Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༣༠༡ ནས་ ༤༠༠ བར། གཉེན་བཞེད་དོ། །ཚངས་སྤྱོད་དགེ་བསྙེན་དང་འདི་གཉིས་ཁྱིམ་ཐབས་སྤངས་པས་ཁྱིམ་པའང་མ་ཡིན་ལ། རྟགས་མ་བླངས་པས་རབ་བྱུང་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །སྔོན་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་ཚེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོཙནྡྲའི་ཞབས་ཀྱང་སོ་སོ་ཐར་པའི་རིགས་འདི་ཙམ་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྲགས་པ་ནི། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཚུད་པ་ཙམ་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་རྟེན་གཞི་ཙམ་ལས་རང་ངོ་ལ་སྡོམ་པ་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པས་མཛོད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྡོམ་པ་ནི་མི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཉི་འོག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དག་དེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་དགེ་བསྙེན་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་པ་ནི་འཐད་དེ་མྱང་འདས་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དགེ་ཚུལ་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེན་མཐོ་བ་དང༌། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤང༌། །བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་འཛིན་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་མ་ཉམས་པ། སྐྱོན་མེད་པ། མ་འདྲེས་པ། མ་སྦགས་པ། མ་གོས་པ། རང་དབང་ཡོད་པ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་ཉམས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་གཅིག་ཀྱང་མ་འདས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལས་འདས་པས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། བསླབ་པ་མང་པོ་ཞིག་ལས་འདས་པས་ནི་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །མི་དགེ་བའི་ཆ་དང་མ་འདྲེས་པས་མ་འདྲེས་པའོ། །སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པས་མ་སྦགས་པ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བས་མ་གོས་པ། དེ་ལྟར་མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྲེད་པ་ལས་ཐར་བས་རང་དབང་ཡོད་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་དང༌། འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྔགས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང༌། འདི་ལྟར་ས་ནི་འགྲོ་བ་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཕེལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སློ
Chinese
纸页301至400。 纸页301至400。 是迎娶（为妻）想的。 梵行居士和这二者，因为舍弃了家庭生活，所以也不是在家众，因为没有受戒，所以也不是出家众。 以前在教法兴盛之时，伟大的奇妙导师旃扎的足迹，也似乎仅仅是依靠这种别解脱的类别。 此外，被称为持有三皈依的居士，仅仅是进入内道佛教徒，就被称为居士。 因为仅仅是所有律仪的基础，自身并不能生起律仪，所以在《俱舍论》的注释中也说：“仅仅是善加行持，律仪则不是。”这样说了。 然而，日下部和经部等认为，即使那不是居士的律仪，也认为是具相的居士，这是合理的，因为《涅槃经》中说：“凡是皈依佛，即是真正的居士。”这样说的缘故。 沙弥戒是舍弃杀生、偷盗他人财物，非梵行、妄语、掺假的酒等，歌舞等、花鬘等、大床高床等，以及过午的食物、获取金银。 执持十种学处是特别的。 其中的戒律的功德是不退失、无过失、不杂染、不玷污、不染着、有自主、为智者所赞叹、成办禅定，共有八种。 其中不退失，是从如理受持之后，没有违犯其中任何一条。 如果违犯了一条也会退失，如果违犯了很多学处，就会变成有过失，没有这两种情况就是无过失。 与不善的部分不杂染，所以是不杂染。 没有完全奉献给世间和享受的利益，所以是不玷污。 不会变成其他形态，所以是不染着。 像这样，具有不退失等五种功德的戒律，因为从贪欲中解脱，所以是有自主。 这样的戒律是被智者们和圣者僧团所赞叹的。 以具有戒律的心安住于等持，也能成办禅定。 就像土地是能行和不能行的有情众生的出生、安住和增长之因一样，戒律也是禅定等一切功德的基础和所依，因此（应当学习）。
English
Pages 301 to 400. Pages 301 to 400. It is with the thought of taking (as a wife). The celibate devotee and these two are not householders because they have abandoned household life, and they are not renunciates because they have not taken vows. In the past, during the time when the teachings were flourishing, the great and wonderful teacher Chandrakirti also seemed to rely solely on this category of individual liberation. Furthermore, those who are known as devotees who uphold the Three Refuges are designated as devotees merely by entering the Buddhist fold. Since it is only the basis for all vows and does not generate vows in itself, the commentary on the Treasury of Knowledge also states: "It is merely well-practiced, but it is not a vow." However, the Lower Ones and the Sutra followers consider it reasonable to regard it as a qualified devotee even if it is not a devotee's vow, because the Nirvana Sutra states: "Whoever goes for refuge to the Buddha is a true devotee." The novice monk's vows are to abandon killing, stealing others' property, non-celibacy, lying, adulterated alcohol, dancing, garlands, large and high beds, afternoon meals, and taking gold and silver. Holding the ten precepts is special. The qualities of morality are being undiminished, faultless, unmixed, undefiled, untainted, having independence, praised by the wise, and accomplishing samadhi, which are eight in total. Undiminished means not transgressing even one of the vows taken correctly. If one transgresses even one, it will be diminished, and if one transgresses many precepts, it will become faulty, and the absence of both is faultless. Unmixed means not mixed with unwholesome elements. Undefiled means not entirely dedicated to worldly and enjoyable benefits. Untainted means not changing into another form. Thus, morality with the five qualities of being undiminished, etc., is independent because it is liberated from craving. Such morality is praised by the wise and the noble assembly. By placing the mind in equanimity with morality, one also accomplishes samadhi. Just as the earth is the cause of birth, dwelling, and growth for beings who can and cannot move, morality is also the basis and foundation of all qualities such as samadhi, therefore (one should learn).
Tibetan
བ་དཔོན་འཕགས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་མོད་མི་དམའ། །མ་འདྲེས་མ་སྦགས་པ་དག་བསྟེན་པར་མཛོད། །ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལགས་ པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་ཕྲག་དང༌། ལྔ་ཕྲག་བར་མ་ཆད་དུ་བརྟན་མཁས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་པར་རང་གི་མཁན་པོ་ཡོད་ན་དང༌། མེད་ན་བླ་མར་འོས་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་གནས་འཆའ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ནས། ཀཱ་རི་ཀ་ལས། བླ་མ་དག་གི་མདུན་དག་ཏུ། །མཆིལ་ལྷམ་སྐྱུགས་པ་མི་འདོར་ཞིང༌། །སོ་ཤིང་ཟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་སྟན་འདུག་མིན། །མདུན་དུ་བཅག་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །གོས་གཅིག་དག་ཀྱང་བགོ་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མཁན་པོ་དང་མཉམ་པར་བརྟེན་ནས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རང་ཉམས་སུ་མི་གཏོང་བར་དེ་ལ་ཞུས་ནས་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་བཤེས་སྤྲིང་ལས་ཀྱང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་དེའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་དངོས་པོ་ནི། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེན་མཐོ་བ་དང༌། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང༌། །ཉོན་མོངས་དགྲ་གཡུལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །དགེ་ཚུལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆུ་ལོན་བརྩིགས་པ་ཡི། །འཆི་ བའི་མཆེ་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གཞི་བཅུ་གང་ཞེ་ན། རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་དྲུག་གི་དགག་བྱ་བཅུ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་དགག་བྱའི་ཆོས་རགས་པ་བཅུ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྩ་བ་བཞིའི་དང་པོ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་མཚམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་བ་བཅས་པས། མིའམ། མིར་ཆགས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པ་གསད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རིན་ཐང་ཚང་བའི་དངོས་པོ་བརྐུ་བ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། མིའི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་ཏེ་རྩ་བ་བཞི་པོ་ལ་གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་ཚང་ན་ཕམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཁྲིམས་འཆལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཆབ་མེད་ནི་གསོ་བར་རུང་ཞིང༌། འཆབ་བཅས་གསོ་བར་མི་རུང་པ་སྡེ་པ་རང་སའི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱང༌། འོད་ལྡན་ལས། མི་གསོད་ལ་སོགས་གཞི་རྣམས་ཀྱིས། །དགེ་ཚུལ་ལས་
Chinese
具德住持圣者云：汝之戒律虽未毁损然勿轻视，当依止未杂染之清净者。如戒律乃土地，有田可生谷，无田则不生。戒律亦如是，乃一切功德之根本。如是宣说。如是清净戒律之方法，受具足戒后，十年或十五年间，不断具足稳重与聪慧二功德，若有亲教师，则依止亲教师，若无，则于堪为上师之比丘前，行依止之仪轨。如《亲友书》云：于上师前，不应吐痰、弃鞋、呕吐，不应嚼木齿，不应坐具威仪之座，不应于前跳跃，不应仅着一衣等。如是与亲教师一同依止，一切行为皆不应自作主张，应请示于彼。如《亲友书》亦云：依止善知识，乃梵行之圆满，如来如是宣说。如是。彼等应如何修学之物者，于《三百颂》云：何者断杀生、不与取、非梵行、妄语、饮酒等，歌舞、花鬘等、高广大床，非时食、受取金银，是为以戒律战胜烦恼怨敌，是为沙弥之律仪，如水银般坚固，是为拔除死亡之利齿之方便，是为获得圆满菩提之吉祥灌顶。如是。彼等应修学之根本十者为何？谓断除四根本罪及六支分罪，如是宣说当断除之十种粗分罪，即是认定当断除之十种粗分法。彼等之中，四根本罪之第一，为知晓断除损害他众生命之界限，故而安立断除杀生之戒条。杀害具有人或人胎之名言者，盗取价值完整之财物，行不净行，说大妄语，此四根本罪，若具足基、意乐、行为、究竟之支分，则名为堕罪，即是毁坏戒律。彼等之中，无覆藏者可还净，有覆藏者不可还净，此乃分别说部自宗之观点。如《光明经》云：以杀生等根本罪，失毁沙弥之律仪。
English
The venerable abbot Arya said: "Although your discipline is not damaged, do not underestimate it. Rely on those who are pure and untainted. Just as discipline is like the earth, with fields, grain can grow, and without fields, it cannot. Discipline is the foundation of all virtues." Thus he spoke. The method for purifying such discipline is that after receiving full ordination, for ten or fifteen years, without interruption, one should possess the two qualities of stability and wisdom. If there is a preceptor, rely on the preceptor. If not, in front of a bhikshu worthy of being a lama, perform the ritual of taking residence. As the Kārikā says: "In front of the lamas, one should not spit, discard shoes, or vomit. One should not chew on toothpicks, nor sit on a dignified seat. One should not jump in front, nor wear only one garment, etc." Thus, relying on the preceptor together, one should not act independently in all matters, but should ask for instructions from him. As the "Friendly Letter" also says: "Relying on a virtuous friend is the perfection of pure conduct, as the Tathagata has said." Thus it is. What are the objects that they should study? The "Three Hundred Verses" says: "Whoever abandons killing, stealing, non-chastity, lying, drinking alcohol, etc., dancing, garlands, etc., high and large beds, untimely food, and receiving gold and silver, is one who conquers the enemy of afflictions with discipline. This is the discipline of a śrāmaṇera, as firm as mercury. It is the means of extracting the sharp teeth of death, and it is the glorious empowerment of obtaining complete enlightenment." Thus it is. What are the ten roots that they should study? They are the ten things to be abandoned, namely the four root vows and the six branch vows. Thus, by teaching the ten coarse faults to be abandoned, one identifies the ten coarse dharmas to be abandoned. Among these, the first of the four root vows is to know the boundary of abandoning harming the lives of others. Therefore, the precept of abandoning killing is established. Killing someone who has the designation of a human being or a human fetus, stealing property of complete value, engaging in impure conduct, and telling the great lie of claiming to possess superior human qualities—if these four root vows are complete with the branches of basis, intention, action, and consummation, then it is called a defeat, which means the destruction of discipline. Among these, what is not concealed can be restored, and what is concealed cannot be restored. This is the view of the Sarvāstivāda school itself. As the "Light Sutra" says: "With the root sins such as killing, the discipline of a śrāmaṇera is destroyed."