Tibetan
ས་གྱེས་ པ་གསུམ་ནི། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་སྟེ་སྤྱིར་དྲིལ་བས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་འདུལ་བ་ལུང་ནའང་འཐོར་ཏེ་བཞུགས་པ་འོད་ལྡན་དང༌། བཀླག་པའི་འཁོར་ལོ། སྡེ་པའི་གྱེས་མདོ་རྣམས་ལས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བོད་དུ་དར་ཆེ་བ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། དེ་དག་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ཀྱང་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའི་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་ཞིང་སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཀྲྀ་ཀིའི་རྨིས་ལྟས་དང་མཐུན་པར་བཀར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ནན་ཏུན་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མ་བསྲུང་ན་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུའི་ངོས་ནས་འཆབ་མེད་ལ་བསླབ་པ་སྦྱིན་ནས་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང༌། སོ་ཐར་གྱི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་དེ་སྲིད་དུ་ཕམ་པའི་དངོས་གཞི་ལྷག་མ་མེད་པར་ཟད་མི་ནུས་པས་རྣམ་གྲོལ་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འགྱང་བ་ཉིད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དམ་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །ཐོས་པ་མྱུར་དུ་བརྗེད་པར་འགྱུར། །ས་ལམ་རྟོགས་པའམ་ཡོངས་མི་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཉམས་པའི་ཉེས་པས་ཨེ་ལའི་འདབ་མ་ཅན་བཞིན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། ཕམ་ལྷག་སྦོམ་ལྟུང་སོར་བཤགས་ཉེས་བྱས་སོ་སོའི་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་ པར་ལས་རིམ་པར་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་ནས་ཡང་སོས་ཀྱི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྤྱིར་ཚེ་འདིར་ནད་དང༌། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང༌། ཕོངས་པ་ལས་ཐར་པའི་བསམ་པས་བསླབ་པ་བླངས་པ་ནི་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཕྱིར་མར་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་ཐོབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། གཉིས་པོས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ཡང་གནས་སྐབས་ཙམ་དུ་དེ་དང་དེའི་བདེ་འབྲས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་གའི་ལྷས། རབ་བསྔགས་ནོར་ནི་ཕུན་ཚོགས་ཤིང༌། །ལྷ་ཡི་ཁང་བཟང་དམ་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྡོམ་པ་འདི་ནི་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། སྲིད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བལྟ་བར་བསྲུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེའང་འདི་ལྟར་གཅུང་དགའ་བོའི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན
Chinese
支派的三种是：说一切有部的派系，守护者的派系，住子部的派系，总的来说，归纳为声闻十八部。这些派别的区分，在《毗奈耶经》中也有零星记载，在《光明》、《讽诵轮》、《部派分别论》等中都有明确阐述。在藏地弘扬最广的是说一切有部。这些部派虽然形式各异，但都与五类出家众的行为有关，不可能超出释迦牟尼佛所制定的范围，因此，与克里吉的占相一致，经过严格筛选，必须获得所有戒律的权力，并严格遵守。如果违犯，从根本堕落的角度出发，可以坦诚地给予教诫并进行补救，但是，在没有获得别解脱的最终果位——阿罗汉果位之前，失败的根本原因无法彻底消除，因此，获得解脱将会遥遥无期。正如《毗奈耶经》中所说：“不听闻正法，听闻亦速忘，地道不证悟，或永不生起。”由于违犯戒律的过失，就像埃拉的叶子一样，会堕入畜生道，并且根据破戒、僧残、粗罪、忏悔罪、恶作等罪行的轻重程度，依次从热地狱到复活地狱受苦，这种情形在各经典中都有广泛阐述。守护戒律的利益是：一般来说，今生能从疾病、国王的惩罚和贫困中解脱，以这种想法受持戒律是怖畏救护的戒律；仅仅期望来世获得人天安乐的果报是善良愿望的戒律。这两种戒律虽然不能从轮回中解脱，但只是暂时与各自的安乐果报相结合。正如萨迦神所说：“最殊胜的财富是圆满，转生为天界的庄严宫殿。”当某人的相续中生起出离心时，就会成为具相的别解脱戒，因为这种戒律的自性就是从轮回中必定解脱。正如《地藏十轮经》中所说：“不观待有情的所有成熟，而守护戒律。”就像这样，讲述了弟弟难陀以善良愿望的戒律显示神通，展现地狱的痛苦。
English
The three divisions of the sects are: the Sarvastivada school, the protectors' school, and the Sthavira school, which are generally summarized as the eighteen schools of the Sravakas. The distinctions between these schools are also scattered in the Vinaya Pitaka, and are clearly explained in the 'Light', 'Wheel of Recitation', and 'Division of Sects'. The most prevalent in Tibet is the Sarvastivada school. Although these schools differ in form, they are all related to the practices of the five classes of ordained monks and cannot exceed the scope of what Shakyamuni Buddha established. Therefore, in accordance with the omens of Kṛki, after strict screening, it is necessary to obtain the authority of all precepts and strictly observe them. If they are not observed, from the perspective of fundamental downfalls, instruction can be given openly and remedies can be made. However, until the ultimate fruit of individual liberation, the state of Arhat, is attained, the root cause of defeat cannot be completely eliminated. Therefore, attaining liberation will be delayed for a long time. As it is said in the Vinaya Pitaka: 'One will not hear the Dharma, and if one hears it, one will quickly forget it. One will not realize the stages of the path, or they will never arise.' Due to the fault of violating the precepts, like the leaves of the Ela tree, one will fall into the animal realm, and according to the severity of the offenses such as defeat, remainder, gross offense, confession offense, and misdeed, one will suffer in order from the hot hells to the reviving hells. This situation is extensively explained in the Sutras. The benefits of guarding the precepts are: generally, in this life, one can be liberated from disease, the king's punishment, and poverty. Taking precepts with this thought is the precept of fear protection; merely aiming to obtain the happiness and fruits of gods and humans in the future is the precept of good wishes. Although these two precepts cannot liberate one from samsara, they only temporarily combine with their respective happiness and fruits. As the god of Sa-ga said: 'The most excellent wealth is perfection, and one is born into the pure palace of the gods.' When the thought of renunciation arises in someone's mind, it becomes the characteristic individual liberation precept, because the nature of this precept is to certainly liberate one from samsara. As it is said in the 'Earth Store Ten Wheels Sutra': 'Without looking at all the ripening of beings, one guards the precepts.' In this way, it tells how the younger brother Nanda displayed miracles with the precept of good wishes, showing the suffering of hell.
Tibetan
་པས་སོ་སོ་ཐར་པ་མཚན་ཉིད་པར་གནས་གྱུར་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་པོ་བ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་འཛིན་པར། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་དུ་འཁོར་ཡང་མེའི་འོབས་དང་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རང་སའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་པོའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པར་འགྱུར་བ་འདོད་པ་དང༌། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འཕང་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ཕན་ཡོན་ནི། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་མདོ་ལས། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་གང༌། །བསྡམས་པའི་མི་དེ་མཛེས་པའི་གཟུགས། །འདུལ་བ་ལ་ནི་ཉེ་བར་གནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་རང་ཉིད་ཆེས། །མི་དེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང༌། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །གསོག་ཅིང་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འགྲུབ། །ཅེས་དང༌། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ལྷ་རྫས་དགའ་རྒྱུ་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །བདེ་མཆོག་རོ་མཆོག་ལྷ་ཡི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུས་བྱུང་ཅི་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལྟར་ རོ། །ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་དུས་བསླབ་གཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྲུངས་པ་ལས། ད་ལྟར་བསྟན་པ་འགྲིབ་ལ་ཉེ་བ། བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ལྷག་པར་མ་དུལ་ཞིང་མ་བསྡམས་པ། ངེས་འབྱུང་དང་རིང་བ། ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་ཤིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་དགའ་བའི་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསླབ་གཞི་སྣ་གཅིག་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང༌། །གདུགས་དང་བ་དན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རིམ་གྲོ་བྱས། །གང་ཞིག་དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང༌། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །བསོད་ནམས་འདི་ནི་དེ་བས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་སྡོམ་པ་གསུམ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་ཚུལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་འདའ་བར་བསྔོ་པས་ལྷག་པའི་ཁྲིམས། །གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པས་བྱང་སྡོམ་ལ། །དབང་བསྐུར་རྣལ་མ་ཐོབ་ན་སྔགས
Chinese
就像（比丘）安住于别解脱戒的体性而获得阿罗汉果位一样。因此，有智慧的人们，不要仅仅认为持守戒律就足够了。无论轮回的本性流转到哪里，都要像火坑和海洋深处一样，认识到其痛苦的本性，仅仅以出离心来受持别解脱戒的戒律，这是声闻自宗的宗义。另外，如果以大乘发心来摄持，那么别解脱戒的八种戒律也会变成菩萨的别解脱戒，这是被允许的。孟加拉的班智达也说：别解脱戒的戒律，也应当以菩提心来提升。这样的说法是存在的。利益方面，在《极爱比丘经》中说：极其善妙的戒律，守护的士夫具美貌，安住于调伏近涅槃，戒律学处自身胜。此人一日之中也，积累无量之福蕴，成就佛陀之果位。如是说。学士英雄说：天物喜乐人受用，殊胜安乐妙天味，戒律因生何稀奇，佛法皆从彼生观。如是说。 特别是，在教法兴盛的时代，能够守护圆满的学处。现在教法衰落之际，进入教法门径的人们也更加难以调伏和约束，远离出离心，喜欢与在家人交往并随顺他们。在这样的时代，即使一天之中守护一个学处的利益也是无法衡量的。《三摩地王经》中说：恒河沙数无数劫，以清净心供饮食，伞盖幡幢灯鬘等，供养无数百千佛。若于正法极衰时，善逝教法将灭时，昼夜之中行一学，此福胜彼尤为胜。如是说。现在为了说明三种律仪在一个补特伽罗相续中的安住方式。以回向于涅槃而成为增上戒律，以成办利他而成为菩萨律仪，如果获得如法的灌顶则成为密咒。
English
Just as (a monk) abides in the nature of individual liberation vows and attains the state of an Arhat. Therefore, those who possess wisdom should not merely consider upholding moral discipline as sufficient. Regardless of where the nature of samsara transmigrates, one should recognize its painful nature, like a pit of fire or the depths of the ocean. Taking the vows of individual liberation solely with the intention of renunciation is the tenet of the Sravaka's own school. Furthermore, if it is embraced with the Mahayana's aspiration for enlightenment, then the eight types of individual liberation vows will also become the individual liberation vows of a Bodhisattva, which is permissible. The Pandit of Bengal also said: The vows of individual liberation should also be elevated by the mind of Bodhicitta. Such a statement exists. Regarding the benefits, the Sutra of Utmost Affection for Monks states: 'The moral discipline that is exceedingly excellent, the person who is restrained possesses beauty, abides near to discipline and Nirvana, the training in moral discipline is supreme. Even in one day, that person accumulates immeasurable merit, and accomplishes the fruit of Buddhahood.' Thus it is said. The Scholar Hero said: 'Divine substances, joyful human enjoyments, supreme bliss, exquisite divine tastes, what wonder is there that arises from moral discipline? Behold, all the Buddha's teachings arise from it.' Thus it is said. In particular, during the time when the teachings were flourishing, one could protect the complete training. Now, as the teachings are nearing decline, those who enter the path of the teachings are even more difficult to tame and restrain, distant from renunciation, fond of associating with householders and following them. In such times, even the benefit of protecting a single precept for one day and night is immeasurable. The Samadhiraja Sutra states: 'For countless eons, as numerous as the sands of the Ganges, with a pure mind, offering food and drink, umbrellas, banners, garlands of lamps, serving countless billions of Buddhas. If, when the sacred Dharma is extremely decaying, when the Sugata's teachings are about to perish, one practices a single precept during the day and night, this merit is far superior to that.' Thus it is said. Now, in order to show how the three vows abide in the continuum of a single individual. By dedicating to Nirvana, it becomes the higher discipline; by accomplishing benefit for others, it becomes the Bodhisattva vows; if one receives a proper empowerment, then it becomes mantra.