to enter that treatise, the intention of equality and contradiction are also shown together. If you make intention on different meanings, it shows that it is not established. If you make intention on different times, it shows that you will attain Buddhahood effortlessly. If you make intention on the individual, it degrades the superior understanding of him. Among them, making intention on equality is because you have not seen the truth, so in the appearance of those who only see this shore, samsara and nirvana, good and bad, the nature of what to take and what to abandon exists extremely contradictory.