Tibetan
རྩོད་བརྩམ་མཁས་པའི་བྱ་བ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལྷག་པར་དགོངས། །འཆད་པ་རྣ་བའི་བདུད་རྩི་ལྷ་ཡི་དབྱངས། །འཇིགས་མེད་སྤོབས་པ་མི་ཟད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །རྩོམ་ཕྲེང་ཐུབ་བསྟན་མཛེས་པའི་ཁང་བཟང་རྒྱན། །དེ་དག་གསུམ་གྱིས་གཞན་ལ་འདོམས་པར་མཛོད། །དགོས་དུས་ཚིག་དོན་མཚམས་སྦྱར་བརྒལ་ལན་བཅས། །བསྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་ཚེར་མ་དབྱུང་ལ་མཁས། །སྒྲ་གནས་བརྒྱད་ཀྱི་ཚིག་སྦྱོར་ཀུན་ཚང་བའི། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའང་དེ་ལྟར་ཚིམ་པར་མཛོད། །ནེ་ཙོའི་འདོན་པས་མཁས་པར་རློམ་པ་དང༌། །ཚུལ་འཆོས་སྤྱོད་པས་བཙུན་པོར་འཆོས་པ་དང༌། །སྟོང་པའི་འུད་ཀྱིས་བཟང་པོར་བརྫུ་བ་ཡི། །ཀློག་པ་བ་དེ་འཇིག་རྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན། །འགྲོ་ཀུན་སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ཉེར་དགོངས་ནས། །རྣམ་དག་གཞུང་ལུགས་ཉན་དང་འཆད་པ་ཡི། །ཀློག་པ་པ་དེ་ལྷ་ཡི་མཆོད་གནས་ཡིན། །རྣམ་རིག་མཁའ་དང་སྟོང་པར་བལྟ་བ་དང༌། །དྲན་ཚོར་འདུ་ཤེས་གསལ་ཆ་དོར་བ་ཡི། །ཞི་གནས་ ཙམ་ལའང་ཟབ་ལམ་མཆོག་ཡིན་ཞེས། །སྒོམ་ཆེན་འགའ་ཞིག་ནན་གྱི་འཇུག་པར་མཐོང༌། །གསལ་སྟོང་རིག་པ་ངང་དངས་མི་ལྡན་པའི། །ཞི་བར་༼མུན་ཚོམ་མེར། ༽གནས་ཙམ་དུད་འགྲོའི་ཁྲོད་ནའང་མང༌། །ཟབ་ལམ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་རིག་དང༌། །མཁའ་སོགས་སྒོམ་པ་གཟུགས་མེད་ལྷ་ལའང་ཡོད། །ཡིད་བྱེད་བྲལ་ཙམ་ཟབ་ལམ་མཆོག་ཏུ་འདོད། །གཞན་དང་མ་འབྲེལ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པའི་འབྲས། །བསྐལ་ཆེན་བརྒྱད་ཁྲིར་ཚེ་ཡི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང༌། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་སྒོམ་གནས་ལ་མཁས་པར་མཛོད། །དམ་པས་བཀྲལ་བའི་ལམ་སྲོལ་སྨད་དུ་བྱུང༌། །དཔྱད་དང་འཇོག་པའི་སྒོམ་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་སྦྱོར་བའི་དུས་ཡིན་གྱིས། །དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ཡིད་བྱེད་བྲལ་བར་མཐུན། །སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་མཚན་མ་འབྱུང་བའི་གཞི། །དེ་ཉིད་དཔྱད་པའི་རྟེན་དུ་ངེས་བྱས་ནས། །མཐའ་བཞི་རྣམ་གྲོལ་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ནི། །གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་སྔོན་རབས་མཁས་པའི་ལུགས། །དངོས་གཞིའི་༼བོད་ཕྱི་མ་དག༽དུས་སུ་ཡིད་བྱེད་མི་ལྡན་ན། །དཔྱད་པ་སྔོན་བཏང་གཉིད་ལོག་སྐབས་དང་མཚུངས། །དེས་ན་དུས་དེར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས། །རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཕྱིས་འབྱུང་མཁས་པའི་ལུགས། །རྟོག་དང་དཔྱོད་པའི་བློས་བྱས་ཀུན་དོར་ནས། ། གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་དངས་རྗེན་པ་དེ། །བཟོ་མེད་མ་ཡེངས་སླར་ཡང་འཕྲོ་བའི་ཚེ། །རང་ཞལ་བལྟ་བ་འཇོག་བསྒོམ་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དཔྱད་དང་
Chinese
辩论著作贤者的三种行为，一心特别关注唯一的教法。讲说如耳中的甘露，如天神的妙音；无畏的雄辩如不竭的河流。著作之串是庄严胜妙佛法的殿堂装饰，以这三者教诲他人吧。必要时结合词义，包括辩驳和回答，擅长确立和驳斥，以及拔除荆棘。具备八种语音的完整词句组合，讲说、辩论、著作也应如此满足。鹦鹉般的诵读却自诩贤者，虚伪的行持却伪装僧人，以空洞的夸耀冒充善良之辈，这样的诵读者是世间的魔术师。为了救度一切众生脱离轮回之海，一心专注于唯一的教法，以清净的经论听闻和讲说，这样的诵读者是天神的供养处。观想唯识、虚空和空性，抛弃忆念、感受、意识和清晰之相，仅仅是寂止也认为是甚深道之最胜，见到一些修行者执着地进入。不具备明空觉性和清澈本性的，仅仅安住于寂止（如黑暗的堆积），在畜生中也存在。远离甚深道的诸法，唯识和虚空等观修，无色界天也有。仅仅是远离作意，却认为是甚深道之最胜，与他者无关，修习此的果报是，八万大劫中获得长寿的成就。因此，要精通见解、禅修和住处。圣者所开示的道轨遭到贬低，考察和安住的禅修方式有两种，是分别念和无分别念结合之时，在正行之时，一致认为远离作意。在结合之时，是名相产生的根基，确定那作为考察的所依，四边解脱在正行之时，明空无执是先前贤者的传统。如果正行（后藏地区）之时不具备作意，那么先前的考察就像睡觉一样。因此，在那时思维和考察“是空性”，是后来贤者的传统。舍弃分别念和考察所造作的一切，本初的智慧，自明清澈的，无作意不散乱，再次照耀之时，观看自面容是安住禅修的方式。考察和
English
The three activities of learned debaters and authors, focus especially on the one and only teaching. Explaining is like nectar to the ears, like the melody of the gods; fearless eloquence is like an inexhaustible river. The string of writings is an ornament adorning the beautiful palace of the Buddha's teachings; with these three, instruct others. When necessary, combine words and meanings, including refutations and answers, be skilled in establishing and refuting, and in extracting thorns. With complete combinations of words from the eight places of sound, may explaining, debating, and writing be satisfying in that way. Like a parrot's recitation, yet boasting of being learned; with hypocritical conduct, yet pretending to be a monk; with empty boasting, yet feigning to be virtuous, such a reciter is a magician of the world. In order to liberate all beings from the ocean of existence, focusing solely on the one and only teaching, with pure scriptures, listening and explaining, such a reciter is a place of offering for the gods. Contemplating only consciousness, space, and emptiness, abandoning memory, feeling, perception, and clarity, even mere quiescence is said to be the supreme of the profound path, seeing some practitioners entering with insistence. Without clear emptiness, awareness, and a clear nature, merely abiding in quiescence (like a heap of darkness) is also found among animals. All teachings devoid of the profound path, contemplation of only consciousness and space, etc., are also found in the formless gods. Merely being free from mental activity is considered the supreme of the profound path; unrelated to others, the result of meditating on that is, in eighty thousand great eons, the attainment of longevity arises. Therefore, be skilled in view, meditation, and dwelling. The path shown by the holy ones is disparaged, the methods of meditation of examination and placement are of two kinds, it is the time of combining conceptual and non-conceptual thought, in the actual practice, it is agreed to be free from mental activity. In the time of combination, it is the basis for the arising of characteristics, having determined that as the basis for examination, the liberation from the four extremes, in the time of actual practice, clear emptiness without grasping is the tradition of the previous learned ones. If in the time of actual practice (later Tibetans) there is no mental activity, then the previous examination is like falling asleep. Therefore, at that time, thinking and examining "it is emptiness," is the tradition of later learned ones. Having abandoned all that is made by conceptual thought and examination, the innate wisdom, self-luminous and clear, without fabrication and without distraction, when it shines again, looking at one's own face is the way of placement meditation. Examination and
Tibetan
འཇོག་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཅི་ཡང་རུང༌། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གསལ་དངས་ཤར་ལ་བསྒོམ་མེད་མ་ཡེངས་པ། །སྒྲུབ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་བསྒོམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །མཉམ་གཞག་དུས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དེ་ལྟ་ནའང༌། །རྗེས་ཐོབ་དུས་སུ་གང་ཤར་སྣང་བ་ཀུན། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་དྲན་འདུན་དྲག་པོ་ཡིས། །ལེགས་པར་བསྒོམས་ན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འཆར། །བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་པད་དཀར་ཉི་ཟླའི་སྟེང༌། །རྩ་བའི་བླ་མ་གསུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། །སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་ཞེན་མེད་མོས་གུས་ཀྱིས། །མ་ཡེངས་གསོལ་འདེབས་ལམ་སྲོལ་ཀུན་ཏུ་གཅེས། །སེམས་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་ཐ་སྙད་རྣམ་མང་ཡང༌། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཞལ་བལྟས་པ་ན། །ཤེས་པ་གསལ་དངས་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རྣམ་དག་ཆོས་སྐུར་ཀུན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་མཛོད། །བསམ་གཏན་གསུམ་དང་བཞི་པའི་ཏིང་འཛིན་དང༌། །གཟུགས་མེད་བཞི་ལ་སྲིད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག །བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་མི་རྟོག་གོལ་ས་ཡིན། །ལམ་དང་གོལ་སའི་རྣམ་དབྱེ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཤ་ཟའི་གཟུགས་ལ་སོགས། །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གང་ཤར་ ཡང༌། །གང་ཤར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་རུ། །ལེགས་པར་རྟོགས་ན་བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཡུལ་སྣང་གསལ་མཐོང་དང༌། །མཁའ་ལ་འཕུར་དང་ཆུ་སྟེང་བགྲོད་ལ་སོགས། །མཆོག་འཛིན་མང་ཡང་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་ན། །ཉམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས། །སྔགས་རྫས་གཉིད་དང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་སོགས་ཀྱིས། །རླུང་སེམས་འཆོལ་བའི་ཉམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ། །མགུ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོམ་ཆེན་མང་མོད་ཀྱི། །ཕལ་ཆེར་གཡེང་བའི་གཡང་ལ་ལྷུང་ཉེན་ཆེ། །མདོར་ན་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས། །དད་སོགས་དགེ་བ་ངང་གིས་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང༌། །ཆགས་སོགས་མི་དགེ་ངང་གིས་འགྲིབ་གྱུར་ན། །ཆོས་དེ་རྒྱལ་བའི་ལམ་བཟང་རྨད་དུ་བྱུང༌། །གངས་རིའི་མགུལ་དང་མཐོན་པོའི་ནགས་ཁྲོད་སོགས། །ཐར་འདོད་སྐྱེ་བོའི་བསྟི་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་བསོད་སྙོམས་འཚོ་བ་དང༌། །ཕྱག་དང་ཁྲོད་ཀྱི་དམན་པའི་གོས་གྱོན་ལ། །ལེགས་གསུངས་འདུལ་བའི་བསླབ་ལས་མི་འདའ་ཞིང༌། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ལ་རིང་ནས་སློབས། །སྔར་བཤད་སྲོལ་གྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡི། །ད་ལན་ཚེ་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པར་མཛོད། །རང་དོན་ཉམས་ལེན་རྟོགས་པའི་ཁོར་ཡུག་དང༌། །གཞན་དོན་འབྲེལ་ ཚད་དོན་ལྡན་མངོན་གྱུར་ནས། །རང་གི་ཉམས་མྱོང་གཞན་རྒྱུད་གདམས་པ་རྣམས། །སྣོད་ལྡན་འགྲོ་ལ
Chinese
无论安住的禅修方式如何， 自身的体性，自性光明。 在明朗清澈中升起，无修且不散乱， 是所有实修传承禅修之首要。 等持时的修习是那样， 后得时所显现的一切景象， 以梦幻般的强烈忆念， 若能好好禅修，则显现空性无别。 于大乐轮中，在白莲日月之上， 根本上师三身具足金刚持， 视如真佛，以无执着的虔诚， 不散乱地祈祷，此传统当珍重。 心性引导，名相虽多， 然观视本初俱生智之自面时， 觉性明澈，双运之智慧， 于清净法身中，作一切之引导。 三禅与四禅之等持， 以及四无色定，乃有寂之顶点。 乐明无念，是歧途。 当知晓正道与歧途之差别。 佛陀之身与食肉鬼之形相等， 六根境中，无论显现何者， 无论显现为何，皆善加了知心与心性本空， 则障碍转为成就。 乐明无念，境相明朗， 以及空中飞行，水上行走等， 执为殊胜虽多，若未以证悟摄持， 则种种体验如 इंद्रधनु [梵文：Indradhanus，梵文罗马拟音：Indradhanus，汉语： इंद्र神之弓，也就是彩虹]。 咒物、睡眠与禅修之力等， 以致风心散乱之种种体验， 生起满足之大禅修者虽多， 然大多有落入散乱深渊之险。 总而言之，从任何修持中， 信心等善法自然增长， 贪执等不善法自然减少， 则此法即是殊胜之胜者道。 雪山之腰与高耸之森林中等， 于希求解脱者之修行佳处， 少欲知足，以乞食为生， 身着简陋之法衣与破衣， 不违越善说之律仪学处， 长久修学佛子之行。 先前所说之见、修、行之传统， 今当把握住此生之要。 自利之修持，证悟之环境， 以及利他之关联， 于有意义中显现， 自身之体验，他者相续之诀窍， 皆当给予具器之有情。
English
Whatever the meditation posture may be, The essence of oneself is naturally luminous. Rising in clarity and purity, without meditation and without distraction, It is the chief of meditations of all practice lineages. Although the practice during the state of equipoise is like that, Whatever appearances arise during the post-meditation state, With the powerful recollection of dreams and illusions, If meditated well, appearance and emptiness arise inseparably. In the great bliss wheel, upon the white lotus and sun and moon, The root guru, embodying the three kayas, Vajradhara, With unwavering devotion, regarding him as the actual Buddha, Cherish the tradition of unscattered supplication. Although there are many terms for introducing the nature of mind, When gazing at the face of one's own innate wisdom, The knowing is clear and pure, the wisdom of union, In the pure Dharmakaya, make the introduction for all. The samadhi of the third and fourth dhyanas, And the four formless realms, are the peak of existence. Bliss, clarity, and non-thought are a wrong path. Know the distinction between the path and the wrong path. The body of the Buddha and the form of a flesh-eating demon, etc., Whatever appears as objects of the six senses, Whatever appears, if one well understands that mind and the nature of mind are empty, Then obstacles turn into accomplishments. Bliss, clarity, non-thought, clear perception of objects, And flying in the sky, walking on water, etc., Although many hold them as supreme, if not grasped by realization, Then various experiences are like इंद्रधनु [Tibetan: འཇའ་ཚོན།, Sanskrit: Indradhanus, Romanization: Indradhanus, Meaning: Indra's bow, rainbow]. Through the power of mantra substances, sleep, and meditation, etc., Various experiences of the wind-mind becoming disordered, Although many great meditators are satisfied with them, For the most part, there is great danger of falling into the abyss of distraction. In short, from whatever one practices, If faith and other virtues naturally increase, And attachment and other non-virtues naturally decrease, Then that Dharma is the excellent path of the Victorious Ones. In the lap of snow mountains and in the midst of tall forests, etc., In delightful places of practice, the abode of those who desire liberation, With little desire and contentment, living on alms, Wearing humble robes and tattered clothes, Not transgressing the well-spoken precepts of the Vinaya, Train from afar in the way of the Bodhisattvas. Now, take a firm hold on the view, meditation, and conduct of the previously explained tradition for this life. May the environment of realization, the practice for one's own benefit, And the connection for the benefit of others, Manifest in meaningfulness, And may one's own experiences and the instructions of others' minds, Be given to worthy beings.