Chinese
虽由最初对你之自性生起之念而起，然于了知所念之自性为空性之时，便成立名为解脱之假名；若无波浪之生处，亦不成立名为波浪之名。如是云：“何时见彼义，彼时瑜伽等持者，无思无言说，自之所见无犹豫，如虚空之法唯一，于何者少许无分别，如是此法有识者，少许知者亦无有，生与住立者，于愚童蒙者显现，以智慧观照者，无有生与住立。”等广说。是故，于自性上无有立誓、承诺之境、取者与取行之认定，仅以有分别识之智力推测，并妄加无生灭之名，则无从解脱常断之险境，故于假立名相之胜义谛，以及生与彼灭等一切戏论之边际，远离能作之内在士夫，于自性上解脱，乃非名相之胜义谛，即二谛中云：“遮止生等者，亦许与真实相符，于无生一切戏论寂灭者，作胜义之名。”如是。如是二谛亦为利乐有情，以善巧方便而说，然于事物之体性上，如摩醯首罗之角般，无有差别之理，二谛和合之显空双运者，如入池塘之月之生处，于显现之分上，乃世俗谛，于自性不成立之分上，乃胜义谛。世俗之安立，如月之生处入于池塘中，于见时之显现分上，虽成立世俗，然于月非真实之分上，与胜义谛平等，彼二者如月之影像与池塘般，于不混合之显现上，本体为一之二谛双运，于无自性中体验，即名为证悟二谛，彼亦由自之智识，于超越世间之分上，乃胜义谛，于安住世间之分上，乃世俗谛之理。
Tibetan
ན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མཆིས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཆིས་སམ། ཅི་སྟེ་མཆིས་ན་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་བས་སོ། །ཇི་སྟེ་མ་མཆིས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་རྫུན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། བཀའ་བསྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མཆིས་སོ། །བཀའ་བསྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས། བར་སྣང་བྱ་རྗེས་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྲོ་བ་དེ་ཡང་ཡེ་ནས་མེད། །སྤལ་པའི་སྤུ་ལ་བལྟ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་བལྟ། །བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལ། །རང་བཞིན་སྟོང་པར་མཁས་པས་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་ཡུལ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཚོན་རེས་མ་འདྲེས་ལྟས། །གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཆ་བཟུང་བ། །དེ་ལ་དེར་འཛིན་དགག་བསྒྲུབ་བློ་རྟོག་གི །འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཉིད་དུ་བརྟག །འདི་ལྟར་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་སྟེ་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཞུགས་ནས་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱི་བློ་རྟོག་ཏུ་ཤར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྣང་ ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བརྟག་ཅིང༌། དེ་ལྟར་གོམས་ཤིང་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལས་ཐར་བས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་བགྱིད་པའི་ཚུལ་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལས། ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇུག་ཅིང་ལྡང་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ནི་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་བསྡུ་
Chinese
《超越苦难大经》中，童子文殊菩萨这样问道：世尊，何谓世俗谛和胜义谛？胜义谛中是否有世俗谛？世俗谛中是否有胜义谛？如果存在，那就成了一个真谛。如果不存在，那么如来所说的不就成了虚妄吗？佛回答说：善男子，世俗谛即是胜义谛。世尊，如果是这样，那就成了两个真谛。佛回答说： 善男子，善巧方便者为了众生的利益而宣说了两个真谛。善男子，就言辞而言，有两种，即世间法和出世间法。善男子，出世间者的智慧是胜义谛，凡夫的智慧是世俗谛。如此说。所谓凡夫的智慧，出自《宝藏》：如同虚空中鸟的踪迹，众生的行迹也本不存在。如同观察剥落的毛发，同样观察寂静的法性。镜子中的面容，智者说其自性为空。如此说。即使如此，暂且将五境的认知视为未混合的色彩。 执取色等欲望的享受部分。对此，执着于此，进行破立的思维。 将错觉视为八种幻象的例子。像这样，在以信愿行道的过程中，显现的法，即色、声、香、味、触，这五种欲望之境，有境之心融入其中，产生破立的思维，所有这些错觉，都以八种幻象的例子来观察其显现而无自性。 如此串习和证悟，便能从轮回的城市中解脱，因此也被称为掌握了解脱的开端。但不要以此为满足，要将菩萨道发扬光大，其方式出自《大秘密善巧方便》：声闻和菩萨都会进入和出定，但声闻只知自身涅槃，而菩萨则以四摄法来摄受众生。
English
In the Sutra of Great Transcendence, Manjushri, the youth, asked: "Venerable One, what is meant by conventional truth and ultimate truth? Does ultimate truth contain conventional truth? Does conventional truth contain ultimate truth? If they exist, then they become one truth. If they do not exist, then wouldn't the Tathagata's words become false?" The Buddha replied: "Son of noble family, conventional truth itself is ultimate truth." The Venerable One, if that is the case, then there are two truths. The Buddha replied: "Son of noble family, skillful means have spoken of two truths for the sake of sentient beings. Son of noble family, in terms of speech, there are two aspects: worldly dharma and transcendental dharma. Son of noble family, the knowledge of a transcendental being is ultimate truth. The knowledge of an ordinary person is conventional truth." So it is said. The so-called knowledge of an ordinary person is from the Jewel Source: Just like the traces of birds in the sky, the paths of beings are also non-existent from the beginning. Just like looking at fallen hairs, similarly, observe the peaceful nature of dharma. The image of a face in a mirror, the wise say its nature is empty. So it is said. Even so, for the time being, regard the knowledge of the five objects as unmixed colors. Seizing the enjoyment of forms and other desires. To this, clinging to it, engaging in thoughts of negation and affirmation. Consider illusions as examples of eight illusions. In this way, on the path of practice with aspiration, the phenomena that appear, namely form, sound, smell, taste, and touch, these five objects of desire, the mind of the object-possessor enters into them, and all the illusions that arise as thoughts of negation and affirmation are examined with the examples of eight illusions, appearing but without inherent existence. Those who are accustomed to and realize this are liberated from the city of existence, and are therefore also said to have grasped the beginning of liberation. But do not be content with just that, but magnify the path of the Bodhisattva, the way of which comes from the Great Secret Skillful Means: Shravakas and Bodhisattvas both enter and arise from samadhi, but Shravakas only know their own nirvana, while Bodhisattvas gather sentient beings with the four means of gathering.
Tibetan
བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའང་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ན། མཐར་ཐུག་བློ་ཡིས་རྣམ་པར་དཔྱད་བཟོད་ན། །དོན་དམ་མ་ཡིན་བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཕྱིར། །གཅིག་དང་དུ་མར་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས། །བློ་ཡི་ཡུལ་ན་ནམ་ཡང་གནས་མ་མྱོང༌། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་བདེན་པའི་གཤིས་བློ་སྣང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ། དེའི་ངོར་སྤྲོས་ པར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཕྱིར་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་ཚིག་བླ་དགས་སུ་བྱས་པ་ཙམ་ལས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་བློས་དཔྱད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་བློས་དཔྱད་དུ་བཟོད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་ཡང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། འདི་བློས་དཔྱད་བཟོད་དེ་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་པ་ལས་ནམ་ཡང་འདའ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། ཅེས་དང༌། འགྲེལ་པ་རྒྱ་གཞུང་ལས། དོན་དམ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་པའི་མིང་ཡིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་བྱ་བར་བཤད་ལ། དེ་ཉིད་ནི་ཞི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྱིས་ལྟོས་པ་ཙམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཞན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་མངོས་སུམ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ ཅེས་བྱ་སྟེ། འདིས་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ་ལ་བསྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལ། གཞན་ཡང་བློ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། དེའི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་ན་ནི་གཅིག་ཏུ་འདུལ། །ཡང་ན་ནི་དུ་མ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པ་ནི་དེ་དང་ཤིན་ཏུ་རྫས་འགལ་བས་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་
Chinese
的精进永不间断，并通过六度使众生完全成熟，也对众生生起大慈悲心，这就是菩萨善巧方便。等等广说。如此将真谛分为二，在等持之时，若以究竟的智慧能够如理辨析，就不是胜义谛，因为心是世俗谛的缘故。相违于一和多的体性，在心的境界中从未存在过。如此胜义谛的自性是远离心识显现能取所取的，就其角度而言，显现的戏论是世俗谛，因此无论是一还是多都不成立，所以说二谛只是虚名而已，从一个基上没有堕入任何一方，因此是心无法辨析的。如果心能够辨析的就是胜义谛，那么兔子的角也应成立有形状和颜色。因为这是心能够辨析的，仅仅是心所假立的，所以连同八识聚的一切有为法都是世俗谛，永远无法超出，因此与胜义谛极其相违，如《入行论》云：胜义非是心境界，心是世俗诚谛故。又如印度释论中说：所谓胜义等等。此处说胜义这个词虽然是所有一切的名称，但说是指极隐蔽的一切事物不可分割的自性。那本身就是寂灭胜义，是真实不虚的，仅仅依靠的真实不虚只是假立而已，因为是分别念的对境的缘故。此外，有相和无相的现量等等心识称为世俗，因为此能遮蔽见胜义谛的缘故。这非常清楚。此外，在心识境界的相和它的戏论的角度而言，一切法要么归于一，要么安住于多。但胜义谛与此极其相违，因此不可能与心识同时存在。即使如此，《解深密经》中说：行蕴界和胜义的体性，是一和多所远离的体性，一和多
English
whose diligence is never interrupted, and who completely matures sentient beings through the six perfections, and also generates great compassion for sentient beings, that is the skillful means of a Bodhisattva. And so on, extensively explained. Thus, the division of the two truths is such that, at the time of equipoise, if it can be thoroughly analyzed by ultimate wisdom, then it is not the ultimate truth, because the mind is the conventional truth. Characteristics that contradict one and many have never existed in the realm of the mind. Thus, the nature of the ultimate truth is free from the appearance of mind, grasping, and clinging. From that perspective, the appearance of elaboration is conventional, so neither one nor many are established. Therefore, saying "two truths" is just a verbal expression. From a single basis, it does not fall into any extreme, so it is something that cannot be analyzed by the mind. If what can be analyzed by the mind is the ultimate truth, then the horns of a rabbit would also be established as having shape and color. Because this can be analyzed by the mind, it is only a fabrication of the mind. Therefore, all conditioned phenomena, including the eight aggregates of consciousness, are conventional and can never transcend it. Thus, it is extremely contradictory to the ultimate truth. As the Bodhicaryāvatāra says: "The ultimate is not the realm of the mind, the mind is considered to be the conventional truth." Also, as the Indian commentary says: "The term 'ultimate' and so on are mentioned. Here, the term 'ultimate' is a name for everything, but it is said to refer to the indivisible nature of all extremely hidden things. That itself is the peaceful ultimate, it is the true reality, but the true reality that is merely dependent is only a fabrication, because it is the object of conceptual thought." Furthermore, minds such as direct perception with and without aspects are called conventional, because they obscure the seeing of the ultimate truth. This is very clear. Moreover, from the perspective of the appearance of the mind's object and its elaborations, all phenomena are either reduced to one, or they exist as many. But the ultimate truth is extremely contradictory to this, so it is impossible to exist simultaneously with the mind. Even so, the Saṃdhinirmocana Sūtra says: "The nature of the aggregates and the ultimate nature is the nature that is free from one and many, one and many."
Tibetan
ཉིད་དུ་གང་རྟོགས་པ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་པའི་འདོད་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་སྣང་ན་སྣང་མཉམ་དང༌། མེད་ན་མེད་མཉམ་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་ཟད་དོ། །རེ་ཞིག་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་རྣམ་བཞག་ནི། །ཤེས་པའི་དོན་དམ་བློ་ཡིས་དཔྱད་པ་དང༌། །དངོས་པོའི་དོན་དམ་ཐོ་བས་བཅོམ་པ་ཡི། །རྡལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ལུགས། །དེ་ལ་ནང་གསེས་སུ་ཕྱེ་བས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རིག་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་ བའི་གང་ཟག་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལས། གཞིའི་ཆོས་ཤེས་པའི་དོན་དམ་ལ་བློ་ངོའི་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་དང༌། དངོས་པོའི་དོན་དམ་ཐོ་བས་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་པའི་རྒྱུན་དང༌། དངོས་པོའི་རགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། དངོས་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་པ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ཚུལ། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞིག །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་གཉེན་པོས་བཅོམ་པའམ། བློས་གཞིག་པ་གང་རུང་གི་ཆ་ནས་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དངོས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རྣམ་པ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་དུས་དེ་དེའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ཡང༌། དེ་ཐོ་བ་དང་གཏུན་བུ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་པ་ན་དཔྱད་པའི་རྣམ་པ་དེ་མེད་པས་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་རགས་པའང་འགག་པར་འགྱུར་བ་ལ་དམིགས་པའོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉེན་པོས་བཅོམ་པ་དང་རིགས་པས་གཞིག་སྟེ་བསལ་ཡང་རང་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་འདོད་དེ། མཚན་གཞི་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང༌། །ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང༌། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་བཏགས་ཡོད་དོན་གཅིག་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་དང་རྫས་ཡོད་དོན་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །སྤྱིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་འདོད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་ལེགས་པར་བཀག་ནས་བདག་མེད་དུ་ཁས་བླང་ཞིང༌། དེའི་ལྟ་བ་གོ་བ་ལས་མདོ་སྡེ་པའི་ལྟ་བ་ལེགས་པར་གོ་བའི་ལམ་སྟེགས་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་ནམ་མཁའ་རྟག་དོངས་གཉིས་ཀ་ཡིན