Tibetan
་འཕྲང་ངན་པར་མནར་ཞིང་སྤྱོད་པ་སོགས་མདོར་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཕལ་ཆེར་བལྟར་མི་མངོན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣམ་སྨིན་ཤིན་ཏུ་གནག །འབྱོར་པར་གྱུར་ཀྱང་ཆོག་མི་ཤེས། དགྲ་རྐུན་མང༌། ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉིད་ལས་བྲི་ཡི་དོགས་པ་དང༌། འཕེལ་དུ་རེ་བ་དང༌། གཞན་དང་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པ་ལ་སོགས་ཇི་ཙམ་འབྱོར་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལྟོས་ཆེ་ལ་གྲངས་མང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཟང་ཟིང་ཕྱིར་ན་རྩོད་འགྱུར་ཏེ། །ཟང་ཟིང་མེད་ལ་རྩོད་པ་མེད། །ཟང་ཟིང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས། །ཆུ་སྐྱར་བདེ་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་ཞིག་གིས་ཉ་བཟུང་བ་ལས་ཇི་སྲིད་ཉ་དེ་མ་བོར་གྱི་བར་དུ་ཆུ་སྐྱར་གཞན་གྱིས་བསྙགས་ཏེ་རྩོད་པར་གྱུར་ནས། ཉ་དེ་བོར་མ་ཐག་རྩོད་པ་མེད་དེ་ བདེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་སྤངས་ཏེ་མེད་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ནོར་མེད་པ་དག་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང་བྱ་བ་ཉུང་བས་བསམ་གཏན་འགྲུབ་སླ་བ་དང༌། ཁྱད་པར། ནོར་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཆོག་ཤེས་པ། །རབ་མཆོག་ལགས་པར་ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་གསུངས། །ཀུན་ཏུ་ཆོག་ཤེས་མཛོད་ཅིག་ཆོག་མཁྱེན་ན། ནོར་མི་བདོག་ཀྱང་ཡང་དག་འབྱོར་པ་ལགས། །ཞེས་སྔར་དྲངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་བྱིས་པ་སྟེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པའི་སྤྲིན་གྱིས་འཁྲིགས། །བདག་ཉིད་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྙན་སྒྲོག །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་ལྕེ་རྩུབ་མོའི་ཉམ་བག་བསྟེན། །དཔལ་འབྱོར་གཡོ་བ་གང་ལའང་རྟག་པར་སེམས། །བྱས་པ་མི་གཟོ་མགུ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཁྱོག །འཁོན་གྱི་མེ་ལྕེ་ཕྲ་མའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟེར། །ཆུ་སྲིན་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཡངས། །སྦྲུལ་གདུག་བཞིན་དུ་སུ་དང་ཕྲད་པ་འཇོམས། །མེ་བཞིན་དགེ་པའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་འགྱུར་པའི། ། བྱིས་པའི་གྲོགས་ལས་རིང་དུ་བསྲིང་བར་བྱ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་སྙན་པར་སྒྲོག་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་མི་ནོན་པས་དམུ་རྒོད་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་འཕེལ་བ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཡོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བའང་རྟག་པ་དང་བདེ་བ
Chinese
在险恶的悬崖上受苦，行为等等，总而言之，几乎所有十不善业都以不明显的方式体验，因此异熟果非常黑暗。即使变得富裕，也不知满足。敌人盗贼众多。担心享用之物会减少，期望增多，与他人争斗争论等等，有多少财富就有多少痛苦，而且痛苦的种类也多。如前所说：为了财物而争斗，没有财物就没有争斗。完全舍弃财物，水鸟的安乐会增长。例如，一只水鸟抓到一条鱼，在没有放弃那条鱼之前，会被其他水鸟追逐争夺。一旦放弃那条鱼，争斗就消失了，它就安乐地住着。同样，有多少财物，就会有多少争斗的痛苦。如果完全舍弃财物，一无所有，就没有痛苦的折磨，就能获得安乐。因此，没有财富的人则相反，事情少，容易成就禅定。特别是：诸财之中，知足最为殊胜，天人导师如是说。恒常知足吧，如果知足，即使没有财富，也是真正的富裕。如前所引。与凡夫交往的过患是：凡夫的自性是幼稚的，幼稚之人被罪恶的乌云笼罩。赞美自己，宣扬他人的恶名。依赖烦恼毒蛇粗糙的舌头。认为任何变动的财富都是永恒的。不知感恩，扭曲满足的形象。怨恨的火焰被诽谤的风吹动。像猴子一样，给予各种损害。像鳄鱼一样，扩大罪恶的肚子。像毒蛇一样，摧毁所有相遇之人。像火一样，焚烧善良的树木。 应当远离幼稚之人的友伴。因此，幼稚凡夫的自性是烦恼的，因此将自己的缺点也视为优点。也善于宣扬他人的优点为恶名。因为无法控制烦恼，所以会增长顽劣和罪恶之法。轮回的自性是变动和痛苦的，却认为是永恒和安乐
English
Suffering on dangerous cliffs, engaging in actions, etc., in short, almost all ten non-virtuous deeds are experienced in an imperceptible way, thus the ripening is extremely dark. Even if one becomes wealthy, one does not know contentment. Enemies and thieves are numerous. There is fear of the enjoyment itself decreasing, hope for increase, fighting and arguing with others, etc. The more wealth there is, the greater and more numerous the sufferings. As it was said before: Because of possessions, there is strife; without possessions, there is no strife. From completely abandoning possessions, the happiness of a water bird increases. For example, when a water bird catches a fish, as long as it does not give up that fish, it will be chased and fought over by other water birds. As soon as it gives up the fish, the fighting ceases, and it dwells in happiness. Similarly, the more possessions there are, the more suffering of fighting and arguing there will be. But for those who have abandoned all possessions and have nothing, there is no torment of suffering, and happiness is attained. Therefore, those without wealth are the opposite, with fewer activities, it is easier to accomplish meditation. Especially: Among all riches, contentment is the most supreme, so said the teacher of gods and humans. Always be content, if you know contentment, even without wealth, you have true riches. As quoted before. The faults of associating with ordinary people are: The nature of ordinary beings is childish, and childish people are enveloped by clouds of faults. They praise themselves and proclaim the bad reputation of others. They rely on the rough tongue of the afflicted serpent. They think that any fluctuating wealth is permanent. They are ungrateful and distort the image of satisfaction. The flames of resentment are fanned by the winds of slander. Like monkeys, they inflict various harms. Like crocodiles, they widen the belly of sin. Like venomous snakes, they destroy whoever they meet. Like fire, they burn the trees of virtue. One should keep far away from the company of childish people. Therefore, the nature of childish ordinary beings is afflicted, so they regard their own faults as virtues. They are also skilled at proclaiming the virtues of others as bad reputations. Because they cannot control their afflictions, they increase wildness and sinful dharmas. The nature of samsara is fluctuating and suffering, but they think it is permanent and happy.