Tibetan
བཞི་ཉེས་བྱས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས། །ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་རྣམ་གྲངས་དང༌། །ཞེས་བསླབ་པའི་གནས་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་པས་བསྡུས་བ་ལས། །དང་པོ་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་ཕམ་པ་བཞི་པོ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་སྤྱད་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་ཡུན་དུ་བཅབས་ཀྱང་སྡོམ་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བ་བཅད་ན་ཡན་ལག་རྣམས་བླ་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་མཐུ་མེད་པར་བཅོམ་པས་ན་ཕམ་པའམ། ལྟུང་བ་འདིས་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བར་སྤྱོད་པས་ན་ཕས་ཕམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདུལ་བ་གླེང་གཞིས་འཆད་པ་ཡིན་པས། སྟོན་པ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་བཅུ་གསུམ་པ་ལ་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་དུ། གང་ཟག་དགེ་སློང་བཟང་སྦྱིན་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་ དུ་གྱུར་ནས་སྔན་ཆད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབས་ལ་མི་ཚངས་སྤྱོད་སྤྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་པ་འདི་མཛད་དོ། །མི་ཚངས་སྤྱོད་དེ་ལའང་གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་བ་ལས་ཕམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞི་ནི། བརྟེན་བྱ་ཡུལ་འཁྲིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བའི་རོ་མྱང་ནུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི །དེ་ཉིད་ཚང་ཞིང་ཆ་ཀུན་ནས་བཟུང་བར་འོས་པ་དེའི་མཚན་ནམ། གཤང་ལམ་མམ། ཁའི་སྒོ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བར། བསམ་པ་ངོ་ཚ་དང་འཇིགས་སྐྲག་མེད་ཅིང་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ལ་ཆགས་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལས་ཀུན་སློང་རེག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་འདོད་ཀྱི། སྦྱོར་བ་བརྟེན་བྱ་གང་ཡིན་པ་ལ་རྟེན་བྱེད་དབང་པོ་ནད་མེད་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་སྩལ་ཤིང་དྲུད་པས། མཐར་ཐུག་ལམ་གསུམ་གྱི་མཚམས་ལས་འདས་ནས་སིམ་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་ཚང་ན་མི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕས་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཚངས་སྦྱོད་ལས་ཉམས་པའོ། །གཉིས་པ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དགེ་སློང་ནོར་ཅན་གྱིས་རང་གི་ཁང་པ་བརྩེག་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ཤིང་བརྐུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །གཞི་ནི། གཞན་གྱིས་བདག་ཏུ་བྱས་པའི་རྫས་རིན་ཐང་ཚང་བ་སྟེ། རིན་ཐང་གི་ཚད་ནི་ཀརྴ་པ་ཎའི་བཞི་ཆའོ། །འགྲོན་བུ་བསྲེགས་ཐལ་ནི་གོ་ལ་ དང་འདབ་མར་བསྡེབས་ནས་བཟའ་བར་བྱེད་པས་འགྲོན་བུ་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ལ་ཀ་ཀ་ནི་གཅིག །ཀ་ཀ་ནི་བཞི་ལ་མ་ཤ་ཀ་གཅིག་སྟེ་འགྲོན་བུ་བརྒྱད་ཅུ། མ་ཤ་ཀ་ཉི་ཤུ་ལ་ཀརྴ་པ་ཎ་གཅིག་སྟེ་འགྲོན་བུ་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་འོང༌། དེའི་བཞི་ཆ་ལ་འགྲོན་བུ་བཞི་བརྒྱ་ཐམ་པ་མ་ཤ་ཀའི་རིན་ཐང་གི་ཚད
Chinese
四罪所作百一十二，二百五十又三之品类。 意思是说，二百五十三种学处，以其确定的数量进行了概括。 首先，在四种根本堕罪中的任何一种，如果具足戒律的比丘违犯，即使只隐藏一瞬间，也会导致戒律完全断绝，这就是根本堕罪。 例如，如果树木的根被砍断，枝干就不会再生长。 由于不顺之品以无力之对治摧毁，所以称为“堕罪”，或者因为此堕罪会导致失败，所以称为“胜他”。 这也是通过律藏的讲述来解释的。 从释迦牟尼佛成佛后的第十三年，在舍卫城，由于比丘善施受到烦恼贪欲的控制，对以前的在家行为行了非梵行，因此制定了此戒律。 对于非梵行，只有当具备基础、意乐、行为和究竟四种支分时，才会导致堕罪。 基础是：所依之处，即能体验性行为所产生的快乐滋味的肢体。 必须是完整且各方面都适合的，即其阴道、肛门或口这三个门中的任何一个。 意乐是：没有羞耻和恐惧，没有错乱的认知，并且具有贪恋之心，从而产生想要体验触摸之乐的动机。 行为是：将所依之处与作为依靠的健康且可用的器官结合，并进行摩擦。 究竟是：超越三个道路的界限而获得快感。也就是说，如果具备这四个支分，则称为非梵行的胜他，即从梵行中退失。 第二，不予而取的堕罪是：起因是，在王舍城（Rajgir，公元前6世纪左右的摩揭陀国首都），比丘财护为了建造自己的房屋而偷了未生怨王的木材，因此制定了此戒律。 基础是：他人所拥有的，价值完整的物品。 价值的标准是喀尔沙巴拿的四分之一。 烧过的贝壳灰与球和花瓣混合在一起食用，二十个贝壳等于一个卡卡尼。 四个卡卡尼等于一个玛沙卡，即八十个贝壳。 二十个玛沙卡等于一个喀尔沙巴拿，即一千六百个贝壳。 其四分之一等于四百个贝壳，是玛沙卡价值的标准。
English
Four offenses, one hundred and twelve deeds. Two hundred fifty-three categories. This means that the two hundred and fifty-three objects of training are summarized by their definite number. First, any of the four root defeats, if a monk who possesses vows engages in it, even if concealed for a moment, will cause the vows to be completely severed, which is a root defeat. For example, if the root of a tree is cut, the branches will not grow. Because the opposing side destroys the antidote without power, it is called "defeat," or because this defeat leads to defeat, it is called "defeated by others." This is also explained through the Vinaya discourse. From the thirteenth year after the Buddha attained enlightenment, in Shravasti (Savatthi), because the monk Sudinna was controlled by the defilement of desire and engaged in non-chaste conduct with his former household, this precept was established. For non-chaste conduct, only when the four limbs of basis, intention, action, and culmination are complete, will it lead to defeat. The basis is: the object of reliance, the limb that can experience the taste of pleasure arising from sexual intercourse. It must be complete and suitable in all aspects, that is, any of the three doors of the vagina, anus, or mouth. The intention is: without shame and fear, without confused cognition, and with attachment, thus generating the motivation to experience the pleasure of touch. The action is: combining the object of reliance with the healthy and usable organ that serves as the basis, and rubbing. The culmination is: obtaining pleasure after surpassing the boundary of the three paths. That is, if these four limbs are complete, it is called the defeat of non-chaste conduct, that is, falling away from pure conduct. Second, the defeat of taking what is not given is: the cause is that in Rajgir (the capital of Magadha around the 6th century BC), the monk Nandaka stole the wood of King Ajatashatru to build his own house, so this precept was established. The basis is: an object owned by another, with complete value. The standard of value is one-fourth of a Karshapana. Burnt shell ash is mixed with balls and petals and eaten, twenty shells equal one Kakani. Four Kakani equal one Mashaka, that is, eighty shells. Twenty Mashaka equal one Karshapana, that is, one thousand six hundred shells. One-fourth of that equals four hundred shells, which is the standard of the value of a Mashaka.
Tibetan
་དེ། སྤྱིར་རིན་ཐང་དུས་ཀྱིས་འགྱུར་འགྲོ་བས། སངས་རྒྱས་ཞལ་བཞུགས་པའི་དུས་མ་ཤ་ཀ་ཉི་ཤུ་ལ། ཀརྴ་པ་ཎ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱི་དུས་རིན་ཐང་ཆགས་ནས་མ་ཤ་ཀ་དྲུག་ཅུ་ལ་ཀརྴ་པ་ཎར་བརྩི་བ་ཡིན། འདིར་མདོ་རྩ་བ་ལས་འབྲིང་ཚད་མ་ཤ་ཀ་ལྔ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་ལྗང་རྡོར་མངའ་བདག་རལ་པ་ཅན་གྱི་དུས་རྒྱ་གར་དང་བསྟུན་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར་གསེར་ཐང་དུ་བརྩི་ན། མ་ཤ་ཀ་ལ་གསེར་སེ་བ་དོ། །དེ་ལྔ་ལ་ཀརྴ་པ་ཎའི་བཞི་ཆ་སྟེ་གསེར་སེ་བ་བཅུའམ། དེ་རི་བའི་ནས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུལ་བ་ཀཱ་རི་ཀ་ལས། ཀརྴ་པ་ཎའི་བཞི་ཆ་བརྐུས། །དེ་བརྐུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། བསམ་པ་གཞན་གྱི་རྫས་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་བཞིན་དུ། ཀུན་སློང་ཕ་རོལ་པོའི་ནོར་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་བརྐུ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལུས་ངག་གིས་བདག་གིར་བྱས་ཤིང༌། མཐར་ཐུག་རང་གིས་བརྐུས་པའམ། གཞན་ལ་བརྐུར་བཅུག་ཀྱང་རུང་ སྟེ་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་རྫོགས་ཤིང་རང་ལ་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། གླེང་གཞི་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་སྒྲོན་ཤིང་གི་ཚལ་དུ། བསམ་གཏན་པ་དྲུག་ཅུ་མི་སྡུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ། ལུས་མི་གཙང་བས་ཡིད་ཕྱུང་ནས་དགེ་སྦྱོང་སྦེག་དེ་གསོད་དུ་བཅུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །གཞི་ནི་མིའམ་མིར་ཆགས་པ་རང་ལས་རྒྱུད་གཞན་པའོ། །བསམ་པ་ནི་བསད་བྱ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ལ། ཀུན་སློང་ཞེ་སྡང་ངམ་དའི་ཆར་གཏོགས་པས་གསོད་སེམས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང༌། སྦྱོར་བ་དུག་མཚོན་ནམ། དེ་ལ་འཆི་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ་འཆིར་འཇུག་པའམ། གཞན་གསོད་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གསོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ། མཐར་ཐུག་རང་གི་སྔོན་དུ་བསད་བྱའི་སྲོག་འགགས་པའོ། །དེའང་གཅིག་གིས་བསད་ཀྱང་གསོད་པའི་གྲོས་སུ་ཐེ་བའི་དགེ་སློང་ཡོད་དོ་ཅོག་ལ་ཕམ་པ་འབྱུང་སྟེ། མཛོད་ལས། དམག་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ལྡན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ནི། གླེང་གཞི་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཉ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་མི་ཆོས་བླ་མའི་བརྫུན་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ། །གཞི་ནི་གང་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་རང་ལས་རྒྱུད་ གཞན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མིའི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྨྲ་ཤེས་པ། དོན་གོ་བ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མ་ནིང་དང༌། མཚན་མ་གཉིས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ལས་འདོད་ཁམས་ལས་གོང་དུ་འཕག
Chinese
总的来说，价值会随着时间而变化。当佛陀在世时，二十个玛沙卡可以兑换一个喀尔沙巴拿。但在释迦光大师的时代，价值下降，六十个玛沙卡才能兑换一个喀尔沙巴拿。这里按照根本经中等量为五个玛沙卡的说法。那么，如果像绿度母的统治者热巴巾时期一样，按照印度的标准确定为金唐，一个玛沙卡可以兑换两份金塞瓦。五个玛沙卡就是喀尔沙巴拿的四分之一，也就是十份金塞瓦，或者相当于山里的青稞等。如《律经》所说：“偷盗喀尔沙巴拿的四分之一，偷盗者会失去戒律。”因此，明知是别人的东西，动机是贪恋他人的财物而想偷盗，行为上通过身语据为己有，最终自己偷盗，或者让别人偷盗，对境造成损害圆满，自己产生获得的想法。第三个是断命的失败：起因是在蓬树园这个地方，六十位禅修者修不净观，因为身体不干净而厌恶，于是让德雄·贝克杀死，因此而制定戒律。所依是人或者已成人形，且与自己是不同的相续。想法是清楚知道是要杀的对象，动机是嗔恨或者属于死的范畴，追求杀生的目的，行为上用毒药、武器，或者对他说赞美死亡的话让他去死，或者让别人去杀，以及对杀生表示随喜等等作为因缘，最终在自己之前被杀者的生命断绝。即使是一个人杀的，所有参与杀人计划的比丘都会犯根本堕，如《俱舍论》所说：“军队等为了一个目的，所有人都像执行者一样。”第四个是妄语的失败：起因是在广阔的地方，五百位渔夫出家后，因为说了增上慢妄语而制定戒律。所依是对谁说谎的对象，是由与自己不同的相续所摄的人，且具备五种人语的特征：能说话，能理解意思，意识自然存在，不是黄门，也不是两性人。所说的话语超出了欲界
English
Generally, value changes with time. When the Buddha was alive, twenty mashakas could be exchanged for one karshapana. But in the time of Master Shakya Od, the value decreased, and sixty mashakas were considered equal to one karshapana. Here, it is according to the root sutra that the middle measure is five mashakas. So, if it is determined as a gold tang, as it was in the time of Ljangdor, the ruler Relpachen, following the Indian standard, one mashaka can be exchanged for two gold sevas. Five mashakas are a quarter of a karshapana, which is ten gold sevas, or equivalent to highland barley, etc. As the Vinaya Karika says: "Stealing a quarter of a karshapana, the thief will lose the precepts." Therefore, knowingly that it is someone else's property, with the motivation of greedily desiring to steal another's wealth, the action is to take it as one's own through body and speech, and ultimately stealing it oneself, or having someone else steal it, the object is completely harmed, and one has the thought of obtaining it. The third is the defeat of taking life: the cause is in the grove of Pong trees, where sixty meditators were meditating on the contemplation of unattractiveness, and because they were disgusted by the impurity of the body, they had Dexion Bek killed, and therefore the rule was established. The basis is a human being or one who has taken human form, and is a different continuum from oneself. The thought is to clearly know the object to be killed, the motivation is anger or belonging to the category of death, pursuing the purpose of killing, the action is to use poison, weapons, or to say words praising death to make him die, or to have someone else kill him, and to express joy in killing, etc., as conditions, and ultimately the life of the one to be killed is cut off before oneself. Even if one person kills, all monks involved in the killing plan will commit a root downfall, as the Abhidharmakosha says: "For a single purpose, such as an army, all are like the executor." The fourth is the defeat of lying: the cause is in a vast place, where five hundred fishermen, after becoming monks, established the rule because of lying about superior human qualities. The basis is the object to whom the lie is spoken, a person gathered by a different continuum from oneself, and possessing five characteristics of human speech: able to speak, able to understand meaning, consciousness naturally exists, not a eunuch, and not hermaphrodite. The words spoken are superior to the desire realm.