Tibetan
འི་ཡུལ་དུ་བསྡུ་བ་གཉིས་པའི་རྗེས། །མདོ་ལུང་དགོངས་འགྲེལ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང༌། །ཡོད་སྨྲའི་དགོངས་འགྲེལ་ཡོན་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་དང༌། །བཤེས་གཉེན་དྲུག་སོགས་འཕགས་ཡུལ་མཁས་རྣམས་སོ། །འཁོར་ལོ་བར་པའི་སྦས་དོན་ལམ་རིམ་དེ། །དགའ་ལྡན་གནས་སུ་མི་ཕམ་ཆོས་རྗེས་བཀྲལ། །འཕགས་པའི་ ཡུལ་དུ་བཀའ་བབས་རྣམ་པ་དྲུག །རྒྱན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་བཤད་སྲོལ་རྣམ་མང་ཡང༌། །གང་དེ་འགྲེལ་ལ་འཕགས་སེང་ཁྱད་པར་འཕགས། །དེ་དག་བཞེད་གཞུང་རྔོག་ལོའི་ཐུགས་མཚོར་བབས། །རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའི་གཡང་དུ་མ་ལྷུང་ཞིང༌། །ཟུང་འཇུག་ལྟ་བའི་ཐེམས་སྐས་ལ་འཛེགས་ཏེ། །ངེས་དོན་ཆོས་སྐུའི་ཁང་བཟང་བགྲོད་པ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དངོས་བསྟན་ལམ་རིམ་དེ། །རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་འཕགས་མཆོག་ཀླུ་ཡིས་བཀྲལ། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་གཉིས་ཀྱིས། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་ལས། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཐལ་རང་རྣམ་གཉིས་གྱེས། །གཟུང་བའི་ཆོས་ཀུན་ནམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འཛིན་བྱེད་ཤེས་པའང་འཁྲུལ་པར་གདོན་མི་ཟ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྦྱང་གཞིར་བཞག་པ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །མི་ཕམ་མགོན་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ་ཡིས། །བྱམས་པའི་ཆོས་བཞི་བསྟོད་ཚོགས་གཞུང་གིས་བཀྲལ། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་གསུང་རབ་ཉི་འོད་ཀྱིས། །འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ངེས་དོན་ཆེས་ཆེར་གསལ། །གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་མི་ཕམ་རྒྱལ་བ་དང༌། །ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་བཟང་ངོ་མཚར་ཅན། །དབུ་སེམས་སོ་སོར་འགྲེལ་བྱེད་རྣམ་མང་ཡང༌། །གང་དེ་དབུ་མའི་ལམ་དུ་གདོན་མི་ཟ། །ཆོས་ཀུན་རིགས་པའི་ ལམ་ནས་ལེགས་དྲངས་ཏེ། །གནས་སྐབས་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་བལྟ་བའི་མིག །མཐར་ཐུག་ཀུན་མཁྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་སྲོལ། །ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་རིང་ལུགས་བླ་ན་མེད། །འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྡེ་བདུན་དགོངས་འགྲེལ་ལ། །ལྷ་ཤཱཀ་བྲམ་ཟེ་རྒྱན་དང་ཆོས་མཆོག་སོགས། །ལ་ལ་དོན་ཉུང་ཚིག་གི་ཕྲེང་བ་དང༌། །འགའ་ཞིག་དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པས་བྱས་པ་ཡོད། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྟེའི་དབུ་མར་འགྲེལ་པ་ཡིས། །གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་བཤད་སྲོལ་རྣམ་པ་གསུམ། །འགའ་ཞིག་གྲགས་འདོད་ཆང་གིས་མྱོས་པ་ཡི། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་༼སྔ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་༽དང་ཚད་ལྡན་གཞུང་ལུགས་དང༌། །དེ་དག་སྒྱུར་བྱེད་ལོ་པཎ་མཁས་རྣམས་ལ། །བརྩད་ཅིང་རྒོལ་བའི་ལོག་རྟོག་མང་ཞིག་མཐོང༌། །ཁ་ཅིག་འདི་ན་རང་བཟོའི་སྦྱོར
Chinese
在将（佛法）汇集到一起的第二次结集之后，经律论的注释分成了十八部。 有部（说一切有部）的注释有友（Vasumitra）和释迦（Śākya）二位，还有六位善知识等，都是印度（འཕགས་ཡུལ།）的智者。 中间法轮的隐义道次第，由弥旁法王（Maitreyanātha）在兜率天（དགའ་ལྡན།）阐释。 在印度（འཕགས་པའི་ཡུལ།），有六种传承的降临。虽然《现观庄严论》的注释有多种讲授方式， 但其中对该论的解释，圣解脱（Ārya Vimuktisena）和狮子贤（Siṃhabhadra）最为殊胜。这些宗义融入了俄·雷比（Rngog Lotsawa）的心海。 不堕入常断二边的极端见解之渊，攀登双运见解的阶梯， 进入究竟法身的殿堂。这便是最后法轮的直接开示道次第。 在印度（རྒྱ་གར།）地方，由圣者龙树（Nāgārjuna）阐释。善护（Bhaviveka）和佛护（Buddhapālita）二位， 根据解释龙树（Nāgārjuna）论师思想的方式，在印度（འཕགས་པའི་ཡུལ།）分成了自续派和他空派两种。 所取的诸法，何时也不存在，能取的识，也无疑是错乱的。 将二取不二的智慧作为修习的基础，这就是最后法轮的道次第。 弥旁怙主（Maitreyanātha）和龙树（Nāgārjuna）心要，以慈氏（Maitreya）四法和赞颂集论典阐释。 无著（Asaṅga）兄弟的著作，如阳光般，极大地阐明了最后法轮的究竟意义。 在这雪域（གངས་རིའི་ཁྲོད།）之中，弥旁（Maitreyanātha）胜者和无著（Asaṅga）兄弟的殊胜论典，令人惊叹。 虽然分别解释中观和唯识的方式多种多样，但无疑都通向中观之道。 将一切法从理性的道路上善巧地引导出来，暂时成为观察一切经典的眼睛， 最终成为成就一切智智之道，陈那（Dignāga）、法称（Dharmakīrti）、释迦比丘（Śākyabuddhi）的宗派至高无上。 在印度（འཕགས་པའི་ཡུལ།），对因明七论的注释，有天（Devendrabuddhi）、释迦（Śākyabuddhi）、婆罗门自在（Vasudhararakṣita）、庄严（Śubhakara）和法胜（Dharmottara）等。 有些是意义简略的词句之串，有些是具足智慧的智者所著。 以无自性瑜伽行派和世俗名言的中观来解释， 在这雪域（གངས་རིའི་ཁྲོད།）之中，有三种讲授方式。 有些人沉醉于渴望名声的酒中，对胜者的教言（宁玛派的续部、经部和窍诀）和标准的论典， 以及翻译它们的译师和班智达们，进行辩论和驳斥，产生了许多邪见。 有些人在这里随意编造。
English
After the second compilation of gathering (the Dharma) together, the commentaries on the Sutras, Vinaya, and Abhidharma were divided into eighteen schools. The commentaries of the Sarvāstivāda school were by Vasumitra and Śākya, as well as six spiritual friends, etc., all of whom were Indian (འཕགས་ཡུལ།) scholars. The hidden meaning of the intermediate turning of the wheel of Dharma, the stages of the path, was explained by Maitreyanātha in Tuṣita (དགའ་ལྡན།). In India (འཕགས་པའི་ཡུལ།), there were six kinds of transmissions that descended. Although there are many ways of teaching the commentary on the Abhisamayālaṃkāra, Among those explanations of that treatise, Ārya Vimuktisena and Siṃhabhadra are particularly excellent. Those tenets flowed into the heart-ocean of Rngog Lotsawa. Without falling into the abyss of extreme views of permanence and annihilation, climbing the ladder of the view of union, Entering the palace of the ultimate Dharmakāya. This is the direct teaching of the stages of the path of the final turning of the wheel of Dharma. In the land of India (རྒྱ་གར།), it was explained by the noble Nāgārjuna. Bhaviveka and Buddhapālita, According to the way they explained the thought of the master Nāgārjuna, in India (འཕགས་པའི་ཡུལ།) the Svātantrika and Prāsaṅgika schools were divided into two. All phenomena that are apprehended never exist, and the consciousness that apprehends is undoubtedly mistaken. Establishing the non-duality of wisdom as the basis for practice, this is the stages of the path of the final turning of the wheel of Dharma. Maitreyanātha and the essence of Nāgārjuna, explained with the four Dharmas of Maitreya and the collection of praises. The writings of the brothers Asaṅga, like sunlight, greatly clarified the ultimate meaning of the final turning of the wheel of Dharma. In this land of snow (གངས་རིའི་ཁྲོད།), the excellent treatises of Maitreyanātha and the brothers Asaṅga are amazing. Although there are many ways of explaining Madhyamaka and Cittamātra separately, undoubtedly they all lead to the Middle Way. Skillfully leading all phenomena from the path of reasoning, temporarily becoming the eye for viewing all scriptures, Ultimately becoming the tradition of the path for accomplishing omniscience, the system of Dignāga, Dharmakīrti, and Śākyabuddhi is supreme. In India (འཕགས་པའི་ཡུལ།), for the commentaries on the seven treatises on logic, there are Devendrabuddhi, Śākyabuddhi, Vasudhararakṣita, Śubhakara, and Dharmottara, etc. Some are strings of words with little meaning, and some were composed by wise scholars with discernment. Explaining with the Yogācāra school of no self-nature and the Madhyamaka of worldly convention, In this land of snow (གངས་རིའི་ཁྲོད།), there are three ways of teaching. Some, intoxicated by the wine of desiring fame, debate and refute the words of the Victorious Ones (the tantras, āgamas, and pith instructions of the Nyingma school) and the standard treatises, As well as the translators and paṇḍitas who translated them, and many wrong ideas arise. Some here fabricate their own.
Tibetan
་བ་ཡིས། །སྔོན་རབ་མཁས་པས་བཀྲལ་བའི་བཤད་སྲོལ་རྣམས། །མི་མངོན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་རབ་བཅིངས་ནས། །རང་འདོད་གྲུབ་མཐའི་རྒྱུ་སྐར་བགྲང་ཡས་འཆར། །གསང་ཆེན་རྒྱུད་དང་དབུ་སེམས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ། །ཀླུ་སྒྲུབ་དགོངས་པ་ཐལ་རང་སྲོལ་གཉིས་ཀྱིས། །ལེགས་པར་བཀྲལ་བའི་ལེགས་བཤད་ཟླ་མེད་པ། །དེ་དག་ཕལ་ཆེར་འཁྱོག་པོའི་ལམ་དུ་བཀྲལ། །ཚད་ལྡན་གཞུང་བཞིན་འཆད་པའི་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །སྔོན་རབས་ མཁས་པའི་བཤད་སྲོལ་གཞུང་བསྲངས་ནས། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་པས་ཐུབ་བསྟན་བཟུང་བ་ན། །ཀུན་མཁྱེན་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་གཉིས་ཤིག་འབྱུང༌། །ཉན་བཤད་ཐུབ་བསྟན་འཛིན་པར་རློམ་རྣམས་ཀྱང༌། །གཞན་གཞུང་འཇིག་དང་རང་གཞུང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཁུངས་མེད་ཚིག་ཕྲེང་ལྦུ་བའི་ཟོལ་གྱིས་ནི། །རང་ཕྱོགས་འཕྱར་བའི་རྩོད་པས་ཐུབ་བསྟན་དཀྲུགས། །ལ་ལ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི། །ཚད་ལྡན་གཞུང་གི་ཉན་བཤད་ཀུན་དོར་ནས། །རང་རང་འདོད་པས་སྦྱར་བའི་གཞུང་ལུགས་ལ། །ཉན་བཤད་བགྱིད་པས་ཚེ་ལོ་འདའ་བར་མཚར། །ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་སྐད་ཀྱིས། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་ཕལ་ཆེར་ཁྱད་གསད་ནས། །ལྟ་སྤྱོད་ཟུང་དུ་མ་འབྲེལ་ཆོས་ལུགས་ཤིག །སྔོན་དུས་བྱུང་མོད་དུས་འདིར་སུན་ཕྱུང་ཟིན། །སྤྱོད་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས། །སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས། །འབྲས་དུས་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་འདོད་ན། །རྒྱུ་དུས་ལྟ་སྤྱོད་ཟུང་འབྲེལ་ཉམས་སུ་ལོངས། །དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལ། །སྟོང་པར་འཛིན་པའི་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་དང༌། །གསལ་ཆ་དོར་བའི་འཛིན་མེད་ལྟ་བ་གཉིས། །མཆོག་འཛིན་མང་ཡང་མཐར་ལྟའི་གཡང་དུ་ལྷུང༌། །ལུང་རིགས་མྱོང་བའི་ཡིད་ཆེས་བྲལ་བ་ཡི། །སྤྲོལ་བྲལ་ལྟ་བའི་གྱ་ཚོམ་སྨྲ་པ་དག །རྒྱུ་འབྲས་ ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་བལྟ་བ་ཡི། །སྤྲོས་བྲལ་ལྟ་བ་ཚུ་རོལ་མཛེས་པའང་སྨྲ། །གང་ཤར་སེམས་སུ་བལྟ་བས་གྲོལ་འདོད་ནི། །སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ། །རྟག་བདག་གཅིག་པུ་བདག་གི་རང་བཞིན་དུ། །འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་གསང་བ་ཅིས་མི་གྲོལ། །སྒྱུ་མར་བལྟ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལའང་ཡོད། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱུར་རྣམ་འགྱུར་སྒྱུ་མའི་དངོས། །གཙོ་བོའི་ངང་དུ་རྣམས་འགྱུར་ཀུན་ཐིམ་པས། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་ལུགས་གྱི་ཐར་པ་ཟེར། །སྤྲོས་བྲལ་འདི་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་མིན། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང༌། །བླང་བྱ་དོར་བྱའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །ལྟ་བའི
Chinese
以……。 往昔博学之士所阐释的论述传统， 被紧紧束缚在不可见的虚空界中， 无数随己所愿的宗派之星显现。 大密续和中观、唯识的宗风， 龙树菩萨的意旨，应成、自续二宗， 善妙阐释的无与伦比的妙语， 那些大多被歪曲地阐释。 如量典籍般讲说的智者们， 秉承往昔 智者的论述传统，端正典籍， 以讲辩著述维系佛法时， 将出现全知者的两种教法。 自诩为听闻讲说、维系佛法者们， 为了摧毁他宗、树立自宗， 以无根词句、泡沫的姿态， 以抬高自方的辩论扰乱佛法。 有些人舍弃了胜者的教言和释论的， 如量典籍的听闻讲说， 对各自随心所欲编造的论典， 进行听闻讲说，虚度年华，令人惊异。 以诸法本无的空洞之语， 几乎贬低了布施等行为， 一种见行脱节的法， 往昔虽有，如今已被驳倒。 以视行为至上的苦行， 诽谤甚深空性之道， 若欲于果时获得二身双运， 则应于因时修持见行双运。 于正行之时，对于空性诸法， 执为空性的常执分别念， 以及舍弃明分的无执之见二者， 虽多有执为殊胜者，最终却堕入见解的悬崖。 远离以教理、经验的信赖， 那些夸夸其谈、远离戏论之见者， 将因果 诸法视为空性， 也说远离戏论之见在彼岸是美好的。 若欲以视一切显现为心而解脱， 那么整个器情世界， 都成为常、我、唯一的我之自性， 那又怎能不解脱于渴望的自在外道呢？ 视一切为幻化，外道也有。 成为见道之相的幻化之物， 一切变化都融入主物之中， 因此，数论派称之为解脱。 远离戏论并非仅仅是此派的特点。 诸法本初即是自性清净， 以及远离应取应舍的一切戏论， 之见
English
With... In the past, the traditions of exposition elucidated by learned scholars, Were tightly bound in the invisible realm of space, Innumerable stars of self-willed tenets appear. The tradition of the Great Secret Tantras and the chariots of Madhyamaka and Cittamatra, The intent of Nagarjuna, the two traditions of Prasangika and Svatantrika, The unparalleled excellent words of skillful exposition, Most of those are expounded in a distorted way. The scholars who expound according to the authoritative scriptures, Adhering to the past The tradition of exposition by learned scholars, straightening the scriptures, When upholding the Buddha's teachings through teaching, debating, and writing, Two teachings of the omniscient Victorious One will arise. Those who boast of upholding the Buddha's teachings through listening and exposition, In order to destroy others' tenets and establish their own, With unfounded words and the guise of bubbles, They disrupt the Buddha's teachings with debates that elevate their own side. Some abandon the hearing and exposition of the Victorious One's words and commentaries, The authoritative scriptures, And on the treatises they have fabricated according to their own desires, They spend their lives listening and expounding, which is astonishing. With empty words that all phenomena are nonexistent from the beginning, They almost belittle actions such as generosity, A Dharma that is disconnected from view and conduct, Although it existed in the past, it has now been refuted. With asceticism that holds conduct as supreme, They slander the profound path of emptiness, If you wish to attain the union of the two bodies at the time of fruition, Then you should practice the union of view and conduct at the time of cause. At the time of the main practice, regarding emptiness and all phenomena, The conceptual thought of permanence that grasps emptiness, And the view of non-grasping that abandons clarity, Although many hold them as supreme, they ultimately fall into the abyss of views. Those who lack faith in reasoning and experience, The speakers who boast and are far from elaboration of views, Regarding cause and effect, All phenomena are seen as empty, They also say that the view free from elaboration is beautiful on the other shore. If you wish to be liberated by seeing whatever arises as mind, Then the entire world of vessel and contents, Becomes the nature of a permanent, self, and sole self, Then how can you not be liberated from the desiring Tirthikas? Seeing everything as illusion also exists in the Tirthikas. The illusion that is the aspect of the path of seeing, All transformations dissolve into the primary substance, Therefore, the Samkhya school calls it liberation. Freedom from elaboration is not only a characteristic of this school. All phenomena are primordially pure in nature, And free from all elaboration of what should be taken and what should be abandoned, The view of