Tibetan
་ཚུལ་བཞིན་འདོམས་པར་མཛོད། །བྱ་བཏང་ཁས་ལེན་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པས་བཅིངས། །འཁྲུལ་ཞིག་ཁས་ལེན་གཟུང་འཛིན་དྲྭ་བར་ཆུད། །གྲུབ་ཐོབ་ཁས་ལེན་རྟོགས་པས་རྒྱུད་དབེན་པའི། །སྤོང་བ་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན། །རྣམ་དག་འདུལ་བའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་ལགས་བསྡམས་ནས། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་པའི་བསམ་སྦྱོར་རྨད་དུ་བྱུང༌། །གསང་ཆེན་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མི་དམན་པའི། །སྤོང་བ་པ་དེ་ལྷ་མིའི་མཆོད་གནས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པས་རྒྱལ་བ་བདེན་པར་སྨྲ་བས་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་བཞིར་བསྟན་པའི་བཀའ་དངོས་དང༌། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་དེ་དག་གིས་ཕྱིན་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་དོན་གཅིག་ཆར་ལས་ལྡོག་པར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་དང་དེའི་དགོས་པའང༌། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་པོ་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་མཉན་ནས་གདོད་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ཏེ། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་དམ་རྟོགས་ཤིང་ཆགས་མེད་ལ། །དེ་ནས་རྣམ་པར་དབེན་དོན་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་དང༌། ལྟར་སྣང་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་བཏགས་དོན་གྱིས་བཞག་པའི་བརྒལ་བརྟག་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ཞིང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ། ནང་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་ཞིང༌། ཕྱིའི་རྒོལ་བ་ངན་པ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པས་ཀྱང་གླགས་བལྟ་བར་མི་ནུས་ཏེ། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་ན་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་བདུད་ཀྱི་གླགས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་གང་བཟུང་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན། །བློ་ཡི་ཆ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་རུ། །བརྟགས་ཤིང་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆར། །བཞག་ནས་བདེན་ གཉིས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལས། །འདས་པ་སུས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱར་མེད་ལ། །བལྟར་མེད་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་གཉིས་ཀ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངེས་པར་རྗེས་མཐུན་པའི། །བློ་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོགས་པའི་བླ་དྭགས་བཏགས། །དེ་ལ་ས་དང་པོ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་བྱ་རང་རྒྱུད་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། གཟུང་འཛིན་ལས་རྣམ་པར་འདས་པ་སྟེ། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པའང་ཞི་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་དེ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བལྟར་མེད་པ། མངོན་དུ་བྱར་མེད་པ། ཐོབ་པ་མེད་པ། མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བློ་དང་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པར་བརྟགས་ཤིང་སྣང་བ་མཐའ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅེས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་དང་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་བདེན་པ་གཉིས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༠ ནས་ ༦༠༡ བར།
Chinese
请如法教诫！如果承诺做个苦行者，却被今生的执着束缚；如果承诺要断除错误，却落入能取所取的网中；如果承诺成为成就者，内心却缺乏证悟，那么这个修行人就是世间的魔术师。以清净的戒律来约束自己，行持菩萨的行为，其思维和行为是多么的卓越！如果一个修行人是不逊于大密宗道的瑜伽士，那么他就是人天供养之处。如是等等。 所有这些特征，都是依靠听闻和思维的智慧而获得的，因此，胜者真实语者宣说了四种需要辨别的经典：直说、密意、隐义和别义。印度圣地的论师们也阐述了，为了对治四种颠倒，必须从空性的真实意义上彻底转变，以及这样做的必要性。为了理解无我的意义，首先要听取主张有我的宗派，然后才能确定无我的意义。正如孟加拉的班智达所说： “在寻找它的最初，应当说一切皆有。 证悟胜义且无执着，然后才是完全的寂静之义。” 因此，当真正、相似、非二者，以及由欲望和执着所结合的一切，都如其字面意义被理解时，就不会认为以名言概念所建立的辩论有任何意义。当以正确的区分法义的智慧证悟胜义谛时，内心就能摧毁烦恼的障碍，并获得无畏于外在邪恶挑战者的极大勇气。因此，连恶魔波旬的心识也无法找到机会下手。如《不退转轮经》所说： “善男子，如果具备听闻，就会产生智慧。具备智慧，烦恼就会完全平息。没有烦恼，恶魔就找不到机会。” 在此，如果抓住任何东西，那就是本性的存在方式，那是不可言说、不可思议的胜义谛。从理智的角度来说，凡是能说、能思、能表达的，都是经过分析和显现的，属于世俗谛的范畴。因此，安立二谛是为了证悟，而二谛的证悟者已经超越了任何能证悟和所证悟。对于他们来说，既没有可见之物，也没有获得或未获得之说。空性与
English
Please instruct properly! If one vows to be an ascetic but is bound by attachment to this life; if one vows to eradicate errors but falls into the net of grasping and clinging; if one vows to be an accomplished one but one's mind is devoid of realization, then that renunciate is a magician of the world. Having restrained oneself with the pure discipline of the Vinaya, the thought and conduct of a Bodhisattva are truly wonderful! If a renunciate is a yogi no less than that of the Great Secret Path, then he is a place of offering for gods and humans. Thus, and so on. All such characteristics are brought under experience by relying on the wisdom of hearing and thinking, therefore, the Victorious One, the speaker of truth, taught the four kinds of statements that need to be distinguished: direct statements, intended meanings, hidden meanings, and different meanings. The Indian scholars who commentated on the scriptures also explained that in order to counteract the four inversions, one must completely transform from the true meaning of emptiness, and the necessity of doing so. In order to understand the meaning of selflessness, one must first listen to the tenets of those who assert the existence of self, and then determine the meaning of selflessness. As the Bengali Pandit said: "In the beginning of searching for it, one should say that all exists. Having realized the ultimate and being without attachment, then it is the meaning of complete solitude." Therefore, when everything that is true, apparent, not both, and combined by desire and attachment, is understood as it is literally, one does not see any meaning in the debates established by nominal concepts. When the ultimate truth is realized by the correct wisdom that distinguishes the Dharma, one can destroy the obscurations of afflictions within, and gain great courage without fear of external evil challengers. Therefore, even the mind of the evil Mara cannot find an opportunity to take advantage of. As it is said in the Sutra Requested by Sredmed: "Son of good family, if one possesses hearing, wisdom will arise. If one possesses wisdom, afflictions will be completely pacified. Without afflictions, the demon will not find an opportunity." Here, if one grasps anything, that is the way of being of the nature, which is the ultimate truth that is unspeakable and unthinkable. From the perspective of the intellect, whatever can be spoken, thought, and expressed is analyzed and manifested, belonging to the realm of conventional truth. Therefore, establishing the two truths is for the sake of realization, and the one who realizes the two truths has transcended any realizable and what is to be realized. For them, there is neither anything to be seen, nor any talk of having obtained or not obtained. Emptiness and
Chinese
完全符合的。在生起智慧时，安立为证悟的名称。其中，初地是圣者的等持，在佛的境界中，能知、所知等境与有境的自性都不成立。因此，是完全超越能取与所取的。那时，有境智慧的行境也寂灭，所有从心生起的行境都断绝，证悟不可言说、不可思议、不可表达的法性，是胜义谛。《宝积经》中说：光明，何为胜义空性，那是谁也见不到的，不能现前的，不可得的，无所得的。如此。从与智慧相混合的角度，所有被衡量为言说、思议、表达和显现的事物都是世俗谛，因为是依赖于世间人的智慧而安立的。因此，如果说一切名言之法都不存在，会有过失，并且在一个基础上存在二谛。
English
That which is perfectly in accordance with it. When wisdom arises, it is given the name "realization." Among these, the first ground is the equipoise of the noble ones, and in the realm of the Buddha, the self-nature of objects and subjects, such as knowable and knowing, is not established. Therefore, it is completely beyond the grasped and the grasper. At that time, the activity of the knowing wisdom is also pacified, and all activities arising from the mind are cut off. Realizing the nature of reality, which is inexpressible, inconceivable, and unutterable, is the ultimate truth. From the Ratnakuta Sutra: "Light, whatever is the ultimate emptiness, that is unseen by anyone, cannot be manifested, cannot be obtained, and is unobtainable." Thus. From the perspective of being mixed with wisdom, all things that are measured as speech, thought, and expression, and all appearances, are the conventional truth, because they are established in reliance on the wisdom of worldly people. Therefore, if one says that all nominal phenomena do not exist, there will be a fault, and two truths exist on one basis.